Mateus 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ašăl iyyăn n-əssəbət-i n-ašăl wa n-tăsonfat, irăs Ɣisa d-inəṭṭulab-net išəkraš n-ălkăma. Ǝglan dăɣ-a-wen-dăɣ a-s ălluẓăn inəṭṭulab, ad-nakkăḍăn tiɣăɣănen n-ălkăma, taffăẓăn tiblalen-năsnăt.
1 Naquela ocasião Jesus passou pelas lavouras de cereal no sábado. Seus discípulos estavam com fome e começaram a colher espigas para comê-las.
2 Ǝnhăyăn-tăn hărăt dăɣ-kăl-faris ɣas, ənnăn i-Ɣisa: «Ǝnhəy, ăɣtəl inəṭṭulab-năk ed išlʼ-en a wărăn itətwəjj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
2 Os fariseus, vendo aquilo, lhe disseram: "Olha, os teus discípulos estão fazendo o que não é permitido no sábado".
3 Innʼ-asăn: «Adiš kăwăneḍ wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab a-wa ijʼ ămănokal Dawəd ašăl wa d-ălluẓ ənta d-ejhăn-net?
3 Ele respondeu: "Vocês não leram o que fez Davi quando ele e seus companheiros estavam com fome?
4 Ătwănnʼ-anăɣ, ijjăš ənta d-ejhăn-net ehăn n-Măssinăɣ, ad-tattăn tijəlwen-ti n-tikutawen s-innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa, wăr t-illa ere s-xălal tetăte-năsnăt a săl kăl-tikutawen? Tijəlwen-tin-dăɣ, wăr has-xălalnăt ənta wăla ejhăn-net măšan, ălluẓ ɣas, ikšʼ-enăt ənta d-meddən wi dăr-ăddew.
4 Ele entrou na casa de Deus, e juntamente com os seus companheiros comeu os pães da Presença, o que não lhes era permitido fazer, mas apenas aos sacerdotes.
5 Ajăn wăr tăɣrem dăɣ-alămăr a-s ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, kăl-tikutawen wăr hasăn-ămoos anməšri i-a-wa innă alămăr afăl əxdămăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ed əjrawăn s-ad-ənməšrəyăn i-fărəḍăn wi ătiwăɣtăsnen i-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.
5 Ou vocês não leram na Lei que, no sábado, os sacerdotes no templo profanam esse dia e, contudo, ficam sem culpa?
6 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ehăn n-ămudd wa măqqărăn, illʼ-e jere-wăn ere t-ojărăn.
6 Eu lhes digo que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Xăxx, ənnar təssanăm ălmăɣna n-a-wa innă Măssinăɣ a-s innă:
7 Se vocês soubessem o que significam estas palavras: ‘Desejo misericórdia, não sacrifícios’, não teriam condenado inocentes.
8 Ăgg-ăgg-adəm, a ănnihăḍăn dăɣ-a-wa s-ila ăgg-adəm s-ad-t-ăj d-a-wa s-wăr ila s-ad-t-ăj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
8 Pois o Filho do homem é Senhor do sábado".
9 Ifăl Ɣisa dihen, ikkʼ ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
9 Saindo daquele lugar, dirigiu-se à sinagoga deles,
10 Diha-dăɣ d-t-ijjăš a-s ăhaləs iyyăn da-dăɣ s-ăqqur ăfuss-net. Ǝggădăn-dd ăddinăt iyyăḍ s-Ɣisa, ənnăn-as: «Ak xălal meɣ xăram ad-izuzəy ăwadəm iyyăn dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat?» Ăsaru ɣas făl t-əssəḍlămăn a-s tammăɣăn.
10 e estava ali um homem com uma das mãos atrofiada. Procurando um motivo para acusar Jesus, eles lhe perguntaram: "É permitido curar no sábado? "
11 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ǝndek dăɣ-wăn wa s-afăl toḍa tehăle ta n-iyyăt ila dăɣ-anu dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ad-dăɣ-s tăt-ăyy har akəy ašăl-en təzzar?
11 Ele lhes respondeu: "Qual de vocês, se tiver uma ovelha e ela cair num buraco no sábado, não irá pegá-la e tirá-la de lá?
12 Uhən kăwăneḍ, wăr təjrehăm a-s ăgg-adəm ufa arəzzej s-a ăjjeen? Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s wăr t-illa a ăssixrămăn iji n-a olaɣăn dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
12 Quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é permitido fazer o bem no sábado".
13 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-ăhaləs wa s-ăqqur ăfuss-net: «Ǝẓẓəl ăfuss-năk.» Iẓẓăl ăhaləs ăfuss-net, izzăy, olăh ăfuss-net ăssaɣăt-wen-dăɣ d-ăfuss-net wa iyyăḍăn wăr-ijrew hărăt.
13 Então ele disse ao homem: "Estenda a mão". Ele a estendeu, e ela foi restaurada, e ficou boa como a outra.
14 Ǝzjărăn kăl-faris edăgg-en ɣas, ănmănhăyăn jer-iman-năsăn dăɣ-isălan n-əmmək wa s-mad-əjən iman-net. Ilmăd Ɣisa a-wa lăbasăn has-kittəwăn ɣas, ifăl dihen, iglă.
14 Então os fariseus saíram e começaram a conspirar sobre como poderiam matar Jesus.
15 Dăɣ-tekle-net, əlkămăn-as-dd imarhinăn ăjjootnen, ăzozăy-tăn iket-dăɣ-năsăn.
15 Sabendo disso, Jesus retirou-se daquele lugar. Muitos o seguiram, e ele curou a todos os doentes que havia entre eles,
16 Hărwa wăr-ifel dihen-dăɣ, ăsmătăr-tăn hullan d-ad-wăr jen isălan n-ere wa ămoos i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
16 advertindo-os que não dissessem quem ele era.
17 Ămoos a-wen inna a ăssiitbătăn a-wa innă ănnăbi Saya a-s innă, innă Măssinăɣ:
17 Isso aconteceu para se cumprir o que fora dito pelo do profeta Isaías:
18 «Ǝnta da ănaxdim-in wa ăsnăfrănăɣ,
18 "Eis o meu servo, a quem escolhi, o meu amado, em quem tenho prazer. Porei sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará justiça às nações.
19 Wăr t-mad-ijjəš ăjaḍ,
19 Não discutirá nem gritará; ninguém ouvirá sua voz nas ruas.
20 Wăr mad-ărẓ wăla-dăɣ teẓewt
20 Não quebrará o caniço rachado, não apagará o pavio fumegante, até que leve à vitória a justiça.
21 Isəm-net a madăn-isəjăr inəẓẓulam ăṭṭăma.»
21 Em seu nome as nações porão sua esperança".
22 Ăwwăyăn-dd ăddinăt s-Ɣisa ḍarăt-a-wen amălšon ăsidărɣăl alšin wa t-ihăn, ikras daɣ iləs-net; ăzozăy-t, olăs ahănay, ad-itamăjrad.
22 Então levaram-lhe um endemoninhado que era cego e mudo, e Jesus o curou, de modo que ele pôde falar e ver.
23 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, ăkuunăn, jannen: «Ămmukkăn ənta-i-dăɣ a-s Ăgg-Dawəd wa s-ătwănna!»
23 Todo o povo ficou atônito e disse: "Não será este o Filho de Davi? "
24 Ǝslăn kăl-faris i-a-wen ɣas, ənnăn: «A-wa Abălzăbil, Iblis wa n-ămănokal n-alšinăn a t-ihan; ənta a t-ikfăn tărna ta s-itakkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt.»
24 Mas quando os fariseus ouviram isso, disseram: "É somente por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa demônios".
25 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa zinəzjumăn, innʼ-asăn: «E d t-illăm əddəwəl s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, ad-t-iba, umas timšar; aɣrəm daɣ wăla ehăn wa s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, wăr-e ăhaj ibdad.
25 Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: "Todo reino dividido contra si mesmo será arruinado, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Afăl dd-iqqăl Iblis isattăɣ iməššerəkăn-net siha d-siha, iman-net ɣas a iknas; ere iknasăn d-iman-net ya, wăr t-illa əmmək s-ăhoja ibdad.
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, então, subsistirá seu reino?
27 Kunta daɣ tənnăm năkk, tărna n-Abălzăbil wa n-ămănokal n-alšinăn a-s tăn-takkăsăɣ dăɣ-ăddinăt, adiš, inəṭṭulab wi-năwăn, ma ămoos isəm wa s-tăn-takkăsăn dăɣ-ăddinăt? Inəṭṭulab-năwăn-en-dăɣ, a-s ilkam ad-ăjjayhən fălla-wăn, səḍləmăn-kăwăn,
27 E se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam os filhos de vocês? Por isso, eles mesmos serão juízes sobre vocês.
28 măšan, kunta năkk, tărna n-Unfas n-Măssinăɣ a-s takkăsăɣ alšinăn dăɣ-ăddinăt, ăniihăjja a-s ăssiilmăd-kăwăn a-wen a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, təllʼ-ee jere-wăn.
28 Mas se é pelo Espírito de Deus que eu expulso demônios, então chegou a vocês o Reino de Deus.
29 Wăr t-illa ere ăddooben ujəš n-ehăn n-ăhaləs n-anăkfor, awəy ilalăn n-ehăn-net ar s-ad-t-ikrad təzzar; dihen, ad-udabăt terăẓẓe n-ehăn, awəy a-wa t-ihăn.
29 "Ou como alguém pode entrar na casa do homem forte e levar dali seus bens, sem antes amarrá-lo? Só então poderá roubar a casa dele.
30 Ere hi-wărăn irha-dăɣ, a-di, ašănjo-nin; ere daɣ wa hi-wărăn itilal s-asdu, ašəmmăhəš ɣas a t-išlan.»
30 "Aquele que não está comigo, está contra mim; e aquele que comigo não ajunta, espalha.
31 Innʼ-asăn daɣ: «Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s abăkkaḍ ămešăl ăgg-adəm d-asəkkufăr ija-dăɣ, ăddoobăt Măssinăɣ ad-has-t-in-ănš măšan ere ăskafărăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn-dăɣ, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša.
31 Por esse motivo eu lhes digo: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Ere innăn a lăbasăn făll-Ăgg-ăgg-adəm-dăɣ, ăddoobăt ad-ijrəw tenăšše n-a-wen măšan, ere wa innăn a lăbasăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša dăɣ-ăddunya wăla ălaxărăt.»
32 Todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do homem será perdoado, mas quem falar contra o Espírito Santo não será perdoado, nem nesta era nem na era que há de vir.
33 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Ahəšk olaɣăn, a-s mad-t-tasəd, aratăn-net daɣ i olaɣnen; erk ahəšk daɣ, a-s t-mad-t-tasəd, aratăn-net daɣ, i lăbasnen; ahəšk, aratăn-net a-s ititwəzzəy.
33 "Considerem: uma árvore boa dá bom fruto; uma árvore ruim, dá fruto ruim, pois uma árvore é conhecida por seu fruto.
34 Ya kăwăneḍ-i n-taššălen-i-dăɣ! Kăwăneḍ-i n-inăllăbăsăn, əndek əmmək wa s-ăddoobăt ad-dd-izjăr măjrăd olaɣăn imawăn-năwăn? A-wa iḍkărăn ulh n-ăgg-adəm a dd-izajjărăn emm-net.
34 Raça de víboras, como podem vocês, que são maus, dizer coisas boas? Pois a boca fala do que está cheio o coração.
35 Ăwadəm-wa olăɣăn, milɣaw n-ulh-net a dăɣ-dd-itakkăs a-wa olăɣăn măšan, enăllăbăs ənta, tăllăbăst n-ulh-net a dăɣ-dd-itakkăs a-wa lăbasăn.
35 O homem bom, do seu bom tesouro, tira coisas boas, e o homem mau, do seu mau tesouro, tira coisas más.
36 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ašăl wa ilkămăn e-d t-təllăm taxxalt d-tašujəšt inna ăwadəm, ad-tăt-iẓəl dat-Măssinăɣ.
36 Mas eu lhes digo que, no dia do juízo, os homens haverão de dar conta de toda palavra inútil que tiverem falado.
37 Iyyăt-i-dăɣ, ad-kăy-iɣləs măjrăd-năk, meɣ daɣ, măjrăd-năk iman-net, a kăy-madăn-isiḍəw, iwăr-kăy uḍlem.»
37 Pois por suas palavras você será absolvido, e por suas palavras será condenado".
38 Ăwwežăbăn-as iyyăḍ dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris, ənnăn-as: «Ălɣalim, ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ, nənhăy.»
38 Então alguns dos fariseus e mestres da lei lhe disseram: "Mestre, queremos ver um sinal miraculoso feito por ti".
39 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ǝzzurəyăt-ta-dăɣ n-tenăllăbăst n-temăznit, wăr tăksuḍ Măssinăɣ; wăr təmmăɣ ɣas ar ad-ətwəjjən ijităn n-Măssinăɣ data-s măšan, təlmədet a-s wăr-ilkem dăɣ-s iji n-Măssinăɣ săl wa n-ănnăbi Yunəs.
39 Ele respondeu: "Uma geração perversa e adúltera pede um sinal miraculoso! Mas nenhum sinal lhe será dado, exceto o sinal do profeta Jonas.
40 Ǝmmək-wa-dăɣ s-kăla ikkăs Yunəs kăraḍ išilan d-kăraḍ ihăḍan dăɣ-tăsa n-emăn wa măqqărăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-ikkəs Ăgg-ăgg-adəm kăraḍ išilan d-kăraḍ ihăḍan dăɣ-ider n-ăkall.
40 Pois assim como Jonas esteve três dias e três noites no ventre de um grande peixe, assim o Filho do homem ficará três dias e três noites no coração da terra.
41 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-ənkărăn kăl-aɣrəm wa n-Nəniba, səḍləmăn kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ, ed ašăl wa d-hasăn-ixṭăb ănnăbi Yunəs, ătubăn. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-ee jere-wăn ere ojărăn Yunəs, măšan hakd-a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-ad-tutabăm.
41 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração e a condenarão; pois eles se arrependeram com a pregação de Jonas, e agora está aqui o que é maior do que Jonas.
42 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-tənkăr tămănokalt ta s-kăla tăxkăm dăɣ-ăkall wa n-ajus s-isəm-net Saba, tăjjăyh făll-kăl-ăzzăman-i-dăɣ, səḍləm-tăn dăɣ-ăššăreɣa ed, ənta təfăl-dd ăkall ujəjăn i-ad-səjəd i-iməjridăn n-tayətte wi ităjj ămănokal Sulăyman. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-ee jere-wăn ere ojărăn ămănokal Sulăyman, măšan hakd a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-asjəd-has.»
42 A rainha do Sul se levantará no juízo com esta geração e a condenará, pois ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão, e agora está aqui o que é maior do que Salomão.
43 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «E-d izjăr alšin ăwadəm, ad-ăkk tinariwen i-ad-dăɣ-snăt immăɣ i-edăgg dăɣ-ăssunfa măšan, ad-has-t-iba;
43 "Quando um espírito imundo sai de um homem, passa por lugares áridos procurando descanso e não encontra,
44 afăl has-t-ăba, ad-ănn i-iman-net: ‹Năkk-i-dăɣ, ma hi-idgaẓăn, əqqəlăɣet ɣas ehăn-in wa dd-fălăɣ.› Afăl dd-iqqăl edăgg wa ifăl s-tizarăt, ad-t-dd-ass wăr t-ihʼ ăwadəm, ifraḍ, ămmujnăt.
44 e diz: ‘Voltarei para a casa de onde saí’. Chegando, encontra a casa desocupada, varrida e em ordem.
45 Igləw ălwăqq-wen, awəy-dd əssa alšinăn iyyăḍ t-ojărnen tăllăbăst, əjjəšăn ăwadəm-ənnin-dăɣ, əzzăɣăn dăɣ-s; umas a-s talɣa n-ăwadəm-en ta tăzzarăt, təššăm i-ta təšrăyăt.» Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ǝnta-den-dăɣ a-wa dăr-mad-talăh talɣa n-əzzurəyăt-ta-dăɣ n-tenăllăbăst.»
45 Então vai e traz consigo outros sete espíritos piores do que ele, e entrando passam a viver ali. E o estado final daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim acontecerá a esta geração perversa".
46 Ămmiijrăd Ɣisa i-tamətte dihen-dăɣ a-s ma-s d-ayətma-s da-dăɣ dd-əbdădnen dat-emm n-ehăn, ăšmašălăn-dd săr-s ăwadəm i-ad-hasăn-t-dd-iɣăr.
46 Falava ainda Jesus à multidão quando sua mãe e seus irmãos chegaram do lado de fora, querendo falar com ele.
47 Osă-dd ăwadəm-en Ɣisa, innʼ-as: «Anna-năk d-ayətma-k, əbdadăn-ak dat-emm n-ehăn, ărhan ahănay-năk.»
47 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar contigo".
48 Ăwwežăb Ɣisa i-ăwadəm-en, innʼ-as: «Mi iqqalăn anna-nin, mi iqqalăn ayətma-ɣ?»
48 "Quem é minha mãe, e quem são meus irmãos? ", perguntou ele.
49 Iẓẓăl ăfuss dăɣ-tanămhăla n-inəṭṭulab-net təzzar, innă: «Ǝnhəywăt-tăn-ak, anna-nin d-ayətma-ɣ!
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: "Aqui estão minha mãe e meus irmãos!
50 E d t-illăm ere itamašalăn erhet n-Abba-nin-i ihăn išənnawăn, ənta a-s ăŋŋa-ɣ, ənta a-s wălătma-ɣ, ənta a-s ma-ɣ.»
50 Pois quem faz a vontade de meu Pai que está nos céus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.