Mateus 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ašăl iyyăn n-əssəbət-i n-ašăl wa n-tăsonfat, irăs Ɣisa d-inəṭṭulab-net išəkraš n-ălkăma. Ǝglan dăɣ-a-wen-dăɣ a-s ălluẓăn inəṭṭulab, ad-nakkăḍăn tiɣăɣănen n-ălkăma, taffăẓăn tiblalen-năsnăt.
1 Naquele tempo, no dia do shabat, Jesus foi por entre o trigo; e os seus discípulos estavam famintos, e começaram a arrancar as espigas de trigo e a comer.
2 Ǝnhăyăn-tăn hărăt dăɣ-kăl-faris ɣas, ənnăn i-Ɣisa: «Ǝnhəy, ăɣtəl inəṭṭulab-năk ed išlʼ-en a wărăn itətwəjj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer no dia do shabat.
3 Innʼ-asăn: «Adiš kăwăneḍ wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab a-wa ijʼ ămănokal Dawəd ašăl wa d-ălluẓ ənta d-ejhăn-net?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tens lido o que fez Davi, quando ele teve fome, e os que estavam com ele?
4 Ătwănnʼ-anăɣ, ijjăš ənta d-ejhăn-net ehăn n-Măssinăɣ, ad-tattăn tijəlwen-ti n-tikutawen s-innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa, wăr t-illa ere s-xălal tetăte-năsnăt a săl kăl-tikutawen? Tijəlwen-tin-dăɣ, wăr has-xălalnăt ənta wăla ejhăn-net măšan, ălluẓ ɣas, ikšʼ-enăt ənta d-meddən wi dăr-ăddew.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 Ajăn wăr tăɣrem dăɣ-alămăr a-s ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, kăl-tikutawen wăr hasăn-ămoos anməšri i-a-wa innă alămăr afăl əxdămăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ed əjrawăn s-ad-ənməšrəyăn i-fărəḍăn wi ătiwăɣtăsnen i-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.
5 Ou não tens lido na lei, que nos dias do shabat, os sacerdotes no templo profanam o shabat, e são inocentes?
6 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ehăn n-ămudd wa măqqărăn, illʼ-e jere-wăn ere t-ojărăn.
6 Pois eu vos digo que neste lugar está um maior do que o templo.
7 Xăxx, ənnar təssanăm ălmăɣna n-a-wa innă Măssinăɣ a-s innă:
7 Mas, se vós soubésseis o que isto significa: Eu quero misericórdia, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Ăgg-ăgg-adəm, a ănnihăḍăn dăɣ-a-wa s-ila ăgg-adəm s-ad-t-ăj d-a-wa s-wăr ila s-ad-t-ăj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
8 Porque o Filho do homem, até do dia do shabat, é Senhor.
9 Ifăl Ɣisa dihen, ikkʼ ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
9 E, partindo dali, ele chegou à sinagoga deles.
10 Diha-dăɣ d-t-ijjăš a-s ăhaləs iyyăn da-dăɣ s-ăqqur ăfuss-net. Ǝggădăn-dd ăddinăt iyyăḍ s-Ɣisa, ənnăn-as: «Ak xălal meɣ xăram ad-izuzəy ăwadəm iyyăn dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat?» Ăsaru ɣas făl t-əssəḍlămăn a-s tammăɣăn.
10 E eis que ali estava um homem que tinha sua mão seca. E eles perguntaram, para o acusarem, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
11 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ǝndek dăɣ-wăn wa s-afăl toḍa tehăle ta n-iyyăt ila dăɣ-anu dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ad-dăɣ-s tăt-ăyy har akəy ašăl-en təzzar?
11 E ele lhes disse: Qual homem haverá dentre vós que, tendo uma ovelha, e ela caindo em uma cova no dia do shabat, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Uhən kăwăneḍ, wăr təjrehăm a-s ăgg-adəm ufa arəzzej s-a ăjjeen? Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s wăr t-illa a ăssixrămăn iji n-a olaɣăn dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? Portanto, é lícito fazer bem nos dias do shabat.
13 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-ăhaləs wa s-ăqqur ăfuss-net: «Ǝẓẓəl ăfuss-năk.» Iẓẓăl ăhaləs ăfuss-net, izzăy, olăh ăfuss-net ăssaɣăt-wen-dăɣ d-ăfuss-net wa iyyăḍăn wăr-ijrew hărăt.
13 Disse ele então ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restaurada, sã como a outra.
14 Ǝzjărăn kăl-faris edăgg-en ɣas, ănmănhăyăn jer-iman-năsăn dăɣ-isălan n-əmmək wa s-mad-əjən iman-net. Ilmăd Ɣisa a-wa lăbasăn has-kittəwăn ɣas, ifăl dihen, iglă.
14 E os fariseus, tendo saído, realizaram um concílio contra ele, como poderiam destruí-lo.
15 Dăɣ-tekle-net, əlkămăn-as-dd imarhinăn ăjjootnen, ăzozăy-tăn iket-dăɣ-năsăn.
15 Mas Jesus, sabendo disso, retirou-se dali; e grandes multidões o seguiam, e ele curou a todos;
16 Hărwa wăr-ifel dihen-dăɣ, ăsmătăr-tăn hullan d-ad-wăr jen isălan n-ere wa ămoos i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
16 e os advertiu de que não deveriam fazê-lo conhecido;
17 Ămoos a-wen inna a ăssiitbătăn a-wa innă ănnăbi Saya a-s innă, innă Măssinăɣ:
17 para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta Isaías, dizendo:
18 «Ǝnta da ănaxdim-in wa ăsnăfrănăɣ,
18 Eis aqui o meu servo, que eu escolhi; o meu amado, em quem a minha alma se satisfaz; eu colocarei sobre ele o meu Espírito, e ele mostrará aos gentios o juízo.
19 Wăr t-mad-ijjəš ăjaḍ,
19 Não contenderá, nem clamará; nenhum homem ouvirá a sua voz nas ruas.
20 Wăr mad-ărẓ wăla-dăɣ teẓewt
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o pavio que fumega, até que ele envie o juízo para a vitória.
21 Isəm-net a madăn-isəjăr inəẓẓulam ăṭṭăma.»
21 E no seu nome os gentios confiarão.
22 Ăwwăyăn-dd ăddinăt s-Ɣisa ḍarăt-a-wen amălšon ăsidărɣăl alšin wa t-ihăn, ikras daɣ iləs-net; ăzozăy-t, olăs ahănay, ad-itamăjrad.
22 Então, trouxeram-lhe um possuído por um demônio, cego e mudo; e ele o curou, de tal modo que o cego e mudo falava e via.
23 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, ăkuunăn, jannen: «Ămmukkăn ənta-i-dăɣ a-s Ăgg-Dawəd wa s-ătwănna!»
23 E toda a multidão, espantada, dizia: Não é este o filho de Davi?
24 Ǝslăn kăl-faris i-a-wen ɣas, ənnăn: «A-wa Abălzăbil, Iblis wa n-ămănokal n-alšinăn a t-ihan; ənta a t-ikfăn tărna ta s-itakkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt.»
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este indivíduo não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa zinəzjumăn, innʼ-asăn: «E d t-illăm əddəwəl s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, ad-t-iba, umas timšar; aɣrəm daɣ wăla ehăn wa s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, wăr-e ăhaj ibdad.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhe os pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é desolado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Afăl dd-iqqăl Iblis isattăɣ iməššerəkăn-net siha d-siha, iman-net ɣas a iknas; ere iknasăn d-iman-net ya, wăr t-illa əmmək s-ăhoja ibdad.
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, o seu reino?
27 Kunta daɣ tənnăm năkk, tărna n-Abălzăbil wa n-ămănokal n-alšinăn a-s tăn-takkăsăɣ dăɣ-ăddinăt, adiš, inəṭṭulab wi-năwăn, ma ămoos isəm wa s-tăn-takkăsăn dăɣ-ăddinăt? Inəṭṭulab-năwăn-en-dăɣ, a-s ilkam ad-ăjjayhən fălla-wăn, səḍləmăn-kăwăn,
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles serão os vossos juízes.
28 măšan, kunta năkk, tărna n-Unfas n-Măssinăɣ a-s takkăsăɣ alšinăn dăɣ-ăddinăt, ăniihăjja a-s ăssiilmăd-kăwăn a-wen a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, təllʼ-ee jere-wăn.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus é chegado a vós.
29 Wăr t-illa ere ăddooben ujəš n-ehăn n-ăhaləs n-anăkfor, awəy ilalăn n-ehăn-net ar s-ad-t-ikrad təzzar; dihen, ad-udabăt terăẓẓe n-ehăn, awəy a-wa t-ihăn.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa de um homem forte e furtar os seus bens sem primeiro amarrá-lo? E então roubará a sua casa.
30 Ere hi-wărăn irha-dăɣ, a-di, ašănjo-nin; ere daɣ wa hi-wărăn itilal s-asdu, ašəmmăhəš ɣas a t-išlan.»
30 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Innʼ-asăn daɣ: «Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s abăkkaḍ ămešăl ăgg-adəm d-asəkkufăr ija-dăɣ, ăddoobăt Măssinăɣ ad-has-t-in-ănš măšan ere ăskafărăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn-dăɣ, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša.
31 Portanto, eu vos digo: Toda espécie de pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito Santo não será perdoada aos homens.
32 Ere innăn a lăbasăn făll-Ăgg-ăgg-adəm-dăɣ, ăddoobăt ad-ijrəw tenăšše n-a-wen măšan, ere wa innăn a lăbasăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša dăɣ-ăddunya wăla ălaxărăt.»
32 E quem falar uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no mundo vindouro.
33 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Ahəšk olaɣăn, a-s mad-t-tasəd, aratăn-net daɣ i olaɣnen; erk ahəšk daɣ, a-s t-mad-t-tasəd, aratăn-net daɣ, i lăbasnen; ahəšk, aratăn-net a-s ititwəzzəy.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque a árvore é conhecida por seu fruto.
34 Ya kăwăneḍ-i n-taššălen-i-dăɣ! Kăwăneḍ-i n-inăllăbăsăn, əndek əmmək wa s-ăddoobăt ad-dd-izjăr măjrăd olaɣăn imawăn-năwăn? A-wa iḍkărăn ulh n-ăgg-adəm a dd-izajjărăn emm-net.
34 Ó geração de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Ăwadəm-wa olăɣăn, milɣaw n-ulh-net a dăɣ-dd-itakkăs a-wa olăɣăn măšan, enăllăbăs ənta, tăllăbăst n-ulh-net a dăɣ-dd-itakkăs a-wa lăbasăn.
35 O homem bom traz boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro traz coisas más.
36 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ašăl wa ilkămăn e-d t-təllăm taxxalt d-tašujəšt inna ăwadəm, ad-tăt-iẓəl dat-Măssinăɣ.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Iyyăt-i-dăɣ, ad-kăy-iɣləs măjrăd-năk, meɣ daɣ, măjrăd-năk iman-net, a kăy-madăn-isiḍəw, iwăr-kăy uḍlem.»
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 Ăwwežăbăn-as iyyăḍ dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris, ənnăn-as: «Ălɣalim, ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ, nənhăy.»
38 Então responderam alguns dos escribas e dos fariseus, dizendo: Mestre, nós queremos ver um sinal de ti.
39 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ǝzzurəyăt-ta-dăɣ n-tenăllăbăst n-temăznit, wăr tăksuḍ Măssinăɣ; wăr təmmăɣ ɣas ar ad-ətwəjjən ijităn n-Măssinăɣ data-s măšan, təlmədet a-s wăr-ilkem dăɣ-s iji n-Măssinăɣ săl wa n-ănnăbi Yunəs.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera procura um sinal, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
40 Ǝmmək-wa-dăɣ s-kăla ikkăs Yunəs kăraḍ išilan d-kăraḍ ihăḍan dăɣ-tăsa n-emăn wa măqqărăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-ikkəs Ăgg-ăgg-adəm kăraḍ išilan d-kăraḍ ihăḍan dăɣ-ider n-ăkall.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no coração da terra.
41 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-ənkărăn kăl-aɣrəm wa n-Nəniba, səḍləmăn kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ, ed ašăl wa d-hasăn-ixṭăb ănnăbi Yunəs, ătubăn. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-ee jere-wăn ere ojărăn Yunəs, măšan hakd-a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-ad-tutabăm.
41 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui um que é maior do que Jonas.
42 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-tənkăr tămănokalt ta s-kăla tăxkăm dăɣ-ăkall wa n-ajus s-isəm-net Saba, tăjjăyh făll-kăl-ăzzăman-i-dăɣ, səḍləm-tăn dăɣ-ăššăreɣa ed, ənta təfăl-dd ăkall ujəjăn i-ad-səjəd i-iməjridăn n-tayətte wi ităjj ămănokal Sulăyman. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-ee jere-wăn ere ojărăn ămănokal Sulăyman, măšan hakd a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-asjəd-has.»
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui um que é maior do que Salomão.
43 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «E-d izjăr alšin ăwadəm, ad-ăkk tinariwen i-ad-dăɣ-snăt immăɣ i-edăgg dăɣ-ăssunfa măšan, ad-has-t-iba;
43 Quando um espírito imundo sai de um homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 afăl has-t-ăba, ad-ănn i-iman-net: ‹Năkk-i-dăɣ, ma hi-idgaẓăn, əqqəlăɣet ɣas ehăn-in wa dd-fălăɣ.› Afăl dd-iqqăl edăgg wa ifăl s-tizarăt, ad-t-dd-ass wăr t-ihʼ ăwadəm, ifraḍ, ămmujnăt.
44 Então ele diz: Eu voltarei para a minha casa, de onde saí. E voltando, a encontra vazia, varrida e adornada.
45 Igləw ălwăqq-wen, awəy-dd əssa alšinăn iyyăḍ t-ojărnen tăllăbăst, əjjəšăn ăwadəm-ənnin-dăɣ, əzzăɣăn dăɣ-s; umas a-s talɣa n-ăwadəm-en ta tăzzarăt, təššăm i-ta təšrăyăt.» Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ǝnta-den-dăɣ a-wa dăr-mad-talăh talɣa n-əzzurəyăt-ta-dăɣ n-tenăllăbăst.»
45 Então ele vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim também há de acontecer a esta geração perversa.
46 Ămmiijrăd Ɣisa i-tamətte dihen-dăɣ a-s ma-s d-ayətma-s da-dăɣ dd-əbdădnen dat-emm n-ehăn, ăšmašălăn-dd săr-s ăwadəm i-ad-hasăn-t-dd-iɣăr.
46 Enquanto ele falava à multidão, eis que sua mãe e seus irmãos estavam fora, desejando falar com ele.
47 Osă-dd ăwadəm-en Ɣisa, innʼ-as: «Anna-năk d-ayətma-k, əbdadăn-ak dat-emm n-ehăn, ărhan ahănay-năk.»
47 Então alguém lhe disse: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora desejando falar contigo.
48 Ăwwežăb Ɣisa i-ăwadəm-en, innʼ-as: «Mi iqqalăn anna-nin, mi iqqalăn ayətma-ɣ?»
48 Mas ele respondeu, e disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Iẓẓăl ăfuss dăɣ-tanămhăla n-inəṭṭulab-net təzzar, innă: «Ǝnhəywăt-tăn-ak, anna-nin d-ayətma-ɣ!
49 E, ele estendendo a sua mão em direção aos seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 E d t-illăm ere itamašalăn erhet n-Abba-nin-i ihăn išənnawăn, ənta a-s ăŋŋa-ɣ, ənta a-s wălătma-ɣ, ənta a-s ma-ɣ.»
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está no céu, este é meu irmão, e irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.