Mateus 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ašăl iyyăn n-əssəbət-i n-ašăl wa n-tăsonfat, irăs Ɣisa d-inəṭṭulab-net išəkraš n-ălkăma. Ǝglan dăɣ-a-wen-dăɣ a-s ălluẓăn inəṭṭulab, ad-nakkăḍăn tiɣăɣănen n-ălkăma, taffăẓăn tiblalen-năsnăt.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Ǝnhăyăn-tăn hărăt dăɣ-kăl-faris ɣas, ənnăn i-Ɣisa: «Ǝnhəy, ăɣtəl inəṭṭulab-năk ed išlʼ-en a wărăn itətwəjj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 Innʼ-asăn: «Adiš kăwăneḍ wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab a-wa ijʼ ămănokal Dawəd ašăl wa d-ălluẓ ənta d-ejhăn-net?
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Ătwănnʼ-anăɣ, ijjăš ənta d-ejhăn-net ehăn n-Măssinăɣ, ad-tattăn tijəlwen-ti n-tikutawen s-innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa, wăr t-illa ere s-xălal tetăte-năsnăt a săl kăl-tikutawen? Tijəlwen-tin-dăɣ, wăr has-xălalnăt ənta wăla ejhăn-net măšan, ălluẓ ɣas, ikšʼ-enăt ənta d-meddən wi dăr-ăddew.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Ajăn wăr tăɣrem dăɣ-alămăr a-s ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, kăl-tikutawen wăr hasăn-ămoos anməšri i-a-wa innă alămăr afăl əxdămăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ed əjrawăn s-ad-ənməšrəyăn i-fărəḍăn wi ătiwăɣtăsnen i-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ehăn n-ămudd wa măqqărăn, illʼ-e jere-wăn ere t-ojărăn.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 Xăxx, ənnar təssanăm ălmăɣna n-a-wa innă Măssinăɣ a-s innă:
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 Ăgg-ăgg-adəm, a ănnihăḍăn dăɣ-a-wa s-ila ăgg-adəm s-ad-t-ăj d-a-wa s-wăr ila s-ad-t-ăj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Ifăl Ɣisa dihen, ikkʼ ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Diha-dăɣ d-t-ijjăš a-s ăhaləs iyyăn da-dăɣ s-ăqqur ăfuss-net. Ǝggădăn-dd ăddinăt iyyăḍ s-Ɣisa, ənnăn-as: «Ak xălal meɣ xăram ad-izuzəy ăwadəm iyyăn dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat?» Ăsaru ɣas făl t-əssəḍlămăn a-s tammăɣăn.
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ǝndek dăɣ-wăn wa s-afăl toḍa tehăle ta n-iyyăt ila dăɣ-anu dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ad-dăɣ-s tăt-ăyy har akəy ašăl-en təzzar?
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Uhən kăwăneḍ, wăr təjrehăm a-s ăgg-adəm ufa arəzzej s-a ăjjeen? Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s wăr t-illa a ăssixrămăn iji n-a olaɣăn dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-ăhaləs wa s-ăqqur ăfuss-net: «Ǝẓẓəl ăfuss-năk.» Iẓẓăl ăhaləs ăfuss-net, izzăy, olăh ăfuss-net ăssaɣăt-wen-dăɣ d-ăfuss-net wa iyyăḍăn wăr-ijrew hărăt.
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Ǝzjărăn kăl-faris edăgg-en ɣas, ănmănhăyăn jer-iman-năsăn dăɣ-isălan n-əmmək wa s-mad-əjən iman-net. Ilmăd Ɣisa a-wa lăbasăn has-kittəwăn ɣas, ifăl dihen, iglă.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Dăɣ-tekle-net, əlkămăn-as-dd imarhinăn ăjjootnen, ăzozăy-tăn iket-dăɣ-năsăn.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Hărwa wăr-ifel dihen-dăɣ, ăsmătăr-tăn hullan d-ad-wăr jen isălan n-ere wa ămoos i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Ămoos a-wen inna a ăssiitbătăn a-wa innă ănnăbi Saya a-s innă, innă Măssinăɣ:
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 «Ǝnta da ănaxdim-in wa ăsnăfrănăɣ,
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Wăr t-mad-ijjəš ăjaḍ,
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Wăr mad-ărẓ wăla-dăɣ teẓewt
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Isəm-net a madăn-isəjăr inəẓẓulam ăṭṭăma.»
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Ăwwăyăn-dd ăddinăt s-Ɣisa ḍarăt-a-wen amălšon ăsidărɣăl alšin wa t-ihăn, ikras daɣ iləs-net; ăzozăy-t, olăs ahănay, ad-itamăjrad.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, ăkuunăn, jannen: «Ămmukkăn ənta-i-dăɣ a-s Ăgg-Dawəd wa s-ătwănna!»
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Ǝslăn kăl-faris i-a-wen ɣas, ənnăn: «A-wa Abălzăbil, Iblis wa n-ămănokal n-alšinăn a t-ihan; ənta a t-ikfăn tărna ta s-itakkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt.»
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa zinəzjumăn, innʼ-asăn: «E d t-illăm əddəwəl s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, ad-t-iba, umas timšar; aɣrəm daɣ wăla ehăn wa s-dd-əqqălăn məssaw-s əknasăn jer-iman-năsăn, wăr-e ăhaj ibdad.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Afăl dd-iqqăl Iblis isattăɣ iməššerəkăn-net siha d-siha, iman-net ɣas a iknas; ere iknasăn d-iman-net ya, wăr t-illa əmmək s-ăhoja ibdad.
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Kunta daɣ tənnăm năkk, tărna n-Abălzăbil wa n-ămănokal n-alšinăn a-s tăn-takkăsăɣ dăɣ-ăddinăt, adiš, inəṭṭulab wi-năwăn, ma ămoos isəm wa s-tăn-takkăsăn dăɣ-ăddinăt? Inəṭṭulab-năwăn-en-dăɣ, a-s ilkam ad-ăjjayhən fălla-wăn, səḍləmăn-kăwăn,
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 măšan, kunta năkk, tărna n-Unfas n-Măssinăɣ a-s takkăsăɣ alšinăn dăɣ-ăddinăt, ăniihăjja a-s ăssiilmăd-kăwăn a-wen a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, təllʼ-ee jere-wăn.
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 Wăr t-illa ere ăddooben ujəš n-ehăn n-ăhaləs n-anăkfor, awəy ilalăn n-ehăn-net ar s-ad-t-ikrad təzzar; dihen, ad-udabăt terăẓẓe n-ehăn, awəy a-wa t-ihăn.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 Ere hi-wărăn irha-dăɣ, a-di, ašănjo-nin; ere daɣ wa hi-wărăn itilal s-asdu, ašəmmăhəš ɣas a t-išlan.»
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Innʼ-asăn daɣ: «Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s abăkkaḍ ămešăl ăgg-adəm d-asəkkufăr ija-dăɣ, ăddoobăt Măssinăɣ ad-has-t-in-ănš măšan ere ăskafărăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn-dăɣ, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Ere innăn a lăbasăn făll-Ăgg-ăgg-adəm-dăɣ, ăddoobăt ad-ijrəw tenăšše n-a-wen măšan, ere wa innăn a lăbasăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša dăɣ-ăddunya wăla ălaxărăt.»
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Ahəšk olaɣăn, a-s mad-t-tasəd, aratăn-net daɣ i olaɣnen; erk ahəšk daɣ, a-s t-mad-t-tasəd, aratăn-net daɣ, i lăbasnen; ahəšk, aratăn-net a-s ititwəzzəy.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Ya kăwăneḍ-i n-taššălen-i-dăɣ! Kăwăneḍ-i n-inăllăbăsăn, əndek əmmək wa s-ăddoobăt ad-dd-izjăr măjrăd olaɣăn imawăn-năwăn? A-wa iḍkărăn ulh n-ăgg-adəm a dd-izajjărăn emm-net.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Ăwadəm-wa olăɣăn, milɣaw n-ulh-net a dăɣ-dd-itakkăs a-wa olăɣăn măšan, enăllăbăs ənta, tăllăbăst n-ulh-net a dăɣ-dd-itakkăs a-wa lăbasăn.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ašăl wa ilkămăn e-d t-təllăm taxxalt d-tašujəšt inna ăwadəm, ad-tăt-iẓəl dat-Măssinăɣ.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Iyyăt-i-dăɣ, ad-kăy-iɣləs măjrăd-năk, meɣ daɣ, măjrăd-năk iman-net, a kăy-madăn-isiḍəw, iwăr-kăy uḍlem.»
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Ăwwežăbăn-as iyyăḍ dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris, ənnăn-as: «Ălɣalim, ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ, nənhăy.»
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ǝzzurəyăt-ta-dăɣ n-tenăllăbăst n-temăznit, wăr tăksuḍ Măssinăɣ; wăr təmmăɣ ɣas ar ad-ətwəjjən ijităn n-Măssinăɣ data-s măšan, təlmədet a-s wăr-ilkem dăɣ-s iji n-Măssinăɣ săl wa n-ănnăbi Yunəs.
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Ǝmmək-wa-dăɣ s-kăla ikkăs Yunəs kăraḍ išilan d-kăraḍ ihăḍan dăɣ-tăsa n-emăn wa măqqărăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-ikkəs Ăgg-ăgg-adəm kăraḍ išilan d-kăraḍ ihăḍan dăɣ-ider n-ăkall.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-ənkărăn kăl-aɣrəm wa n-Nəniba, səḍləmăn kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ, ed ašăl wa d-hasăn-ixṭăb ănnăbi Yunəs, ătubăn. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-ee jere-wăn ere ojărăn Yunəs, măšan hakd-a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-ad-tutabăm.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Ašăl wa n-tebădde, ad-dd-tənkăr tămănokalt ta s-kăla tăxkăm dăɣ-ăkall wa n-ajus s-isəm-net Saba, tăjjăyh făll-kăl-ăzzăman-i-dăɣ, səḍləm-tăn dăɣ-ăššăreɣa ed, ənta təfăl-dd ăkall ujəjăn i-ad-səjəd i-iməjridăn n-tayətte wi ităjj ămănokal Sulăyman. Săjdăt! Ašăl-i-dăɣ, ənhəywăt-ak, illʼ-ee jere-wăn ere ojărăn ămănokal Sulăyman, măšan hakd a-wen-dăɣ, tunjăyăm s-asjəd-has.»
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «E-d izjăr alšin ăwadəm, ad-ăkk tinariwen i-ad-dăɣ-snăt immăɣ i-edăgg dăɣ-ăssunfa măšan, ad-has-t-iba;
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 afăl has-t-ăba, ad-ănn i-iman-net: ‹Năkk-i-dăɣ, ma hi-idgaẓăn, əqqəlăɣet ɣas ehăn-in wa dd-fălăɣ.› Afăl dd-iqqăl edăgg wa ifăl s-tizarăt, ad-t-dd-ass wăr t-ihʼ ăwadəm, ifraḍ, ămmujnăt.
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 Igləw ălwăqq-wen, awəy-dd əssa alšinăn iyyăḍ t-ojărnen tăllăbăst, əjjəšăn ăwadəm-ənnin-dăɣ, əzzăɣăn dăɣ-s; umas a-s talɣa n-ăwadəm-en ta tăzzarăt, təššăm i-ta təšrăyăt.» Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ǝnta-den-dăɣ a-wa dăr-mad-talăh talɣa n-əzzurəyăt-ta-dăɣ n-tenăllăbăst.»
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Ămmiijrăd Ɣisa i-tamətte dihen-dăɣ a-s ma-s d-ayətma-s da-dăɣ dd-əbdădnen dat-emm n-ehăn, ăšmašălăn-dd săr-s ăwadəm i-ad-hasăn-t-dd-iɣăr.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Osă-dd ăwadəm-en Ɣisa, innʼ-as: «Anna-năk d-ayətma-k, əbdadăn-ak dat-emm n-ehăn, ărhan ahănay-năk.»
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Ăwwežăb Ɣisa i-ăwadəm-en, innʼ-as: «Mi iqqalăn anna-nin, mi iqqalăn ayətma-ɣ?»
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Iẓẓăl ăfuss dăɣ-tanămhăla n-inəṭṭulab-net təzzar, innă: «Ǝnhəywăt-tăn-ak, anna-nin d-ayətma-ɣ!
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 E d t-illăm ere itamašalăn erhet n-Abba-nin-i ihăn išənnawăn, ənta a-s ăŋŋa-ɣ, ənta a-s wălătma-ɣ, ənta a-s ma-ɣ.»
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.