Marcos 9

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ăsidătteɣ-awăn a-s han-kăwăn ăddinăt əbdadnen diha-dăɣ wăr-e iba wăr-ənheyăn Təmmənəya n-Măssinăɣ tosa-dd s-ăṣṣahăt.»
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Săḍis išilan ḍarăt a-s inna a-wen-dăɣ, iɣră-dd Ɣisa Bəṭrus d-Yaqub d-Exya s-edes, ikka dăr-săn taḍaɣt tiyyăt təḍkalăt təzzar, ijjăš dihen ini ăynayăn data-săn;
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ămlăwlăwăn-dd imălsan-net, jăn-dd təməlle s-kăla wăr-tătwănhăy făll-ărori n-ăkall.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ănfalăl-asăn-dd dihen ănnăbi Ɣəli d-ănnăbi Mosa dd-falnen išənnawăn, ad-tamăjradăn d-Ɣisa.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, ufa ad-nəzzăɣ ɣas diha-dăɣ, ad-nəkrəs kăraḍ ihəktan: wa-năk, wa n-Mosa d-wa n-Ɣəli.»
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Wăr-issen a ijănna a-wa-dăɣ has-ja tarəmmeɣt ənta d-imidiwăn-net.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Təlsʼ-en-dd tele n-tejărăkt tiyyăt ălwăqq-wen-dăɣ, ifăl-dd emăsli išənnawăn, innăn:
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 A-s dd-olăsăn inəṭṭulab aḍkul n-asăwaḍ-năsăn, šanăšlamăn siha d-siha, wăr t-illa ere hannăyăn edes-hasăn kunta wădden Ɣisa ɣas.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Ălwăqq wa dd-titrurun taḍaɣt, ăsmăhăḍ dăɣ-săn Ɣisa i-ad-wăr jen isălan n-a-wa ənhăyăn i-ăwadəm wălʼ iyyăn hundăɣ har ašăl wa dd-mad-inkăr Ăgg-ăgg-adəm jer-inəmmuttan.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ăsjădăn i-a-wa hasăn-inna, ad-tinməsəstinăn d-ălmăɣna n-tanăkra jer-inəmmuttan ed, iqqan a-wen iɣăfawăn-năsăn.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ǝssəstănăn-t, ənnăn-as: «Mafăl jannen ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt a-s ănnăbi Ɣəli a ilan s-a dd-ass təzzar, išrəy-t-dd Ălmasex?»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Innʼ-asăn: «Tidət, ănnăbi Ɣəli a ilan s-a dd-ass isəssiɣəd hărăt iket-net; măšan, mafăl iktab a-s Ăgg-ăgg-adəm, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen ăjjootnen, səffăṭṭən dăɣ-s dăgg-adəm?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ănnăbi Ɣəli, ăru dd-osa, măšan ăkkuddălăn-t dăgg-adəm, jăn-as a-wa s-ărhăn ed, a-wen-dăɣ a ənnăn əlkəttabăn dăɣ-isălan-net.»
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Ălwăqq wa dd-iqqăl Ɣisa d-inəṭṭulab-net wi n-kăraḍ, ogăẓăn-dd inəṭṭulab-wi iyyăḍnen, ămmiizăɣăn d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, tăɣlay-tăn tamətte.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Tojja tamətte Ɣisa ɣas, tofʼ-et tăkunt, tošăl săr-s, ad-has-tajjăn isofan.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Innʼ-asăn: «Ma tămmizăɣăm?»
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Innʼ-as ăhaləs iyyăn dăɣ-tamətte: «Ălɣalim, əlwăyăɣ-dd săr-k rure-ɣ ihʼ alšin ikrasăn iləs-net;
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 edăgg dăɣ-t irmăs-dăɣ, ad-t-ăjjăḍlăt s-ăkall, ad-isakăffaw, iẓiməkărkiẓ isenăn, isaqăqqad; əttărăɣ dăɣ-inəṭṭulab-năk ad-dăɣ-s t-əkkəsăn măšan, indăr-asăn.»
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ya əzzurəyăt-i-dăɣ wărăt tomen, hundăɣ har əmme əlleɣ jere-wăn, əṣbarăɣ-kăwăn? Awəyăt-ahi-dd alyaḍ.» Ăwwăyăn-as t-dd.
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Diha-dăɣ d-inhăy alšin Ɣisa, ad-ijjăḍlăt alyaḍ s-ăkall, ad-itišbărḍil, isakăffaw.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Issəstăn Ɣisa ti-s, innʼ-as: «Ǝmme t-irmăs a-wa?» Innʼ-as ăhaləs: «Hărwa măḍrəy,
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 dehiyyăn făw, itəjjar-t alšin dăɣ-efew meɣ dăɣ-aman i-ad-ămmăt. Ɣas, kunta tăddoobed hărăt dăɣ-a-wa-dăɣ, aḍən-anăɣ tăhanint, agəẓ-anăɣ.»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Innʼ-as Ɣisa: «Tənned: ‹kunta tăddoobed!› Ǝlməd a-s wăr t-illa a-s wădden răqqiis i-amumən.»
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Iḍkăl ti-s n-alyaḍ emăsli-net ălwăqq-wen-dăɣ, innă: «Omanăɣ, agəẓ-ahi dăɣ-iba n-immun.»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Inhăy Ɣisa tamətte tošal-dd săr-s ɣas, ăsmăhăḍ dăɣ-alšin, innʼ-as: «Alšin wa ikrăsăn iləs n-alyaḍ-i-dăɣ, ăẓimăẓẓăj-t; omarăɣ-kăy s-ad-t-təzjărăd, wăr-ilăkkămet ad-t-dd-tăqqalăd.»
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Ăɣwăttăt alšin, ibbəkbăk alyaḍ s-ăṣṣahăt təzzar, izjăr-t; ăktăyyăt alyaḍ har ăɣelăn ăddinăt ăba-t
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 măšan, irmăs-t-dd Ɣisa s-ăfuss, issənkăr-t-dd, ibdăd făll-iman-net.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Ǝqqălăn ehăn ɣas, əssəstănăn inəṭṭulab Ɣisa s-edes, ənnăn-as: «Alšin-wənnin-hi, mafăl hanăɣ-indăr ad-t-nəkkəs dăɣ-alyaḍ?»
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Innʼ-asăn: «Alšin šund-wa, wăr t-illʼ əmmək s-izjăr ar s-tamădilt n-Măssinăɣ.»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Fălăn dihen ɣas, ăllilăn teje ta n-Galila măšan, wăr-irha Ɣisa ad-săr-s ilməd ăwadəm
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 ed isaɣra inəṭṭulab-net, ijannʼ-asăn: «Ăgg-ăgg-adəm, ad-ăttărmăs, ijjəš ifassăn n-dăgg-adəm, əjən iman-net măšan, kăraḍ išilan ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Wăr-əjrehăn măjrăd-wen-dăɣ, hʼ-en daɣ tasăja n-ad t-səstənăn d-ălmăɣna-net.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Ǝwwăḍăn-in Qăfărnaxum, əjjăšăn ehăn wa əkkăn ɣas, issəstăn Ɣisa inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Ma tămmizăɣăm dăɣ-tabarăt?»
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Wăr t-illa a has-ənnan. Ijʼ-asăn asəstan-wen-dăɣ, făl-a-s, dăɣ-tekle-năsăn, ămmiizăɣăn jer-iman-năsăn i-ad-əlmədăn əndek dăɣ-săn wa ojărăn.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ăqqima Ɣisa ɣas, iɣră-dd inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin s-iman-net, innʼ-asăn: «Wa dăɣ-wăn irhăn tăzert, iməlet daw-imidiwăn-net, umaset-asăn akli.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Irmăs ḍarăt-a-wen ara iyyăn, ijʼ-e jere-săn təzzar, iḍkăl-t dăɣ-ifassăn-net, innʼ-asăn:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Ere ăsbălălăn ara šund wa-dăɣ, dăɣ-təssəba-nin, năkk a ăsbălăl; ere wa hi-ăsbălălăn, wădden năkk a ăsbălăl, Wa hi-dd-ăšmašălăn a ăsbălăl.»
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Innʼ-as ănăṭṭalib wa s-isəm-net Exya: «Ălɣalim, nənhay ăhaləs itakkăsăn alšinăn dăɣ-ăddinăt s-tărna n-isəm-năk, nənnʼ-as, wăr-itiləset, ed wăr dăr-năɣ ăddew.»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr has-t-təgdelăm, făl-a-s, wăr t-illa ere madăn-ăj iji n-Măssinăɣ s-tărna n-isəm-in aləs daɣ, a ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, tiẓmit-in.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Ere wărăn hanăɣ-iknes, a-di, amidi-nănăɣ.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ere kăwăn-issəswăn kara n-aman, dăɣ-təssəba n-a-wa s-Ălmasex a kăwăn-ilăn, ăsidătteɣ-awăn a-s ilkam, ad-ijrəw, ălhăk n-emărked wa ija.»
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 «Aratăn wi săr-i omănnen, ere ămoosăn əssəbab n-tanməšrayt i-wăla iyyăn dăɣ-săn-dăɣ, ăwadəm-en, iššăm-as-in, ad-tətwăqqən tăhunt ta măqqărăt s-itəẓẓad ălkăma dăɣ-err-net, itwəjăr-in dăɣ-ider n-ejărew wa səmmăn hărwa wăr-ofa abăkkaḍ-wen-dăɣ.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Kăyy, kunta ăfuss-năk a ăbokăn ad-hak-ăssăbăb s-abăkkaḍ, itiḍărrut-kăy, ənkăḍ-t-in hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ ed ufʼ-ak, ad-jeed ăfuss, təjjəšăd ălžănnăt, uhən, ad-leed əssin ifassăn, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa n-žohănnăma wărăn itəməkit [
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 d-tiwəkkawen ti wăren təməttit s-hărkuk əfradnăt dăɣ-tiɣəswen n-ăddinăt].
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Kunta daɣ aḍăr-năk a ăbokăn ad-kăy-isidəw dăɣ-abăkkaḍ, itiḍărrut-kăy, ənkăḍ-t-in hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt, jeed aḍăr, uhən ad-leed əssin iḍarăn, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa n-žohănnăma-i hănăt [
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 tiwəkkawen ti wăren təməttit s-hărkuk əfradnăt dăɣ-tiɣəswen n-ăddinăt].
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Kunta daɣ tiṭṭ-năk a ăbokăn ad-kăy-siḍəw dăɣ-abăkkaḍ, tiḍărrut-kăy, kukkərət-tăt-dd hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd Təmmənəya n-Măssinăɣ jeed tiṭṭ, uhən ad-leed sănatăt tiṭṭawen, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa n-žohănnăma.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Dihen, tiwəkkawen ti əfrădnen dăɣ-tiɣəswen n-ăddinăt, əddarnăt hărkuk.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Ere ămešălăn abăkkaḍ, ad-ijjəš efew s-əmmək-wa-dăɣ s-tajjăš tesəmt imənsiwăn i-ad-tăn-təjjəš temḍe.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Tesəmt, hărăt olaɣăn măšan, afăl tăt-təjmăḍ temḍe, ma tăt-e-isəsməmăn? Tumaset tămudre-năwăn a ha tesəmt, tənhirəjăm dăɣ-ălɣafyăt.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.