Marcos 9

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ăsidătteɣ-awăn a-s han-kăwăn ăddinăt əbdadnen diha-dăɣ wăr-e iba wăr-ənheyăn Təmmənəya n-Măssinăɣ tosa-dd s-ăṣṣahăt.»
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Săḍis išilan ḍarăt a-s inna a-wen-dăɣ, iɣră-dd Ɣisa Bəṭrus d-Yaqub d-Exya s-edes, ikka dăr-săn taḍaɣt tiyyăt təḍkalăt təzzar, ijjăš dihen ini ăynayăn data-săn;
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 ămlăwlăwăn-dd imălsan-net, jăn-dd təməlle s-kăla wăr-tătwănhăy făll-ărori n-ăkall.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ănfalăl-asăn-dd dihen ănnăbi Ɣəli d-ănnăbi Mosa dd-falnen išənnawăn, ad-tamăjradăn d-Ɣisa.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, ufa ad-nəzzăɣ ɣas diha-dăɣ, ad-nəkrəs kăraḍ ihəktan: wa-năk, wa n-Mosa d-wa n-Ɣəli.»
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Wăr-issen a ijănna a-wa-dăɣ has-ja tarəmmeɣt ənta d-imidiwăn-net.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Təlsʼ-en-dd tele n-tejărăkt tiyyăt ălwăqq-wen-dăɣ, ifăl-dd emăsli išənnawăn, innăn:
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 A-s dd-olăsăn inəṭṭulab aḍkul n-asăwaḍ-năsăn, šanăšlamăn siha d-siha, wăr t-illa ere hannăyăn edes-hasăn kunta wădden Ɣisa ɣas.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Ălwăqq wa dd-titrurun taḍaɣt, ăsmăhăḍ dăɣ-săn Ɣisa i-ad-wăr jen isălan n-a-wa ənhăyăn i-ăwadəm wălʼ iyyăn hundăɣ har ašăl wa dd-mad-inkăr Ăgg-ăgg-adəm jer-inəmmuttan.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ăsjădăn i-a-wa hasăn-inna, ad-tinməsəstinăn d-ălmăɣna n-tanăkra jer-inəmmuttan ed, iqqan a-wen iɣăfawăn-năsăn.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Ǝssəstănăn-t, ənnăn-as: «Mafăl jannen ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt a-s ănnăbi Ɣəli a ilan s-a dd-ass təzzar, išrəy-t-dd Ălmasex?»
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Innʼ-asăn: «Tidət, ănnăbi Ɣəli a ilan s-a dd-ass isəssiɣəd hărăt iket-net; măšan, mafăl iktab a-s Ăgg-ăgg-adəm, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen ăjjootnen, səffăṭṭən dăɣ-s dăgg-adəm?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ănnăbi Ɣəli, ăru dd-osa, măšan ăkkuddălăn-t dăgg-adəm, jăn-as a-wa s-ărhăn ed, a-wen-dăɣ a ənnăn əlkəttabăn dăɣ-isălan-net.»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Ălwăqq wa dd-iqqăl Ɣisa d-inəṭṭulab-net wi n-kăraḍ, ogăẓăn-dd inəṭṭulab-wi iyyăḍnen, ămmiizăɣăn d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, tăɣlay-tăn tamətte.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Tojja tamətte Ɣisa ɣas, tofʼ-et tăkunt, tošăl săr-s, ad-has-tajjăn isofan.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Innʼ-asăn: «Ma tămmizăɣăm?»
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Innʼ-as ăhaləs iyyăn dăɣ-tamətte: «Ălɣalim, əlwăyăɣ-dd săr-k rure-ɣ ihʼ alšin ikrasăn iləs-net;
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 edăgg dăɣ-t irmăs-dăɣ, ad-t-ăjjăḍlăt s-ăkall, ad-isakăffaw, iẓiməkărkiẓ isenăn, isaqăqqad; əttărăɣ dăɣ-inəṭṭulab-năk ad-dăɣ-s t-əkkəsăn măšan, indăr-asăn.»
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ya əzzurəyăt-i-dăɣ wărăt tomen, hundăɣ har əmme əlleɣ jere-wăn, əṣbarăɣ-kăwăn? Awəyăt-ahi-dd alyaḍ.» Ăwwăyăn-as t-dd.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Diha-dăɣ d-inhăy alšin Ɣisa, ad-ijjăḍlăt alyaḍ s-ăkall, ad-itišbărḍil, isakăffaw.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Issəstăn Ɣisa ti-s, innʼ-as: «Ǝmme t-irmăs a-wa?» Innʼ-as ăhaləs: «Hărwa măḍrəy,
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 dehiyyăn făw, itəjjar-t alšin dăɣ-efew meɣ dăɣ-aman i-ad-ămmăt. Ɣas, kunta tăddoobed hărăt dăɣ-a-wa-dăɣ, aḍən-anăɣ tăhanint, agəẓ-anăɣ.»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Innʼ-as Ɣisa: «Tənned: ‹kunta tăddoobed!› Ǝlməd a-s wăr t-illa a-s wădden răqqiis i-amumən.»
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Iḍkăl ti-s n-alyaḍ emăsli-net ălwăqq-wen-dăɣ, innă: «Omanăɣ, agəẓ-ahi dăɣ-iba n-immun.»
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Inhăy Ɣisa tamətte tošal-dd săr-s ɣas, ăsmăhăḍ dăɣ-alšin, innʼ-as: «Alšin wa ikrăsăn iləs n-alyaḍ-i-dăɣ, ăẓimăẓẓăj-t; omarăɣ-kăy s-ad-t-təzjărăd, wăr-ilăkkămet ad-t-dd-tăqqalăd.»
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Ăɣwăttăt alšin, ibbəkbăk alyaḍ s-ăṣṣahăt təzzar, izjăr-t; ăktăyyăt alyaḍ har ăɣelăn ăddinăt ăba-t
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 măšan, irmăs-t-dd Ɣisa s-ăfuss, issənkăr-t-dd, ibdăd făll-iman-net.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Ǝqqălăn ehăn ɣas, əssəstănăn inəṭṭulab Ɣisa s-edes, ənnăn-as: «Alšin-wənnin-hi, mafăl hanăɣ-indăr ad-t-nəkkəs dăɣ-alyaḍ?»
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Innʼ-asăn: «Alšin šund-wa, wăr t-illʼ əmmək s-izjăr ar s-tamădilt n-Măssinăɣ.»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Fălăn dihen ɣas, ăllilăn teje ta n-Galila măšan, wăr-irha Ɣisa ad-săr-s ilməd ăwadəm
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 ed isaɣra inəṭṭulab-net, ijannʼ-asăn: «Ăgg-ăgg-adəm, ad-ăttărmăs, ijjəš ifassăn n-dăgg-adəm, əjən iman-net măšan, kăraḍ išilan ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Wăr-əjrehăn măjrăd-wen-dăɣ, hʼ-en daɣ tasăja n-ad t-səstənăn d-ălmăɣna-net.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Ǝwwăḍăn-in Qăfărnaxum, əjjăšăn ehăn wa əkkăn ɣas, issəstăn Ɣisa inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Ma tămmizăɣăm dăɣ-tabarăt?»
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Wăr t-illa a has-ənnan. Ijʼ-asăn asəstan-wen-dăɣ, făl-a-s, dăɣ-tekle-năsăn, ămmiizăɣăn jer-iman-năsăn i-ad-əlmədăn əndek dăɣ-săn wa ojărăn.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Ăqqima Ɣisa ɣas, iɣră-dd inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin s-iman-net, innʼ-asăn: «Wa dăɣ-wăn irhăn tăzert, iməlet daw-imidiwăn-net, umaset-asăn akli.»
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Irmăs ḍarăt-a-wen ara iyyăn, ijʼ-e jere-săn təzzar, iḍkăl-t dăɣ-ifassăn-net, innʼ-asăn:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 «Ere ăsbălălăn ara šund wa-dăɣ, dăɣ-təssəba-nin, năkk a ăsbălăl; ere wa hi-ăsbălălăn, wădden năkk a ăsbălăl, Wa hi-dd-ăšmašălăn a ăsbălăl.»
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Innʼ-as ănăṭṭalib wa s-isəm-net Exya: «Ălɣalim, nənhay ăhaləs itakkăsăn alšinăn dăɣ-ăddinăt s-tărna n-isəm-năk, nənnʼ-as, wăr-itiləset, ed wăr dăr-năɣ ăddew.»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr has-t-təgdelăm, făl-a-s, wăr t-illa ere madăn-ăj iji n-Măssinăɣ s-tărna n-isəm-in aləs daɣ, a ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, tiẓmit-in.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Ere wărăn hanăɣ-iknes, a-di, amidi-nănăɣ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ere kăwăn-issəswăn kara n-aman, dăɣ-təssəba n-a-wa s-Ălmasex a kăwăn-ilăn, ăsidătteɣ-awăn a-s ilkam, ad-ijrəw, ălhăk n-emărked wa ija.»
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 «Aratăn wi săr-i omănnen, ere ămoosăn əssəbab n-tanməšrayt i-wăla iyyăn dăɣ-săn-dăɣ, ăwadəm-en, iššăm-as-in, ad-tətwăqqən tăhunt ta măqqărăt s-itəẓẓad ălkăma dăɣ-err-net, itwəjăr-in dăɣ-ider n-ejărew wa səmmăn hărwa wăr-ofa abăkkaḍ-wen-dăɣ.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Kăyy, kunta ăfuss-năk a ăbokăn ad-hak-ăssăbăb s-abăkkaḍ, itiḍărrut-kăy, ənkăḍ-t-in hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ ed ufʼ-ak, ad-jeed ăfuss, təjjəšăd ălžănnăt, uhən, ad-leed əssin ifassăn, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa n-žohănnăma wărăn itəməkit [
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 d-tiwəkkawen ti wăren təməttit s-hărkuk əfradnăt dăɣ-tiɣəswen n-ăddinăt].
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Kunta daɣ aḍăr-năk a ăbokăn ad-kăy-isidəw dăɣ-abăkkaḍ, itiḍărrut-kăy, ənkăḍ-t-in hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt, jeed aḍăr, uhən ad-leed əssin iḍarăn, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa n-žohănnăma-i hănăt [
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 tiwəkkawen ti wăren təməttit s-hărkuk əfradnăt dăɣ-tiɣəswen n-ăddinăt].
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Kunta daɣ tiṭṭ-năk a ăbokăn ad-kăy-siḍəw dăɣ-abăkkaḍ, tiḍărrut-kăy, kukkərət-tăt-dd hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd Təmmənəya n-Măssinăɣ jeed tiṭṭ, uhən ad-leed sănatăt tiṭṭawen, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa n-žohănnăma.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Dihen, tiwəkkawen ti əfrădnen dăɣ-tiɣəswen n-ăddinăt, əddarnăt hărkuk.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Ere ămešălăn abăkkaḍ, ad-ijjəš efew s-əmmək-wa-dăɣ s-tajjăš tesəmt imənsiwăn i-ad-tăn-təjjəš temḍe.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Tesəmt, hărăt olaɣăn măšan, afăl tăt-təjmăḍ temḍe, ma tăt-e-isəsməmăn? Tumaset tămudre-năwăn a ha tesəmt, tənhirəjăm dăɣ-ălɣafyăt.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.