Marcos 5

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ǝwwăḍăn-in ašrut n-ejănš wa iyyăḍăn, a-wen dăɣ-ăkall wa n-Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Diha-dăɣ dd-izjăr Ɣisa turăft n-aman, ad-has-dd-ilkăḍ amălšon dd-izjarăn tiẓəska.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Dihen-dăɣ ad-izzaɣ, wăr t-illa ăwadəm ăddoben akărad-net wăla-dăɣ s-tišəm.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Akărad has-jăn ăddinăt s-tifren hakd tišəm-dăɣ, ad-tănăt-dd-isăqqətəs, wăr t-illa făw ere ăddoben a dăɣ-s ănnăhăḍ.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ehăḍ d-ašăl iha tiẓəska, meɣ ošal făll-iḍaɣăn, inaḍḍăw iɣăran, išašar iman-net s-tihun.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Ojja Ɣisa dăɣ-ijəj ɣas, ošăl-dd săr-s, irkăɣ data-s,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 iḍkăl emăsli-net, innă: «Ɣisa, Rure-s n-Măssinăɣ wa iknăn aḍkul, ma dăɣ-i tărhed? Făl Măssinăɣ, wăr hi-tăqquzzăbed.»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Alšin wa t-ihăn a ijannen a-wen ed isamăhaḍ Ɣisa fălla-s i-ad-t-izjăr.
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Issəstăn-t Ɣisa, innʼ-as: «Mi isəm-năk?» Innʼ-as ăhaləs: «Isəm-in: ejhăn ed nəjjət.»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ad-laqqădăn alšinăn wi t-hănen Ɣisa i-ad-tăn-wăr-ikkes dăɣ-ăkall.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 A-s ităjj a-wen-dăɣ, iḍan ehăre n-əlxənžărăn făll-tasăja n-taḍaɣt hat attayăn-en-dăɣ.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Ad-laqqădăn alšinăn Ɣisa, jannen-as: «Suk-anăɣ əlxənžărăn i-ad-tăn-nəjjəš.»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Irḍʼ-asăn s-a-wen. Ǝzjărăn alšinăn ăhaləs, əjjăšăn əlxənžărăn, ad-dd-titrəktərikăn a iwwăḍăn əssin afḍăn n-əlxənžăr, wa-dăɣ n-afălla n-taḍaɣt, tiḍəwăn dăɣ-ejănš, tattăn-tăn aman.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Ǝnhăyăn imăḍanăn n-əlxənžărăn a-wa ijăn ɣas, ăjewăḍăn. Ošălăn, jăn isălan dăɣ-kăl-aɣrəm d-attayăn-net. Ad-dd-tišəl tamətte, tiwnifit-dd a-wa ijăn.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Osăn-dd ăddinăt edăgg wa iha Ɣisa, ogăẓăn-dd amălšon wa s-kăla t-ihʼ ejhăn n-alšinăn, ăqqiima, ijʼ isəlsa, təhʼ-e daɣ tijya n-iman-net.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Jăn dăɣ-săn ăddinăt wi ăjjəyhnen i-a-wa ijrăwăn amălšon d-əlxənžărăn isălan ɣas,
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 ad-təddalăn Ɣisa d-ad-ifəl ăkall-năsăn.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Ălwăqq wa d-itajjăš Ɣisa turăft n-aman, ikkʼ-e-hi-dd ăhaləs wa s-kăla t-hăn alšinăn, ad-t-ilaqqăd d-ad-dăr-s idaw.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Wăr has-irḍa Ɣisa s-a-wen, ănn-ak, innʼ-as: «Ǝgləw, əqqəl ehăn-năk, diha t-əllăn išăqqaɣăn-năk, tăllăɣed-asăn təmɣăre n-a-wa hak-ija Emăli d-əmmək wa s-hak-oḍăn tăhanint.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Iglă, ad-itajj isălan n-təmɣăre n-a-wa has-ija Ɣisa dăɣ-teje ta jăt isəm: «Ta n-măraw iɣărman». Ere has-islăn-dăɣ, ad-dd-iqqəl ɣas ăkun dăɣ-isălan-net.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Izjăr Ɣisa ḍarăt-a-wen s-asălim n-ejănš wa iyyăḍăn, diha-dăɣ dd-ăsjănăn dăɣ-asălim n-aman, ad-săr-s dd-tăddew tamətte tăjjeet.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Osʼ-e-hi-dd dihen iyyăn dăɣ-ălfăqqităn n-ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud n-taɣrəmt-en s-isəm-net Žayrus, inhăy Ɣisa ɣas, irkăɣ data-s,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 ad-t-itəddal, ijannʼ-as: «Talyaḍt-in, tăbok i-iba, nidawet săr-s, sənsəd fălla-s ifassăn-năk, ad-təzzəy, təddăr.»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Ăddew dăr-s Ɣisa, təlkam-as daɣ tamətte tăjjeet t-tăsinăkmămăt.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Tamətte-en, hʼ-et tamăḍt ijammăḍ ašni a ilan măraw iwətyan d-əssin,
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 təkna ahănay n-aɣăna jer-ifassăn n-lăxturtăn, tăsmălkăw-in a-wa təla iket-net măšan, wăr t-illa făw a-hin-ifnaẓăn dăɣ-turhənna-net, ănn-ak, tiwwaḍt ɣas ad-dd-tajj fălla-s.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Təslʼ isălan n-Ɣisa ɣas, təjjăš-dd tamətte s-ḍarăt, ḍăs erăswăy-net,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 ed a-s tăjj a-wen-dăɣ, janna: «Wăla erăswăy-net, kud-t-ḍăsăɣ, ad-əzzəyăɣ.»
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Diha-dăɣ d-ḍăs erăswăy-net, ad-iktăl ašni wa tăt-dd-izajjărăn, tofrăy ăssaɣăt-wen-dăɣ dăɣ-taɣəssa-net a-s təzzăy dăɣ-tiẓẓurt-net.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net, ălwăqq-wen-dăɣ, făl tărna ta t-dd-təjmăḍăt, innăḍ-dd s-tamətte, innă: «Mi iḍăsăn isəlsa-nin?»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Ajăn wăr hənnəyăd tamətte ta kăy-tăsinăkmămăt a-s jănned: ‹Mi hi-iḍăsăn?› »
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Issăɣlăy-tăn-dd akăyad-net i-ad-inhəy ta t-təḍăsăt.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Tənhăy tamăḍt ălafu wa təjrăw ɣas, təkkʼ-e-hi-dd, tăšikăḍkăḍ a-wa-dăɣ has-ja tarəmmeɣt, toḍa data-s, tənnʼ-as tidət iket-net.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Innʼ-as Ɣisa: «Talyaḍt, ăzozăy-kăm immun-năm, əgləw dăɣ-ălxer, təzzeyăd dăɣ-tiẓẓurt-năm.»
34 E Jesus disse:
35 Ămmiijrăd Ɣisa hărwa a-s dd-osăn ăddinăt dd-falnen eɣewən n-ălfăqqi n-ehăn wa n-ăddin, ənnăn-as: «Elle-k, ăba-tăt. Ma s-salăyyaɣăd Ălɣalim daɣ?»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Wăr hin-ijreh Ɣisa a-wa jănnen, innă i-ălfăqqi n-ehăn wa n-ăddin: «Wăr tărmeɣăd, amən ɣas.»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Igdăl Ɣisa i-ăddinăt iket-năsăn ad-dăr-s idawăn a-s təggădăd Bəṭrus d-Yaqub d-Exya wa n-ăŋŋa-s.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 A-s hin-əwwăḍăn eɣewən n-emănnăhăḍ n-ehăn wa n-ăddin, wăr hin-ogeẓăn ar tamətte tədgaẓăt; ăsikălăl, ăššurša a-wen-dăɣ, dăɣ-išənnawăn.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Ijjăš-in fălla-săn, innʼ-asăn: «Ma kăwăn-idgaẓăn, hallăm? Tarat, wăr tăt-ăba, eḍəs ɣas a ja.»
39 Então ele disse:
40 Jăn-t tekăškăšt. Izzəzjăr-tăn iket-dăɣ-năsăn, wăr dd-ăqqima dihen ar d-ti-s d-ma-s n-talyaḍt, d-inəṭṭulab wi dăr-dd-ăddew. Ijjăš ḍarăt-a-wen edăgg wa dăɣ-tənsa talyaḍt,
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 irmăs-tăt-dd s-ăfuss, innʼ-as: «Talita kumi», a-wen ălmăɣna-net: «Talyaḍt, ənneɣ-am, ənkăr-dd.»
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Təbdăd talyaḍt ăssaɣăt-wen-dăɣ, tărjăš. Talyaḍt-en-dăɣ, la măraw iwətyan d-əssin. Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn făl tihusay n-a-wa-dăɣ ijăn.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Iknʼ-en-dăɣ Ɣisa asəmmətăr i-ad-wăr jen isălan n-a-wa ijăn dăɣ-ăwadəm wălʼ iyyăn təzzar, innʼ-asăn ad-tăt-əkfən a təkša.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.