Marcos 4

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Olăs Ɣisa daɣ asəɣăr n-tamətte dăɣ-asălim n-ejănš wa n-Galila. Tăddew-dd săr-s tamətte tăjjeet, ijjăš-as turăft n-aman, ăqqima dăɣ-s, tăqqimă-dd tamətte ənta təbdad dăɣ-asălim n-aman, tăsijăd-as.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Issăɣra ăddinăt hărătăn ăjjootnen s-tangalen. Dăɣ-a-wa tăn-issăɣra, innʼ-asăn ašăl iyyăn:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Săjdăt! Kăla izjăr ănăsdamu iyyăn i-ad-iddumət ašəkrəš-net.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Ălwăqq wa d-itidumut, oḍănăt tiblalen tiyyăḍ dăɣ-ăbara, ăkkukăren-tănăt-dd igḍaḍ, əkšăn-tănăt.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Oḍa ašăr iyyăn jer-tihun, ăffoqqăt-dd šik ed wăr-intem dăɣ-ăkall,
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 tăsmăqqăt-dd tăfukt jənnəj-s, təssărɣa isəffuqqa, ăqqur-in a-di iket-net ed wăr-əntemăn ikewăn-net dăɣ-hărăt.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Oḍa ašăr iyyăn dăɣ-tabəŋŋənt, tədwăl-dd fălla-s tabəŋŋənt, təẓmăd-as, iɣrăy-in.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Oḍa ašăr wa iyyăḍăn dăɣ-ăkall olaɣăn, ikrăš aratăn; ijă tibolăsen s-tiyyăḍ kăraḍăt timərwen n-tablalt a tănăt-iwarăn, tiyyăḍ săḍisăt timərwen, tiyyăḍ temeḍe.»
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ere ilăn timəẓẓujen s-islă-dăɣ, isăjdet!»
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Izjăr-dd Ɣisa ălžămaɣăt ɣas, əssəstănăn-t inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, d-ăddinăt wi săr-s dd-saɣlaynen d-ălmăɣna n-tangalen ti ija.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ, təjrawăm turhajăt n-ujreh n-əddăraj wa ămoosăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ măšan, ăddinăt wi iyyăḍnen n-ajăma, a-wa s-e-əslən iket-net, tangalen a dăɣ-has-e-əslən i-innin:
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 ‹Ad-əswaḍăn, wăr hənnəyăn,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Innʼ-asăn daɣ: «Ɣas ta-dăɣ tangalt, wăr tăt-təjrehăm? Adiš əndek əmmək wa s-mad-təjrăhăm tangalen ti iyyăḍnen?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ănăsdamu, ənta a-s ănaxṭab n-măjrăd n-Măssinăɣ.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Ăddinăt iyyăḍ, olăhăn d-ăbara wa dăɣ-oḍănăt tiblalen. E-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, šik a-s tăn-dd-itis Iblis, isəttəw-asăn-t-in.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ăddinăt iyyăḍ, olăhăn d-tihun-ti jer-oḍănăt tiblalen; e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-əhləyləyăn, ăqbəlăn-t šik
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 măšan, wăr t-təyyən ikraš ikewăn dăɣ-ulhawăn-năsăn, ad-əjən ăzzăman ənḍărrăn ăkoyădăn dăɣ-s măšan afăl dd-tosa tissust meɣ osă-dd ălɣizabăt dăɣ-təssəba n-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-hin-əbbuṭṭəlăn a-wa s-omănăn.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Ăddinăt iyyăḍ, əntăneḍ a-s tabəŋŋənt ta jer-oḍănăt tiblalen, ad-əslən i-măjrăd n-Măssinăɣ
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 măšan, ad-has-əẓmədăn dăɣ-ulhawăn-năsăn s-tărha n-wălăt-ăddunya d-eylăl n-tărha n-ajmur-net d-derhanăn iyyăḍ ăjjootnen, wăr t-illa a săr-săn dd-isaɣsal.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Ăddinăt wi iyyăḍnen, əntăneḍ a-s ăkall wa olăɣăn dăɣ-oḍănăt tiblalen. Ǝntăneḍ a-s e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-t-ăqbəlăn, ijjəš-asăn-t ălfăyda; tarəw-dd săr-săn tablalt tiyyăt kăraḍăt timərwen n-tablalt, tiyyăt săḍisăt timərwen, tiyyăt temeḍe n-tablalt.»
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Ăwadəm, wăr-isărmis tefătelt təzzar, ăjʼ-et daw-ăkoss meɣ daw-tešejit, ănn-ak, edăgg iḍkalăn a făll-tăt-e-isăns.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Wăr t-illa a iffarăn s-wădden ad-dd-infiləl, wăr t-təlla takše s-wădden ad-dd-təffukkăr.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ere dăɣ-wăn ilăn timəẓẓujen s-islă-dăɣ, isăjdet!
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ăjăt ənniyăt i-a-wa s-sallăm făl-a-s, a-wa dăr-ogdăh asjəd wa tăjjăm i-Măssinăɣ ad-dăr-mad-agdăh daɣ ajăraw-năwăn ɣur-s.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Ăwadəm wa s-išwăr ifhăm hărăt, ad-has-iwwaḍ musnăt har isəssikəy măšan, wa s-wăr t-illa a ijrah, wăr t-in-ikka hărăt, ănn-ak, ad-dăɣ-s ămahăɣ wăla a-wa ənḍărrăn iṭṭăf.»
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Innʼ-asăn daɣ: «Sănto n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, olăh d-a-wa s-e-d ăddomăt ăwadəm ašəkrəš-net,
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 jer-iṭṭas wăla okay, jer-ehăḍ wălʼ ašăl, ad-idaggăl ădomm dăɣ-ašəkrəš, itifăqqut-dd, dăɣ-a-s, wăr təha tijya n-a-wen măssi-s ed,
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 ăkall a dd-madăn-arəw d-iman-net teyəšše s-tizarăt, ḍara-s teɣăɣănt, təzjăr-dd tejent n-ălkăma teɣăɣănt.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Diha-dăɣ d-mad-inhəy măssi-s n-ašəkrəš a-s iŋŋa ălkăma, ad-dd-mad-iḍkəl ălgori-net i-illuy-net.»
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ma dăr-mad-nəsəssilăh sănto n-Təmmənəya n-Măssinăɣ? Ǝndek ɣas tangalt tăsisăjrăhăt sănto-net?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Sănto n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, olăh d-temătăwt ta tojărăt təmmətkit dăɣ-idommăn. A-s tăt-itidumut ăwadəm, wăr t-təlla temătăwt dăɣ-ăddunya tăt-tojărăt təmmətkit,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 măšan, hakd a-wen-dăɣ, afăl tăt-ăddomăt ăwadəm, ad-dd-tăjj tadăwla-i-dăɣ măqqărăt, tajăr tiyəššawen iket-năsnăt təššəjrət, təkrəš iləktan-i-dăɣ măqqornen har wăla-dăɣ igḍaḍ, kallăn daw-tele-net.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Tangalen ăjjootnen olăhnen d-ti-dăɣ, s-ălxal ăsisăjrăhăn a-s issăɣra Ɣisa ăddinăt;
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 wăr t-illa a inna i-tamətte s-wădden tangalen a dăɣ-hasăn-t-innă măšan, e-d ănmăjrăw d-inəṭṭulab-net dăɣ-edăgg iṣtarăn, ad-hasăn-ăffăssăr ălmăɣna n-tangalen-tin-dăɣ iket-năsnăt.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Toḍa tăfukt ɣas, innă i-inəṭṭulab-net: «Nəjləyet ejănš s-ašrut wa n-emăynăj.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Fălăn tamətte, əglăn dăr-s inəṭṭulab dăɣ-turăft n-aman ta dăɣ-ăqqiima, ăddeewnăt dăr-săn daɣ turfen n-aman tiyyăḍ.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ǝglan a-s dd-inkăr aḍu-i-dăɣ ăṣṣoohen, ad-tibhilbəhilnăt tinăzzămăren i-turăft har išwar təḍnay aman.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 A-s ităjj a-wen, ăssoomăt Ɣisa adăfor, iṭṭas dăɣ-ajilal n-turăft n-aman. Ǝssənkărăn-t inəṭṭulab dăɣ-eḍəs, ənnăn-as: «Ălɣalim! Ajăn wăr kăy-təssărmăɣ tamăttant-nănăɣ?»
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Inkăr-dd, ăsmăhăḍ făll-aḍu, innă i-ejănš: «Ismaḍ! Ǝzjəw!» Ibdăd-in aḍu, sămmeḍ-in a-wen-dăɣ iket-net.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ma-kăwăn ăssiirmăɣăn? Ma ija immun-năwăn?»
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Jăn inəṭṭulab tarəmmeɣt-ta-dăɣ făl dd-əqqălăn ɣas, tinmənnin: «Ma ămoos ăwadəm-wa-dăɣ s-wăla aḍu d-ejănš, sajadăn-as?»
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.