Marcos 2

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hărăt n-išilan ḍarăt-a-wen, olăs-dd Ɣisa uɣəl n-Qăfărnaxum. Ǝslăn ăddinăt a-s ihʼ ehăn wa dăɣ-itizəbbut ɣas,
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 əkkăn-t-dd s-əjut har ăbas t-illa edăgg wăla-dăɣ dat-emm n-ehăn.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Ămmiijrăd-asăn dihen-dăɣ a-s t-dd-osăn əkkoẓ meddən ămisawăynen anăbdon iyyăn,
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 măšan, igdăl-asăn əjut n-tamətte ad-t-sănsən dat-Ɣisa. Ăɣlăyăn, ăwwănăn afălla n-ehăn, əkkăsăn-in ajobăn-wi ăsiităxnen ehăn dăɣ-tanămhăla n-edăgg wa dăɣ-ibdăd Ɣisa, ăstărarăn-dd s-axăbabu wa jăn anăbdon, insa făll-asəftăɣ-net.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Inhăy Ɣisa immun-năsăn ɣas, innă i-anăbdon: «Alyaḍ, ătwănšăn-ak ibăkkaḍăn-năk.»
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Edăgg-en, han-t hărăt dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt. Ǝslăn i-a-wa inna ɣas, ăbjănjănăn,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 ad-jannen: «Wa ma t-ăsihălăn măjrăd-wa-dăɣ? Ăskafăr! Mi ăddoben tenăšše n-ibăkkaḍăn săl Măssinăɣ?»
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net ălwăqq-wen-dăɣ a-wa dăɣ-zinəzjumăn, innʼ-asăn: «Mafăl tajjăšăn erk inəzjam šund-wi-dăɣ ulhawăn-năwăn?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Ma ojărăn tărăɣse jer-ad-tənnəd i-anăbdon: ‹Ătwănšăn-ak ibăkkaḍăn-năk,› d-ad-has-tənnəd: ‹Ǝbdəd, əḍkəl asəftăɣ-năk, ărjəš.›
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Ašăl-i, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s Ăgg-ăgg-adəm, ijraw făll-ărori n-ăkall turhajăt n-tenăšše n-ibăkkaḍăn.» Innă Ɣisa i-anăbdon ḍarăt-a-wen:
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 «Ǝnneɣ-ak, əbdəd, əḍkəl asəftăɣ-năk, əqqəl ehăn-năk.»
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Ibdăd, iḍkăl asəftăɣ-net ăssaɣăt-wen-dăɣ, iglă hannăyăn-t ăddinăt iket-dăɣ-năsăn. Ăqqiimăn-dd ɣas, tofʼ-en tăkunt n-a-wa ijăn, tiimələn Măssinăɣ, jannen: «A-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, wăr kăla t-nənhăy.»
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Olăs Ɣisa azăjor, ikkʼ asălim n-ejănš wa n-Galila, ad-t-dd-takkăn ăddinăt ăjjootnen, isaɣrʼ-en.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Igla dăɣ-a-wen-dăɣ a-s inhăy Lewi ăgg Ălfa, ăqqiima dăɣ-edăgg n-ălxidmăt-net, ămoos ănarmas n-tiwse, innʼ-as Ɣisa: «Ǝlkəm-ahi!» Ibdăd Lewi, ilkăm-as.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Ḍarăt-a-wen, ăsmăjărăt Lewi Ɣisa s-ehăn-net. Itaɣăyma Ɣisa dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn a-s erk ăddinăt han inarmasăn n-tiwse ăjjootnen has-əlkamnen da-dăɣ; osăn-dd, ănɣăymăn dăr-s ənta d-inəṭṭulab-net.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Ǝnhăyăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt n-taggayt ta n-kăl-faris a-s ohar Ɣisa d-erk ăddinăt d-inarmasăn n-tiwse ɣas, ənnăn i-inəṭṭulab-net: «Mafăl itihăr ălɣalim-năwăn imənsiwăn d-inarmasăn n-tiwse d-erk ăddinăt?»
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Islʼ-asăn Ɣisa ɣas, innʼ-asăn: «Ăddinăt ăssoxătnen, wăr-ămɣatărăn s-lăxtur; imarhinăn a săr-s ămiɣatărnen. Năkk, wăr dd-ămešălăɣ s-ăddinăt-wi ordănen iman-năsăn iqqud, inăsbăkkaḍăn a-s dd-ămešălăɣ.»
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Ašăl iyyăn d-ăẓumăn inəṭṭulab wi n-Exya d-kăl-faris, osăn-dd ăddinăt Ɣisa, ənnăn-as: «Mafăl inəṭṭulab wi n-Exya d-kăl-faris tuẓamăn, a-s ija a-wen wi-năk əntăneḍ, wăr tuẓamăn?»
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn kăl-tuksest, ilzam-tăn ăẓum a ikkʼ ămaẓlay illʼ-e jere-săn? A ikkʼ ămaẓlay illʼ-e jere-săn, wăr tăn-ilzem ad-uẓamăn.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Ǝlkamăn išilan wi tăn-e-ifəl, dihen, ad-əjrəwăn s-ăẓum.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Wăr t-illa ere itəggatăn tikəst i-temălsit wăššărăt s-taswəḍt n-tabdoɣt tăynayăt. Afăl ija a-wen, wăr-e ăhaj a-s dd-e-təsăr taswəḍt ta tăynayăt făll-temălsit ta wăššărăt, tăjj amənd ojărăn wənnin.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Wăr t-illa daɣ ere itajjăn aman n-lăɣnăb ăynaynen, ăxxiimmărnen dăɣ-ijdad. Ere ijăn a-wen har kăfăn aman-ənnin dăɣ-ijdad, ad-has-səbbuqqen ijdad-net, ifut ḍarăt-a-wen dăɣ-lăɣnăb hakd-dăɣ dăɣ-ijdad. Aman n-lăɣnăb ăynaynen ăxxiimmărnen, iddidăn ăynaynen a dăɣ-tăn-itajj ăwadəm.»
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Ašăl iyyăn n-əssəbət-i n-ašăl wa n-tăsonfat, irăs Ɣisa d-inəṭṭulab-net išəkraš n-ălkăma ad-dăɣ-săn dd-nakkăḍăn inəṭṭulab-net tiɣăɣănen n-ălkăma.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Ǝnhăyăn hărăt dăɣ-kăl-faris a-wa tăn-išlăn ɣas, ənnăn-as: «Ǝnhəy, ma isawăjjen inəṭṭulab-năk a wărăn-itətwəjj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat?»
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Innʼ-asăn Ɣisa: «Adiš kăwăneḍ, kăla wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab a-wa ija Dawəd a-s ămɣatăr, ălluẓ ənta d-imidiwăn-net.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Ătwănnʼ-anăɣ, ijjăš ehăn n-Măssinăɣ dăɣ-ăzzăman wa d-ămoos Ăbyatăr ămănokal n-kăl-tikutawen, ikša dăɣ-tijəlwen-ti ămoosnen takute i-Măssinăɣ, s-wăr t-illa ere s-t-təlla tetăte-năsnăt a săl kăl-tikutawen, ikfa dăɣ-snăt daɣ meddən wi dăr-s ăddewnen.»
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Innʼ-asăn daɣ: «Wădden ăgg-adəm a dd-ixlăkăn i-əssəbət, ănn-ak, əssəbət a dd-ixlăkăn i-tănoflayt n-ăgg-adəm.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 A-wen-dăɣ a făl Ăgg-ăgg-adəm, a ănnihăḍăn dăɣ a-wa s-ila ăgg-adəm d-a-wa s-wăr ila s-ad-t-ăj, dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.