Marcos 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Hărăt n-išilan ḍarăt-a-wen, olăs-dd Ɣisa uɣəl n-Qăfărnaxum. Ǝslăn ăddinăt a-s ihʼ ehăn wa dăɣ-itizəbbut ɣas,
1 Poucos dias depois, tendo Jesus entrado novamente em Cafarnaum, o povo ouviu falar que ele estava em casa.
2 əkkăn-t-dd s-əjut har ăbas t-illa edăgg wăla-dăɣ dat-emm n-ehăn.
2 Então muita gente se reuniu ali, de forma que não havia lugar nem junto à porta; e ele lhes pregava a palavra.
3 Ămmiijrăd-asăn dihen-dăɣ a-s t-dd-osăn əkkoẓ meddən ămisawăynen anăbdon iyyăn,
3 Vieram alguns homens, trazendo-lhe um paralítico, carregado por quatro deles.
4 măšan, igdăl-asăn əjut n-tamətte ad-t-sănsən dat-Ɣisa. Ăɣlăyăn, ăwwănăn afălla n-ehăn, əkkăsăn-in ajobăn-wi ăsiităxnen ehăn dăɣ-tanămhăla n-edăgg wa dăɣ-ibdăd Ɣisa, ăstărarăn-dd s-axăbabu wa jăn anăbdon, insa făll-asəftăɣ-net.
4 Não podendo levá-lo até Jesus, por causa da multidão, removeram parte da cobertura do lugar onde Jesus estava e, através de uma abertura no teto, baixaram a maca em que estava deitado o paralítico.
5 Inhăy Ɣisa immun-năsăn ɣas, innă i-anăbdon: «Alyaḍ, ătwănšăn-ak ibăkkaḍăn-năk.»
5 Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: "Filho, os seus pecados estão perdoados".
6 Edăgg-en, han-t hărăt dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt. Ǝslăn i-a-wa inna ɣas, ăbjănjănăn,
6 Estavam sentados ali alguns mestres da lei, raciocinando em seu íntimo:
7 ad-jannen: «Wa ma t-ăsihălăn măjrăd-wa-dăɣ? Ăskafăr! Mi ăddoben tenăšše n-ibăkkaḍăn săl Măssinăɣ?»
7 "Por que esse homem fala assim? Está blasfemando! Quem pode perdoar pecados, a não ser somente Deus? "
8 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net ălwăqq-wen-dăɣ a-wa dăɣ-zinəzjumăn, innʼ-asăn: «Mafăl tajjăšăn erk inəzjam šund-wi-dăɣ ulhawăn-năwăn?
8 Jesus percebeu logo em seu espírito que era isso que eles estavam pensando e lhes disse: "Por que vocês estão remoendo essas coisas em seus corações?
9 Ma ojărăn tărăɣse jer-ad-tənnəd i-anăbdon: ‹Ătwănšăn-ak ibăkkaḍăn-năk,› d-ad-has-tənnəd: ‹Ǝbdəd, əḍkəl asəftăɣ-năk, ărjəš.›
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se, pegue a sua maca e ande’?
10 Ašăl-i, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s Ăgg-ăgg-adəm, ijraw făll-ărori n-ăkall turhajăt n-tenăšše n-ibăkkaḍăn.» Innă Ɣisa i-anăbdon ḍarăt-a-wen:
10 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico —
11 «Ǝnneɣ-ak, əbdəd, əḍkəl asəftăɣ-năk, əqqəl ehăn-năk.»
11 eu lhe digo: Levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
12 Ibdăd, iḍkăl asəftăɣ-net ăssaɣăt-wen-dăɣ, iglă hannăyăn-t ăddinăt iket-dăɣ-năsăn. Ăqqiimăn-dd ɣas, tofʼ-en tăkunt n-a-wa ijăn, tiimələn Măssinăɣ, jannen: «A-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, wăr kăla t-nənhăy.»
12 Ele se levantou, pegou a maca e saiu à vista de todos. Estes ficaram atônitos e glorificaram a Deus, dizendo: "Nunca vimos nada igual! "
13 Olăs Ɣisa azăjor, ikkʼ asălim n-ejănš wa n-Galila, ad-t-dd-takkăn ăddinăt ăjjootnen, isaɣrʼ-en.
13 Jesus saiu outra vez para beira-mar. Uma grande multidão aproximou-se, e ele começou a ensiná-los.
14 Igla dăɣ-a-wen-dăɣ a-s inhăy Lewi ăgg Ălfa, ăqqiima dăɣ-edăgg n-ălxidmăt-net, ămoos ănarmas n-tiwse, innʼ-as Ɣisa: «Ǝlkəm-ahi!» Ibdăd Lewi, ilkăm-as.
14 Passando por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me". Levi levantou-se e o seguiu.
15 Ḍarăt-a-wen, ăsmăjărăt Lewi Ɣisa s-ehăn-net. Itaɣăyma Ɣisa dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn a-s erk ăddinăt han inarmasăn n-tiwse ăjjootnen has-əlkamnen da-dăɣ; osăn-dd, ănɣăymăn dăr-s ənta d-inəṭṭulab-net.
15 Durante uma refeição na casa de Levi, muitos publicanos e "pecadores" estavam comendo com Jesus e seus discípulos, pois havia muitos que o seguiam.
16 Ǝnhăyăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt n-taggayt ta n-kăl-faris a-s ohar Ɣisa d-erk ăddinăt d-inarmasăn n-tiwse ɣas, ənnăn i-inəṭṭulab-net: «Mafăl itihăr ălɣalim-năwăn imənsiwăn d-inarmasăn n-tiwse d-erk ăddinăt?»
16 Quando os mestres da lei que eram fariseus o viram comendo com "pecadores" e publicanos, perguntaram aos discípulos de Jesus: "Por que ele come com publicanos e ‘pecadores’? "
17 Islʼ-asăn Ɣisa ɣas, innʼ-asăn: «Ăddinăt ăssoxătnen, wăr-ămɣatărăn s-lăxtur; imarhinăn a săr-s ămiɣatărnen. Năkk, wăr dd-ămešălăɣ s-ăddinăt-wi ordănen iman-năsăn iqqud, inăsbăkkaḍăn a-s dd-ămešălăɣ.»
17 Ouvindo isso, Jesus lhes disse: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes. Eu não vim para chamar justos, mas pecadores".
18 Ašăl iyyăn d-ăẓumăn inəṭṭulab wi n-Exya d-kăl-faris, osăn-dd ăddinăt Ɣisa, ənnăn-as: «Mafăl inəṭṭulab wi n-Exya d-kăl-faris tuẓamăn, a-s ija a-wen wi-năk əntăneḍ, wăr tuẓamăn?»
18 Os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas vieram a Jesus e lhe perguntaram: "Por que os discípulos de João e os dos fariseus jejuam, mas os teus não? "
19 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn kăl-tuksest, ilzam-tăn ăẓum a ikkʼ ămaẓlay illʼ-e jere-săn? A ikkʼ ămaẓlay illʼ-e jere-săn, wăr tăn-ilzem ad-uẓamăn.
19 Jesus respondeu: "Como podem os convidados do noivo jejuar enquanto este está com eles? Não podem, enquanto o têm consigo.
20 Ǝlkamăn išilan wi tăn-e-ifəl, dihen, ad-əjrəwăn s-ăẓum.
20 Mas virão dias quando o noivo lhes será tirado; e nesse tempo jejuarão.
21 Wăr t-illa ere itəggatăn tikəst i-temălsit wăššărăt s-taswəḍt n-tabdoɣt tăynayăt. Afăl ija a-wen, wăr-e ăhaj a-s dd-e-təsăr taswəḍt ta tăynayăt făll-temălsit ta wăššărăt, tăjj amənd ojărăn wənnin.
21 "Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha, pois o remendo forçará a roupa, tornando pior o rasgo.
22 Wăr t-illa daɣ ere itajjăn aman n-lăɣnăb ăynaynen, ăxxiimmărnen dăɣ-ijdad. Ere ijăn a-wen har kăfăn aman-ənnin dăɣ-ijdad, ad-has-səbbuqqen ijdad-net, ifut ḍarăt-a-wen dăɣ-lăɣnăb hakd-dăɣ dăɣ-ijdad. Aman n-lăɣnăb ăynaynen ăxxiimmărnen, iddidăn ăynaynen a dăɣ-tăn-itajj ăwadəm.»
22 E ninguém põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, o vinho rebentará as vasilhas, e tanto o vinho quanto as vasilhas se estragarão. Pelo contrário, põe-se vinho novo em vasilhas de couro novas".
23 Ašăl iyyăn n-əssəbət-i n-ašăl wa n-tăsonfat, irăs Ɣisa d-inəṭṭulab-net išəkraš n-ălkăma ad-dăɣ-săn dd-nakkăḍăn inəṭṭulab-net tiɣăɣănen n-ălkăma.
23 Certo sábado Jesus estava passando pelas lavouras de cereal. Enquanto caminhavam, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Ǝnhăyăn hărăt dăɣ-kăl-faris a-wa tăn-išlăn ɣas, ənnăn-as: «Ǝnhəy, ma isawăjjen inəṭṭulab-năk a wărăn-itətwəjj dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat?»
24 Os fariseus lhe perguntaram: "Olha, por que eles estão fazendo o que não é permitido no sábado? "
25 Innʼ-asăn Ɣisa: «Adiš kăwăneḍ, kăla wăr tăɣrem dăɣ-əlkəttab a-wa ija Dawəd a-s ămɣatăr, ălluẓ ənta d-imidiwăn-net.
25 Ele respondeu: "Vocês nunca leram o que fez Davi quando ele e seus companheiros estavam necessitados e com fome?
26 Ătwănnʼ-anăɣ, ijjăš ehăn n-Măssinăɣ dăɣ-ăzzăman wa d-ămoos Ăbyatăr ămănokal n-kăl-tikutawen, ikša dăɣ-tijəlwen-ti ămoosnen takute i-Măssinăɣ, s-wăr t-illa ere s-t-təlla tetăte-năsnăt a săl kăl-tikutawen, ikfa dăɣ-snăt daɣ meddən wi dăr-s ăddewnen.»
26 Nos dias de Abiatar, o sumo sacerdote, ele entrou na casa de Deus e comeu os pães da Presença, que apenas aos sacerdotes era permitido comer, e os deu também aos seus companheiros".
27 Innʼ-asăn daɣ: «Wădden ăgg-adəm a dd-ixlăkăn i-əssəbət, ănn-ak, əssəbət a dd-ixlăkăn i-tănoflayt n-ăgg-adəm.
27 E então lhes disse: "O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 A-wen-dăɣ a făl Ăgg-ăgg-adəm, a ănnihăḍăn dăɣ a-wa s-ila ăgg-adəm d-a-wa s-wăr ila s-ad-t-ăj, dăɣ-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.»
28 Assim, pois, o Filho do homem é Senhor até mesmo do sábado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.