Marcos 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Hărwa emăɣăr ad-ănmănhăyăn kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-Sinhidrin-i tirənen ăššăreɣa; jăn tišəm dăɣ-Ɣisa təzzar, əlwăyăn-t s-Bilatəs.
1 De manhã bem cedo, os chefes dos sacerdotes com os líderes religiosos, os mestres da lei e todo o Sinédrio chegaram a uma decisão. Amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Inhăy-t Bilatəs ɣas, issəstăn-t, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
2 "Você é o rei dos judeus? ", perguntou Pilatos. "Tu o dizes", respondeu Jesus.
3 Ad-t-sawarăn uḍlemăn ăjjootnen.
3 Os chefes dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Issəstăn-t Bilatəs daɣ, innʼ-as: «Ǝnhəy ɣas a-wa fălla-k itawănnen? Ma tənned kăyy iman-năk?»
4 Então Pilatos lhe perguntou novamente: "Você não vai responder? Veja de quantas coisas o estão acusando".
5 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa har iqqăn asusəm-net eɣăf n-Bilatəs.
5 Mas Jesus não respondeu nada, e Pilatos ficou impressionado.
6 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-in gəfăr u-takărmut wa dăɣ-s təttăr tamətte.
6 Por ocasião da festa, era costume soltar um prisioneiro que o povo pedisse.
7 A-s ităjj a-wen, ihʼ ăhaləs s-isəm-net Bărɣăbbas takărmut ənta d-imidiwăn-net s-kăla dd-əssənkărăn tamətte har jăn iman n-ăwadəm dăɣ-a-wen-dăɣ.
7 Um homem chamado Barrabás estava na prisão com os rebeldes que haviam cometido assassinato durante uma rebelião.
8 Tənkăr tamətte iket-net ad-tattăr dăɣ-Bilatəs a-wa s-izzăy ad-hasăn-t-ăj.
8 A multidão chegou e pediu a Pilatos que lhe fizesse o que costumava fazer.
9 Innʼ-asăn: «Ak ajăn tărham ad-hawăn-in-ăyyăɣ ămănokal n-kăl-Ălyăhud?»
9 "Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus? ", perguntou Pilatos,
10 Issan Bilatəs a-s təmɣăre n-tismiten n-imănokalăn n-kăl-tikutawen a făl ăstărmăsăn Ɣisa.
10 sabendo que fora por inveja que os chefes dos sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Ǝntăjăn-dd tamətte s-Bilatəs i-ad-hasăn-dd-isəwwəyy Bărɣăbbas.
11 Mas os chefes dos sacerdotes incitaram a multidão a pedir que Pilatos, ao contrário, soltasse Barrabás.
12 Olăs daɣ Bilatəs, innʼ-asăn: «Ma s-tărham ad-t-ăjăɣ i-wa s-itawănna ămănokal n-kăl-Ălyăhud?»
12 "Então, que farei com aquele a quem vocês chamam rei dos judeus? ", perguntou-lhes Pilatos.
13 Olăsăn eɣări, jannen: «Itwăṣləbet făll-tajəttewt.»
13 "Crucifica-o", gritaram eles.
14 Innʼ-asăn Bilatəs: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant?» Ăsɣăyyăn dăɣ-išənnawăn: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt.»
14 "Por quê? Que crime ele cometeu? ", perguntou Pilatos. Mas eles gritavam ainda mais: "Crucifica-o! "
15 Ăssof Bilatəs alkum i-erhet-năsăn, ăswăyyʼ-asăn-in Bărɣăbbas, ăswăjja tiwit s-ebărtăk dăɣ-Ɣisa təzzar, ikfʼ-asăn-t i-ad-itwăṣləb.
15 Desejando agradar a multidão, Pilatos soltou-lhes Barrabás, mandou açoitar Jesus e o entregou para ser crucificado.
16 Ǝlwăyăn əssărdusa wi n-gəfăr Ɣisa s-ammas n-ehăn wa dăɣ-iɣattăs ăššăreɣa, iɣlăyɣălăy-t-dd dihen ejhăn n-əssărdusa imdan,
16 Os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, isto é, ao Pretório e reuniram toda a tropa.
17 əssəlsăn-t anăkăbba šăggăɣăn, jăn-as ălmăt, korona, a-wen, takənbut šund ta n-imănokalăn, təẓat dăɣ-isənnanăn,
17 Vestiram-no com um manto de púrpura, depois fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram nele.
18 ad-has-tajjăn isofan, jannen-as: «Ămănokal n-kăl-Ălyăhud, nəjʼ-ak gărdəbu.»
18 E começaram a saudá-lo: "Salve, rei dos judeus! "
19 Hakkăn-t tiwit s-tăborit făll-eɣăf, situfăn fălla-s, rakkăɣăn data-s, ălmăt ɣabbădăn-t.
19 Batiam-lhe na cabeça com uma vara e cuspiam nele. Ajoelhavam-se e lhe prestavam adoração.
20 Ǝssəgdăhăn dăɣ-tekăškăšt ta tăn-təšlăt ɣas, əkkăsăn-dd fălla-s anăkabba-wənnin šăggăɣăn, ăssoɣălăn-as isəlsa-net təzzar, əzjărăn dăr-s aɣrəm s-edăgg wa-dăɣ ila s-ad-dăɣ-s itwəṣləb făll-tajəttewt.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto de púrpura e vestiram-lhe suas próprias roupas. Então o levaram para fora, a fim de crucificá-lo.
21 Ǝglan dăr-s a-s ămmoqqăsăn d-Simyon wa n-tadăbayt ta n-Qərwan n-abba n-Ălxaḍer d-Rəffus, ifal-dd išəkraš; ăšhăššălăn-t alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwăṣləb Ɣisa.
21 Certo homem de Cirene, chamado Simão, pai de Alexandre e de Rufo, passava por ali, chegando do campo. Eles o forçaram a carregar a cruz.
22 Ăwwăyăn Ɣisa s-edăgg wa s-itawănna Gălgota, a-wen, ălmăɣna-net: «Edăgg wa n-akărkor.»
22 Levaram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Ǝssărtăyăn-as-dd dihen asməd d-asăfar iyyăn ifannăẓăn tisnant dăɣ-taɣəssa n-ăwadəm măšan, unjăy iswʼ-e.
23 Então lhe deram vinho misturado com mirra, mas ele não o bebeu.
24 Ǝṣlăbăn-t əssărdusa făll-tajəttewt ɣas, jăn tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn, əlmədăn əndek a-wa he-ikrəš hak iyyăn dăɣ-săn.
24 E o crucificaram. Dividindo as roupas dele, tiraram sortes para saber com o que cada um iria ficar.
25 Agdəlset a-s t-əṣlăbăn făll-tajəttewt, ɣur-ăssaɣăt wa s-təẓẓa.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ǝttəytăyăn ăllox jənnəj-s i-ad-əlmədăn ăddinăt ăddălil wa săr-s dd-orăwăn tamăttant; ăllox-en, iktab fălla-s:
26 E assim estava escrito na acusação contra ele: O REI DOS JUDEUS.
27 Ašăl-en, ămizăyyen əssin inaɣtafăn atwəṣləb d-Ɣisa; ătwăṣlăb iyyăn daw-aɣil-net, ătwăṣlăb wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda,
28 A-wen-dăɣ jăn i-Ɣisa a-s ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ ad-ăj făl-a-s, iktab a-s:
28 e cumpriu-se a Escritura que diz: "Ele foi contado entre os transgressores".
29 Iqqăl Ɣisa tekăškăšt i-ăddinăt-wi tikəynen, gaggărăn-t, siwliwilăn iɣăfawăn-năsăn, jannen-as: «Ǝyyaa, kăyy wădden tənned tăddobed terăẓẓe n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, taləsăd-t edey dăɣ-kăraḍ išilan,
29 Os que passavam lançavam-lhe insultos, balançando a cabeça e dizendo: "Ora, você que destrói o templo e o reedifica em três dias,
30 əɣləs ya iman-năk ămăra, təzzəbbud-dd tajəttewt!»
30 desça da cruz e salve-se a si mesmo! "
31 Jăn-t daɣ imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt tekăškăšt, tinmənnin: «Ǝnta-i iɣlăsăn ăddinăt wi iyyăḍnen, indar-as ămăra ad-iɣləs iman-net.
31 Da mesma forma, os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei zombavam dele entre si, dizendo: "Salvou os outros, mas não é capaz de salvar a si mesmo.
32 Kunta ənta a-s Ălmasex wa n-ămănokal n-Iṣrayil, izzubbətet-dd tajəttewt, ad-t-nənhəy, namən săr-s.» Jăn-t wi ătwăṣlăbnen edes-has tekăškăšt, ad-t-gaggărăn əntăneḍ-dăɣ.
32 O Cristo, o Rei de Israel... Desça da cruz, para que o vejamos e creiamos! " Os que foram crucificados com ele também o insultavam.
33 Ǝlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net wa-dăɣ n-tarăhut hundăɣ har tezzar.
33 E houve trevas sobre toda a terra, do meio dia às três horas da tarde.
34 Təja tezzar ɣas, ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt, innă:
34 Por volta das três horas da tarde, Jesus bradou em alta voz: "Eloí, Eloí, lamá sabactâni? " que significa: "Meu Deus! Meu Deus! Por que me abandonaste? "
35 Ǝslăn-as ăddinăt əbdadnen dihen, wăr-əfhemăn a-wa ijănna ɣas, ad-jannen: «Săjdăt-as, ănnăbi Ɣəli a iɣarr.»
35 Quando alguns dos que estavam presentes ouviram isso, disseram: "Ouçam! Ele está chamando Elias".
36 Ošăl-dd săr-s iyyăn dăɣ-săn, issəlmăɣ tăḍuft təttalăt făll-ăbori dăɣ-bənegăr, iẓẓăl-as-tăt i-ad-tăt-isuməm, infəw-t a-wen dăɣ-fad, ihakk-as-tăt dihen-dăɣ, ijanna: «Ad-nənhəy ya kunta ad-t-dd-ass ănnăbi Ɣəli, izəzzubbət-t-dd tajəttewt.»
36 Um deles correu, embebeu uma esponja em vinagre, colocou-a na ponta de uma vara e deu-a a Jesus para beber. E disse: "Deixem-no. Vejamos se Elias vem tirá-lo daí".
37 Ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt ḍarăt-a-wen, əjmăḍăn-t iman.
37 Mas Jesus, com um alto brado, expirou.
38 Iqqărrawăt ălwăqq-wen-dăɣ ărido wa ibḍăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edăgg wa šăddijăn d-edăgg wa iknăn təšədje dăɣ-ammas, wa-dăɣ n-afălla-net har ider-net.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Inhăy kăbtăn iyyăn iswaḍăn dăɣ-Ɣisa a-s t-ijmăḍ unfas a-wen ɣas, innă: «Tidət-dăɣ a-s ăhaləs-i-dăɣ, Rure-s n-Măssinăɣ.»
39 Quando o centurião que estava em frente de Jesus ouviu o seu brado e viu como ele morreu, disse: "Realmente este homem era o Filho de Deus! "
40 Ǝbdadnăt daɣ dihen tiḍeḍen tiyyăḍ dăɣ-ijəj, əkyadnăt dăɣ-a-wa ijăn. Tiḍeḍen-en, hʼ-enăt Măryăma ta n-Mulăždaləyăt, Măryăma ta n-ma-s n-Yaqub wa ənḍărrăn d-Yusəf d-tiyyăt s-isəm-net Sălma.
40 Algumas mulheres estavam observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Salomé e Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José.
41 Ǝntănăteḍ-en-dăɣ ad-dd-ăddewnen d-Ɣisa, wa-dăɣ n-Galila, ədhalnăt-t s-a-wa əṭṭăfnăt har əntănăteḍ-da-dăɣ; əbdadnăt daɣ edes-hasnăt tiyyăḍ ăjjootnen dd-ăddeewnen d-Ɣisa a-s dd-ikka Yărussălam.
41 Na Galiléia elas tinham seguido e servido a Jesus. Muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém também estavam ali.
42 Tokăy takkăṣt n-ašăl wa n-əlžəmət, sadaw tamətte i-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat,
42 Era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado. Ao cair da tarde,
43 osă-dd Yusəf wa n-Arimata, ăhaləs ătiwăsămɣărăn dăɣ-inušămăn n-Iṣrayil, ijar ăṭṭăma n-a-s təlkam Təmmənəya n-Măssinăɣ. Ǝnta-en-dăɣ a ihălăn tikawt n-Bilatəs, ittăr dăɣ-s tafəkka n-Ɣisa.
43 José de Arimatéia, membro de destaque do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Tofa tăkunt n-armuḍ n-tamăttant n-Ɣisa Bilatəs, issăɣră-dd kăbtăn iyyăn i-ad-t-isəstən d-a-s tădduuttăt tamăttant-net meɣ?
44 Pilatos ficou surpreso ao ouvir que ele já tinha morrido. Chamando o centurião, perguntou-lhe se Jesus já tinha morrido.
45 Ijă dăɣ-s kăbtăn-en isălan n-a-s ăba-t ɣas, issărrăx-as aḍkul n-tafəkka-net.
45 Sendo informado pelo centurião, entregou o corpo a José.
46 Iglă Yusəf, ižžənsă-dd tefit, ikkăs-dd tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, ijʼ-et dăɣ-tefit təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka iɣašăn dăɣ-esăwăl; ăsɣărănɣarăt ḍarăt-a-wen tăhunt măqqoorăt, ăṭṭubbăt săr-s emm n-aẓəkka.
46 Então José comprou um lençol de linho, baixou o corpo da cruz, envolveu-o no lençol e o colocou num sepulcro cavado na rocha. Depois, fez rolar uma pedra sobre a entrada do sepulcro.
47 Tăjjəyha Măryăma ta n-Mulăždaləyăt d-Măryăma ta n-ma-s n-Yusəf i-a-wen-dăɣ iket-net, əknănăt asəbbuyən n-edăgg wa dăɣ-iẓka Ɣisa təzzar, əglănăt.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde ele fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.