Marcos 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Hărwa emăɣăr ad-ănmănhăyăn kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-Sinhidrin-i tirənen ăššăreɣa; jăn tišəm dăɣ-Ɣisa təzzar, əlwăyăn-t s-Bilatəs.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 Inhăy-t Bilatəs ɣas, issəstăn-t, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Ad-t-sawarăn uḍlemăn ăjjootnen.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Issəstăn-t Bilatəs daɣ, innʼ-as: «Ǝnhəy ɣas a-wa fălla-k itawănnen? Ma tənned kăyy iman-năk?»
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa har iqqăn asusəm-net eɣăf n-Bilatəs.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-in gəfăr u-takărmut wa dăɣ-s təttăr tamətte.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 A-s ităjj a-wen, ihʼ ăhaləs s-isəm-net Bărɣăbbas takărmut ənta d-imidiwăn-net s-kăla dd-əssənkărăn tamətte har jăn iman n-ăwadəm dăɣ-a-wen-dăɣ.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Tənkăr tamətte iket-net ad-tattăr dăɣ-Bilatəs a-wa s-izzăy ad-hasăn-t-ăj.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Innʼ-asăn: «Ak ajăn tărham ad-hawăn-in-ăyyăɣ ămănokal n-kăl-Ălyăhud?»
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Issan Bilatəs a-s təmɣăre n-tismiten n-imănokalăn n-kăl-tikutawen a făl ăstărmăsăn Ɣisa.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Ǝntăjăn-dd tamətte s-Bilatəs i-ad-hasăn-dd-isəwwəyy Bărɣăbbas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Olăs daɣ Bilatəs, innʼ-asăn: «Ma s-tărham ad-t-ăjăɣ i-wa s-itawănna ămănokal n-kăl-Ălyăhud?»
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Olăsăn eɣări, jannen: «Itwăṣləbet făll-tajəttewt.»
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 Innʼ-asăn Bilatəs: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant?» Ăsɣăyyăn dăɣ-išənnawăn: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt.»
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Ăssof Bilatəs alkum i-erhet-năsăn, ăswăyyʼ-asăn-in Bărɣăbbas, ăswăjja tiwit s-ebărtăk dăɣ-Ɣisa təzzar, ikfʼ-asăn-t i-ad-itwăṣləb.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Ǝlwăyăn əssărdusa wi n-gəfăr Ɣisa s-ammas n-ehăn wa dăɣ-iɣattăs ăššăreɣa, iɣlăyɣălăy-t-dd dihen ejhăn n-əssărdusa imdan,
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 əssəlsăn-t anăkăbba šăggăɣăn, jăn-as ălmăt, korona, a-wen, takənbut šund ta n-imănokalăn, təẓat dăɣ-isənnanăn,
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 ad-has-tajjăn isofan, jannen-as: «Ămănokal n-kăl-Ălyăhud, nəjʼ-ak gărdəbu.»
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Hakkăn-t tiwit s-tăborit făll-eɣăf, situfăn fălla-s, rakkăɣăn data-s, ălmăt ɣabbădăn-t.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Ǝssəgdăhăn dăɣ-tekăškăšt ta tăn-təšlăt ɣas, əkkăsăn-dd fălla-s anăkabba-wənnin šăggăɣăn, ăssoɣălăn-as isəlsa-net təzzar, əzjărăn dăr-s aɣrəm s-edăgg wa-dăɣ ila s-ad-dăɣ-s itwəṣləb făll-tajəttewt.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Ǝglan dăr-s a-s ămmoqqăsăn d-Simyon wa n-tadăbayt ta n-Qərwan n-abba n-Ălxaḍer d-Rəffus, ifal-dd išəkraš; ăšhăššălăn-t alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwăṣləb Ɣisa.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Ăwwăyăn Ɣisa s-edăgg wa s-itawănna Gălgota, a-wen, ălmăɣna-net: «Edăgg wa n-akărkor.»
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Ǝssărtăyăn-as-dd dihen asməd d-asăfar iyyăn ifannăẓăn tisnant dăɣ-taɣəssa n-ăwadəm măšan, unjăy iswʼ-e.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Ǝṣlăbăn-t əssărdusa făll-tajəttewt ɣas, jăn tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn, əlmədăn əndek a-wa he-ikrəš hak iyyăn dăɣ-săn.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Agdəlset a-s t-əṣlăbăn făll-tajəttewt, ɣur-ăssaɣăt wa s-təẓẓa.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Ǝttəytăyăn ăllox jənnəj-s i-ad-əlmədăn ăddinăt ăddălil wa săr-s dd-orăwăn tamăttant; ăllox-en, iktab fălla-s:
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 Ašăl-en, ămizăyyen əssin inaɣtafăn atwəṣləb d-Ɣisa; ătwăṣlăb iyyăn daw-aɣil-net, ătwăṣlăb wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 A-wen-dăɣ jăn i-Ɣisa a-s ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ ad-ăj făl-a-s, iktab a-s:
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Iqqăl Ɣisa tekăškăšt i-ăddinăt-wi tikəynen, gaggărăn-t, siwliwilăn iɣăfawăn-năsăn, jannen-as: «Ǝyyaa, kăyy wădden tənned tăddobed terăẓẓe n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, taləsăd-t edey dăɣ-kăraḍ išilan,
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 əɣləs ya iman-năk ămăra, təzzəbbud-dd tajəttewt!»
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Jăn-t daɣ imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt tekăškăšt, tinmənnin: «Ǝnta-i iɣlăsăn ăddinăt wi iyyăḍnen, indar-as ămăra ad-iɣləs iman-net.
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Kunta ənta a-s Ălmasex wa n-ămănokal n-Iṣrayil, izzubbətet-dd tajəttewt, ad-t-nənhəy, namən săr-s.» Jăn-t wi ătwăṣlăbnen edes-has tekăškăšt, ad-t-gaggărăn əntăneḍ-dăɣ.
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Ǝlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net wa-dăɣ n-tarăhut hundăɣ har tezzar.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Təja tezzar ɣas, ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt, innă:
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 Ǝslăn-as ăddinăt əbdadnen dihen, wăr-əfhemăn a-wa ijănna ɣas, ad-jannen: «Săjdăt-as, ănnăbi Ɣəli a iɣarr.»
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Ošăl-dd săr-s iyyăn dăɣ-săn, issəlmăɣ tăḍuft təttalăt făll-ăbori dăɣ-bənegăr, iẓẓăl-as-tăt i-ad-tăt-isuməm, infəw-t a-wen dăɣ-fad, ihakk-as-tăt dihen-dăɣ, ijanna: «Ad-nənhəy ya kunta ad-t-dd-ass ănnăbi Ɣəli, izəzzubbət-t-dd tajəttewt.»
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt ḍarăt-a-wen, əjmăḍăn-t iman.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Iqqărrawăt ălwăqq-wen-dăɣ ărido wa ibḍăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edăgg wa šăddijăn d-edăgg wa iknăn təšədje dăɣ-ammas, wa-dăɣ n-afălla-net har ider-net.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Inhăy kăbtăn iyyăn iswaḍăn dăɣ-Ɣisa a-s t-ijmăḍ unfas a-wen ɣas, innă: «Tidət-dăɣ a-s ăhaləs-i-dăɣ, Rure-s n-Măssinăɣ.»
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ǝbdadnăt daɣ dihen tiḍeḍen tiyyăḍ dăɣ-ijəj, əkyadnăt dăɣ-a-wa ijăn. Tiḍeḍen-en, hʼ-enăt Măryăma ta n-Mulăždaləyăt, Măryăma ta n-ma-s n-Yaqub wa ənḍărrăn d-Yusəf d-tiyyăt s-isəm-net Sălma.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Ǝntănăteḍ-en-dăɣ ad-dd-ăddewnen d-Ɣisa, wa-dăɣ n-Galila, ədhalnăt-t s-a-wa əṭṭăfnăt har əntănăteḍ-da-dăɣ; əbdadnăt daɣ edes-hasnăt tiyyăḍ ăjjootnen dd-ăddeewnen d-Ɣisa a-s dd-ikka Yărussălam.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 Tokăy takkăṣt n-ašăl wa n-əlžəmət, sadaw tamətte i-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat,
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 osă-dd Yusəf wa n-Arimata, ăhaləs ătiwăsămɣărăn dăɣ-inušămăn n-Iṣrayil, ijar ăṭṭăma n-a-s təlkam Təmmənəya n-Măssinăɣ. Ǝnta-en-dăɣ a ihălăn tikawt n-Bilatəs, ittăr dăɣ-s tafəkka n-Ɣisa.
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 Tofa tăkunt n-armuḍ n-tamăttant n-Ɣisa Bilatəs, issăɣră-dd kăbtăn iyyăn i-ad-t-isəstən d-a-s tădduuttăt tamăttant-net meɣ?
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Ijă dăɣ-s kăbtăn-en isălan n-a-s ăba-t ɣas, issărrăx-as aḍkul n-tafəkka-net.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Iglă Yusəf, ižžənsă-dd tefit, ikkăs-dd tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, ijʼ-et dăɣ-tefit təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka iɣašăn dăɣ-esăwăl; ăsɣărănɣarăt ḍarăt-a-wen tăhunt măqqoorăt, ăṭṭubbăt săr-s emm n-aẓəkka.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Tăjjəyha Măryăma ta n-Mulăždaləyăt d-Măryăma ta n-ma-s n-Yusəf i-a-wen-dăɣ iket-net, əknănăt asəbbuyən n-edăgg wa dăɣ-iẓka Ɣisa təzzar, əglănăt.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.