Marcos 15

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hărwa emăɣăr ad-ănmănhăyăn kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-Sinhidrin-i tirənen ăššăreɣa; jăn tišəm dăɣ-Ɣisa təzzar, əlwăyăn-t s-Bilatəs.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio tiveram conselho; e, amarrando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Inhăy-t Bilatəs ɣas, issəstăn-t, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
3 Ad-t-sawarăn uḍlemăn ăjjootnen.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas, porém ele nada respondia.
4 Issəstăn-t Bilatəs daɣ, innʼ-as: «Ǝnhəy ɣas a-wa fălla-k itawănnen? Ma tənned kăyy iman-năk?»
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa har iqqăn asusəm-net eɣăf n-Bilatəs.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-in gəfăr u-takărmut wa dăɣ-s təttăr tamətte.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 A-s ităjj a-wen, ihʼ ăhaləs s-isəm-net Bărɣăbbas takărmut ənta d-imidiwăn-net s-kăla dd-əssənkărăn tamətte har jăn iman n-ăwadəm dăɣ-a-wen-dăɣ.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinadores, tinha num motim cometido uma morte.
8 Tənkăr tamətte iket-net ad-tattăr dăɣ-Bilatəs a-wa s-izzăy ad-hasăn-t-ăj.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Innʼ-asăn: «Ak ajăn tărham ad-hawăn-in-ăyyăɣ ămănokal n-kăl-Ălyăhud?»
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos judeus?
10 Issan Bilatəs a-s təmɣăre n-tismiten n-imănokalăn n-kăl-tikutawen a făl ăstărmăsăn Ɣisa.
10 Porque ele bem sabia que, por inveja, os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Ǝntăjăn-dd tamətte s-Bilatəs i-ad-hasăn-dd-isəwwəyy Bărɣăbbas.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Olăs daɣ Bilatəs, innʼ-asăn: «Ma s-tărham ad-t-ăjăɣ i-wa s-itawănna ămănokal n-kăl-Ălyăhud?»
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos judeus?
13 Olăsăn eɣări, jannen: «Itwăṣləbet făll-tajəttewt.»
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Innʼ-asăn Bilatəs: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant?» Ăsɣăyyăn dăɣ-išənnawăn: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt.»
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Ăssof Bilatəs alkum i-erhet-năsăn, ăswăyyʼ-asăn-in Bărɣăbbas, ăswăjja tiwit s-ebărtăk dăɣ-Ɣisa təzzar, ikfʼ-asăn-t i-ad-itwăṣləb.
15 Então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhes Barrabás, e, açoitado Jesus, o entregou para que fosse crucificado.
16 Ǝlwăyăn əssărdusa wi n-gəfăr Ɣisa s-ammas n-ehăn wa dăɣ-iɣattăs ăššăreɣa, iɣlăyɣălăy-t-dd dihen ejhăn n-əssărdusa imdan,
16 E os soldados o levaram para dentro do palácio, à sala da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 əssəlsăn-t anăkăbba šăggăɣăn, jăn-as ălmăt, korona, a-wen, takənbut šund ta n-imănokalăn, təẓat dăɣ-isənnanăn,
17 E vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 ad-has-tajjăn isofan, jannen-as: «Ămănokal n-kăl-Ălyăhud, nəjʼ-ak gărdəbu.»
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
19 Hakkăn-t tiwit s-tăborit făll-eɣăf, situfăn fălla-s, rakkăɣăn data-s, ălmăt ɣabbădăn-t.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Ǝssəgdăhăn dăɣ-tekăškăšt ta tăn-təšlăt ɣas, əkkăsăn-dd fălla-s anăkabba-wənnin šăggăɣăn, ăssoɣălăn-as isəlsa-net təzzar, əzjărăn dăr-s aɣrəm s-edăgg wa-dăɣ ila s-ad-dăɣ-s itwəṣləb făll-tajəttewt.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes, e o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Ǝglan dăr-s a-s ămmoqqăsăn d-Simyon wa n-tadăbayt ta n-Qərwan n-abba n-Ălxaḍer d-Rəffus, ifal-dd išəkraš; ăšhăššălăn-t alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwăṣləb Ɣisa.
21 E constrangeram um certo Simão Cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Ăwwăyăn Ɣisa s-edăgg wa s-itawănna Gălgota, a-wen, ălmăɣna-net: «Edăgg wa n-akărkor.»
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Ǝssărtăyăn-as-dd dihen asməd d-asăfar iyyăn ifannăẓăn tisnant dăɣ-taɣəssa n-ăwadəm măšan, unjăy iswʼ-e.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Ǝṣlăbăn-t əssărdusa făll-tajəttewt ɣas, jăn tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn, əlmədăn əndek a-wa he-ikrəš hak iyyăn dăɣ-săn.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre eles sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Agdəlset a-s t-əṣlăbăn făll-tajəttewt, ɣur-ăssaɣăt wa s-təẓẓa.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Ǝttəytăyăn ăllox jənnəj-s i-ad-əlmədăn ăddinăt ăddălil wa săr-s dd-orăwăn tamăttant; ăllox-en, iktab fălla-s:
26 E, por cima dele, estava escrita a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Ašăl-en, ămizăyyen əssin inaɣtafăn atwəṣləb d-Ɣisa; ătwăṣlăb iyyăn daw-aɣil-net, ătwăṣlăb wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 A-wen-dăɣ jăn i-Ɣisa a-s ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ ad-ăj făl-a-s, iktab a-s:
28 E cumpriu-se a Escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Iqqăl Ɣisa tekăškăšt i-ăddinăt-wi tikəynen, gaggărăn-t, siwliwilăn iɣăfawăn-năsăn, jannen-as: «Ǝyyaa, kăyy wădden tənned tăddobed terăẓẓe n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, taləsăd-t edey dăɣ-kăraḍ išilan,
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que derribas o templo e, em três dias, o edificas!
30 əɣləs ya iman-năk ămăra, təzzəbbud-dd tajəttewt!»
30 Salva-te a ti mesmo e desce da cruz.
31 Jăn-t daɣ imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt tekăškăšt, tinmənnin: «Ǝnta-i iɣlăsăn ăddinăt wi iyyăḍnen, indar-as ămăra ad-iɣləs iman-net.
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Kunta ənta a-s Ălmasex wa n-ămănokal n-Iṣrayil, izzubbətet-dd tajəttewt, ad-t-nənhəy, namən săr-s.» Jăn-t wi ătwăṣlăbnen edes-has tekăškăšt, ad-t-gaggărăn əntăneḍ-dăɣ.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Ǝlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net wa-dăɣ n-tarăhut hundăɣ har tezzar.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
34 Təja tezzar ɣas, ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt, innă:
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lemá sabactâni? Isso, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ǝslăn-as ăddinăt əbdadnen dihen, wăr-əfhemăn a-wa ijănna ɣas, ad-jannen: «Săjdăt-as, ănnăbi Ɣəli a iɣarr.»
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ošăl-dd săr-s iyyăn dăɣ-săn, issəlmăɣ tăḍuft təttalăt făll-ăbori dăɣ-bənegăr, iẓẓăl-as-tăt i-ad-tăt-isuməm, infəw-t a-wen dăɣ-fad, ihakk-as-tăt dihen-dăɣ, ijanna: «Ad-nənhəy ya kunta ad-t-dd-ass ănnăbi Ɣəli, izəzzubbət-t-dd tajəttewt.»
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo- a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt ḍarăt-a-wen, əjmăḍăn-t iman.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Iqqărrawăt ălwăqq-wen-dăɣ ărido wa ibḍăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edăgg wa šăddijăn d-edăgg wa iknăn təšədje dăɣ-ammas, wa-dăɣ n-afălla-net har ider-net.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Inhăy kăbtăn iyyăn iswaḍăn dăɣ-Ɣisa a-s t-ijmăḍ unfas a-wen ɣas, innă: «Tidət-dăɣ a-s ăhaləs-i-dăɣ, Rure-s n-Măssinăɣ.»
39 E o centurião que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Ǝbdadnăt daɣ dihen tiḍeḍen tiyyăḍ dăɣ-ijəj, əkyadnăt dăɣ-a-wa ijăn. Tiḍeḍen-en, hʼ-enăt Măryăma ta n-Mulăždaləyăt, Măryăma ta n-ma-s n-Yaqub wa ənḍărrăn d-Yusəf d-tiyyăt s-isəm-net Sălma.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé,
41 Ǝntănăteḍ-en-dăɣ ad-dd-ăddewnen d-Ɣisa, wa-dăɣ n-Galila, ədhalnăt-t s-a-wa əṭṭăfnăt har əntănăteḍ-da-dăɣ; əbdadnăt daɣ edes-hasnăt tiyyăḍ ăjjootnen dd-ăddeewnen d-Ɣisa a-s dd-ikka Yărussălam.
41 as quais também o seguiam e o serviam, quando estava na Galileia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Tokăy takkăṣt n-ašăl wa n-əlžəmət, sadaw tamətte i-ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat,
42 E, chegada a tarde, porquanto era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 osă-dd Yusəf wa n-Arimata, ăhaləs ătiwăsămɣărăn dăɣ-inušămăn n-Iṣrayil, ijar ăṭṭăma n-a-s təlkam Təmmənəya n-Măssinăɣ. Ǝnta-en-dăɣ a ihălăn tikawt n-Bilatəs, ittăr dăɣ-s tafəkka n-Ɣisa.
43 chegou José de Arimateia, senador honrado, que também esperava o Reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Tofa tăkunt n-armuḍ n-tamăttant n-Ɣisa Bilatəs, issăɣră-dd kăbtăn iyyăn i-ad-t-isəstən d-a-s tădduuttăt tamăttant-net meɣ?
44 E Pilatos se admirou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Ijă dăɣ-s kăbtăn-en isălan n-a-s ăba-t ɣas, issărrăx-as aḍkul n-tafəkka-net.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José,
46 Iglă Yusəf, ižžənsă-dd tefit, ikkăs-dd tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, ijʼ-et dăɣ-tefit təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka iɣašăn dăɣ-esăwăl; ăsɣărănɣarăt ḍarăt-a-wen tăhunt măqqoorăt, ăṭṭubbăt săr-s emm n-aẓəkka.
46 o qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha, e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Tăjjəyha Măryăma ta n-Mulăždaləyăt d-Măryăma ta n-ma-s n-Yusəf i-a-wen-dăɣ iket-net, əknănăt asəbbuyən n-edăgg wa dăɣ-iẓka Ɣisa təzzar, əglănăt.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.