Marcos 13
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Izjăr-dd Ɣisa ehăn n-ămudd wa măqqărăn ɣas, innʼ-as iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net «Ălɣalim, ənhəy ɣas tihun-ti-dăɣ ăhuskătnen, tihusay n-ehăn!»
1 Quando saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras e que edifícios!
2 Innʼ-as Ɣisa: «Wădden hannăyăd-t ehăn-wa-dăɣ măqqărăn ăhusken? Wăr mad-dăɣ-s dd-tăqqayəm tăhunt tiyyăt warăt tamidit-net, ad-ăttăɣtăɣ iket-dăɣ-net.»
2 Ao que Jesus lhe disse: Vês estes grandes edifícios? Não se deixará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Ăqqiima Ɣisa ḍarăt-a-wen făll-taḍaɣt ta tăssidwălăt ihəškan wi n-əzzăytun, ikyad dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqăran, issəstăn-t Bəṭrus d-Yaqub d-Exya d-Idris dăɣ-takše,
3 Depois estando ele sentado no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, Tiago, João e André perguntaram-lhe em particular:
4 ənnăn-as: «Lăɣăt-anăɣ əmme d-mad-ăj a-wa s-tənned? Ǝkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt n-išmal wi s-mad-nəlməd a-s sămdo n-hărăt iket-net, iwwăḍ-dd?»
4 Dize-nos, quando sucederão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir?
5 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «He kăwăneḍ, ăjăt ənniyăt, wăr kăwăn-išăšket ăwadəm,
5 Então Jesus começou a dizer-lhes: Acautelai-vos; ninguém vos engane;
6 ad-dd-asən ăddinăt ăjjootnen făll-isəm-in, ănn hak iyyăn dăɣ-săn: ‹Năkk a-s Ălmasex›, šiškən s-a-wen-dăɣ ăddinăt ăjjootnen.
6 muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e a muitos enganarão.
7 Ad-təsləm i-isălan n-imjărăn d-măhewəl n-imjărăn, wăr tăxwelăm ed ilzam ad-ăj a-wen măšan, sămdo n-ăddunya ənta, wăr-ija hărwa.
7 Quando, porém, ouvirdes falar em guerras e rumores de guerras, não vos perturbeis; forçoso é que assim aconteça: mas ainda não é o fim.
8 Ad-təknəs tawset tamidit-net, iknəs əddəwəl amidi-net, ăj laẓ, iškəḍkəḍ ăkall dăɣ-idăggan ăjjootnen, sănto n-tăməddawt n-ăddunya ɣas a-wa, olăh d-sănto n-tiẓẓurt n-tamăḍt jarrăwăt eɣăf-net.
8 Pois se levantará nação contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes. Isso será o princípio das dores.
9 Măšan, ăjăt ənniyăt i-iman-năwăn: ad-hawăn-aškən ăddinăt s-əlxəkum, əjən dăɣ-wăn tiwit dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud; səbdədăn-kăwăn dat-gəfărăn d-imănokalăn, dăɣ-ăddimmăt n-isəm-in wa kăwăn-iwarăn; umas a-wen əssəbab făl tămoosăm tijuhawen-in data-săn,
9 Mas olhai por vós mesmos; pois por minha causa vos hão de entregar aos sinédrios e às sinagogas, e sereis açoitados; também sereis levados perante governadores e reis, para lhes servir de testemunho.
10 i-ad-əslənăt tiwsaten iket-dăɣ-năsnăt i-isălan n-Ălənžil təzzar.
10 Mas importa que primeiro o evangelho seja pregado entre todas as nações.
11 Afăl kăwăn-ăstărmăsăn ăddinăt, wăr tăšăwwašăt dăɣ-isălan n-a-wa mad-tənnəm, ăjăt măjrăd wa kăwăn-e-itwəkfən ăssaɣăt-wen-dăɣ ed wădden kăwăneḍ a maden-ămmăjrăd, Unfas Šăddijăn a he-ijən dăɣ-imawăn-năwăn a-wa s-lăm s-tənna-net.
11 Quando, pois, vos conduzirem para vos entregar, não vos preocupeis com o que haveis de dizer; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 Išilan-en, ad-isəttărməs ăwadəm ăŋŋa-s i-ad-ămmăt kərəf, isəttărməs abba rure-s, ănnăbdădăn aratăn d-imărawăn-năsăn, əjən iman n-imărawăn-năsăn;
12 Um irmão entregará à morte a seu irmão, e um pai a seu filho; e filhos se levantarão contra os pais e os matarão.
13 ad-dăr-wăn akəḍăn ăddinăt iket-năsăn, dăɣ-ăddimmăt n-isəm-in wa kăwăn-iwarăn, măšan ere wa ihălăn iman-net, ăkoyăd dăɣ-alkum-hahi har ašăl wa d-imda a-wen-dăɣ iket-net, ad-iɣləs.
13 E sereis odiados de todos por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até o fim, esse será salvo.
14 Afăl tənhăyăm ănabxas wa n-eməkkărekăḍ hăr ăqqima dăɣ-edăgg wa s-wăr-ila s-ad-dăɣ-s ăqqayəm, ăwadəm wa iɣarrăn isălan-wi-dăɣ, ijrăhet ălmăɣna-năsăn! Wi irmăs a-wen-dăɣ əzzaɣăn teje ta n-Ălyăhudəyăt, jawăḍnet dăɣ-azzal s-ašrut wa n-iḍaɣăn,
14 Ora, quando vós virdes a abominação da desolação estar onde não deve estar {quem lê, entenda}, então os que estiverem na Judéia fujam para os montes;
15 wa iwărăn afălla n-ehăn, wăr dd-itəzəbbutet i-ad-iḍkəl a has-ihan ammas n-ehăn,
15 quem estiver no eirado não desça, nem entre para tirar alguma coisa da sua casa;
16 wa ihăn išəkraš, wăr dd-ităqqălet ḍara-s i-ad-iḍkəl asălso-net.
16 e quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Timəskay tiḍeḍen-ti mad-ărməsăn išilan-win-dăɣ lanăt ənniyăt meɣ siḍuḍnăt.
17 Mas ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias!
18 Ǝttărăt dăɣ-Măssinăɣ ad-wăr-itəmzəyyit ajiwəḍ-năwăn d-ăzzăman wa n-tajrəst
18 Orai, pois, para que isto não suceda no inverno;
19 ed išilan-en-dăɣ, ad-ăj ălɣizabăt ăssuksăḍăn s-ad-dd-ixlăk Măssinăɣ ăddunya-dăɣ, wăr kăla ătiwănhăy šund ənta făll-ărori n-ăkall, ad-təmdəw ăddunya daɣ, wăr-ilkem ad-ija a dăr-s olăhăn.
19 porque naqueles dias haverá uma tribulação tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Afăl wăr-ifneẓ Emăli dăɣ-tăqqăn n-tisnant ta hăt išilan-win-dăɣ, wăr-iɣəlləs wălʼ ăgg-adəm iyyăn ɣas; măšan, ad-išəkšəl Măssinăɣ tăqqăn n-tiẓẓurt-ten-dăɣ, dăɣ-təssəba n-ăddinăt wi ăsnăfrăn i-əlɣəllas.
20 Se o Senhor não abreviasse aqueles dias, ninguém se salvaria mas ele, por causa dos eleitos que escolheu, abreviou aqueles dias.
21 Ăzzăman-en, afăl hawăn-inna ăwadəm: ‹Ǝnhəywăt-ak, Ălmasex, ənta da!› meɣ ‹Ǝnhəywăt-ak, ənta den!› wăr t-təflesăm.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! ou: Ei-lo ali! não acrediteis.
22 Ad-dd-asən ălmasexăn n-bahu d-ănnăbităn n-bahu, əjən ijităn ăssuksăḍnen d-tišušab, šiškən ənnăr ămmukkăn a-wen wăla ăddinăt wi ăsnăfrăn Măssinăɣ.
22 Porque hão de surgir falsos cristos e falsos profetas, e farão sinais e prodígios para enganar, se possível, até os escolhidos.
23 He kăwăneḍ! Ăjăt ənniyăt i-iman-năwăn, əkkasăɣ-kăwăn dăɣ-taɣdărt hărwa wăr jen hărătăn-win-dăɣ.»
23 Ficai vós, pois, de sobreaviso; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 «Ḍarăt tisnant ta madăt-tăj dăɣ-išilan-win-dăɣ,
24 Mas naqueles dias, depois daquela tribulação, o sol escurecerá, e a lua não dará a sua luz;
25 ətrəkken-dd etran dăɣ-išənnawăn,
25 as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão nos céus, serão abalados.
26 Ălwăqq-wen-dăɣ, ad-e-itwənhəy Ăgg-ăgg-adəm, imal-dd, inay tijărăken, təlkam-as tărna-net d-ălxurmăt-net.
26 Então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Dihen, ad-išəmmišəl ănjălosăn-net, sədəwən-dd săr-s dăɣ-tisdas iket-năsnăt e d t-illăm ere ăsinăfrăn Măssinăɣ dăɣ-e-d t-təllăm tamdujt făll-ărori n-ăkall hakd-dăɣ dăɣ-išənnawăn.»
27 E logo enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, desde a extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 «Səjrăhăt ɣas əmmək wa s-idaggăl ašar: wădden e-d t-tənhăyăm a-s dd-inšăr har lămmeḍăn ifărketăn-net, ad-tənnəm, osʼ-anăɣ ewelăn.
28 Da figueira, pois, aprendei a parábola: Quando já o seu ramo se torna tenro e brota folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s afăl tənhăyăm hărătăn-win-dăɣ s-hawăn-ənneɣ har əqqălăn iji, adiš əlmədăt a-s Ăgg-ăgg-adəm, ohăẓ-dd uɣəl-net, osʼ-iwăn făw.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem essas coisas, sabei que ele está próximo, mesmo às portas.
30 Ăsidătteɣ-awăn a-s, wăr-e takəy əzzurəyăt-ta-dăɣ wăr jen hărătăn-win-dăɣ s-hawăn-ənneɣ iket-dăɣ-năsăn.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas aconteçam.
31 Ojăr tărăɣse ija ad-ibʼ išənnawăn d-ăkall, uhən ad-iba tənna-nin.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 Dăɣ-isălan n-ašăl meɣ ăssaɣăt wa dăɣ-mad-əjən hărătăn-win-dăɣ, wăr t-illa ere t-issanăn; wăr t-əssenăn ănjălosăn wi hănen išənnawăn wăla Ăgg-ăgg-adəm; Abba ɣas, a t-issanăn.
32 Quanto, porém, ao dia e à hora, ninguém sabe, nem os anjos no céu nem o Filho, senão o Pai.
33 He kăwăneḍ! Ɣaymăt tokayăm ed wăr təssenăm ăssaɣăt s-dd-e-ass.
33 Olhai! vigiai! porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 A-wa madăn-ăj, olăh d-ăhaləs iɣarrăn asikəl. Ăssawăḍ tekle ɣas, issəḍmăn ehăn-net dăɣ-inaxdimăn-net; ăsmătăr hak iyyăn dăɣ-săn d-a-wa s-ila s-ad-t-ăj. Inna i-wa iɣlăfăn emm-n-ehăn, ăqqaymet okay.
34 É como se um homem, devendo viajar, ao deixar a sua casa, desse autoridade aos seus servos, a cada um o seu trabalho, e ordenasse também ao porteiro que vigiasse.
35 A-wen-dăɣ a făl, ɣaymăt tokayăm ed, wăr təssenăm ăssaɣăt s-dd-e-ass măssi-s n-ehăn, alməẓ meɣ tišrayăt n-ehăḍ meɣ ăɣora meɣ tifawt.
35 Vigiai, pois; porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Uksaḍăt ad-dd-ass wăr jem făll-a-wen, iɣdăr-kăwăn-dd təṭṭasăm.
36 para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 A-wa hawăn-janneɣ, janneɣ-t daɣ i-ăddinăt iket-năsăn, ɣaymăt tokayăm.»
37 O que vos digo a vós, a todos o digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.