Marcos 11

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ohăẓ-in Ɣisa d-inəṭṭulab-net Yărussălam, ihʼ ămăra taɣrəmt ta n-Bătfaži, edes i-taḍaɣt ta tăsijătăt ihəškan wi n-əzzăytun. Ɣur-dihen-dăɣ, ad-ăšmašăl əssin dăɣ-inəṭṭulab-net,
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 innʼ-asăn: «Ăkkăt tadăbayt ta n-data-wăn, dăɣ-ujəš-năwăn-has, ad-təjrəwăm ăẓa ojayăn s-kăla wăr t-iney ăwadəm, arăt-t-dd, təlwəyăm-t-dd.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Ere hawăn-innăn, mafăl t-tirəm, ănnăt-as: ‹Ălɣalim a dăɣ-s ilan əššăɣəl, ăssimda dăr-s ɣas, năssoɣăl-awăn-t-dd.› »
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Ǝglăn inəṭṭulab wi n-əssin, əjrăwăn ăẓa ojayăn dăɣ-tăšarrit dat-emm n-ehăn iyyăn, orăn-t-dd.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Ǝnnăn-asăn ăddinăt t-əllanen dihen: «Mafăl tirəm ăẓa?»
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Ăssoɣălăn-asăn a-wa hasăn-inna Ɣisa, oyyăn-tăn, orăn-t, əglăn dăr-s.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Ǝlwăyăn-dd ăẓa i-Ɣisa, əstăjăn-as isəlsa-năsăn, inăy-t.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Ad-fattăɣ təššəm n-ăddinăt isəlsa-năsăn făll-tabarăt, ɣattăsăn-dd wi iyyăḍnen ileḍleḍăn dăɣ-ihəškan, fattăɣăn-tăn făll-tabarăt,
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 ăsiɣăren wi has-ăzzarnen hakd wi has-əlkamnen, jannen:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 irxăm Măssinăɣ Təmmənəya
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Iwwăḍ-in Ɣisa aɣrəm wa n-Yărussălam, ijjăš ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ăzjăzzʼ-e iket-net; inhăy a-s ija fălla-s ehăḍ ənta d-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin ɣas, ikkă dăr-săn tadăbayt ta n-Bitanya.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Ăffăw, a-s dd-izjăr tadăbayt ta n-Bitanya, ălluẓ.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Ojja ahəšk s-isəm-net ašar inšarăn, ikkʼ-e-hi-dd, itassăn warăn-t aratăn măšan, wăr fălla-s ijrew ar ifărketăn ed, wăr-ija ăzzăman n-tirwe-net.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Innă i-ašar: «Wăr-issəlkăm Măssinăɣ ad-torawăd har tənkăr ăddunya.» A-s innă a-wen-dăɣ, sallăn-as inəṭṭulab-net.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Ǝwwăḍăn-in Yărussălam, ijjăš Ɣisa ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ad-dăɣ-s isattăɣ ăttužžar d-imăžănšan-năsăn, isibrăɣwil tisəskar n-kăl-amăhaš n-iẓărfan d-tisăqqima n-ăttužžar n-tidăberen.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Wăr-oyyʼ ăwadəm wălʼ iyyăn ăwwayăn a inazzăn ăttužžăr-t dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Isaɣră ăddinăt, ijannʼ-asăn: «Ajăn wădden iktab a-s, innă Măssinăɣ:
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Ǝslăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt i-a-wen ɣas, ad-tattărăn əmmək s-jăn iman-net măšan, wăr helăn a-wen, făl-a-s ămoos a-wa isăɣra, a itəḍḍasăn ulhawăn n-tamətte, ijraẓ-as iket-net.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Ijʼ alməẓ ɣas, izjăr Ɣisa d-inəṭṭulab-net aɣrəm.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Ăffăw, əkkăn-dd edes i-ašar-wənnin, ənhăyăn-t ăqqur har ikewăn-net.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Iktă-dd Bəṭrus a-wa ijăn ɣas, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, ənhəy-t-ak ašar wa təlɣănăd, ăqqur-in.»
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Amənăt s-Măssinăɣ,
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 ăsidătteɣ-awăn a-s ere dăɣ-wăn innăn i-aḍaɣ-wa-dăɣ: ‹Haan, təjrəd iman-năk dăɣ-ejănš wa səmmăn›, ija a-wen, dăɣ-a-s, wăr-ijʼ ăššăk dăɣ-ulh-net, iflas s-a-wa innă ad-ăj, ad-ijrəw ɣur-Măssinăɣ a-wa dăɣ-s ittăr.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ a-s, a dăɣ-dălăm Măssinăɣ-dăɣ, dăɣ-a-s təflasăm a-s ad-t-təjrəwăm, ad-hawăn-t-ăkf.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 E-d təbdădăm-dăɣ i-ad-tədləm Măssinăɣ har dd-təktăm a-s iɣšad-awăn ăwadəm hărăt, ănšăt-as-in ed, afăl jăm a-wen, ad-hawăn-in-ănš daɣ Abba-năwăn Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn erk imojjan-năwăn. [
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Afăl wăr nəššəm i-ăddinăt, wăr hawăn-in-e-ănš Abba-năwăn Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn ibăkkaḍăn-năwăn.]»
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Olăs-dd Ɣisa uɣəl n-Yărussălam ənta d-inəṭṭulab-net ɣas, issăɣlăy-dd dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn. Osăn-t-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil,
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ənnăn-as: «Mi kay-ikfăn turhajăt n-amišəl n-tikunen-ti-dăɣ? Mi kăy-ikfăn tărna-ta-dăɣ s-tăjjăd a-wa tăjjăd?»
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ad-hawăn-ăjăɣ năkk-dăɣ asəstan iyyăn; wažăbăt-ahi ɣas ad-hawăn-ăllăɣeɣ năkk-dăɣ ere wa hi-ikfăn turhajăt ta s-tamašalăɣ a-wa tăjjăɣ.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Asəstan-in da: Mi dd-ăšmašălăn Exya wa n-Enəsselmăɣ i-ad-isəlmăɣ ăddinăt dăɣ-aman? Ak Măssinăɣ meɣ dăgg-adəm ɣas?»
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Innʼ-asăn a-wen ɣas, əqqălăn-dd ămmiizăɣăn jer-iman-năsăn, jannen: «Afăl has-nənna: ‹Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn›, ad-hanăɣ-ănn: ‹Adiš, mafăl wăr tomenăm s-a-wa hawăn-inna.›
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Afăl has-nənna daɣ dăgg-adəm, aaa...» Wăr helăn tənna n-a-wen, ed ăksuḍăn, ad-fălla-săn tiḍəw tamətte-ta-dăɣ ed təkkas iket-net ăššăk a-s, Exya, ănnăbi n-Măssinăɣ s-tidət a ămoos.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Ǝnnăn-as: «Wăr nəssen.» Innʼ-asăn: «Adiš, năkk-dăɣ wăr hawăn-e-ăllăɣeɣ ere wa hi-ikfăn tărna ta s-tăjjăɣ a-wa tăjjăɣ.»
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.