Marcos 11

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ohăẓ-in Ɣisa d-inəṭṭulab-net Yărussălam, ihʼ ămăra taɣrəmt ta n-Bătfaži, edes i-taḍaɣt ta tăsijătăt ihəškan wi n-əzzăytun. Ɣur-dihen-dăɣ, ad-ăšmašăl əssin dăɣ-inəṭṭulab-net,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 innʼ-asăn: «Ăkkăt tadăbayt ta n-data-wăn, dăɣ-ujəš-năwăn-has, ad-təjrəwăm ăẓa ojayăn s-kăla wăr t-iney ăwadəm, arăt-t-dd, təlwəyăm-t-dd.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ere hawăn-innăn, mafăl t-tirəm, ănnăt-as: ‹Ălɣalim a dăɣ-s ilan əššăɣəl, ăssimda dăr-s ɣas, năssoɣăl-awăn-t-dd.› »
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Ǝglăn inəṭṭulab wi n-əssin, əjrăwăn ăẓa ojayăn dăɣ-tăšarrit dat-emm n-ehăn iyyăn, orăn-t-dd.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Ǝnnăn-asăn ăddinăt t-əllanen dihen: «Mafăl tirəm ăẓa?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ăssoɣălăn-asăn a-wa hasăn-inna Ɣisa, oyyăn-tăn, orăn-t, əglăn dăr-s.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ǝlwăyăn-dd ăẓa i-Ɣisa, əstăjăn-as isəlsa-năsăn, inăy-t.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Ad-fattăɣ təššəm n-ăddinăt isəlsa-năsăn făll-tabarăt, ɣattăsăn-dd wi iyyăḍnen ileḍleḍăn dăɣ-ihəškan, fattăɣăn-tăn făll-tabarăt,
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 ăsiɣăren wi has-ăzzarnen hakd wi has-əlkamnen, jannen:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 irxăm Măssinăɣ Təmmənəya
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Iwwăḍ-in Ɣisa aɣrəm wa n-Yărussălam, ijjăš ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ăzjăzzʼ-e iket-net; inhăy a-s ija fălla-s ehăḍ ənta d-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin ɣas, ikkă dăr-săn tadăbayt ta n-Bitanya.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ăffăw, a-s dd-izjăr tadăbayt ta n-Bitanya, ălluẓ.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Ojja ahəšk s-isəm-net ašar inšarăn, ikkʼ-e-hi-dd, itassăn warăn-t aratăn măšan, wăr fălla-s ijrew ar ifărketăn ed, wăr-ija ăzzăman n-tirwe-net.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Innă i-ašar: «Wăr-issəlkăm Măssinăɣ ad-torawăd har tənkăr ăddunya.» A-s innă a-wen-dăɣ, sallăn-as inəṭṭulab-net.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Ǝwwăḍăn-in Yărussălam, ijjăš Ɣisa ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ad-dăɣ-s isattăɣ ăttužžar d-imăžănšan-năsăn, isibrăɣwil tisəskar n-kăl-amăhaš n-iẓărfan d-tisăqqima n-ăttužžar n-tidăberen.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Wăr-oyyʼ ăwadəm wălʼ iyyăn ăwwayăn a inazzăn ăttužžăr-t dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Isaɣră ăddinăt, ijannʼ-asăn: «Ajăn wădden iktab a-s, innă Măssinăɣ:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Ǝslăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt i-a-wen ɣas, ad-tattărăn əmmək s-jăn iman-net măšan, wăr helăn a-wen, făl-a-s ămoos a-wa isăɣra, a itəḍḍasăn ulhawăn n-tamətte, ijraẓ-as iket-net.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Ijʼ alməẓ ɣas, izjăr Ɣisa d-inəṭṭulab-net aɣrəm.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Ăffăw, əkkăn-dd edes i-ašar-wənnin, ənhăyăn-t ăqqur har ikewăn-net.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Iktă-dd Bəṭrus a-wa ijăn ɣas, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, ənhəy-t-ak ašar wa təlɣănăd, ăqqur-in.»
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Amənăt s-Măssinăɣ,
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 ăsidătteɣ-awăn a-s ere dăɣ-wăn innăn i-aḍaɣ-wa-dăɣ: ‹Haan, təjrəd iman-năk dăɣ-ejănš wa səmmăn›, ija a-wen, dăɣ-a-s, wăr-ijʼ ăššăk dăɣ-ulh-net, iflas s-a-wa innă ad-ăj, ad-ijrəw ɣur-Măssinăɣ a-wa dăɣ-s ittăr.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ a-s, a dăɣ-dălăm Măssinăɣ-dăɣ, dăɣ-a-s təflasăm a-s ad-t-təjrəwăm, ad-hawăn-t-ăkf.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 E-d təbdădăm-dăɣ i-ad-tədləm Măssinăɣ har dd-təktăm a-s iɣšad-awăn ăwadəm hărăt, ănšăt-as-in ed, afăl jăm a-wen, ad-hawăn-in-ănš daɣ Abba-năwăn Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn erk imojjan-năwăn. [
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Afăl wăr nəššəm i-ăddinăt, wăr hawăn-in-e-ănš Abba-năwăn Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn ibăkkaḍăn-năwăn.]»
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Olăs-dd Ɣisa uɣəl n-Yărussălam ənta d-inəṭṭulab-net ɣas, issăɣlăy-dd dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn. Osăn-t-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ənnăn-as: «Mi kay-ikfăn turhajăt n-amišəl n-tikunen-ti-dăɣ? Mi kăy-ikfăn tărna-ta-dăɣ s-tăjjăd a-wa tăjjăd?»
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ad-hawăn-ăjăɣ năkk-dăɣ asəstan iyyăn; wažăbăt-ahi ɣas ad-hawăn-ăllăɣeɣ năkk-dăɣ ere wa hi-ikfăn turhajăt ta s-tamašalăɣ a-wa tăjjăɣ.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Asəstan-in da: Mi dd-ăšmašălăn Exya wa n-Enəsselmăɣ i-ad-isəlmăɣ ăddinăt dăɣ-aman? Ak Măssinăɣ meɣ dăgg-adəm ɣas?»
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Innʼ-asăn a-wen ɣas, əqqălăn-dd ămmiizăɣăn jer-iman-năsăn, jannen: «Afăl has-nənna: ‹Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn›, ad-hanăɣ-ănn: ‹Adiš, mafăl wăr tomenăm s-a-wa hawăn-inna.›
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Afăl has-nənna daɣ dăgg-adəm, aaa...» Wăr helăn tənna n-a-wen, ed ăksuḍăn, ad-fălla-săn tiḍəw tamətte-ta-dăɣ ed təkkas iket-net ăššăk a-s, Exya, ănnăbi n-Măssinăɣ s-tidət a ămoos.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ǝnnăn-as: «Wăr nəssen.» Innʼ-asăn: «Adiš, năkk-dăɣ wăr hawăn-e-ăllăɣeɣ ere wa hi-ikfăn tărna ta s-tăjjăɣ a-wa tăjjăɣ.»
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.