Marcos 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ohăẓ-in Ɣisa d-inəṭṭulab-net Yărussălam, ihʼ ămăra taɣrəmt ta n-Bătfaži, edes i-taḍaɣt ta tăsijătăt ihəškan wi n-əzzăytun. Ɣur-dihen-dăɣ, ad-ăšmašăl əssin dăɣ-inəṭṭulab-net,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 innʼ-asăn: «Ăkkăt tadăbayt ta n-data-wăn, dăɣ-ujəš-năwăn-has, ad-təjrəwăm ăẓa ojayăn s-kăla wăr t-iney ăwadəm, arăt-t-dd, təlwəyăm-t-dd.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Ere hawăn-innăn, mafăl t-tirəm, ănnăt-as: ‹Ălɣalim a dăɣ-s ilan əššăɣəl, ăssimda dăr-s ɣas, năssoɣăl-awăn-t-dd.› »
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Ǝglăn inəṭṭulab wi n-əssin, əjrăwăn ăẓa ojayăn dăɣ-tăšarrit dat-emm n-ehăn iyyăn, orăn-t-dd.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Ǝnnăn-asăn ăddinăt t-əllanen dihen: «Mafăl tirəm ăẓa?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Ăssoɣălăn-asăn a-wa hasăn-inna Ɣisa, oyyăn-tăn, orăn-t, əglăn dăr-s.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Ǝlwăyăn-dd ăẓa i-Ɣisa, əstăjăn-as isəlsa-năsăn, inăy-t.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Ad-fattăɣ təššəm n-ăddinăt isəlsa-năsăn făll-tabarăt, ɣattăsăn-dd wi iyyăḍnen ileḍleḍăn dăɣ-ihəškan, fattăɣăn-tăn făll-tabarăt,
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 ăsiɣăren wi has-ăzzarnen hakd wi has-əlkamnen, jannen:
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 irxăm Măssinăɣ Təmmənəya
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Iwwăḍ-in Ɣisa aɣrəm wa n-Yărussălam, ijjăš ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ăzjăzzʼ-e iket-net; inhăy a-s ija fălla-s ehăḍ ənta d-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin ɣas, ikkă dăr-săn tadăbayt ta n-Bitanya.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Ăffăw, a-s dd-izjăr tadăbayt ta n-Bitanya, ălluẓ.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Ojja ahəšk s-isəm-net ašar inšarăn, ikkʼ-e-hi-dd, itassăn warăn-t aratăn măšan, wăr fălla-s ijrew ar ifărketăn ed, wăr-ija ăzzăman n-tirwe-net.
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Innă i-ašar: «Wăr-issəlkăm Măssinăɣ ad-torawăd har tənkăr ăddunya.» A-s innă a-wen-dăɣ, sallăn-as inəṭṭulab-net.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ǝwwăḍăn-in Yărussălam, ijjăš Ɣisa ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ad-dăɣ-s isattăɣ ăttužžar d-imăžănšan-năsăn, isibrăɣwil tisəskar n-kăl-amăhaš n-iẓărfan d-tisăqqima n-ăttužžar n-tidăberen.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Wăr-oyyʼ ăwadəm wălʼ iyyăn ăwwayăn a inazzăn ăttužžăr-t dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn.
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Isaɣră ăddinăt, ijannʼ-asăn: «Ajăn wădden iktab a-s, innă Măssinăɣ:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ǝslăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt i-a-wen ɣas, ad-tattărăn əmmək s-jăn iman-net măšan, wăr helăn a-wen, făl-a-s ămoos a-wa isăɣra, a itəḍḍasăn ulhawăn n-tamətte, ijraẓ-as iket-net.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Ijʼ alməẓ ɣas, izjăr Ɣisa d-inəṭṭulab-net aɣrəm.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Ăffăw, əkkăn-dd edes i-ašar-wənnin, ənhăyăn-t ăqqur har ikewăn-net.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Iktă-dd Bəṭrus a-wa ijăn ɣas, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, ənhəy-t-ak ašar wa təlɣănăd, ăqqur-in.»
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Amənăt s-Măssinăɣ,
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 ăsidătteɣ-awăn a-s ere dăɣ-wăn innăn i-aḍaɣ-wa-dăɣ: ‹Haan, təjrəd iman-năk dăɣ-ejănš wa səmmăn›, ija a-wen, dăɣ-a-s, wăr-ijʼ ăššăk dăɣ-ulh-net, iflas s-a-wa innă ad-ăj, ad-ijrəw ɣur-Măssinăɣ a-wa dăɣ-s ittăr.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ a-s, a dăɣ-dălăm Măssinăɣ-dăɣ, dăɣ-a-s təflasăm a-s ad-t-təjrəwăm, ad-hawăn-t-ăkf.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 E-d təbdădăm-dăɣ i-ad-tədləm Măssinăɣ har dd-təktăm a-s iɣšad-awăn ăwadəm hărăt, ănšăt-as-in ed, afăl jăm a-wen, ad-hawăn-in-ănš daɣ Abba-năwăn Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn erk imojjan-năwăn. [
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 Afăl wăr nəššəm i-ăddinăt, wăr hawăn-in-e-ănš Abba-năwăn Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn ibăkkaḍăn-năwăn.]»
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Olăs-dd Ɣisa uɣəl n-Yărussălam ənta d-inəṭṭulab-net ɣas, issăɣlăy-dd dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn. Osăn-t-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil,
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 ənnăn-as: «Mi kay-ikfăn turhajăt n-amišəl n-tikunen-ti-dăɣ? Mi kăy-ikfăn tărna-ta-dăɣ s-tăjjăd a-wa tăjjăd?»
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ad-hawăn-ăjăɣ năkk-dăɣ asəstan iyyăn; wažăbăt-ahi ɣas ad-hawăn-ăllăɣeɣ năkk-dăɣ ere wa hi-ikfăn turhajăt ta s-tamašalăɣ a-wa tăjjăɣ.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Asəstan-in da: Mi dd-ăšmašălăn Exya wa n-Enəsselmăɣ i-ad-isəlmăɣ ăddinăt dăɣ-aman? Ak Măssinăɣ meɣ dăgg-adəm ɣas?»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Innʼ-asăn a-wen ɣas, əqqălăn-dd ămmiizăɣăn jer-iman-năsăn, jannen: «Afăl has-nənna: ‹Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn›, ad-hanăɣ-ănn: ‹Adiš, mafăl wăr tomenăm s-a-wa hawăn-inna.›
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Afăl has-nənna daɣ dăgg-adəm, aaa...» Wăr helăn tənna n-a-wen, ed ăksuḍăn, ad-fălla-săn tiḍəw tamətte-ta-dăɣ ed təkkas iket-net ăššăk a-s, Exya, ănnăbi n-Măssinăɣ s-tidət a ămoos.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Ǝnnăn-as: «Wăr nəssen.» Innʼ-asăn: «Adiš, năkk-dăɣ wăr hawăn-e-ăllăɣeɣ ere wa hi-ikfăn tărna ta s-tăjjăɣ a-wa tăjjăɣ.»
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.