Marcos 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ifăl Ɣisa dihen, ikkă teje ta n-Ălyăhudəyăt d-illa-hin i-ejănš wa n-Ɣurdəni, təlkăḍ-as-dd tamətte tăjjeet, ad-isaɣra daɣ ăddinăt, s-əmmək wa s-izzăy ad-t-ăj.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Osăn-t-dd hărăt dăɣ-kăl-faris, orămăn-t s-asəstan iyyăn i-ad-ănn a wărăn itətwənn, ənnăn-as: «Dăɣ-a-wa innă alămăr-nănăɣ, ak ajăn xălal i-ăhaləs ad-izəmməzzəy hănne-s?»
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ma dăr-kăwăn-ăsmătăr ănnăbi Mosa.»
3 Jesus respondeu:
4 Ǝnnăn-as: «Ănnăbi Mosa, ijraw i-ăhaləs ad-ăkf tăkarḍe n-aməzzi i-hănne-s təzzar, izəmməzzəy-tăt.»
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Innʼ-asăn Ɣisa: «Alămăr wa hawăn-iktăb ănnăbi Mosa, iktăb-awăn-t dăɣ-təssəba n-tăɣart-i jăn ulhawăn-năwăn,
5 Mas Jesus lhes disse:
6 ənnăr wădden a-wen:
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 təssəba n-a-wen-dăɣ a făl mad-ifəl ăhaləs ti-s d-ma-s,
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 umasăn făll-əssin-essăn tiyyăt taɣəssa,
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Ɣas, a-wa osăɣ Măssinăɣ, wăr t-ibəḍḍəwet ăgg-adəm.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Iqqăl-dd Ɣisa ehăn ɣas, əssətănăn-t inəṭṭulab-net d-ălmăɣna n-a-wa innă.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Innʼ-asăn: «Ere hin-ăzmăzzăyăn hănne-s, olăs adubən n-iyyăt, izna,
11 E Jesus lhes disse:
12 tamăḍt daɣ təbḍăt d-ăhaləs-net, tolăs adubən n-iyyăn, təlmədet a-s, təzna ənta-dăɣ.»
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ǝlwăyăn-dd ăddinăt aratăn s-Ɣisa i-ad-dăɣ-săn ăj ălbăraka, măšan, ăklăwlăwăn inəṭṭulab-net făll-imalwayăn-năsăn.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Inhăy Ɣisa a-wa tăn-išlăn ɣas, əkmăn-t iman-net, innʼ-asăn: «Ăyyăt aratăn ad-hi-dd-əkkən, wăr tăn-in-tăwweɣăm făll-i făl-a-s, Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddinăt wi dăr-săn ănifăqqănen a-s tăt-ihakk.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Ăsidătteɣ-awăn a-s ere wărăn iqbel Təmmənəya n-Măssinăɣ s-əmmək wa s-tăt-mad-iqbəl ara, wăr tăt-mad-ijjəš.»
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ăsɣăyma ḍarăt-a-wen aratăn făll-ifaddăn-net, ăswăr-tăn ifassăn-net, ijă dăɣ-săn ălbăraka.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Ălwăqq wa d-ăbok Ɣisa ad-ifəl edăgg-en, ošăl-dd săr-s ăhaləs iyyăn, irkăɣ data-s, innʼ-as: «Ălɣalim wa olăɣăn, ma s-əleɣ s-ad-t-ăjăɣ i-ad-əkkusăɣ tămudre ta tăɣlălăt?»
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Innʼ-as Ɣisa: «Mafăl hi-janned wa olăɣăn? Wăr t-illa ere olaɣăn săl Măssinăɣ,
18 Jesus respondeu:
19 wădden, təssanăd alămărăn-net: Wăr jed iman, wăr jed əzzəna, wăr tokerăd, wăr tăjjəyhăd s-bahu, wăr təḍlemăd ăwadəm, səmɣăr ti-k d-ma-k.»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Innʼ-as ăhaləs: «Ălɣalim, hărătăn-win-dăɣ, ăɣdalăɣ-asăn hărwa ămoosăɣ ara.»
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Iknʼ-e Ɣisa azəjjəzz, ijrăẓ-as, innʼ-as: «Hărăt iyyăn a hak-in-ăba: əgləw, tužžăr-in a-wa leed, təkfəd-t i-tilăqqiwen i-ad-təkrəšăd ărrəzăɣ dăɣ-ălžănnăt; dihen, əqqəl-dd, əlkəm-ahi.»
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Islʼ ăhaləs i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innăḍ, ənxasăn iman-net, ed ilʼ ehăre n-tikunen.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Issăɣlăy-dd Ɣisa tamətte akăyad-net, innă i-inəṭṭulab-net: «Aẓwi ija i-wi ărzăɣnen ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Inhăy a-s iqqan a-wen iɣăfawăn n-inəṭṭulab-net ɣas, innʼ-asăn daɣ: «Ilyaḍăn-in, aẓwi ija ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ!
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Ojăr tărăɣse ta ija ad-ijjəš amnəs s-tiṭṭ n-ănaẓmay uhən, ad-ijjəš ere irzaɣăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Iknă măjrăd-wen-dăɣ uɣən n-iɣăfawăn-năsăn, ad-tinmənnin: «Adiš mi madăn-iɣləs?»
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Issəjrăh-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «A-wen, dăgg-adəm wăr t-ăsmăkkănăn măšan Măssinăɣ ənta, ăddoobăt-t ed, wăr t-illa a has-indarăn.»
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Innʼ-as Bəṭrus ḍarăt-a-wen: «Ălɣalim, năkkăneḍ, wădden noyyă a-wa nəla iket-net, nəlkăm-ak.»
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn, a-s, wăr t-illa ere madăn-ifəl ehăn-net d-ayətma-s d-šătma-s d-ma-s d-ti-s d-aratăn-net d-ihărawăn-net dăɣ-ăddimmăt-in, d-ăddimmăt n-Ălənžil
29 Jesus respondeu:
30 s-wădden ad-ijrəw dăɣ-ăzzăman-wa-dăɣ s-temeḍe n-anəḍfus ihănan, ayətma, šătma, matte, aratăn d-ihărawăn ăddewnen d-ălɣizabăt, ijrəw daɣ tămudre tăɣlalăt dăɣ-tilkamăt.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 A ăjjeen dăɣ-wi ăzzarnen ašăl-i-dăɣ, ad-ijjəš ajilal, a ăjjeen dăɣ-wi hănen ajilal ašăl-i-dăɣ, ad-izar.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Ijjăš Ɣisa ḍarăt-a-wen eɣăf n-tamətte, irmăs tamdujt ta n-Yărussălam, ăššiwwăšăn inəṭṭulab-net, wăr ozja ənniyăt n-wi has-əlkamnen. Ikkăs-dd inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin s-takše, ad-hasăn-itajj isălan n-a-wa t-madăn-irməs,
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 innʼ-asăn: «Ǝnhəywăt, năkkăneḍ-da-hi əkkănen Yărussălam-i-dăɣ mad-ăttărmăs Ăgg-ăgg-adəm, ijjəš ifassăn n-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ad-t-siḍəwăn dăɣ-ăššăreɣa-năsăn, ăɣtəsăn-as tamăttant təzzar, əjən-t jer-ifassăn n-inəẓẓulam,
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 i-ad-t-əjən tekăškăšt, sutəfən fălla-s, əjən dăɣ-s tiwit, əjən iman-net măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ohăẓăn-dd dăgg-Zăbdi, Yaqub d-Exya Ɣisa, ənnăn-as: «Ălɣalim, nărha ad-hanăɣ-təjəd a-wa dăɣ-k mad-nəttăr.»
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Innʼ-asăn: «Ma s-tărham ad-hawăn-t-ăjăɣ?»
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Ǝnnăn-as: «Ăkfʼ-anăɣ ad-ăqqayəm iyyăn dăɣ-năɣ daw-aɣil-năk, ăqqayəm wa iyyăḍăn daw-tăšalje-năk i-ad-numas wi săr-k orăknen dăɣ-ălxikmăt, afăl dd-tăqqălăd dăɣ-ălxurmăt-năk.»
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Innʼ-asăn Ɣisa: «Kăwăneḍ, wăr təssenăm a dăr-săstanăm. Ajăn năkk, kara n-tisnant wa mad-ăswăɣ, tăddobem tesăse-net, meɣ daɣ, ajăn tăddoobem hărăt i-tamăttant ta mad-ăjăɣ?»
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Ǝnnăn-as: «Năddoobăt-t.» Innʼ-asăn Ɣisa: «Tidət lab a-s ad-təswəm kara n-tisnant wa mad-ăswăɣ, təjəm tamăttant ta mad-ăjăɣ
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 măšan, dăɣ-isălan n-taɣimit daw-aɣil-in d-tăšalje-nin, wădden năkk a ihakkăn a-wen; Măssinăɣ a t-ihakkăn i-wi s-t-itwăr.»
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Ǝslăn inəṭṭulab wi n-măraw i-a-wen ɣas, ijjăš-tăn ălhăm făll-Yaqub d-Exya.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Iɣrʼ-en-dd Ɣisa iket-năsăn s-iman-net, innʼ-asăn: «Təssanăm a-s imănokalăn n-tiwsaten, ăxkamăn fălla-snăt s-ăṣṣahăt; kăl-əlxəkum daɣ, wăr lămmeḍăn făll-kăl-ăkall
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 măšan, kăwăneḍ, wăr jem a-wen; wa dăɣ-wăn irhăn mijraw, umaset akli n-imidiwăn-net təzzar,
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 ere dăɣ-wăn irhăn daɣ tăzert i-imidiwăn-net, umaset akli-năsăn təzzar.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Ăgg-ăgg-adəm, wăr dd-ămešăl i-ad-has-ăxdəmăn ăddinăt, ănn-ak, ămešăl-dd i-ad-ixdəm ənta iman-net, ăkf tămudre-net i-ad-isəddărfət ăddinăt ăjjootnen.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Ǝglan har hin-əwwăḍăn taɣrəmt ta n-Žărriko. Ălwăqq wa dd-izajjăr Ɣisa d-inəṭṭulab-net taɣrəmt-ten-dăɣ, təlkam-asăn tamətte tăjjeet. Zăbo wa dd-jăn, ăqqiima emədderɣəl s-isəm-net Bărtima ăgg Tima dăɣ-asălim-net, itattăr takute dăɣ-ăddinăt.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Islă a-s Ɣisa wa n-Năṣirăt a okayăn ɣas, ăsɣărăt, innă: «Ya Ɣisa wa n-Ăgg Dawəd, aḍən-ahi tăhanint!»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Ăɣtălăn-t ăddinăt i-ad-hin-isusəm măšan, ăsɣărăt s-afălla: «Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-ahi tăhanint.»
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Ibdăd Ɣisa, innă: «Ǝlwəyăt-ahi-t-dd.» Ǝlwayăn-as-t-dd, jannen-as: «Ǝhəl iman-năk, iɣarrʼ-ik.»
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Ijăr-in emədderɣəl abărnuš-net dihen, iggăd s-iyyăt, ikka Ɣisa.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Osʼ-e-hi-dd ɣas, innʼ-as Ɣisa: «Ma s-tărhed ad-hak-ăjăɣ?» Innʼ-as emədderɣəl: «Ălɣalim, aləsăɣet ahănay.»
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Innʼ-as Ɣisa: «Ǝgləw, ăzozăy-kăy immun-năk.» Olăs Bărtima ahănay ălwăqq-wen-dăɣ, ilkăm i-Ɣisa.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.