Lucas 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Iɣră-dd Ɣisa inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ikfʼ-en tărna d-ălxikmăt făll-e d t-illăm alšin d-tădabit n-ad-zizuyăn ăddinăt dăɣ-turhənnawen-năsăn,
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 ăšmašăl-tăn ḍarăt-a-wen i-ad-xaṭṭăbăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ d-ad-zizuyăn imarhinăn,
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 innʼ-asăn: «Wăr tiwəyăt wăla a ənḍărrăn dăɣ-asikəl-năwăn, wăr tiwəyăt tăborit, wăla šăkkoš, wăla ăzzad, wăla aẓrəf; wăr tiwəyăt əssin irăswăyăn.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Ehăn təjjăšăm-dăɣ har kăwăn-ăsmăjarăt, ɣaymăt dăɣ-s har ašăl wa d-tăssawăḍăm tekle.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Aɣrəm təjjăšăm wăr kăwăn dăɣ-s ăsbărrăk ăwadəm, əzjărăt-t, tăbbăkbăkăm iḍarăn-năwăn i-ad-wăr kăwăn-iləttăɣ wăla ăboqqal-net, ilkam ad-ăjjăyh a-wen fălla-săn.»
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Ǝglăn inəṭṭulab, tadăbayt əmmărăn-dăɣ, ad-dăɣ-s ăxṭəbăn isălan n-ălxer, zuzəyən dăɣ-s imarhinăn.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Islă Harudəs-i ixkămăn făll-teje ta n-Galila a-wa ităjj Ɣisa d-inəṭṭulab-net ɣas, iqqăn eɣăf-net făl-a-s, jannen ăddinăt iyyăḍ dăɣ-isălan n-Ɣisa a-s ənta-i-dăɣ a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 jannen iyyăḍ: «A-wa ănnăbi Ɣəli dd-olasăn uɣəl», jannen wi iyyăḍnen: «A-wa iyyăn dăɣ-ănnăbităn wi n-ibda dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Harudəs ənta iman-net, innă: «Exya-š, ajăn wădden năkk a dd-issəfrăsăn eɣăf-net, ma ămoos-š wa hi-dd-išreyăn făll-sallăɣ ijităn-wi-dăɣ?» Ad-itattăr ya Harudəs əmmək s-inhăy Ɣisa.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Ǝqqălăn-dd inəmmušal, jăn dăɣ-Ɣisa isălan n-a-wa jăn iket-net. Ikkăs-tăn-dd s-takše, ikka dăr-săn taɣrəmt ta n-Băṭsăyda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ǝlmădăn ăddinăt s-a-wen ɣas, əlkămăn-as-dd. Ilkăḍ-asăn-dd Ɣisa, ad-hasăn-itajj isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, izizuy dăɣ-săn wi n-imărhinăn ăḍḍirărnen s-a-wen.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ohăẓ-dd ejăḍăl n-tăfukt ɣas, ohăẓăn-t-dd inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ənnăn-as: «Səgləw tamətte ad-tăkk tidbi-ti ohăẓnen d-imăzzaɣăn i-ad-təmmăɣ i-edăgg dăɣ-tənsa d-i dăɣ-təkša făl-a-s, edăgg n-tenere a nəha.»
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Innʼ-asăn: «Un, šăkšăt-tăn kăwăneḍ iman-năwăn.» Ǝnnăn-as: «Wăr nəṭṭef ar səmmosăt tijəlwen d-əssin imănan, afăl wădden aɣrəm a nəkka, i-ad-dd-nəžănš a təkša tamətte jat əjut-wa-dăɣ.»
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Ălžămaɣăt-en-dăɣ, ihʼ-e a iwwăḍăn səmmos afḍăn n-ăhaləs. Innă Ɣisa i-inəṭṭulab-net: «Săqqaymət ăddinăt, təbḍəwăm-tăn s-səmmosăt-səmmosăt timərwen n-ăwadəm.»
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Jăn inəṭṭulab a-wa hasăn-innă, ăsɣăymăn ăddinăt iket-năsăn.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Iḍkăl Ɣisa ḍarăt-a-wen tijəlwen ti n-səmmosăt d-imănan wi n-əssin, ăjoẓăy išənnawăn, ămmoy i-Măssinăɣ, ăfrăsfărăs tijəlwen, ănkăḍnăkăḍ imănan təzzar, ikfă a-wen-dăɣ iket-net i-inəṭṭulab-net i-ad-t-uẓanăn jer-ăddinăt.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ǝkšăn iket-dăɣ-năsăn har əyyəwănăn, ăsdăwăn-dd a-wa əjlăšăn, osăn-t iḍnăy măraw deketăn d-əssin n-tijəlwen d-imănan.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ašăl iyyăn, itəddal Ɣisa Măssinăɣ, əllan-t ɣur-s inəṭṭulab-net, har šik-dăɣ, innʼ-asăn: «Ma janna tamətte dăɣ-isălan-in, ma janna, mi ămoosăɣ?»
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ǝnnăn-as: «Iyyăḍ jannen: kăyy a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ, iyyăḍ jannen: kăyy a-s ănnăbi Ɣəli, iyyăḍ făw a jannen: kăyy iyyăn dăɣ-ănnăbităn wi n-ibda dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan.»
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ-i-š, ma tənnăm, mi ămoosăɣ?» Ăwwežăb-as Bəṭrus, innʼ-as: «Kăyy a-s Ălmasex wa n-Măssinăɣ.»
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Ăsmăhăḍ dăɣ-săn Ɣisa, omăr-tăn d-ad-wăr jen isălan-win-dăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn,
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 innʼ-asăn: «Ăgg-ăgg-adəm, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen ăjjootnen, ənkărăn-t inušămăn wi n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, əjən iman-net măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Innʼ-asăn iket-năsăn ḍarăt-a-wen: «Ere irhăn alkum-hahi-dăɣ, adiš, iksənet iman-net, ăjet hak ašăl făll-tamăttant šund ta n-tajəttewt təzzar, ilkəmet-ahi.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Wa wărăn itəttăr ar əmmək s-ogăẓ iman-net dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-ifut dăɣ-ălžănnăt, măšan, wa irḍăn ăfota dăɣ-iman-net dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, ad-iɣləs.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ma s-infa ăgg-adəm ad-irbăx ăddunya iket-dăɣ-net, a-s ija a-wen, ăššiiška iman-net, ăfota dăɣ-ălaxărăt?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ere hi-ăkrakăḍăn-dăɣ năkk d-măjrăd-in, ad-t-əkrukəḍăɣ năkk-dăɣ i n-Ăgg-ăgg-adəm ašăl wa d-mad-dd-ăqqəlăɣ dăɣ-ălxurmăt-in d-ălxurmăt n-Abba d-ănjălosăn wi n-iməššeddəjăn.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ăsidătteɣ-awăn a-s han-kăwăn ăddinăt əbdadnen diha-dăɣ wăr-e iba wăr-ənheyăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ǝḍḍəkuḍ n-əttam išilan ḍarăt a-s hasăn-ija Ɣisa măjrăd-wənnin-dăɣ, ăddew d-Bəṭrus d-Exya d-Yaqub s-taḍaɣt tiyyăt i-ad-idəl Măssinăɣ.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Itəddal Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s data-săn dd-ijjăš ini ăynayăn, iqqăl-dd emăls-net i măllăn-măllăn šund essam.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 A ənḍărrăn, əssin meddən-da-dăɣ dd-falnen išənnawăn hasăn-dd-ănfalălnen, ad-tamăjradăn d-Ɣisa. Meddən-en-hi, iyyăn ănnăbi Mosa, wa iyyăḍăn ănnăbi Ɣəli.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Ănfalălăn-as-dd dăɣ-ălxurmăt, əjăn-as isălan n-əmmək wa s-mad-hin-isəssiwăḍ ămašal n-Măssinăɣ s-tamăttant-net, dăɣ-Yărussălam.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ilɣad eḍəs Bəṭrus d-imidiwăn-net, ənkărăn-dd ɣas, ənhăyăn təmɣăre n-ălxurmăt n-Ɣisa d-meddən wi n-əssin dăr-ănnibdăd.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Ălwăqq wa d-igilləw Mosa d-Ɣəli, innă Bəṭrus i-Ɣisa: «Ălɣalim, ufa ad-nəzzăɣ ɣas diha-dăɣ, nəkrəs kăraḍ ihəktan: wa-năk, wa n-Mosa d-wa n-Ɣəli.» Wăr-issen Bəṭrus a ijanna.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Ijanna a-wen-dăɣ a-s tăn-dd-təlsa tele n-tejărăkt tiyyăt, ărmăɣăn.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Izjăr-dd emăsli tejărăkt-en innăn:
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 A-s imda măjrăd-ənnin-dăɣ, wăr t-illa ere dd-ăqqimăn dihen-dăɣ a săl Ɣisa. Ăssosămăn inəṭṭulab făll-a-wa ənhăyăn dăɣ-išilan-win-dăɣ, wăr t-illa ere dăɣ-jan isălan.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ašăl wa ilkămăn i-wen, ălwăqq wa dd-ăzzubbăt Ɣisa d-inəṭṭulab-net taḍaɣt, təlkăḍ-as-dd tamətte tăjjeet.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 A ənḍărrăn ăhaləs iyyăn da-dăɣ, iḍkăl emăsli-net, innă: «Ălɣalim, aḍən tăhanint i-ara-nin s-ənta ɣas a leɣ.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 E-d t-irmăs alšin wa t-ihăn-dăɣ, ad-isaɣărat, itišbărḍil, isakăffaw, isiləbbuḍ-t, šărnaš dăr-s ibiḍḍəw,
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 əttărăɣ dăɣ-inəṭṭulab-năk ad-dăɣ-s t-əkkəsăn măšan, indăr-asăn.»
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ya əzzurəyăt-i-dăɣ wărăt tomen s-Măssinăɣ, tănimăšrăy-as, hundăɣ har əmme əlleɣ jere-wăn, əṣbarăɣ-kăwăn?» Innă i-ăhaləs ḍarăt-a-wen: «Awəy-ahi-dd rure-k.»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Ikka-dd alyaḍ Ɣisa a-s t-ăssoḍa alšin, ad-itišbărḍil măšan, ăsmăhăḍ Ɣisa făll-alšin, izzăy alyaḍ, ăssoɣăl-t i-ti-s.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ăkunăn ăddinăt iket-dăɣ-năsăn făl təssəba n-təmɣăre n-ijităn n-Măssinăɣ. Inhăy Ɣisa a-s ăkunăn dăɣ-a-wa ităjj ɣas, innă i-inəṭṭulab-net:
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Ǝjjəšnet isălan-wi-dăɣ timəẓẓujen-năwăn: Ăgg-ăgg-adəm, išwar ăttirmăs, ijjəš ifassăn n-dăgg-adəm.»
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Wăr-əjrehăn măjrăd-wen-dăɣ hasăn-ija, ăttunkăl-asăn ălmăɣna-net i-ad-wăr t-jărrăhăn hakd a-wen-dăɣ, ăksuḍăn ad-t-səstənăn d-ălmăɣna-net.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Tənkăr ḍarăt-a-wen tamɣənnant tăṣṣoohet jer-inəṭṭulab i-ad-əlmədăn əndek dăɣ-săn wa ojărăn.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Iɣră Ɣisa edăwănne n-ulhawăn-năsăn ɣas, iḍkăl-dd ara iyyăn, ijʼ-e edes-has,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 innʼ-asăn: «Ere ăsbălălăn ara-wa-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, năkk a ăsbălăl, ere wa hi-ăsbălălăn, wa hi-dd-ăšmašălăn a ăsbălăl; wa dăɣ-wăn ăsrăsăn iman-net, ənta a-s wa ojărăn.»
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Issəstăn-t ănăṭṭalib-net Exya, innʼ-as: «Ălɣalim, nənhay ăwadəm iyyăn itakkăsăn alšinăn dăɣ-ăddinăt s-tărna n-isəm-năk, nənnʼ-as, wăr-itilset, ed wăr hanăɣ-iha s-alkum-hak.»
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Innʼ-as Ɣisa: «Wăr has-t-təgdelăm făl-a-s ere wărăn kăwăn-iknes-dăɣ, a-di, amidi-năwăn.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Ohăẓăn-dd išilan-wi d-ila Ɣisa s-ad-t-iba, inkăr-dd jer-inəmmuttan, ăkk išənnawăn ɣas, təjjăš-dd tărha n-tikawt n-Yărussălam ənniyăt-net s-ăṣṣahăt.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Issəglă inămmašalăn data-s, ăssokʼ-en taɣrəmt tiyyăt n-Sămari i-ad-has-əjrəwăn ehăn dăɣ-ăzzubbăt
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 măšan, unjăyăn kăl-taɣrəmt-ten-dăɣ s-ad-hasăn-imjurət, ed ija tamdujt ta n-Yărussălam.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Inhăy Yaqub d-Exya a-wen ɣas, ənnăn-as: «Ălɣalim, wi hi-ăddinăt, ăyy-anăɣ ad-fălla-săn dd-nəzəzzubbət efew tăn-ilhăsăn.»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Innăḍ-dd săr-săn Ɣisa, ăsnărɣăm fălla-săn, innʼ-asăn: «Wăr təssenăm a jănnem,
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Ăgg-ăgg-adəm wăr dd-osa i-ad-ilhəs ăddinăt, osă-dd i-ad-tăn-iɣləs.» Okăyăn ḍarăt-a-wen s-taɣrəmt săl-ten.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Ǝglan dăɣ-a-wen-dăɣ a-s innʼ ăhaləs iyyăn i-Ɣisa: «E-s təkked-dăɣ, əlkamăɣ-ak.»
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Innʼ-as Ɣisa: «Ibăggan lan tihaliwen, igḍaḍ lan iskak măšan, Ăgg-ăgg-adəm, wăr ila wăla edăgg dăɣ-issənsa eɣăf-net.»
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Innă Ɣisa i-ăhaləs iyyăn ḍarăt-a-wen: «Ǝlkəm-ahi.» Innʼ-as wa: «Ălɣalim, ăkfʼ-ahi turhajăt n-ad-ăglăɣ ăẓkăɣ abba-nin, ăqqəlăɣ-kăy-dd, əlkəmăɣ-ak.»
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Innʼ-as Ɣisa: «Ăyy inəmmuttan ad-əẓkən inəmmuttan-năsăn, kăyy, əgləw ăj i-ăddinăt isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Innʼ-as iyyăn daɣ: «Ălɣalim, ărheɣ ad-hak-əlkəmăɣ măšan, ăkfʼ-ahi turhajăt n-ad-ăjăɣ isənnăɣlaf d-ăddinăt-in təzzar.»
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Innʼ-as Ɣisa: «Ere issəntăn azzal wa n-ălxidmăt i-Măssinăɣ təzzar, ad-išanăšlam ḍara-s, a-di, wăr-ănhăjja d-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.