Lucas 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Iɣră-dd Ɣisa inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ikfʼ-en tărna d-ălxikmăt făll-e d t-illăm alšin d-tădabit n-ad-zizuyăn ăddinăt dăɣ-turhənnawen-năsăn,
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 ăšmašăl-tăn ḍarăt-a-wen i-ad-xaṭṭăbăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ d-ad-zizuyăn imarhinăn,
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 innʼ-asăn: «Wăr tiwəyăt wăla a ənḍărrăn dăɣ-asikəl-năwăn, wăr tiwəyăt tăborit, wăla šăkkoš, wăla ăzzad, wăla aẓrəf; wăr tiwəyăt əssin irăswăyăn.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Ehăn təjjăšăm-dăɣ har kăwăn-ăsmăjarăt, ɣaymăt dăɣ-s har ašăl wa d-tăssawăḍăm tekle.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Aɣrəm təjjăšăm wăr kăwăn dăɣ-s ăsbărrăk ăwadəm, əzjărăt-t, tăbbăkbăkăm iḍarăn-năwăn i-ad-wăr kăwăn-iləttăɣ wăla ăboqqal-net, ilkam ad-ăjjăyh a-wen fălla-săn.»
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ǝglăn inəṭṭulab, tadăbayt əmmărăn-dăɣ, ad-dăɣ-s ăxṭəbăn isălan n-ălxer, zuzəyən dăɣ-s imarhinăn.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Islă Harudəs-i ixkămăn făll-teje ta n-Galila a-wa ităjj Ɣisa d-inəṭṭulab-net ɣas, iqqăn eɣăf-net făl-a-s, jannen ăddinăt iyyăḍ dăɣ-isălan n-Ɣisa a-s ənta-i-dăɣ a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 jannen iyyăḍ: «A-wa ănnăbi Ɣəli dd-olasăn uɣəl», jannen wi iyyăḍnen: «A-wa iyyăn dăɣ-ănnăbităn wi n-ibda dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Harudəs ənta iman-net, innă: «Exya-š, ajăn wădden năkk a dd-issəfrăsăn eɣăf-net, ma ămoos-š wa hi-dd-išreyăn făll-sallăɣ ijităn-wi-dăɣ?» Ad-itattăr ya Harudəs əmmək s-inhăy Ɣisa.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Ǝqqălăn-dd inəmmušal, jăn dăɣ-Ɣisa isălan n-a-wa jăn iket-net. Ikkăs-tăn-dd s-takše, ikka dăr-săn taɣrəmt ta n-Băṭsăyda.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ǝlmădăn ăddinăt s-a-wen ɣas, əlkămăn-as-dd. Ilkăḍ-asăn-dd Ɣisa, ad-hasăn-itajj isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, izizuy dăɣ-săn wi n-imărhinăn ăḍḍirărnen s-a-wen.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ohăẓ-dd ejăḍăl n-tăfukt ɣas, ohăẓăn-t-dd inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ənnăn-as: «Səgləw tamətte ad-tăkk tidbi-ti ohăẓnen d-imăzzaɣăn i-ad-təmmăɣ i-edăgg dăɣ-tənsa d-i dăɣ-təkša făl-a-s, edăgg n-tenere a nəha.»
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Innʼ-asăn: «Un, šăkšăt-tăn kăwăneḍ iman-năwăn.» Ǝnnăn-as: «Wăr nəṭṭef ar səmmosăt tijəlwen d-əssin imănan, afăl wădden aɣrəm a nəkka, i-ad-dd-nəžănš a təkša tamətte jat əjut-wa-dăɣ.»
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Ălžămaɣăt-en-dăɣ, ihʼ-e a iwwăḍăn səmmos afḍăn n-ăhaləs. Innă Ɣisa i-inəṭṭulab-net: «Săqqaymət ăddinăt, təbḍəwăm-tăn s-səmmosăt-səmmosăt timərwen n-ăwadəm.»
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Jăn inəṭṭulab a-wa hasăn-innă, ăsɣăymăn ăddinăt iket-năsăn.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Iḍkăl Ɣisa ḍarăt-a-wen tijəlwen ti n-səmmosăt d-imănan wi n-əssin, ăjoẓăy išənnawăn, ămmoy i-Măssinăɣ, ăfrăsfărăs tijəlwen, ănkăḍnăkăḍ imănan təzzar, ikfă a-wen-dăɣ iket-net i-inəṭṭulab-net i-ad-t-uẓanăn jer-ăddinăt.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ǝkšăn iket-dăɣ-năsăn har əyyəwănăn, ăsdăwăn-dd a-wa əjlăšăn, osăn-t iḍnăy măraw deketăn d-əssin n-tijəlwen d-imănan.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ašăl iyyăn, itəddal Ɣisa Măssinăɣ, əllan-t ɣur-s inəṭṭulab-net, har šik-dăɣ, innʼ-asăn: «Ma janna tamətte dăɣ-isălan-in, ma janna, mi ămoosăɣ?»
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Ǝnnăn-as: «Iyyăḍ jannen: kăyy a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ, iyyăḍ jannen: kăyy a-s ănnăbi Ɣəli, iyyăḍ făw a jannen: kăyy iyyăn dăɣ-ănnăbităn wi n-ibda dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan.»
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ-i-š, ma tənnăm, mi ămoosăɣ?» Ăwwežăb-as Bəṭrus, innʼ-as: «Kăyy a-s Ălmasex wa n-Măssinăɣ.»
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ăsmăhăḍ dăɣ-săn Ɣisa, omăr-tăn d-ad-wăr jen isălan-win-dăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn,
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 innʼ-asăn: «Ăgg-ăgg-adəm, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen ăjjootnen, ənkărăn-t inušămăn wi n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, əjən iman-net măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Innʼ-asăn iket-năsăn ḍarăt-a-wen: «Ere irhăn alkum-hahi-dăɣ, adiš, iksənet iman-net, ăjet hak ašăl făll-tamăttant šund ta n-tajəttewt təzzar, ilkəmet-ahi.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Wa wărăn itəttăr ar əmmək s-ogăẓ iman-net dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-ifut dăɣ-ălžănnăt, măšan, wa irḍăn ăfota dăɣ-iman-net dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, ad-iɣləs.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Ma s-infa ăgg-adəm ad-irbăx ăddunya iket-dăɣ-net, a-s ija a-wen, ăššiiška iman-net, ăfota dăɣ-ălaxărăt?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Ere hi-ăkrakăḍăn-dăɣ năkk d-măjrăd-in, ad-t-əkrukəḍăɣ năkk-dăɣ i n-Ăgg-ăgg-adəm ašăl wa d-mad-dd-ăqqəlăɣ dăɣ-ălxurmăt-in d-ălxurmăt n-Abba d-ănjălosăn wi n-iməššeddəjăn.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ăsidătteɣ-awăn a-s han-kăwăn ăddinăt əbdadnen diha-dăɣ wăr-e iba wăr-ənheyăn Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ǝḍḍəkuḍ n-əttam išilan ḍarăt a-s hasăn-ija Ɣisa măjrăd-wənnin-dăɣ, ăddew d-Bəṭrus d-Exya d-Yaqub s-taḍaɣt tiyyăt i-ad-idəl Măssinăɣ.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Itəddal Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s data-săn dd-ijjăš ini ăynayăn, iqqăl-dd emăls-net i măllăn-măllăn šund essam.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 A ənḍărrăn, əssin meddən-da-dăɣ dd-falnen išənnawăn hasăn-dd-ănfalălnen, ad-tamăjradăn d-Ɣisa. Meddən-en-hi, iyyăn ănnăbi Mosa, wa iyyăḍăn ănnăbi Ɣəli.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Ănfalălăn-as-dd dăɣ-ălxurmăt, əjăn-as isălan n-əmmək wa s-mad-hin-isəssiwăḍ ămašal n-Măssinăɣ s-tamăttant-net, dăɣ-Yărussălam.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ilɣad eḍəs Bəṭrus d-imidiwăn-net, ənkărăn-dd ɣas, ənhăyăn təmɣăre n-ălxurmăt n-Ɣisa d-meddən wi n-əssin dăr-ănnibdăd.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Ălwăqq wa d-igilləw Mosa d-Ɣəli, innă Bəṭrus i-Ɣisa: «Ălɣalim, ufa ad-nəzzăɣ ɣas diha-dăɣ, nəkrəs kăraḍ ihəktan: wa-năk, wa n-Mosa d-wa n-Ɣəli.» Wăr-issen Bəṭrus a ijanna.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Ijanna a-wen-dăɣ a-s tăn-dd-təlsa tele n-tejărăkt tiyyăt, ărmăɣăn.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Izjăr-dd emăsli tejărăkt-en innăn:
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 A-s imda măjrăd-ənnin-dăɣ, wăr t-illa ere dd-ăqqimăn dihen-dăɣ a săl Ɣisa. Ăssosămăn inəṭṭulab făll-a-wa ənhăyăn dăɣ-išilan-win-dăɣ, wăr t-illa ere dăɣ-jan isălan.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ašăl wa ilkămăn i-wen, ălwăqq wa dd-ăzzubbăt Ɣisa d-inəṭṭulab-net taḍaɣt, təlkăḍ-as-dd tamətte tăjjeet.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 A ənḍărrăn ăhaləs iyyăn da-dăɣ, iḍkăl emăsli-net, innă: «Ălɣalim, aḍən tăhanint i-ara-nin s-ənta ɣas a leɣ.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 E-d t-irmăs alšin wa t-ihăn-dăɣ, ad-isaɣărat, itišbărḍil, isakăffaw, isiləbbuḍ-t, šărnaš dăr-s ibiḍḍəw,
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 əttărăɣ dăɣ-inəṭṭulab-năk ad-dăɣ-s t-əkkəsăn măšan, indăr-asăn.»
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ya əzzurəyăt-i-dăɣ wărăt tomen s-Măssinăɣ, tănimăšrăy-as, hundăɣ har əmme əlleɣ jere-wăn, əṣbarăɣ-kăwăn?» Innă i-ăhaləs ḍarăt-a-wen: «Awəy-ahi-dd rure-k.»
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Ikka-dd alyaḍ Ɣisa a-s t-ăssoḍa alšin, ad-itišbărḍil măšan, ăsmăhăḍ Ɣisa făll-alšin, izzăy alyaḍ, ăssoɣăl-t i-ti-s.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ăkunăn ăddinăt iket-dăɣ-năsăn făl təssəba n-təmɣăre n-ijităn n-Măssinăɣ. Inhăy Ɣisa a-s ăkunăn dăɣ-a-wa ităjj ɣas, innă i-inəṭṭulab-net:
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 «Ǝjjəšnet isălan-wi-dăɣ timəẓẓujen-năwăn: Ăgg-ăgg-adəm, išwar ăttirmăs, ijjəš ifassăn n-dăgg-adəm.»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Wăr-əjrehăn măjrăd-wen-dăɣ hasăn-ija, ăttunkăl-asăn ălmăɣna-net i-ad-wăr t-jărrăhăn hakd a-wen-dăɣ, ăksuḍăn ad-t-səstənăn d-ălmăɣna-net.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Tənkăr ḍarăt-a-wen tamɣənnant tăṣṣoohet jer-inəṭṭulab i-ad-əlmədăn əndek dăɣ-săn wa ojărăn.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Iɣră Ɣisa edăwănne n-ulhawăn-năsăn ɣas, iḍkăl-dd ara iyyăn, ijʼ-e edes-has,
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 innʼ-asăn: «Ere ăsbălălăn ara-wa-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, năkk a ăsbălăl, ere wa hi-ăsbălălăn, wa hi-dd-ăšmašălăn a ăsbălăl; wa dăɣ-wăn ăsrăsăn iman-net, ənta a-s wa ojărăn.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Issəstăn-t ănăṭṭalib-net Exya, innʼ-as: «Ălɣalim, nənhay ăwadəm iyyăn itakkăsăn alšinăn dăɣ-ăddinăt s-tărna n-isəm-năk, nənnʼ-as, wăr-itilset, ed wăr hanăɣ-iha s-alkum-hak.»
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Innʼ-as Ɣisa: «Wăr has-t-təgdelăm făl-a-s ere wărăn kăwăn-iknes-dăɣ, a-di, amidi-năwăn.»
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Ohăẓăn-dd išilan-wi d-ila Ɣisa s-ad-t-iba, inkăr-dd jer-inəmmuttan, ăkk išənnawăn ɣas, təjjăš-dd tărha n-tikawt n-Yărussălam ənniyăt-net s-ăṣṣahăt.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Issəglă inămmašalăn data-s, ăssokʼ-en taɣrəmt tiyyăt n-Sămari i-ad-has-əjrəwăn ehăn dăɣ-ăzzubbăt
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 măšan, unjăyăn kăl-taɣrəmt-ten-dăɣ s-ad-hasăn-imjurət, ed ija tamdujt ta n-Yărussălam.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Inhăy Yaqub d-Exya a-wen ɣas, ənnăn-as: «Ălɣalim, wi hi-ăddinăt, ăyy-anăɣ ad-fălla-săn dd-nəzəzzubbət efew tăn-ilhăsăn.»
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Innăḍ-dd săr-săn Ɣisa, ăsnărɣăm fălla-săn, innʼ-asăn: «Wăr təssenăm a jănnem,
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Ăgg-ăgg-adəm wăr dd-osa i-ad-ilhəs ăddinăt, osă-dd i-ad-tăn-iɣləs.» Okăyăn ḍarăt-a-wen s-taɣrəmt săl-ten.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Ǝglan dăɣ-a-wen-dăɣ a-s innʼ ăhaləs iyyăn i-Ɣisa: «E-s təkked-dăɣ, əlkamăɣ-ak.»
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Innʼ-as Ɣisa: «Ibăggan lan tihaliwen, igḍaḍ lan iskak măšan, Ăgg-ăgg-adəm, wăr ila wăla edăgg dăɣ-issənsa eɣăf-net.»
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Innă Ɣisa i-ăhaləs iyyăn ḍarăt-a-wen: «Ǝlkəm-ahi.» Innʼ-as wa: «Ălɣalim, ăkfʼ-ahi turhajăt n-ad-ăglăɣ ăẓkăɣ abba-nin, ăqqəlăɣ-kăy-dd, əlkəmăɣ-ak.»
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Innʼ-as Ɣisa: «Ăyy inəmmuttan ad-əẓkən inəmmuttan-năsăn, kăyy, əgləw ăj i-ăddinăt isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Innʼ-as iyyăn daɣ: «Ălɣalim, ărheɣ ad-hak-əlkəmăɣ măšan, ăkfʼ-ahi turhajăt n-ad-ăjăɣ isənnăɣlaf d-ăddinăt-in təzzar.»
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Innʼ-as Ɣisa: «Ere issəntăn azzal wa n-ălxidmăt i-Măssinăɣ təzzar, ad-išanăšlam ḍara-s, a-di, wăr-ănhăjja d-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.