Lucas 8

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ălliil Ɣisa ḍarăt-a-wen iɣărman d-tidbi ăjjootnen, ixaṭṭăb i-ăddinăt isălan n-ălxer n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddeewăn dăr-s inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 d-hărăt dăɣ-tiḍeḍen s-tiyyăḍ, ikkas dăɣ-snăt, alšinăn d-tiyyăḍ ăzozăy dăɣ-turhənnawen. Tiyyăt dăɣ-snăt, isəm-net Măryăma ta n-Mulăždaləyăt, ikkas dăɣ-s ənta əssa alšinăn,
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 tiyyăt isəm-net Tăxya, ənta a-s hănne-s n-Šuza wa ixkămăn făll-inaxdimăn n-ehăn n-ămănokal n-ăkall wa s-isəm-net Harudəs, tiyyăt Suzănna d-timidiwen-net tiyyăḍ ăjjootnen, iket-dăɣ-năsnăt, ədhalnăt Ɣisa d-inəṭṭulab s-a-wa əṭṭăfnăt.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Tăddew-dd tamətte tăjjeet s-wăr t-illa aɣrəm wăr dd-fel s-Ɣisa. Issăɣlăy tamətte tangalt, innʼ-asăn: «Kăla izjăr ănăsdamu iyyăn i-ad-iddumət ašəkrəš-net.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 Ălwăqq wa d-itidumut, oḍănăt tiblalen tiyyăḍ dăɣ-ăbara, ăfkălfăkălăn-tănăt ăddinăt, ăkkukkăren-tănăt-dd igḍaḍ, əkšăn-tănăt.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Oḍa ašăr iyyăn jer-tihun, diha-dăɣ dd-ăffoqqăt, ad-hin-ăqqur făl iba n-abduj.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Oḍa ašăr iyyăn dăɣ-tabəŋŋənt, tədwăl-dd fălla-s tabəŋŋənt, təẓmăd-as.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ašăr wa iyyăḍăn, oḍa dăɣ-ăkall olaɣăn, idwăl-dd, ikrăš aratăn s-timaḍ.»
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ǝssəstănăn-t inəṭṭulab-net ḍarăt-a-wen d-ălmăɣna n-tangalt ta ija.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ, təjrawăm turhajăt n-ujreh n-əddăraj wa n-isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ mašăn, ăddinăt wi iyyăḍnen, wăr jen a-wen.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 «Ămăra, tangalt, ălmăɣna-net da:
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ăbara wa dăɣ-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, ənta a-s ăddinăt-wi sallănen i-măjrăd n-Măssinăɣ, asʼ-en-dd Iblis, ilbəy-t-dd dăɣ-ulhawăn-năsăn i-ad-wăr-omenăn s-Măssinăɣ, iɣləs-tăn.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Tihun ti jer-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, əntănăteḍ a-s ăddinăt-wi s-e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-əhləyləyăn, ăqbəlăn-t šik, măšan wăr t-təyyən ikraš ikewăn dăɣ-ulhawăn-năsăn, ad-əjən ăzzăman ənḍărrăn ălmăt ătubăn, măšan afăl ătwăžžurrăben, ad-hin-əbbuṭṭəlăn a-wa s-omănăn.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Tabăŋŋənt ta dăɣ-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, ənta a-s ăddinăt wi s-e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-tăn-ăɣləbăn inəzjam n-tărha d-ajmur d-iẓəjraẓ n-wălăt-ăddunya, əẓmədăn-as, indăr-asăn ad-əhələn s-data dăɣ-tuksəḍa-năsăn i-Măssinăɣ.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Ăkall wa olăɣăn dăɣ-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, olăh d-ăddinăt-wi s-e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-t-əknən uḍəf s-sărho dăɣ-ulhawăn-năsăn, ad-hasăn-t-ijjəš ălfăyda ăddewăn d-akuyəd.»
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Wăr t-illa ere isarmasăn tefătelt təzzar, isəbbumbəy fălla-s ăkoss meɣ tăt-ija daw-tešejit, ănn-ak, asili a tăt-itajj făll-ăsaḍəf ăsikakăn i-ad-hannăyăn ăddinăt wi dd-tajjăšnen ehăn ănnur-net.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Wăr t-illa a iffarăn s-wădden ad-dd-infiləl, wăr t-təlla daɣ takše s-wădden ad-dd-təffukkăr s-tarăhut.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ăjăt ənniyăt i-əmmək wa s-sajadăm; ăwadəm wa ifhămăn hărăt, ad-has-iwwaḍ musnăt har isəssikəy măšan, wa s-wăr t-illa a ijrah, wăr t-in-ikka hărăt, ănn-ak, ad-dăɣ-s ămahăɣ wăla a-wa s-orda a-s iṭṭaf-t.»
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Tosă-dd anna n-Ɣisa d-ayətma-s măšan, igdăl-asăn əjut n-tamətte ad-t-ənhəyăn.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ătwănnʼ-as: «Təbdad anna-năk d-ayətma-k dat-emm n-ehăn, ărhan ahănay-năk.»
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Anna-nin d-ayətma-ɣ, ăddinăt-wi sajadnen i-măjrăd n-Măssinăɣ, tamašalăn a-wa inna.»
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ijjăš Ɣisa ašăl iyyăn turăft n-aman ənta d-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Nəjləyet ejănš s-ašrut wa iyyăḍăn», əglăn.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ǝglan făll-aman-en-dăɣ a-s hin-iṭṭăs Ɣisa. A ənḍărrăn, inkăr-dd aḍu-i-dăɣ ăṣṣoohen, ad-ḍakkăr turăft aman, əjjăšăn miši.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ohăẓăn-dd inəṭṭulab Ɣisa, ad-t-sănkarăn dăɣ-eḍəs, jannen-as: «Ălɣalim, Ălɣalim, nəhlăk!» Inkăr-dd Ɣisa, ăsmăhăḍ făll-aḍu d-tinăzzămăren ti ăṣṣoohătnen, ibdăd a-wen-dăɣ iket-net, sămmeḍ-in.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ma ija immun-năwăn.» Ǝqqălăn-dd ɣas ărmaɣăn, oran imawăn, tinmənnin: «Ma ămoos ăwadəm-wa-dăɣ s-e-d omăr i-aḍu d-aman ad-has-səjdən?»
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ăsjănăn ḍarăt-a-wen dăɣ-ăkall wa n-kăl-Gadara ănimăswăḍăn d-teje ta n-Galila.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Diha-dăɣ dd-izjăr Ɣisa turăft n-aman, ad-has-dd-ilkăḍ ăhaləs n-aɣrəm-en-dăɣ han alšinăn. A ilan ăzzăman, wăr-iləss tikəst, wăr-ilʼ edăgg n-iman-net, izzaɣ tiẓəska.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Inhăy Ɣisa ɣas, ăsɣărăt təzzar, irkăɣ data-s, innʼ-as: «Ya Ɣisa wa n-Rure-s n-Măssinăɣ wa iknăn aḍkul, ma dăɣ-i tărhed? Dalăɣ-kăy d-ad-wăr hi-tăqquzzăbed.»
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 A-s ijănna a-wen-dăɣ, isamăhaḍ Ɣisa făll-alšin wa t-ihăn, i-ad-t-izjăr. Ăhaləs-en, itajjăš-t alšin s-e-d t-ijjăš, akărad ad-t-tajjăn ăddinăt s-tišəm d-tifren măšan, isaɣătas-dd a-wen-dăɣ iket-net, ăzzăwăt-t alšin s-tinariwen.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Issəstăn-t Ɣisa, innʼ-as: «Mi isəm-năk?» Innʼ-as amălšon: «Isəm-in ejhăn», ed alšinăn ăjjootnen a t-hanen.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ad-laqqădăn alšinăn-wi t-hănen Ɣisa i-ad-wăr tăn-ăssoka anu wa wărăn ilʼ ider ihăn ălaxărăt.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Iḍan dihen ehăre n-əlxənžărăn făll-tasăja n-taḍaɣt, əlɣădăn alšinăn Ɣisa i-ad-tăn-ăyy ad-əjjəšăn əlxənžărăn-en-dăɣ, irḍʼ-asăn s-a-wen.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ǝzjărăn alšinăn ăhaləs, əjjăšăn əlxənžărăn, ad-dd-titrəktərikăn wa-dăɣ n-afălla n-taḍaɣt, tiḍəwăn dăɣ-ejărew wa səmmăn, tattăn-tăn aman.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Ǝnhăyăn imăḍanăn-năsăn a-wa ijăn ɣas, ăjewăḍăn, jăn isălan dăɣ-kăl-aɣrəm d-attayăn-net.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Osăn-dd ăddinăt ăwinafătnen a-wa ijăn, ogăẓăn-dd ăhaləs wa dăɣ-ikkăs Ɣisa alšinăn, ăqqiima edes i-iḍarăn n-Ɣisa, ijă isəlsa, hʼ-e daɣ tijya n-iman-net; ărmăɣăn.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Jăn dăɣ-săn ăddinăt wi ăjjəyhnen i-a-wa ijăn isălan n-əmmək wa s-dd-iɣlăs amălšon dăɣ-alšinăn wi t-əzzăɣnen.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Măšan, əjjăšăn-tăn isălan n-a-wa ijăn ɣas, ad-tattărăn kăl-Gadara dăɣ-Ɣisa ad-ifəl ăkall-năsăn făll-tarəmmeɣt-i-dăɣ jăn. Ijjăš Ɣisa turăft n-aman, iqqăl.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Ittăr dăɣ-s ăhaləs wa dăɣ-ikkăs alšinăn ad-t-ăyy ad-dăr-s idaw măšan, innʼ-as Ɣisa:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 «Ǝqqəl ehăn-năk, tăllăɣed i-ăddinăt təmɣăre n-a-wa hak-ija Măssinăɣ». Iglă ḍarăt-a-wen, ad-isanăfas dăɣ-aɣrəm iket-net təmɣăre n-a-wa has-ija Ɣisa.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Ălwăqq wa dd-iqqăl Ɣisa ašrut n-ejănš wa iyyăḍăn, təlkăḍ-as-dd tamətte has-tăqqalăt.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 A ənḍărrăn ăhaləs iyyăn da-dăɣ s-isəm-net Žayrus, ənta a-s ălfăqqi n-ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud n-taɣrəmt-en; irkăɣ dat-Ɣisa, ad-dăɣ-s itattăr ad-idawăn s-ehăn-net,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 făl-a-s itiba elle-s lat marăw iwətyan d-əssin s-ənta ɣas a ila. Ăddeew dăr-s s-ehăn-net dăɣ-a-s t-tăɣilăyɣălăy tamətte siha hakd siha.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Tamətte-en, hʼ-et tamăḍt izajjăr ašni a ilan măraw iwətyan d-əssin, wăr t-illa lăxtur wăr tosa măšan, ăbă-dd i tăt-ăzozăyăn.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Təkkă-dd ḍarăt Ɣisa, ḍăs afăr n-erăswăy-net, iktăl ašni wa tăt-dd-izajjărăn ălwăqq-wen-dăɣ.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Innă Ɣisa: «Ma ămoos ăwadəm wa hi-iḍăsăn?» Wăr t-illa ere innan hărăt. Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Ălɣalim, tăsinăkmăm-kăy tamətte tăjjeet dăɣ-ifăyyăn iket-năsăn.»
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Innʼ-asăn Ɣisa: «Iḍăs-ahi ăwadəm iyyăn făl-a-s, ofrayăɣ i-tărna ta hi-dd-təjmăḍăt.»
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Təlmăd tamăḍt a-s tăffukkăr-dd ɣas, təkkă-dd Ɣisa tăšikăḍkăḍ, tărkăɣ data-s, təllăɣăt-as dat-ăddinăt iket-năsăn ăddălil wa făl ḍăs afăr n-erăswăy-net d-əmmək wa s-təzzăy ălwăqq-wen-dăɣ.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Innʼ-as Ɣisa: «Talyaḍt-in, ăzozăy-kăm immun-năm, əgləw dăɣ-ălxer.»
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ămmiijrăd Ɣisa dihen-dăɣ a-s dd-osa ăhaləs dd-ifalăn eɣewən n-ălfăqqi n-ehăn wa n-ăddin, innʼ-as: «Elle-k, ăba-tăt, wăr tăslăyyăɣăd ălɣalim daɣ.»
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Islă Ɣisa i-isălan wi dd-ăssawăḍ ăhaləs-en ɣas, innă i-Žayrus: «Wăr kăy-isărmaɣet hărăt, amən ɣas, ad-təzzəy.»
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Iwwăḍ-in Ɣisa ehăn n-Žayrus ɣas, igdăl i-ăddinăt ad-t-əjjəšăn, wăr-ăddew ar d-Bəṭrus d-Exya d-Yaqub d-ti-s d-ma-s n-talyaḍt.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tăsikălăl tamətte iket-dăɣ-net, hall iba n-talyaḍt măšan, innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr təlhem ed talyaḍt, wăr tăt-ăba, eḍəs ɣas a ja.»
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Jăn-t tekăškăšt ed əkkasăn ăššăk a-s ăba-tăt.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ijjăš Ɣisa edăgg wa dăɣ-tənsa talyaḍt, irmăs-tăt-dd s-ăfuss, iɣrʼ-et, innʼ-as: «Talyaḍt, ənkăr-dd!»
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ǝqqălăn-tăt-dd iman-net, təbdăd-dd s-iyyăt, omăr-tăn d-ad-tăt-əkfən a təkša.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ǝqqălăn-dd imărawăn-net ɣas tofʼ-en tăkunt. Ăsmătăr-tăn Ɣisa d-ad-wăr jen isălan n-a-wa ijăn dăɣ-ăwadəm wălʼ iyyăn.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.