Lucas 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ălliil Ɣisa ḍarăt-a-wen iɣărman d-tidbi ăjjootnen, ixaṭṭăb i-ăddinăt isălan n-ălxer n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddeewăn dăr-s inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 d-hărăt dăɣ-tiḍeḍen s-tiyyăḍ, ikkas dăɣ-snăt, alšinăn d-tiyyăḍ ăzozăy dăɣ-turhənnawen. Tiyyăt dăɣ-snăt, isəm-net Măryăma ta n-Mulăždaləyăt, ikkas dăɣ-s ənta əssa alšinăn,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 tiyyăt isəm-net Tăxya, ənta a-s hănne-s n-Šuza wa ixkămăn făll-inaxdimăn n-ehăn n-ămănokal n-ăkall wa s-isəm-net Harudəs, tiyyăt Suzănna d-timidiwen-net tiyyăḍ ăjjootnen, iket-dăɣ-năsnăt, ədhalnăt Ɣisa d-inəṭṭulab s-a-wa əṭṭăfnăt.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Tăddew-dd tamətte tăjjeet s-wăr t-illa aɣrəm wăr dd-fel s-Ɣisa. Issăɣlăy tamətte tangalt, innʼ-asăn: «Kăla izjăr ănăsdamu iyyăn i-ad-iddumət ašəkrəš-net.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 Ălwăqq wa d-itidumut, oḍănăt tiblalen tiyyăḍ dăɣ-ăbara, ăfkălfăkălăn-tănăt ăddinăt, ăkkukkăren-tănăt-dd igḍaḍ, əkšăn-tănăt.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Oḍa ašăr iyyăn jer-tihun, diha-dăɣ dd-ăffoqqăt, ad-hin-ăqqur făl iba n-abduj.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Oḍa ašăr iyyăn dăɣ-tabəŋŋənt, tədwăl-dd fălla-s tabəŋŋənt, təẓmăd-as.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ašăr wa iyyăḍăn, oḍa dăɣ-ăkall olaɣăn, idwăl-dd, ikrăš aratăn s-timaḍ.»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ǝssəstănăn-t inəṭṭulab-net ḍarăt-a-wen d-ălmăɣna n-tangalt ta ija.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ, təjrawăm turhajăt n-ujreh n-əddăraj wa n-isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ mašăn, ăddinăt wi iyyăḍnen, wăr jen a-wen.
10 Jesus respondeu:
11 «Ămăra, tangalt, ălmăɣna-net da:
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ăbara wa dăɣ-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, ənta a-s ăddinăt-wi sallănen i-măjrăd n-Măssinăɣ, asʼ-en-dd Iblis, ilbəy-t-dd dăɣ-ulhawăn-năsăn i-ad-wăr-omenăn s-Măssinăɣ, iɣləs-tăn.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Tihun ti jer-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, əntănăteḍ a-s ăddinăt-wi s-e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-əhləyləyăn, ăqbəlăn-t šik, măšan wăr t-təyyən ikraš ikewăn dăɣ-ulhawăn-năsăn, ad-əjən ăzzăman ənḍărrăn ălmăt ătubăn, măšan afăl ătwăžžurrăben, ad-hin-əbbuṭṭəlăn a-wa s-omănăn.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Tabăŋŋənt ta dăɣ-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, ənta a-s ăddinăt wi s-e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-tăn-ăɣləbăn inəzjam n-tărha d-ajmur d-iẓəjraẓ n-wălăt-ăddunya, əẓmədăn-as, indăr-asăn ad-əhələn s-data dăɣ-tuksəḍa-năsăn i-Măssinăɣ.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ăkall wa olăɣăn dăɣ-oḍănăt tiblalen tiyyăḍ, olăh d-ăddinăt-wi s-e-d əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-t-əknən uḍəf s-sărho dăɣ-ulhawăn-năsăn, ad-hasăn-t-ijjəš ălfăyda ăddewăn d-akuyəd.»
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Wăr t-illa ere isarmasăn tefătelt təzzar, isəbbumbəy fălla-s ăkoss meɣ tăt-ija daw-tešejit, ănn-ak, asili a tăt-itajj făll-ăsaḍəf ăsikakăn i-ad-hannăyăn ăddinăt wi dd-tajjăšnen ehăn ănnur-net.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Wăr t-illa a iffarăn s-wădden ad-dd-infiləl, wăr t-təlla daɣ takše s-wădden ad-dd-təffukkăr s-tarăhut.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ăjăt ənniyăt i-əmmək wa s-sajadăm; ăwadəm wa ifhămăn hărăt, ad-has-iwwaḍ musnăt har isəssikəy măšan, wa s-wăr t-illa a ijrah, wăr t-in-ikka hărăt, ănn-ak, ad-dăɣ-s ămahăɣ wăla a-wa s-orda a-s iṭṭaf-t.»
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Tosă-dd anna n-Ɣisa d-ayətma-s măšan, igdăl-asăn əjut n-tamətte ad-t-ənhəyăn.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ătwănnʼ-as: «Təbdad anna-năk d-ayətma-k dat-emm n-ehăn, ărhan ahănay-năk.»
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Anna-nin d-ayətma-ɣ, ăddinăt-wi sajadnen i-măjrăd n-Măssinăɣ, tamašalăn a-wa inna.»
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ijjăš Ɣisa ašăl iyyăn turăft n-aman ənta d-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Nəjləyet ejănš s-ašrut wa iyyăḍăn», əglăn.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ǝglan făll-aman-en-dăɣ a-s hin-iṭṭăs Ɣisa. A ənḍărrăn, inkăr-dd aḍu-i-dăɣ ăṣṣoohen, ad-ḍakkăr turăft aman, əjjăšăn miši.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ohăẓăn-dd inəṭṭulab Ɣisa, ad-t-sănkarăn dăɣ-eḍəs, jannen-as: «Ălɣalim, Ălɣalim, nəhlăk!» Inkăr-dd Ɣisa, ăsmăhăḍ făll-aḍu d-tinăzzămăren ti ăṣṣoohătnen, ibdăd a-wen-dăɣ iket-net, sămmeḍ-in.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ma ija immun-năwăn.» Ǝqqălăn-dd ɣas ărmaɣăn, oran imawăn, tinmənnin: «Ma ămoos ăwadəm-wa-dăɣ s-e-d omăr i-aḍu d-aman ad-has-səjdən?»
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ăsjănăn ḍarăt-a-wen dăɣ-ăkall wa n-kăl-Gadara ănimăswăḍăn d-teje ta n-Galila.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Diha-dăɣ dd-izjăr Ɣisa turăft n-aman, ad-has-dd-ilkăḍ ăhaləs n-aɣrəm-en-dăɣ han alšinăn. A ilan ăzzăman, wăr-iləss tikəst, wăr-ilʼ edăgg n-iman-net, izzaɣ tiẓəska.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Inhăy Ɣisa ɣas, ăsɣărăt təzzar, irkăɣ data-s, innʼ-as: «Ya Ɣisa wa n-Rure-s n-Măssinăɣ wa iknăn aḍkul, ma dăɣ-i tărhed? Dalăɣ-kăy d-ad-wăr hi-tăqquzzăbed.»
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 A-s ijănna a-wen-dăɣ, isamăhaḍ Ɣisa făll-alšin wa t-ihăn, i-ad-t-izjăr. Ăhaləs-en, itajjăš-t alšin s-e-d t-ijjăš, akărad ad-t-tajjăn ăddinăt s-tišəm d-tifren măšan, isaɣătas-dd a-wen-dăɣ iket-net, ăzzăwăt-t alšin s-tinariwen.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Issəstăn-t Ɣisa, innʼ-as: «Mi isəm-năk?» Innʼ-as amălšon: «Isəm-in ejhăn», ed alšinăn ăjjootnen a t-hanen.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ad-laqqădăn alšinăn-wi t-hănen Ɣisa i-ad-wăr tăn-ăssoka anu wa wărăn ilʼ ider ihăn ălaxărăt.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Iḍan dihen ehăre n-əlxənžărăn făll-tasăja n-taḍaɣt, əlɣădăn alšinăn Ɣisa i-ad-tăn-ăyy ad-əjjəšăn əlxənžărăn-en-dăɣ, irḍʼ-asăn s-a-wen.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ǝzjărăn alšinăn ăhaləs, əjjăšăn əlxənžărăn, ad-dd-titrəktərikăn wa-dăɣ n-afălla n-taḍaɣt, tiḍəwăn dăɣ-ejărew wa səmmăn, tattăn-tăn aman.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ǝnhăyăn imăḍanăn-năsăn a-wa ijăn ɣas, ăjewăḍăn, jăn isălan dăɣ-kăl-aɣrəm d-attayăn-net.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Osăn-dd ăddinăt ăwinafătnen a-wa ijăn, ogăẓăn-dd ăhaləs wa dăɣ-ikkăs Ɣisa alšinăn, ăqqiima edes i-iḍarăn n-Ɣisa, ijă isəlsa, hʼ-e daɣ tijya n-iman-net; ărmăɣăn.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Jăn dăɣ-săn ăddinăt wi ăjjəyhnen i-a-wa ijăn isălan n-əmmək wa s-dd-iɣlăs amălšon dăɣ-alšinăn wi t-əzzăɣnen.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Măšan, əjjăšăn-tăn isălan n-a-wa ijăn ɣas, ad-tattărăn kăl-Gadara dăɣ-Ɣisa ad-ifəl ăkall-năsăn făll-tarəmmeɣt-i-dăɣ jăn. Ijjăš Ɣisa turăft n-aman, iqqăl.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Ittăr dăɣ-s ăhaləs wa dăɣ-ikkăs alšinăn ad-t-ăyy ad-dăr-s idaw măšan, innʼ-as Ɣisa:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Ǝqqəl ehăn-năk, tăllăɣed i-ăddinăt təmɣăre n-a-wa hak-ija Măssinăɣ». Iglă ḍarăt-a-wen, ad-isanăfas dăɣ-aɣrəm iket-net təmɣăre n-a-wa has-ija Ɣisa.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ălwăqq wa dd-iqqăl Ɣisa ašrut n-ejănš wa iyyăḍăn, təlkăḍ-as-dd tamətte has-tăqqalăt.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 A ənḍărrăn ăhaləs iyyăn da-dăɣ s-isəm-net Žayrus, ənta a-s ălfăqqi n-ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud n-taɣrəmt-en; irkăɣ dat-Ɣisa, ad-dăɣ-s itattăr ad-idawăn s-ehăn-net,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 făl-a-s itiba elle-s lat marăw iwətyan d-əssin s-ənta ɣas a ila. Ăddeew dăr-s s-ehăn-net dăɣ-a-s t-tăɣilăyɣălăy tamətte siha hakd siha.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Tamətte-en, hʼ-et tamăḍt izajjăr ašni a ilan măraw iwətyan d-əssin, wăr t-illa lăxtur wăr tosa măšan, ăbă-dd i tăt-ăzozăyăn.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Təkkă-dd ḍarăt Ɣisa, ḍăs afăr n-erăswăy-net, iktăl ašni wa tăt-dd-izajjărăn ălwăqq-wen-dăɣ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Innă Ɣisa: «Ma ămoos ăwadəm wa hi-iḍăsăn?» Wăr t-illa ere innan hărăt. Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Ălɣalim, tăsinăkmăm-kăy tamətte tăjjeet dăɣ-ifăyyăn iket-năsăn.»
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Innʼ-asăn Ɣisa: «Iḍăs-ahi ăwadəm iyyăn făl-a-s, ofrayăɣ i-tărna ta hi-dd-təjmăḍăt.»
46 Mas Jesus insistiu:
47 Təlmăd tamăḍt a-s tăffukkăr-dd ɣas, təkkă-dd Ɣisa tăšikăḍkăḍ, tărkăɣ data-s, təllăɣăt-as dat-ăddinăt iket-năsăn ăddălil wa făl ḍăs afăr n-erăswăy-net d-əmmək wa s-təzzăy ălwăqq-wen-dăɣ.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Innʼ-as Ɣisa: «Talyaḍt-in, ăzozăy-kăm immun-năm, əgləw dăɣ-ălxer.»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ămmiijrăd Ɣisa dihen-dăɣ a-s dd-osa ăhaləs dd-ifalăn eɣewən n-ălfăqqi n-ehăn wa n-ăddin, innʼ-as: «Elle-k, ăba-tăt, wăr tăslăyyăɣăd ălɣalim daɣ.»
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Islă Ɣisa i-isălan wi dd-ăssawăḍ ăhaləs-en ɣas, innă i-Žayrus: «Wăr kăy-isărmaɣet hărăt, amən ɣas, ad-təzzəy.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Iwwăḍ-in Ɣisa ehăn n-Žayrus ɣas, igdăl i-ăddinăt ad-t-əjjəšăn, wăr-ăddew ar d-Bəṭrus d-Exya d-Yaqub d-ti-s d-ma-s n-talyaḍt.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tăsikălăl tamətte iket-dăɣ-net, hall iba n-talyaḍt măšan, innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr təlhem ed talyaḍt, wăr tăt-ăba, eḍəs ɣas a ja.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Jăn-t tekăškăšt ed əkkasăn ăššăk a-s ăba-tăt.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ijjăš Ɣisa edăgg wa dăɣ-tənsa talyaḍt, irmăs-tăt-dd s-ăfuss, iɣrʼ-et, innʼ-as: «Talyaḍt, ənkăr-dd!»
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ǝqqălăn-tăt-dd iman-net, təbdăd-dd s-iyyăt, omăr-tăn d-ad-tăt-əkfən a təkša.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ǝqqălăn-dd imărawăn-net ɣas tofʼ-en tăkunt. Ăsmătăr-tăn Ɣisa d-ad-wăr jen isălan n-a-wa ijăn dăɣ-ăwadəm wălʼ iyyăn.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.