Lucas 2

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ăzzăman wa d-ăsiṭăbăl Qăyṣăr Ojărtăn e d t-illăm ămănokal, omăr s-ad-tiḍan tamətte făll-ărori n-ăkall.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Tăḍint-ten-dăɣ tăzzarăt, təja dăɣ-ăzzăman wa d-ămoos Kirənyus gəfăr n-teje ta n-Surya.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ innʼ ămănokal wa măqqărăn, a făl hak ăwadəm, iqqăl taɣrəmt-ta dăɣ-iwa i-ad-iḍan.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Ifăl-dd Yusəf taɣrəmt ta n-Năṣirăt hăt teje ta n-Galila, ikkă taɣrəmt n-amɣar-net Dawəd ta s-itawănna Bătlehăm hăt teje ta n-Ălyăhudəyăt, ed ahăya n-Dawəd a ămoos,
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 i-ad-iḍan ənta d-Măryăma ta n-tămutărt-net-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, la ənniyăt.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Han taɣrəmt-ten-dăɣ, a-s dd-tosa tăqqăn ta dăɣ-jarrăw Măryăma eɣăf-net.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Təjrăw eɣăf-net, təkrăš teɣăfădde-net, təttăl-t dăɣ-ikăršăyăn, təssənsʼ-e dăɣ-efăyd făl-a-s, ehăn wa n-imăjarăn, ăbas t-iha edăgg.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ăkall-en, han-t imăḍanăn ăssinbărnen irəzzejăn-năsăn dăɣ-isalwan illa-hin i-aɣrəm sihen.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 A ənḍărrăn, ibdăd-dd ănjălos n-Măssinăɣ data-săn, ăsmălăwlăw-dd ălxurmăt n-Emăli edăgg wa hăn, əknăn-dăɣ tarəmmeɣt
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 măšan, innʼ-asăn ănjălos: «Wăr tărmeɣăm, ənhəywăt, ăwwayăɣ-awăn isălan n-ălxer maden-umas əssəbab n-tedăwit i-tamətte iket-dăɣ-net.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Ašăl-i, iwʼ-awăn Ămaɣlas dăɣ-taɣrəmt ta n-ămănokal Dawəd, ənta a-s Ălmasex n-Emăli.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Ǝnta da a-wa s-t-mad-təzzəyăm: ad-tənhəyăm ara s-iket iwa, ittal dăɣ-ikăršăyăn, insa dăɣ-efăyd.»
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Diha-dăɣ d-issəmdă ănjălos tənna n-a-wen-dăɣ, ad-dd-ăddew abrək n-ănjălosăn timəlnen Măssinăɣ, jannen:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 «Təmmal i-Măssinăɣ dăɣ-išənnawăn,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ǝqqălăn ănjălosăn išənnawăn ɣas, ănmănnăn imăḍanăn: «Adiš, năkket Bătlehăm i-ad-nənhəy a-wa ijăn d-a-wa hanăɣ-issəlmăd Emăli.»
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Ăšwănken ălwăqq-wen-dăɣ, ogăẓăn-in dihen Măryăma d-Yusəf d-ara wa s-iket iwa, insa dăɣ-efăyd.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Ǝnhăyăn-t imăḍanăn ɣas, ăssoɣălăn i-ăddinăt a-wa hasăn-ătwănnăn făll-ara wa ənḍărrăn.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Ăkunăn ăddinăt iket-năsăn wi əslănen i-a-wa ənnăn imăḍanăn
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 măšan, Măryăma-i n-ma-s n-alyaḍ, təṭṭăf isălan-win-dăɣ iket-năsăn dăɣ-iman-net, siməktəw-tăn dăɣ-ulh-net i-ad-təlməd ălmăɣna-năsăn.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Ǝqqălăn imăḍanăn ḍarăt-a-wen, ad-samɣarăn Măssinăɣ, tiimələn-t făl təssəba n-a-wa əslăn d-a-wa ənhăyăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-ătwănna.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Ikrăš ara əttam išilan ɣas, ămelăy, jăn-as isəm Ɣisa, isəm wa s-hasăn-innă ănjălos ad-has-t-əjən hărwa wăr-iwa.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Dăɣ-isălan n-a-wa tənna Ăṭṭăwrăt ta n-Mosa, ăddew Yusəf d-Măryăma s-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam i-ad-šəšdəjăn iman-năsăn, ăwwăyăn daɣ ara i-ad-t-săɣləfăn tărna n-Emăli
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 făl-a-s, iktab dăɣ-alămăr n-Emăli a-s: «Alyaḍ n-eyy wa n-teɣăfădde, umaset eməššeddəj n-Măssinăɣ.»
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Dăɣ-isălan n-ašəšdaj n-iman-năsăn, lan s-ad-əjən takute n-sănatăt tidăberen dăɣ-ti n-ăroj meɣ daɣ sănatăt măllolnen dăɣ-ti n-aɣrəm ed, a-wen-dăɣ a iktabăn dăɣ-alămăr n-Emăli.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 A ənḍărrăn ăhaləs iyyăn da-dăɣ izzaɣăn Yărussălam s-isəm-net Šămɣun. A ija a-wa-dăɣ, ijar ăṭṭăma n-əlɣəllas wa s-inna Măssinăɣ i-Iṣrayil, ăssinsa daɣ Măssinăɣ Unfas Šăddijăn fălla-s.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Ăru d-has-dd-ănfalăl Măssinăɣ dăɣ-tăharjit, ijjăš-as ărkăwăl s-tărna n-Unfas Šăddijăn n-a-s wăr mad-ămmăt wăr-inhey Ălmasex n-Emăli.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Ašăl-en-dăɣ, imhăl-t-dd Unfas Šăddijăn s-ehăn n-ămudd wa măqqărăn i-ad-imzəyyət d-imărawăn n-Ɣisa ălwăqq wa d-tajjăn a-wa fălla-săn irha ălɣadăt dăɣ-isălan wi n-ihuk-net i-Măssinăɣ.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Irmăs-t-dd Šămɣun dăɣ-ifassăn-năsăn, ad-itiməl Măssinăɣ, ijanna:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 «Emăli!
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Ăjjunfănăt tiṭṭawen-in dăɣ-əlɣəllas-năk
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 wa dd-tăsmăjned i-ăddunya iket-dăɣ-net.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Ǝlɣəllas wa s-ənta a-s ănnur i-inəẓẓulam
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Iqqăl-dd ti-s d-ma-s ɣas tofʼ-en tăkunt n-a-wa itawănnen făll-alyaḍ-i-dăɣ.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Ittăr Šămɣun ḍarăt-a-wen a dăɣ-săn ijăn ălbăraka təzzar, innă i-Măryăma-i n-ma-s: «Alyaḍ-i, ənhəy, ăsnăfrăn-t Măssinăɣ i-ad-umas tebădde d-ejăḍăl i-kăl-Iṣrayil, umas daɣ əssəbab n-tamɣənnant i-ăddinăt ăjjootnen.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Dăɣ-təssəba-net, ad-dd-iffukkăr a-wa ihăn ulhawăn n-ăddinăt ăjjootnen. Kămm daɣ, ad-ham-umas əssəbab n-uɣšad n-iman olăhăn d-tidij n-tăkoba.»
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Ăzzăman-en, təllʼ-ee tănnăbit təknat tušăre la tawset ta n-dăgg-Ašir s-isəm-net Hănnătu wălăt Fanwăl. Dăɣ-təmmăḍrit-net, kăla tăt-iḍăs adubən dăɣ-təja əssa iwətyan,
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 ăbʼ ăhaləs-net ɣas, tăqqiimă-dd, wăr toles adubən, la ămăra-dăɣ a iwwăḍăn əttamăt timərwen n-awătay d-əkkoẓ. A ija a-wen-dăɣ, kăla wăr fel ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ehăḍ d-ašăl ɣabbăd Măssinăɣ, tăxdam-as, tuẓam.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Ăssaɣăt-wen-dăɣ ad-dd-tosa ənta-dăɣ, ad-tiiməl Măssinăɣ, tajj isălan n-Ɣisa i-ăddinăt iket-năsăn wi jărnen ăṭṭăma n-ad-dd-izəzzubbət Măssinăɣ tădarfit-net făll-Yărussălam.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Ǝssəmdăn imărawăn n-Ɣisa a-wa fălla-săn ifrăḍ alămăr n-Emăli ɣas, əqqălăn taɣrəmt-năsăn Năṣirăt, dăɣ-teje ta n-Galila.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Idaggăl Ɣisa, itiṣuhut, itəggar-t sărho dăɣ-isălan n-a-wa irha Măssinăɣ făll-ăgg-adəm, ikna daɣ fălla-s Măssinăɣ asəns n-ănnuɣmăt-net.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Hak awătay, əkkan imărawăn n-Ɣisa Yărussălam i-ămudd wa n-Faṣka.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ikrăš Ɣisa măraw iwətyan d-əssin ɣas, ăddewăn dăr-s ed, a-wen-dăɣ, a innă ălɣadăt n-ămudd.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Ăssakăyăn ămudd dihen ɣas, əqqălăn ihănan-năsăn măšan, ăqqiima-hin Ɣisa ḍara-săn dăɣ-Yărussălam. Wăr t-oḍenăn hundăɣ har hin-əjrăhăn a-s wăr dăr-săn ăddew.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Ǝjăn ašăl imdan n-asikəl ija ɣur-săn a-s ăddew d-iməssukal-wi iyyăḍnen dăr-săn ohărnen tabarăt, əjrăhăn-in a-s wăr dăr-săn ăddew ɣas, əqqălăn dăɣ-adăriš-năsăn, ad-has-tammăɣăn ɣur-išăqqaɣăn-năsăn d-imuzăyăn-năsăn
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 măšan, ăba-hasăn-t hundăɣ har hin-əwwăḍăn Yărussălam.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Šămad okayăn kăraḍ išilan ad-t-əjrăwăn ăniɣăyma dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ăsijăd-asăn tafăssarăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ, isastan-tăn.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ăkunăn ăddinăt iket-dăɣ-năsăn wi sallănen i-a-wa ijănna dăɣ-tayətte-net d-ălwižabăn-net.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Ălwăqq wa d-t-ənhăyăn imărawăn-net dihen, ăqqănăn iɣăfawăn-năsăn, tənnʼ-as ma-s: «Alyaḍ-in, ma ămoos a-wa hanăɣ-jed? A ija a-wa-dăɣ, nətammăɣ-ak năkk d-abba-năk ed năɣel asujjəl a jed.»
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Innʼ-asăn: «Mafăl hi-tammăɣăm, ajăn wăr təssenăm a-s leɣ s-ad-hi-əšləwăn əššăɣəlăn n-Abba-nin dăɣ-ehăn-net?»
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Wăr t-illa a əjrahăn dăɣ-a-wa hasăn-innă.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Ăddew dăr-săn ḍarăt-a-wen s-Năṣirăt, ăqqim isajăd i-a-wa has-jannen. Təṭṭaf anna-net hărătăn-winnin-dăɣ, wăr tăn-iha-i hin-tatăwa.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Idaggăl Ɣisa dăɣ-eɣăs-net, itisărhut, ijraẓ i-Măssinăɣ hakd dăgg-adəm.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.