Lucas 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ăzzăman wa d-ăsiṭăbăl Qăyṣăr Ojărtăn e d t-illăm ămănokal, omăr s-ad-tiḍan tamətte făll-ărori n-ăkall.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Tăḍint-ten-dăɣ tăzzarăt, təja dăɣ-ăzzăman wa d-ămoos Kirənyus gəfăr n-teje ta n-Surya.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ innʼ ămănokal wa măqqărăn, a făl hak ăwadəm, iqqăl taɣrəmt-ta dăɣ-iwa i-ad-iḍan.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Ifăl-dd Yusəf taɣrəmt ta n-Năṣirăt hăt teje ta n-Galila, ikkă taɣrəmt n-amɣar-net Dawəd ta s-itawănna Bătlehăm hăt teje ta n-Ălyăhudəyăt, ed ahăya n-Dawəd a ămoos,
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 i-ad-iḍan ənta d-Măryăma ta n-tămutărt-net-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, la ənniyăt.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Han taɣrəmt-ten-dăɣ, a-s dd-tosa tăqqăn ta dăɣ-jarrăw Măryăma eɣăf-net.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Təjrăw eɣăf-net, təkrăš teɣăfădde-net, təttăl-t dăɣ-ikăršăyăn, təssənsʼ-e dăɣ-efăyd făl-a-s, ehăn wa n-imăjarăn, ăbas t-iha edăgg.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ăkall-en, han-t imăḍanăn ăssinbărnen irəzzejăn-năsăn dăɣ-isalwan illa-hin i-aɣrəm sihen.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 A ənḍărrăn, ibdăd-dd ănjălos n-Măssinăɣ data-săn, ăsmălăwlăw-dd ălxurmăt n-Emăli edăgg wa hăn, əknăn-dăɣ tarəmmeɣt
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 măšan, innʼ-asăn ănjălos: «Wăr tărmeɣăm, ənhəywăt, ăwwayăɣ-awăn isălan n-ălxer maden-umas əssəbab n-tedăwit i-tamətte iket-dăɣ-net.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Ašăl-i, iwʼ-awăn Ămaɣlas dăɣ-taɣrəmt ta n-ămănokal Dawəd, ənta a-s Ălmasex n-Emăli.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ǝnta da a-wa s-t-mad-təzzəyăm: ad-tənhəyăm ara s-iket iwa, ittal dăɣ-ikăršăyăn, insa dăɣ-efăyd.»
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Diha-dăɣ d-issəmdă ănjălos tənna n-a-wen-dăɣ, ad-dd-ăddew abrək n-ănjălosăn timəlnen Măssinăɣ, jannen:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 «Təmmal i-Măssinăɣ dăɣ-išənnawăn,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ǝqqălăn ănjălosăn išənnawăn ɣas, ănmănnăn imăḍanăn: «Adiš, năkket Bătlehăm i-ad-nənhəy a-wa ijăn d-a-wa hanăɣ-issəlmăd Emăli.»
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Ăšwănken ălwăqq-wen-dăɣ, ogăẓăn-in dihen Măryăma d-Yusəf d-ara wa s-iket iwa, insa dăɣ-efăyd.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ǝnhăyăn-t imăḍanăn ɣas, ăssoɣălăn i-ăddinăt a-wa hasăn-ătwănnăn făll-ara wa ənḍărrăn.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Ăkunăn ăddinăt iket-năsăn wi əslănen i-a-wa ənnăn imăḍanăn
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 măšan, Măryăma-i n-ma-s n-alyaḍ, təṭṭăf isălan-win-dăɣ iket-năsăn dăɣ-iman-net, siməktəw-tăn dăɣ-ulh-net i-ad-təlməd ălmăɣna-năsăn.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Ǝqqălăn imăḍanăn ḍarăt-a-wen, ad-samɣarăn Măssinăɣ, tiimələn-t făl təssəba n-a-wa əslăn d-a-wa ənhăyăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-ătwănna.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Ikrăš ara əttam išilan ɣas, ămelăy, jăn-as isəm Ɣisa, isəm wa s-hasăn-innă ănjălos ad-has-t-əjən hărwa wăr-iwa.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Dăɣ-isălan n-a-wa tənna Ăṭṭăwrăt ta n-Mosa, ăddew Yusəf d-Măryăma s-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam i-ad-šəšdəjăn iman-năsăn, ăwwăyăn daɣ ara i-ad-t-săɣləfăn tărna n-Emăli
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 făl-a-s, iktab dăɣ-alămăr n-Emăli a-s: «Alyaḍ n-eyy wa n-teɣăfădde, umaset eməššeddəj n-Măssinăɣ.»
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Dăɣ-isălan n-ašəšdaj n-iman-năsăn, lan s-ad-əjən takute n-sănatăt tidăberen dăɣ-ti n-ăroj meɣ daɣ sănatăt măllolnen dăɣ-ti n-aɣrəm ed, a-wen-dăɣ a iktabăn dăɣ-alămăr n-Emăli.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 A ənḍărrăn ăhaləs iyyăn da-dăɣ izzaɣăn Yărussălam s-isəm-net Šămɣun. A ija a-wa-dăɣ, ijar ăṭṭăma n-əlɣəllas wa s-inna Măssinăɣ i-Iṣrayil, ăssinsa daɣ Măssinăɣ Unfas Šăddijăn fălla-s.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ăru d-has-dd-ănfalăl Măssinăɣ dăɣ-tăharjit, ijjăš-as ărkăwăl s-tărna n-Unfas Šăddijăn n-a-s wăr mad-ămmăt wăr-inhey Ălmasex n-Emăli.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ašăl-en-dăɣ, imhăl-t-dd Unfas Šăddijăn s-ehăn n-ămudd wa măqqărăn i-ad-imzəyyət d-imărawăn n-Ɣisa ălwăqq wa d-tajjăn a-wa fălla-săn irha ălɣadăt dăɣ-isălan wi n-ihuk-net i-Măssinăɣ.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Irmăs-t-dd Šămɣun dăɣ-ifassăn-năsăn, ad-itiməl Măssinăɣ, ijanna:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 «Emăli!
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Ăjjunfănăt tiṭṭawen-in dăɣ-əlɣəllas-năk
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 wa dd-tăsmăjned i-ăddunya iket-dăɣ-net.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ǝlɣəllas wa s-ənta a-s ănnur i-inəẓẓulam
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Iqqăl-dd ti-s d-ma-s ɣas tofʼ-en tăkunt n-a-wa itawănnen făll-alyaḍ-i-dăɣ.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Ittăr Šămɣun ḍarăt-a-wen a dăɣ-săn ijăn ălbăraka təzzar, innă i-Măryăma-i n-ma-s: «Alyaḍ-i, ənhəy, ăsnăfrăn-t Măssinăɣ i-ad-umas tebădde d-ejăḍăl i-kăl-Iṣrayil, umas daɣ əssəbab n-tamɣənnant i-ăddinăt ăjjootnen.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Dăɣ-təssəba-net, ad-dd-iffukkăr a-wa ihăn ulhawăn n-ăddinăt ăjjootnen. Kămm daɣ, ad-ham-umas əssəbab n-uɣšad n-iman olăhăn d-tidij n-tăkoba.»
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Ăzzăman-en, təllʼ-ee tănnăbit təknat tušăre la tawset ta n-dăgg-Ašir s-isəm-net Hănnătu wălăt Fanwăl. Dăɣ-təmmăḍrit-net, kăla tăt-iḍăs adubən dăɣ-təja əssa iwətyan,
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 ăbʼ ăhaləs-net ɣas, tăqqiimă-dd, wăr toles adubən, la ămăra-dăɣ a iwwăḍăn əttamăt timərwen n-awătay d-əkkoẓ. A ija a-wen-dăɣ, kăla wăr fel ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ehăḍ d-ašăl ɣabbăd Măssinăɣ, tăxdam-as, tuẓam.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ăssaɣăt-wen-dăɣ ad-dd-tosa ənta-dăɣ, ad-tiiməl Măssinăɣ, tajj isălan n-Ɣisa i-ăddinăt iket-năsăn wi jărnen ăṭṭăma n-ad-dd-izəzzubbət Măssinăɣ tădarfit-net făll-Yărussălam.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Ǝssəmdăn imărawăn n-Ɣisa a-wa fălla-săn ifrăḍ alămăr n-Emăli ɣas, əqqălăn taɣrəmt-năsăn Năṣirăt, dăɣ-teje ta n-Galila.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Idaggăl Ɣisa, itiṣuhut, itəggar-t sărho dăɣ-isălan n-a-wa irha Măssinăɣ făll-ăgg-adəm, ikna daɣ fălla-s Măssinăɣ asəns n-ănnuɣmăt-net.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Hak awătay, əkkan imărawăn n-Ɣisa Yărussălam i-ămudd wa n-Faṣka.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Ikrăš Ɣisa măraw iwətyan d-əssin ɣas, ăddewăn dăr-s ed, a-wen-dăɣ, a innă ălɣadăt n-ămudd.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Ăssakăyăn ămudd dihen ɣas, əqqălăn ihănan-năsăn măšan, ăqqiima-hin Ɣisa ḍara-săn dăɣ-Yărussălam. Wăr t-oḍenăn hundăɣ har hin-əjrăhăn a-s wăr dăr-săn ăddew.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Ǝjăn ašăl imdan n-asikəl ija ɣur-săn a-s ăddew d-iməssukal-wi iyyăḍnen dăr-săn ohărnen tabarăt, əjrăhăn-in a-s wăr dăr-săn ăddew ɣas, əqqălăn dăɣ-adăriš-năsăn, ad-has-tammăɣăn ɣur-išăqqaɣăn-năsăn d-imuzăyăn-năsăn
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 măšan, ăba-hasăn-t hundăɣ har hin-əwwăḍăn Yărussălam.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Šămad okayăn kăraḍ išilan ad-t-əjrăwăn ăniɣăyma dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ăsijăd-asăn tafăssarăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ, isastan-tăn.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Ăkunăn ăddinăt iket-dăɣ-năsăn wi sallănen i-a-wa ijănna dăɣ-tayətte-net d-ălwižabăn-net.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ălwăqq wa d-t-ənhăyăn imărawăn-net dihen, ăqqănăn iɣăfawăn-năsăn, tənnʼ-as ma-s: «Alyaḍ-in, ma ămoos a-wa hanăɣ-jed? A ija a-wa-dăɣ, nətammăɣ-ak năkk d-abba-năk ed năɣel asujjəl a jed.»
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Innʼ-asăn: «Mafăl hi-tammăɣăm, ajăn wăr təssenăm a-s leɣ s-ad-hi-əšləwăn əššăɣəlăn n-Abba-nin dăɣ-ehăn-net?»
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Wăr t-illa a əjrahăn dăɣ-a-wa hasăn-innă.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ăddew dăr-săn ḍarăt-a-wen s-Năṣirăt, ăqqim isajăd i-a-wa has-jannen. Təṭṭaf anna-net hărătăn-winnin-dăɣ, wăr tăn-iha-i hin-tatăwa.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Idaggăl Ɣisa dăɣ-eɣăs-net, itisărhut, ijraẓ i-Măssinăɣ hakd dăgg-adəm.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.