Lucas 2

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ăzzăman wa d-ăsiṭăbăl Qăyṣăr Ojărtăn e d t-illăm ămănokal, omăr s-ad-tiḍan tamətte făll-ărori n-ăkall.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Tăḍint-ten-dăɣ tăzzarăt, təja dăɣ-ăzzăman wa d-ămoos Kirənyus gəfăr n-teje ta n-Surya.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ innʼ ămănokal wa măqqărăn, a făl hak ăwadəm, iqqăl taɣrəmt-ta dăɣ-iwa i-ad-iḍan.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ifăl-dd Yusəf taɣrəmt ta n-Năṣirăt hăt teje ta n-Galila, ikkă taɣrəmt n-amɣar-net Dawəd ta s-itawănna Bătlehăm hăt teje ta n-Ălyăhudəyăt, ed ahăya n-Dawəd a ămoos,
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 i-ad-iḍan ənta d-Măryăma ta n-tămutărt-net-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, la ənniyăt.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Han taɣrəmt-ten-dăɣ, a-s dd-tosa tăqqăn ta dăɣ-jarrăw Măryăma eɣăf-net.
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 Təjrăw eɣăf-net, təkrăš teɣăfădde-net, təttăl-t dăɣ-ikăršăyăn, təssənsʼ-e dăɣ-efăyd făl-a-s, ehăn wa n-imăjarăn, ăbas t-iha edăgg.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ăkall-en, han-t imăḍanăn ăssinbărnen irəzzejăn-năsăn dăɣ-isalwan illa-hin i-aɣrəm sihen.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 A ənḍărrăn, ibdăd-dd ănjălos n-Măssinăɣ data-săn, ăsmălăwlăw-dd ălxurmăt n-Emăli edăgg wa hăn, əknăn-dăɣ tarəmmeɣt
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 măšan, innʼ-asăn ănjălos: «Wăr tărmeɣăm, ənhəywăt, ăwwayăɣ-awăn isălan n-ălxer maden-umas əssəbab n-tedăwit i-tamətte iket-dăɣ-net.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 Ašăl-i, iwʼ-awăn Ămaɣlas dăɣ-taɣrəmt ta n-ămănokal Dawəd, ənta a-s Ălmasex n-Emăli.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ǝnta da a-wa s-t-mad-təzzəyăm: ad-tənhəyăm ara s-iket iwa, ittal dăɣ-ikăršăyăn, insa dăɣ-efăyd.»
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Diha-dăɣ d-issəmdă ănjălos tənna n-a-wen-dăɣ, ad-dd-ăddew abrək n-ănjălosăn timəlnen Măssinăɣ, jannen:
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 «Təmmal i-Măssinăɣ dăɣ-išənnawăn,
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 Ǝqqălăn ănjălosăn išənnawăn ɣas, ănmănnăn imăḍanăn: «Adiš, năkket Bătlehăm i-ad-nənhəy a-wa ijăn d-a-wa hanăɣ-issəlmăd Emăli.»
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ăšwănken ălwăqq-wen-dăɣ, ogăẓăn-in dihen Măryăma d-Yusəf d-ara wa s-iket iwa, insa dăɣ-efăyd.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 Ǝnhăyăn-t imăḍanăn ɣas, ăssoɣălăn i-ăddinăt a-wa hasăn-ătwănnăn făll-ara wa ənḍărrăn.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Ăkunăn ăddinăt iket-năsăn wi əslănen i-a-wa ənnăn imăḍanăn
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 măšan, Măryăma-i n-ma-s n-alyaḍ, təṭṭăf isălan-win-dăɣ iket-năsăn dăɣ-iman-net, siməktəw-tăn dăɣ-ulh-net i-ad-təlməd ălmăɣna-năsăn.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Ǝqqălăn imăḍanăn ḍarăt-a-wen, ad-samɣarăn Măssinăɣ, tiimələn-t făl təssəba n-a-wa əslăn d-a-wa ənhăyăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-ătwănna.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 Ikrăš ara əttam išilan ɣas, ămelăy, jăn-as isəm Ɣisa, isəm wa s-hasăn-innă ănjălos ad-has-t-əjən hărwa wăr-iwa.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 Dăɣ-isălan n-a-wa tənna Ăṭṭăwrăt ta n-Mosa, ăddew Yusəf d-Măryăma s-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam i-ad-šəšdəjăn iman-năsăn, ăwwăyăn daɣ ara i-ad-t-săɣləfăn tărna n-Emăli
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 făl-a-s, iktab dăɣ-alămăr n-Emăli a-s: «Alyaḍ n-eyy wa n-teɣăfădde, umaset eməššeddəj n-Măssinăɣ.»
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Dăɣ-isălan n-ašəšdaj n-iman-năsăn, lan s-ad-əjən takute n-sănatăt tidăberen dăɣ-ti n-ăroj meɣ daɣ sănatăt măllolnen dăɣ-ti n-aɣrəm ed, a-wen-dăɣ a iktabăn dăɣ-alămăr n-Emăli.
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 A ənḍărrăn ăhaləs iyyăn da-dăɣ izzaɣăn Yărussălam s-isəm-net Šămɣun. A ija a-wa-dăɣ, ijar ăṭṭăma n-əlɣəllas wa s-inna Măssinăɣ i-Iṣrayil, ăssinsa daɣ Măssinăɣ Unfas Šăddijăn fălla-s.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ăru d-has-dd-ănfalăl Măssinăɣ dăɣ-tăharjit, ijjăš-as ărkăwăl s-tărna n-Unfas Šăddijăn n-a-s wăr mad-ămmăt wăr-inhey Ălmasex n-Emăli.
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ašăl-en-dăɣ, imhăl-t-dd Unfas Šăddijăn s-ehăn n-ămudd wa măqqărăn i-ad-imzəyyət d-imărawăn n-Ɣisa ălwăqq wa d-tajjăn a-wa fălla-săn irha ălɣadăt dăɣ-isălan wi n-ihuk-net i-Măssinăɣ.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Irmăs-t-dd Šămɣun dăɣ-ifassăn-năsăn, ad-itiməl Măssinăɣ, ijanna:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 «Emăli!
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Ăjjunfănăt tiṭṭawen-in dăɣ-əlɣəllas-năk
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 wa dd-tăsmăjned i-ăddunya iket-dăɣ-net.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Ǝlɣəllas wa s-ənta a-s ănnur i-inəẓẓulam
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Iqqăl-dd ti-s d-ma-s ɣas tofʼ-en tăkunt n-a-wa itawănnen făll-alyaḍ-i-dăɣ.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Ittăr Šămɣun ḍarăt-a-wen a dăɣ-săn ijăn ălbăraka təzzar, innă i-Măryăma-i n-ma-s: «Alyaḍ-i, ənhəy, ăsnăfrăn-t Măssinăɣ i-ad-umas tebădde d-ejăḍăl i-kăl-Iṣrayil, umas daɣ əssəbab n-tamɣənnant i-ăddinăt ăjjootnen.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 Dăɣ-təssəba-net, ad-dd-iffukkăr a-wa ihăn ulhawăn n-ăddinăt ăjjootnen. Kămm daɣ, ad-ham-umas əssəbab n-uɣšad n-iman olăhăn d-tidij n-tăkoba.»
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Ăzzăman-en, təllʼ-ee tănnăbit təknat tušăre la tawset ta n-dăgg-Ašir s-isəm-net Hănnătu wălăt Fanwăl. Dăɣ-təmmăḍrit-net, kăla tăt-iḍăs adubən dăɣ-təja əssa iwətyan,
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 ăbʼ ăhaləs-net ɣas, tăqqiimă-dd, wăr toles adubən, la ămăra-dăɣ a iwwăḍăn əttamăt timərwen n-awătay d-əkkoẓ. A ija a-wen-dăɣ, kăla wăr fel ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ehăḍ d-ašăl ɣabbăd Măssinăɣ, tăxdam-as, tuẓam.
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Ăssaɣăt-wen-dăɣ ad-dd-tosa ənta-dăɣ, ad-tiiməl Măssinăɣ, tajj isălan n-Ɣisa i-ăddinăt iket-năsăn wi jărnen ăṭṭăma n-ad-dd-izəzzubbət Măssinăɣ tădarfit-net făll-Yărussălam.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ǝssəmdăn imărawăn n-Ɣisa a-wa fălla-săn ifrăḍ alămăr n-Emăli ɣas, əqqălăn taɣrəmt-năsăn Năṣirăt, dăɣ-teje ta n-Galila.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Idaggăl Ɣisa, itiṣuhut, itəggar-t sărho dăɣ-isălan n-a-wa irha Măssinăɣ făll-ăgg-adəm, ikna daɣ fălla-s Măssinăɣ asəns n-ănnuɣmăt-net.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Hak awătay, əkkan imărawăn n-Ɣisa Yărussălam i-ămudd wa n-Faṣka.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Ikrăš Ɣisa măraw iwətyan d-əssin ɣas, ăddewăn dăr-s ed, a-wen-dăɣ, a innă ălɣadăt n-ămudd.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Ăssakăyăn ămudd dihen ɣas, əqqălăn ihănan-năsăn măšan, ăqqiima-hin Ɣisa ḍara-săn dăɣ-Yărussălam. Wăr t-oḍenăn hundăɣ har hin-əjrăhăn a-s wăr dăr-săn ăddew.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Ǝjăn ašăl imdan n-asikəl ija ɣur-săn a-s ăddew d-iməssukal-wi iyyăḍnen dăr-săn ohărnen tabarăt, əjrăhăn-in a-s wăr dăr-săn ăddew ɣas, əqqălăn dăɣ-adăriš-năsăn, ad-has-tammăɣăn ɣur-išăqqaɣăn-năsăn d-imuzăyăn-năsăn
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 măšan, ăba-hasăn-t hundăɣ har hin-əwwăḍăn Yărussălam.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Šămad okayăn kăraḍ išilan ad-t-əjrăwăn ăniɣăyma dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ăsijăd-asăn tafăssarăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ, isastan-tăn.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ăkunăn ăddinăt iket-dăɣ-năsăn wi sallănen i-a-wa ijănna dăɣ-tayətte-net d-ălwižabăn-net.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ălwăqq wa d-t-ənhăyăn imărawăn-net dihen, ăqqănăn iɣăfawăn-năsăn, tənnʼ-as ma-s: «Alyaḍ-in, ma ămoos a-wa hanăɣ-jed? A ija a-wa-dăɣ, nətammăɣ-ak năkk d-abba-năk ed năɣel asujjəl a jed.»
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Innʼ-asăn: «Mafăl hi-tammăɣăm, ajăn wăr təssenăm a-s leɣ s-ad-hi-əšləwăn əššăɣəlăn n-Abba-nin dăɣ-ehăn-net?»
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Wăr t-illa a əjrahăn dăɣ-a-wa hasăn-innă.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Ăddew dăr-săn ḍarăt-a-wen s-Năṣirăt, ăqqim isajăd i-a-wa has-jannen. Təṭṭaf anna-net hărătăn-winnin-dăɣ, wăr tăn-iha-i hin-tatăwa.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Idaggăl Ɣisa dăɣ-eɣăs-net, itisărhut, ijraẓ i-Măssinăɣ hakd dăgg-adəm.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.