Lucas 22

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ohăẓ-dd ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen ti wăr tăskăf tăẓẓa ɣas,
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 əggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ad-tattărăn əmmək s-əjăn iman n-Ɣisa măšan, təgdăl-asăn-t tuksəḍa ta jăn i-tamətte.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-ijjăš Iblis Yăhudəs Isxaryut, iyyăn dăɣ-inəṭṭulab n-Ɣisa wi n-măraw d-əssin,
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 iglă, imməjrăd d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imănokalăn n-ălgomităn, ănmăknăn dăr-s i-ad-hasăn-isăɣdăr Ɣisa.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ăsdăwăt-tăn a-wa hasăn-inna, əjjăšăn-as ărkăwăl n-ad-t-əkfən aẓrəf,
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 irḍʼ-asăn, ad-itammăɣ i-ăssaɣăt ănnuflăyăn d-wăr t-təlla tamətte edes i-Ɣisa i-ad-hasăn-t-isəttărməs.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Osă-dd ašăl wa dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen-ti wăr ha tăẓẓa d-ɣarrăsnăt taɣsiwen ti n-Faṣka,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 ăšmašăl Ɣisa Bəṭrus d-Exya, innʼ-asăn: «Ăglăt, səmməjnum-anăɣ imənsiwăn wi n-ămudd wa n-Faṣka.»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ǝnnăn-as: «Ǝndek diha d-tărhed ad-tăn-nəsəmmujnət?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Innʼ-asăn: «Diha-dăɣ d-e-təjjəšăm aɣrəm ad-dăr-wăn-e-immuqqəs ăhaləs dd-iktarăn, əlkəmăt-as s-ehăn wa mad-ijjəš,
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 tənnəm i-măssi-s n-ehăn-en: ‹Innʼ-ak ălɣalim, səkən-anăɣ edăgg dăɣ-ehăn-năk wa-dăɣ mad-səssikəyăɣ ămudd wa n-Faṣka năkk d-inəṭṭulab-in.›
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ad-kăwăn-isəkən ehăn n-soro dăɣ-ămmujnen isəftaɣ, dihen-dăɣ ad-mad-nəsəssikəy ămudd.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ǝglăn, ənhăyăn hărătăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-tăn-inna Ɣisa, ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.»
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Ămmujnăt-dd hărăt iket-net, əskărăn-dd imənsiwăn ɣas, ănɣăyma Ɣisa d-inəmmušal dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn,
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 innʼ-asăn: «Ăsdărhănăɣ hullan ad-dăr-wăn ahărăɣ Faṣka-ta-dăɣ hărwa wăr-ăqquzzăbeɣ
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 făl-a-s, ădduuttăt a-s ăbas ilkam, ad-dăr-wăn tăt-oharăɣ hundăɣ har ašăl wa d-mad-ăttălmăd ălmăɣna-net dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Iḍkăl-dd Ɣisa kara han aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, ăjoḍăy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-en i-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Năɣəbbətăt a-wa jer-iman-năwăn
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 făl-a-s, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s wăr-ilkem ɣur-ašăl-i-dăɣ ad-əsweɣ a dd-ijmaḍăn lăɣnăb, hundăɣ har ašăl-wa dd-mad-tass Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Iḍkăl Ɣisa ḍarăt-a-wen tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ, irẓʼ-et təzzar, ăẓun-asăn-tăt, innʼ-asăn: «A-wa taɣəssa-nin ta mad-ăkfăɣ dăɣ-idăggan-năwăn, tuẓanăt tajəlla jer-iman-năwăn kăwăneḍ-dăɣ i-ad-hi-dd-kittəwăm.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ǝssəmdăn tetăte ɣas, iḍkăl kara han aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, innʼ-asăn: «A-wa ihăn kara-i-dăɣ a-s ărkăwăl n-tassaɣt wa ăynayăn ijăn s-ašni-nin wa madăn-inɣəl dăɣ-ăddimmăt-năwăn
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 măšan, ənhəywăt-ak ămaɣdar-in, ənta-da-dăɣ dăr-i oharăn.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Ăsidătteɣ-awăn a-s Ăgg-ăgg-adəm, ătiwatăs ad-t-iba măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr!»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Ad-tinməsəstinăn ya inəṭṭulab jer-iman-năsăn i-ad-əlmədăn ere wa ihălăn ad-ăj tăkunt-ten-dăɣ.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Tənkăr dăɣ-săn tamădašt tăṣṣoohet ălwăqq-wen-dăɣ i-ad-əlmədăn ere wa dăɣ-săn ojărăn.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Innʼ-asăn Ɣisa: «Imănokalăn ăsiikălen əddəwəlăn-wi făll-ăxkamăn măšan, hakd a-wen-dăɣ, ărhan ad-hasăn-itawănna dăgg-ălxer
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 măšan, kăwăweḍ, wăr jem a-wen: Wa ojărăn dăɣ-wăn, umaset šund wa ənḍărrăn, wa n-ămizăr, umaset ănaxdim n-wi iyyăḍnen.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Ăssistănăɣ-kăwăn: əndek ere wa ăniihăjjăn d-semɣar jer-ere wa ăqqiimăn itatt d-ere wa has-ixdamăn? Wădden wa ăqqiimăn itatt a ăniihăjjăn d-semɣar. Ăywa! Năkk a-s kăwăn-dd-oseɣ, əjeɣ iman-in jere-wăn dăɣ-edăgg n-ănaxdim.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Kăwăneḍ-i-dăɣ ɣas, ad-dd-ăqqimănen təlkamăm-ahi ḍarăt aɣăna wa ənhăyăɣ,
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 a-wen-dăɣ a făl, tajjăɣ Təmmənəya ta n-Abba-nin jer-ifassăn-năwăn s-əmmək wa s-tăt-ija jer-wi-nin,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 i-ad-dăr-wăn ahărăɣ išəkša d-isəswa dăɣ-Təmmənəya-nin, tăqqayməm făll-tisăqqima n-təmmənukəla i-ad-təšrăɣăm tiwsaten ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Innă Ălɣalim Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Simyon, Simyon, ittăr iblis turhajăt n-ad-kăwăn-iskənsəkət šund ălkăma
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 măšan, dălăɣ-ak Măssinăɣ i-ad-wăr-ăba immun-năk săr-i; afăl hi-dd-tăqqălăd, səbdəd ayətma-k dăɣ-ăddin.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, năkk, ăsidăwăɣ i-ad-dăr-k idawăɣ s-takărmut hakd-dăɣ s-tamăttant.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Innʼ-as Ɣisa: «Bəṭrus, ăssiilmădăɣ-kăy a-s, a-s mad-iwət ekăz ăɣora ašăl-i-dăɣ, tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Innʼ-asăn Ɣisa iket-năsăn ḍarăt-a-wen: «Ălwăqq wa d-kăwăn-ăšmašălăɣ s-tizarăt wăr tăwweyăm aẓrəf wăla šăkkoš, wăla tifădelen, ajăn ăba-hin hărăt fălla-wăn.» Ǝnnăn-as: «Wăla a ənḍărrăn.»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ɣas, innʼ-asăn: «Ămăra, ere ilăn aẓrəf, iḍkəlet-t, ere ilăn šăkkoš, išləjet-t, ere dăɣ-wăn wărăn ila tăkoba, ižănšet-in anăkăbba-net i-ad-tăt-ikrəš
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 ed, ălleɣeɣ-awăn a-s a-wa ătwănnăn făll-i dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s inna:
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ǝnnăn-as əntăneḍ: «Ălɣalim, sănatăt tikobawen da»; innʼ-asăn: «Tăkat, igdăh-awăn măjrăd!»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Ifăl dihen ɣas, ăddew dăr-săn s-taḍaɣt ta n-əzzăytun ed, ăru-dăɣ a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ǝwwăḍăn-in taḍaɣt-en ɣas, innʼ-asăn: «Ădəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis.»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Iššənkăš-in Ɣisa fălla-săn s-əḍḍəkuḍ n-tejere n-tăhunt, irkăɣ, ad-itəddal Măssinăɣ,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 ijanna: «Abba, kunta tărhed a-wen-dăɣ, səssijəj-ahi kara n-tisnant-ta-dăɣ măšan hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Ijanna a-wen-dăɣ a-s has dd-ănfalăl ănjălos n-Măssinăɣ i-ad-t-isəṣṣuhət.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Idgăẓ Ɣisa, ijlăy hullan dăɣ-tamădilt n-Măssinăɣ har tămoos tide-net a olăhăn d-tikruten n-ašni dd-titrəkkitnen făll-ăkall.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Imdă d-tamădilt n-Măssinăɣ ɣas ibdăd, iqqăl-dd inəṭṭulab-net, ogăẓ-tăn-dd tăssooḍăs-tăn tisnant.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Innʼ-asăn: «Ma s-təṭṭasăm? Ǝnkărăt-dd, ădəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Hărwa-dăɣ ămmiijrăd i-inəṭṭulab-net a-s dd-osa ejhăn wa t-ittărăn, ăzzar-as iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin wa s-isəm-net Yăhudəs. Ohăẓ-dd Yăhudəs Ɣisa i-ad-t-asəs dăɣ-idmarăn-net
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 măšan, innʼ-as Ɣisa: «Ɣas kăyy Yăhudəs, əmmək wa-dăɣ a-s saɣdarăd Ăgg-ăgg-adəm?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Ǝnhăyăn inəṭṭulab wi iyyăḍnen a-wa ikkăn iji ɣas, ənnăn: «Ak năwtet-t s-tikobawen-nănăɣ meɣ?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Iwăt iyyăn dăɣ-săn akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen s-tăkoba-net, ištăf-dd taməẓẓujt-net ta n-aɣil.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Iɣtăl-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Wăr jem a-di.» Iḍăs taməẓẓujt n-ăhaləs, ăzozăy-t.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Innă Ɣisa i-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imănokalăn n-ălgomităn wi ăɣlăfnen ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-inušămăn n-Iṣrayil d-wi t-ăššunjătnen: «Ma s-săr-i dd-tăwwayăm tikobawen d-iboriyăn šund ănaɣtaf?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Wădden hak ašăl ărtayăɣ dăr-wăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, mafăl wăr hi-dăɣ-s tărmesăm; əlmədăt a-s ašăl-wa-dăɣ, ašăl-năwăn kăwăneḍ d-Iblis d-tihay-net.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Ărmăsăn Ɣisa, əlwăyăn-t s-ehăn n-ămănokal wa n-kăl-tikutawen, ijʼ-asăn Bəṭrus alkum šəjren.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 A-s hin-əwwăḍăn dihen, irɣă efew dăɣ-ammas n-ăɣalla, əzzahăn săr-s ăddinăt; ijjăš Bəṭrus ənta-dăɣ, iglă ăqqima edes i-ăddinăt-en.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Tənhăy-t tănaxdimt tiyyăt ăqqiima s-efew, təknʼ-e azəjjəzz, tənnă: «Hannăyăm-t wa-daɣ, amidi n-Ɣisa.»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innʼ-as: «Tamăḍt, wăr t-əzzeyăɣ.»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen-dăɣ, inhăy-t ăwadəm iyyăn daɣ, innʼ-as: «Iyyăn dăɣ-săn a tămoosăd.» Innʼ-as Bəṭrus: «Ăhaləs, ălɣafyăt-năk.»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Okăy a iwwăḍăn ăssaɣăt ḍarăt-a-wen, ikyăd dăɣ-s ăhaləs iyyăn, inna: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s ăhaləs-i-dăɣ, amidi-năsăn făl-a-s ənta-dăɣ, i n-Galila.»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Innʼ-as Bəṭrus: «Ăhaləs, wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.» Diha-dăɣ d-innă Bəṭrus a-wen-dăɣ, hărwa-dăɣ ămmijrăd a-s iwăt ekăz ăɣora.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Innăḍ-dd săr-s Ɣisa, ămmoqqăs asawaḍ-năsăn, iknă dăɣ-s Ɣisa akăyad ɣas, iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija a-s has-innă: «A-s mad-iwət ekăz ăɣora ašăl-i-dăɣ, tăkkuuddălăd taməzzuyt-in har kăraḍ ihăndăggan.»
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Izjăr Bəṭrus, ad-ihall a-wa-dăɣ has-ja tisnant.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Ǝzzănăn meddən-wi jănen ənniyăt i-Ɣisa săr-s, ad-dăɣ-s ḍaẓẓăn, təggatăn-t;
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 ăqqănăn idəm-net s-ekăršăy, ad-has-jannen: «Luləy ya, tăllăɣed-anăɣ ere wa kăy-iwătăn.»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ad-sikuforăn, gaggărăn-t.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Ăffăw ɣas, ăddew-dd ălžămaɣăt wa n-inušămăn n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, əlwăyăn Ɣisa s-kăl-ăššăreɣa.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ǝwwăḍăn-in ɣas, əssəstănăn-t, ənnăn-as: «Kunta kăyy a-s Ălmasex, əkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt.» Innʼ-asăn: «Kud-hawăn-tăn-ənneɣ-dăɣ, wăr hi-e-təfləsăm;
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 kud-kăwăn-əssəstănăɣ daɣ, wăr hi-e-tăwwăžžăbăm
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 măšan, əlmədăt a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Măssinăɣ-i ilăn tărna.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ǝnnăn-as iket-dăɣ-năsăn: «Adiš kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ?» Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ iman-năwăn, tənnăm a-s năkk a t-ămoosăn.»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Ǝnnăn ălwăqq-wen: «Ma nətajj i-tajuhe săl ta-dăɣ? Wădden nəslă năkkăneḍ iman-nănăɣ i-a-wa dd-izjărăn emm-net.»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.