Lucas 22

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ohăẓ-dd ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen ti wăr tăskăf tăẓẓa ɣas,
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 əggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ad-tattărăn əmmək s-əjăn iman n-Ɣisa măšan, təgdăl-asăn-t tuksəḍa ta jăn i-tamətte.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-ijjăš Iblis Yăhudəs Isxaryut, iyyăn dăɣ-inəṭṭulab n-Ɣisa wi n-măraw d-əssin,
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 iglă, imməjrăd d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imănokalăn n-ălgomităn, ănmăknăn dăr-s i-ad-hasăn-isăɣdăr Ɣisa.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ăsdăwăt-tăn a-wa hasăn-inna, əjjăšăn-as ărkăwăl n-ad-t-əkfən aẓrəf,
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 irḍʼ-asăn, ad-itammăɣ i-ăssaɣăt ănnuflăyăn d-wăr t-təlla tamətte edes i-Ɣisa i-ad-hasăn-t-isəttărməs.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Osă-dd ašăl wa dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen-ti wăr ha tăẓẓa d-ɣarrăsnăt taɣsiwen ti n-Faṣka,
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 ăšmašăl Ɣisa Bəṭrus d-Exya, innʼ-asăn: «Ăglăt, səmməjnum-anăɣ imənsiwăn wi n-ămudd wa n-Faṣka.»
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ǝnnăn-as: «Ǝndek diha d-tărhed ad-tăn-nəsəmmujnət?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Innʼ-asăn: «Diha-dăɣ d-e-təjjəšăm aɣrəm ad-dăr-wăn-e-immuqqəs ăhaləs dd-iktarăn, əlkəmăt-as s-ehăn wa mad-ijjəš,
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 tənnəm i-măssi-s n-ehăn-en: ‹Innʼ-ak ălɣalim, səkən-anăɣ edăgg dăɣ-ehăn-năk wa-dăɣ mad-səssikəyăɣ ămudd wa n-Faṣka năkk d-inəṭṭulab-in.›
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ad-kăwăn-isəkən ehăn n-soro dăɣ-ămmujnen isəftaɣ, dihen-dăɣ ad-mad-nəsəssikəy ămudd.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ǝglăn, ənhăyăn hărătăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-tăn-inna Ɣisa, ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.»
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Ămmujnăt-dd hărăt iket-net, əskărăn-dd imənsiwăn ɣas, ănɣăyma Ɣisa d-inəmmušal dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn,
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 innʼ-asăn: «Ăsdărhănăɣ hullan ad-dăr-wăn ahărăɣ Faṣka-ta-dăɣ hărwa wăr-ăqquzzăbeɣ
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 făl-a-s, ădduuttăt a-s ăbas ilkam, ad-dăr-wăn tăt-oharăɣ hundăɣ har ašăl wa d-mad-ăttălmăd ălmăɣna-net dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Iḍkăl-dd Ɣisa kara han aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, ăjoḍăy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-en i-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Năɣəbbətăt a-wa jer-iman-năwăn
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 făl-a-s, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s wăr-ilkem ɣur-ašăl-i-dăɣ ad-əsweɣ a dd-ijmaḍăn lăɣnăb, hundăɣ har ašăl-wa dd-mad-tass Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Iḍkăl Ɣisa ḍarăt-a-wen tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ, irẓʼ-et təzzar, ăẓun-asăn-tăt, innʼ-asăn: «A-wa taɣəssa-nin ta mad-ăkfăɣ dăɣ-idăggan-năwăn, tuẓanăt tajəlla jer-iman-năwăn kăwăneḍ-dăɣ i-ad-hi-dd-kittəwăm.»
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ǝssəmdăn tetăte ɣas, iḍkăl kara han aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, innʼ-asăn: «A-wa ihăn kara-i-dăɣ a-s ărkăwăl n-tassaɣt wa ăynayăn ijăn s-ašni-nin wa madăn-inɣəl dăɣ-ăddimmăt-năwăn
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 măšan, ənhəywăt-ak ămaɣdar-in, ənta-da-dăɣ dăr-i oharăn.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ăsidătteɣ-awăn a-s Ăgg-ăgg-adəm, ătiwatăs ad-t-iba măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr!»
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ad-tinməsəstinăn ya inəṭṭulab jer-iman-năsăn i-ad-əlmədăn ere wa ihălăn ad-ăj tăkunt-ten-dăɣ.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Tənkăr dăɣ-săn tamădašt tăṣṣoohet ălwăqq-wen-dăɣ i-ad-əlmədăn ere wa dăɣ-săn ojărăn.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Innʼ-asăn Ɣisa: «Imănokalăn ăsiikălen əddəwəlăn-wi făll-ăxkamăn măšan, hakd a-wen-dăɣ, ărhan ad-hasăn-itawănna dăgg-ălxer
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 măšan, kăwăweḍ, wăr jem a-wen: Wa ojărăn dăɣ-wăn, umaset šund wa ənḍărrăn, wa n-ămizăr, umaset ănaxdim n-wi iyyăḍnen.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Ăssistănăɣ-kăwăn: əndek ere wa ăniihăjjăn d-semɣar jer-ere wa ăqqiimăn itatt d-ere wa has-ixdamăn? Wădden wa ăqqiimăn itatt a ăniihăjjăn d-semɣar. Ăywa! Năkk a-s kăwăn-dd-oseɣ, əjeɣ iman-in jere-wăn dăɣ-edăgg n-ănaxdim.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Kăwăneḍ-i-dăɣ ɣas, ad-dd-ăqqimănen təlkamăm-ahi ḍarăt aɣăna wa ənhăyăɣ,
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 a-wen-dăɣ a făl, tajjăɣ Təmmənəya ta n-Abba-nin jer-ifassăn-năwăn s-əmmək wa s-tăt-ija jer-wi-nin,
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 i-ad-dăr-wăn ahărăɣ išəkša d-isəswa dăɣ-Təmmənəya-nin, tăqqayməm făll-tisăqqima n-təmmənukəla i-ad-təšrăɣăm tiwsaten ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Innă Ălɣalim Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Simyon, Simyon, ittăr iblis turhajăt n-ad-kăwăn-iskənsəkət šund ălkăma
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 măšan, dălăɣ-ak Măssinăɣ i-ad-wăr-ăba immun-năk săr-i; afăl hi-dd-tăqqălăd, səbdəd ayətma-k dăɣ-ăddin.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, năkk, ăsidăwăɣ i-ad-dăr-k idawăɣ s-takărmut hakd-dăɣ s-tamăttant.»
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Innʼ-as Ɣisa: «Bəṭrus, ăssiilmădăɣ-kăy a-s, a-s mad-iwət ekăz ăɣora ašăl-i-dăɣ, tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Innʼ-asăn Ɣisa iket-năsăn ḍarăt-a-wen: «Ălwăqq wa d-kăwăn-ăšmašălăɣ s-tizarăt wăr tăwweyăm aẓrəf wăla šăkkoš, wăla tifădelen, ajăn ăba-hin hărăt fălla-wăn.» Ǝnnăn-as: «Wăla a ənḍărrăn.»
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ɣas, innʼ-asăn: «Ămăra, ere ilăn aẓrəf, iḍkəlet-t, ere ilăn šăkkoš, išləjet-t, ere dăɣ-wăn wărăn ila tăkoba, ižănšet-in anăkăbba-net i-ad-tăt-ikrəš
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 ed, ălleɣeɣ-awăn a-s a-wa ătwănnăn făll-i dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s inna:
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ǝnnăn-as əntăneḍ: «Ălɣalim, sănatăt tikobawen da»; innʼ-asăn: «Tăkat, igdăh-awăn măjrăd!»
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Ifăl dihen ɣas, ăddew dăr-săn s-taḍaɣt ta n-əzzăytun ed, ăru-dăɣ a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ǝwwăḍăn-in taḍaɣt-en ɣas, innʼ-asăn: «Ădəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis.»
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Iššənkăš-in Ɣisa fălla-săn s-əḍḍəkuḍ n-tejere n-tăhunt, irkăɣ, ad-itəddal Măssinăɣ,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 ijanna: «Abba, kunta tărhed a-wen-dăɣ, səssijəj-ahi kara n-tisnant-ta-dăɣ măšan hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ijanna a-wen-dăɣ a-s has dd-ănfalăl ănjălos n-Măssinăɣ i-ad-t-isəṣṣuhət.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Idgăẓ Ɣisa, ijlăy hullan dăɣ-tamădilt n-Măssinăɣ har tămoos tide-net a olăhăn d-tikruten n-ašni dd-titrəkkitnen făll-ăkall.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Imdă d-tamădilt n-Măssinăɣ ɣas ibdăd, iqqăl-dd inəṭṭulab-net, ogăẓ-tăn-dd tăssooḍăs-tăn tisnant.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Innʼ-asăn: «Ma s-təṭṭasăm? Ǝnkărăt-dd, ădəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis.»
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Hărwa-dăɣ ămmiijrăd i-inəṭṭulab-net a-s dd-osa ejhăn wa t-ittărăn, ăzzar-as iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin wa s-isəm-net Yăhudəs. Ohăẓ-dd Yăhudəs Ɣisa i-ad-t-asəs dăɣ-idmarăn-net
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 măšan, innʼ-as Ɣisa: «Ɣas kăyy Yăhudəs, əmmək wa-dăɣ a-s saɣdarăd Ăgg-ăgg-adəm?»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ǝnhăyăn inəṭṭulab wi iyyăḍnen a-wa ikkăn iji ɣas, ənnăn: «Ak năwtet-t s-tikobawen-nănăɣ meɣ?»
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Iwăt iyyăn dăɣ-săn akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen s-tăkoba-net, ištăf-dd taməẓẓujt-net ta n-aɣil.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Iɣtăl-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Wăr jem a-di.» Iḍăs taməẓẓujt n-ăhaləs, ăzozăy-t.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Innă Ɣisa i-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imănokalăn n-ălgomităn wi ăɣlăfnen ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-inušămăn n-Iṣrayil d-wi t-ăššunjătnen: «Ma s-săr-i dd-tăwwayăm tikobawen d-iboriyăn šund ănaɣtaf?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Wădden hak ašăl ărtayăɣ dăr-wăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, mafăl wăr hi-dăɣ-s tărmesăm; əlmədăt a-s ašăl-wa-dăɣ, ašăl-năwăn kăwăneḍ d-Iblis d-tihay-net.»
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ărmăsăn Ɣisa, əlwăyăn-t s-ehăn n-ămănokal wa n-kăl-tikutawen, ijʼ-asăn Bəṭrus alkum šəjren.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 A-s hin-əwwăḍăn dihen, irɣă efew dăɣ-ammas n-ăɣalla, əzzahăn săr-s ăddinăt; ijjăš Bəṭrus ənta-dăɣ, iglă ăqqima edes i-ăddinăt-en.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Tənhăy-t tănaxdimt tiyyăt ăqqiima s-efew, təknʼ-e azəjjəzz, tənnă: «Hannăyăm-t wa-daɣ, amidi n-Ɣisa.»
56 — ausente —
57 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innʼ-as: «Tamăḍt, wăr t-əzzeyăɣ.»
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen-dăɣ, inhăy-t ăwadəm iyyăn daɣ, innʼ-as: «Iyyăn dăɣ-săn a tămoosăd.» Innʼ-as Bəṭrus: «Ăhaləs, ălɣafyăt-năk.»
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Okăy a iwwăḍăn ăssaɣăt ḍarăt-a-wen, ikyăd dăɣ-s ăhaləs iyyăn, inna: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s ăhaləs-i-dăɣ, amidi-năsăn făl-a-s ənta-dăɣ, i n-Galila.»
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Innʼ-as Bəṭrus: «Ăhaləs, wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.» Diha-dăɣ d-innă Bəṭrus a-wen-dăɣ, hărwa-dăɣ ămmijrăd a-s iwăt ekăz ăɣora.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Innăḍ-dd săr-s Ɣisa, ămmoqqăs asawaḍ-năsăn, iknă dăɣ-s Ɣisa akăyad ɣas, iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija a-s has-innă: «A-s mad-iwət ekăz ăɣora ašăl-i-dăɣ, tăkkuuddălăd taməzzuyt-in har kăraḍ ihăndăggan.»
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Izjăr Bəṭrus, ad-ihall a-wa-dăɣ has-ja tisnant.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Ǝzzănăn meddən-wi jănen ənniyăt i-Ɣisa săr-s, ad-dăɣ-s ḍaẓẓăn, təggatăn-t;
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 ăqqănăn idəm-net s-ekăršăy, ad-has-jannen: «Luləy ya, tăllăɣed-anăɣ ere wa kăy-iwătăn.»
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ad-sikuforăn, gaggărăn-t.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Ăffăw ɣas, ăddew-dd ălžămaɣăt wa n-inušămăn n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, əlwăyăn Ɣisa s-kăl-ăššăreɣa.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Ǝwwăḍăn-in ɣas, əssəstănăn-t, ənnăn-as: «Kunta kăyy a-s Ălmasex, əkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt.» Innʼ-asăn: «Kud-hawăn-tăn-ənneɣ-dăɣ, wăr hi-e-təfləsăm;
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 kud-kăwăn-əssəstănăɣ daɣ, wăr hi-e-tăwwăžžăbăm
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 măšan, əlmədăt a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Măssinăɣ-i ilăn tărna.»
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ǝnnăn-as iket-dăɣ-năsăn: «Adiš kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ?» Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ iman-năwăn, tənnăm a-s năkk a t-ămoosăn.»
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Ǝnnăn ălwăqq-wen: «Ma nətajj i-tajuhe săl ta-dăɣ? Wădden nəslă năkkăneḍ iman-nănăɣ i-a-wa dd-izjărăn emm-net.»
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.