Lucas 22
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ohăẓ-dd ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen ti wăr tăskăf tăẓẓa ɣas,
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 əggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ad-tattărăn əmmək s-əjăn iman n-Ɣisa măšan, təgdăl-asăn-t tuksəḍa ta jăn i-tamətte.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-ijjăš Iblis Yăhudəs Isxaryut, iyyăn dăɣ-inəṭṭulab n-Ɣisa wi n-măraw d-əssin,
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 iglă, imməjrăd d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imănokalăn n-ălgomităn, ănmăknăn dăr-s i-ad-hasăn-isăɣdăr Ɣisa.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Ăsdăwăt-tăn a-wa hasăn-inna, əjjăšăn-as ărkăwăl n-ad-t-əkfən aẓrəf,
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 irḍʼ-asăn, ad-itammăɣ i-ăssaɣăt ănnuflăyăn d-wăr t-təlla tamətte edes i-Ɣisa i-ad-hasăn-t-isəttărməs.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Osă-dd ašăl wa dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen-ti wăr ha tăẓẓa d-ɣarrăsnăt taɣsiwen ti n-Faṣka,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 ăšmašăl Ɣisa Bəṭrus d-Exya, innʼ-asăn: «Ăglăt, səmməjnum-anăɣ imənsiwăn wi n-ămudd wa n-Faṣka.»
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ǝnnăn-as: «Ǝndek diha d-tărhed ad-tăn-nəsəmmujnət?»
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Innʼ-asăn: «Diha-dăɣ d-e-təjjəšăm aɣrəm ad-dăr-wăn-e-immuqqəs ăhaləs dd-iktarăn, əlkəmăt-as s-ehăn wa mad-ijjəš,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 tənnəm i-măssi-s n-ehăn-en: ‹Innʼ-ak ălɣalim, səkən-anăɣ edăgg dăɣ-ehăn-năk wa-dăɣ mad-səssikəyăɣ ămudd wa n-Faṣka năkk d-inəṭṭulab-in.›
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ad-kăwăn-isəkən ehăn n-soro dăɣ-ămmujnen isəftaɣ, dihen-dăɣ ad-mad-nəsəssikəy ămudd.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Ǝglăn, ənhăyăn hărătăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-tăn-inna Ɣisa, ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.»
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Ămmujnăt-dd hărăt iket-net, əskărăn-dd imənsiwăn ɣas, ănɣăyma Ɣisa d-inəmmušal dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn,
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 innʼ-asăn: «Ăsdărhănăɣ hullan ad-dăr-wăn ahărăɣ Faṣka-ta-dăɣ hărwa wăr-ăqquzzăbeɣ
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 făl-a-s, ădduuttăt a-s ăbas ilkam, ad-dăr-wăn tăt-oharăɣ hundăɣ har ašăl wa d-mad-ăttălmăd ălmăɣna-net dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Iḍkăl-dd Ɣisa kara han aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, ăjoḍăy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-en i-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Năɣəbbətăt a-wa jer-iman-năwăn
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 făl-a-s, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s wăr-ilkem ɣur-ašăl-i-dăɣ ad-əsweɣ a dd-ijmaḍăn lăɣnăb, hundăɣ har ašăl-wa dd-mad-tass Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Iḍkăl Ɣisa ḍarăt-a-wen tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ, irẓʼ-et təzzar, ăẓun-asăn-tăt, innʼ-asăn: «A-wa taɣəssa-nin ta mad-ăkfăɣ dăɣ-idăggan-năwăn, tuẓanăt tajəlla jer-iman-năwăn kăwăneḍ-dăɣ i-ad-hi-dd-kittəwăm.»
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Ǝssəmdăn tetăte ɣas, iḍkăl kara han aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, innʼ-asăn: «A-wa ihăn kara-i-dăɣ a-s ărkăwăl n-tassaɣt wa ăynayăn ijăn s-ašni-nin wa madăn-inɣəl dăɣ-ăddimmăt-năwăn
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 măšan, ənhəywăt-ak ămaɣdar-in, ənta-da-dăɣ dăr-i oharăn.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ăsidătteɣ-awăn a-s Ăgg-ăgg-adəm, ătiwatăs ad-t-iba măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr!»
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ad-tinməsəstinăn ya inəṭṭulab jer-iman-năsăn i-ad-əlmədăn ere wa ihălăn ad-ăj tăkunt-ten-dăɣ.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Tənkăr dăɣ-săn tamădašt tăṣṣoohet ălwăqq-wen-dăɣ i-ad-əlmədăn ere wa dăɣ-săn ojărăn.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Innʼ-asăn Ɣisa: «Imănokalăn ăsiikălen əddəwəlăn-wi făll-ăxkamăn măšan, hakd a-wen-dăɣ, ărhan ad-hasăn-itawănna dăgg-ălxer
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 măšan, kăwăweḍ, wăr jem a-wen: Wa ojărăn dăɣ-wăn, umaset šund wa ənḍărrăn, wa n-ămizăr, umaset ănaxdim n-wi iyyăḍnen.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Ăssistănăɣ-kăwăn: əndek ere wa ăniihăjjăn d-semɣar jer-ere wa ăqqiimăn itatt d-ere wa has-ixdamăn? Wădden wa ăqqiimăn itatt a ăniihăjjăn d-semɣar. Ăywa! Năkk a-s kăwăn-dd-oseɣ, əjeɣ iman-in jere-wăn dăɣ-edăgg n-ănaxdim.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 Kăwăneḍ-i-dăɣ ɣas, ad-dd-ăqqimănen təlkamăm-ahi ḍarăt aɣăna wa ənhăyăɣ,
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 a-wen-dăɣ a făl, tajjăɣ Təmmənəya ta n-Abba-nin jer-ifassăn-năwăn s-əmmək wa s-tăt-ija jer-wi-nin,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 i-ad-dăr-wăn ahărăɣ išəkša d-isəswa dăɣ-Təmmənəya-nin, tăqqayməm făll-tisăqqima n-təmmənukəla i-ad-təšrăɣăm tiwsaten ti n-mărawăt d-sănatăt n-Iṣrayil.»
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Innă Ălɣalim Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Simyon, Simyon, ittăr iblis turhajăt n-ad-kăwăn-iskənsəkət šund ălkăma
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 măšan, dălăɣ-ak Măssinăɣ i-ad-wăr-ăba immun-năk săr-i; afăl hi-dd-tăqqălăd, səbdəd ayətma-k dăɣ-ăddin.»
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, năkk, ăsidăwăɣ i-ad-dăr-k idawăɣ s-takărmut hakd-dăɣ s-tamăttant.»
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Innʼ-as Ɣisa: «Bəṭrus, ăssiilmădăɣ-kăy a-s, a-s mad-iwət ekăz ăɣora ašăl-i-dăɣ, tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Innʼ-asăn Ɣisa iket-năsăn ḍarăt-a-wen: «Ălwăqq wa d-kăwăn-ăšmašălăɣ s-tizarăt wăr tăwweyăm aẓrəf wăla šăkkoš, wăla tifădelen, ajăn ăba-hin hărăt fălla-wăn.» Ǝnnăn-as: «Wăla a ənḍărrăn.»
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ɣas, innʼ-asăn: «Ămăra, ere ilăn aẓrəf, iḍkəlet-t, ere ilăn šăkkoš, išləjet-t, ere dăɣ-wăn wărăn ila tăkoba, ižănšet-in anăkăbba-net i-ad-tăt-ikrəš
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 ed, ălleɣeɣ-awăn a-s a-wa ătwănnăn făll-i dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s inna:
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Ǝnnăn-as əntăneḍ: «Ălɣalim, sănatăt tikobawen da»; innʼ-asăn: «Tăkat, igdăh-awăn măjrăd!»
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Ifăl dihen ɣas, ăddew dăr-săn s-taḍaɣt ta n-əzzăytun ed, ăru-dăɣ a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ǝwwăḍăn-in taḍaɣt-en ɣas, innʼ-asăn: «Ădəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis.»
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Iššənkăš-in Ɣisa fălla-săn s-əḍḍəkuḍ n-tejere n-tăhunt, irkăɣ, ad-itəddal Măssinăɣ,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 ijanna: «Abba, kunta tărhed a-wen-dăɣ, səssijəj-ahi kara n-tisnant-ta-dăɣ măšan hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ijanna a-wen-dăɣ a-s has dd-ănfalăl ănjălos n-Măssinăɣ i-ad-t-isəṣṣuhət.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Idgăẓ Ɣisa, ijlăy hullan dăɣ-tamădilt n-Măssinăɣ har tămoos tide-net a olăhăn d-tikruten n-ašni dd-titrəkkitnen făll-ăkall.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Imdă d-tamădilt n-Măssinăɣ ɣas ibdăd, iqqăl-dd inəṭṭulab-net, ogăẓ-tăn-dd tăssooḍăs-tăn tisnant.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Innʼ-asăn: «Ma s-təṭṭasăm? Ǝnkărăt-dd, ădəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis.»
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Hărwa-dăɣ ămmiijrăd i-inəṭṭulab-net a-s dd-osa ejhăn wa t-ittărăn, ăzzar-as iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin wa s-isəm-net Yăhudəs. Ohăẓ-dd Yăhudəs Ɣisa i-ad-t-asəs dăɣ-idmarăn-net
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 măšan, innʼ-as Ɣisa: «Ɣas kăyy Yăhudəs, əmmək wa-dăɣ a-s saɣdarăd Ăgg-ăgg-adəm?»
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ǝnhăyăn inəṭṭulab wi iyyăḍnen a-wa ikkăn iji ɣas, ənnăn: «Ak năwtet-t s-tikobawen-nănăɣ meɣ?»
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Iwăt iyyăn dăɣ-săn akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen s-tăkoba-net, ištăf-dd taməẓẓujt-net ta n-aɣil.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Iɣtăl-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Wăr jem a-di.» Iḍăs taməẓẓujt n-ăhaləs, ăzozăy-t.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Innă Ɣisa i-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imănokalăn n-ălgomităn wi ăɣlăfnen ehăn n-ămudd wa măqqărăn d-inušămăn n-Iṣrayil d-wi t-ăššunjătnen: «Ma s-săr-i dd-tăwwayăm tikobawen d-iboriyăn šund ănaɣtaf?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Wădden hak ašăl ărtayăɣ dăr-wăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, mafăl wăr hi-dăɣ-s tărmesăm; əlmədăt a-s ašăl-wa-dăɣ, ašăl-năwăn kăwăneḍ d-Iblis d-tihay-net.»
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ărmăsăn Ɣisa, əlwăyăn-t s-ehăn n-ămănokal wa n-kăl-tikutawen, ijʼ-asăn Bəṭrus alkum šəjren.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 A-s hin-əwwăḍăn dihen, irɣă efew dăɣ-ammas n-ăɣalla, əzzahăn săr-s ăddinăt; ijjăš Bəṭrus ənta-dăɣ, iglă ăqqima edes i-ăddinăt-en.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Tənhăy-t tănaxdimt tiyyăt ăqqiima s-efew, təknʼ-e azəjjəzz, tənnă: «Hannăyăm-t wa-daɣ, amidi n-Ɣisa.»
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innʼ-as: «Tamăḍt, wăr t-əzzeyăɣ.»
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen-dăɣ, inhăy-t ăwadəm iyyăn daɣ, innʼ-as: «Iyyăn dăɣ-săn a tămoosăd.» Innʼ-as Bəṭrus: «Ăhaləs, ălɣafyăt-năk.»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Okăy a iwwăḍăn ăssaɣăt ḍarăt-a-wen, ikyăd dăɣ-s ăhaləs iyyăn, inna: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s ăhaləs-i-dăɣ, amidi-năsăn făl-a-s ənta-dăɣ, i n-Galila.»
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Innʼ-as Bəṭrus: «Ăhaləs, wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.» Diha-dăɣ d-innă Bəṭrus a-wen-dăɣ, hărwa-dăɣ ămmijrăd a-s iwăt ekăz ăɣora.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Innăḍ-dd săr-s Ɣisa, ămmoqqăs asawaḍ-năsăn, iknă dăɣ-s Ɣisa akăyad ɣas, iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija a-s has-innă: «A-s mad-iwət ekăz ăɣora ašăl-i-dăɣ, tăkkuuddălăd taməzzuyt-in har kăraḍ ihăndăggan.»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Izjăr Bəṭrus, ad-ihall a-wa-dăɣ has-ja tisnant.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ǝzzănăn meddən-wi jănen ənniyăt i-Ɣisa săr-s, ad-dăɣ-s ḍaẓẓăn, təggatăn-t;
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 ăqqănăn idəm-net s-ekăršăy, ad-has-jannen: «Luləy ya, tăllăɣed-anăɣ ere wa kăy-iwătăn.»
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Ad-sikuforăn, gaggărăn-t.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ăffăw ɣas, ăddew-dd ălžămaɣăt wa n-inušămăn n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, əlwăyăn Ɣisa s-kăl-ăššăreɣa.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Ǝwwăḍăn-in ɣas, əssəstănăn-t, ənnăn-as: «Kunta kăyy a-s Ălmasex, əkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt.» Innʼ-asăn: «Kud-hawăn-tăn-ənneɣ-dăɣ, wăr hi-e-təfləsăm;
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 kud-kăwăn-əssəstănăɣ daɣ, wăr hi-e-tăwwăžžăbăm
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 măšan, əlmədăt a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Măssinăɣ-i ilăn tărna.»
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ǝnnăn-as iket-dăɣ-năsăn: «Adiš kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ?» Innʼ-asăn: «Kăwăneḍ iman-năwăn, tənnăm a-s năkk a t-ămoosăn.»
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ǝnnăn ălwăqq-wen: «Ma nətajj i-tajuhe săl ta-dăɣ? Wădden nəslă năkkăneḍ iman-nănăɣ i-a-wa dd-izjărăn emm-net.»
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.