Lucas 12

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ḍarăt-a-wen, tăddew-dd tamətte-i-dăɣ tăjjet s-Ɣisa har dd-ăqqimăn ăddinăt tinməkukulăn. Innă Ɣisa i-inəṭṭulab-net s-tizarăt: «Ăjăt ənniyăt i-tăẓẓa ta n-təlmənufăɣa n-kăl-faris.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Wăr t-illa a ăttunkălăn s-wădden ad-dd-infiləl, wăr t-illa a iffarăn s-wădden ad-dd-iffukkăr.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 A-wen-dăɣ a făl, a tənnăm dăɣ-takše-dăɣ, ad-dd-iffukkăr, a tăsmătăktăkăm dăɣ-ammas n-ihănan-năwăn-dăɣ, ad-t-săqqəyən ăddinăt făll-afălla n-ihănan-năsăn.»
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 «Kăwăneḍ-i n-imidiwăn-in, ənneɣ-awăn: wăr tăksuḍăm dăgg-adəm-i wăren ăddobăt ar tenăɣe n-taɣəssa-năwăn, wăr t-illa a ăddoben săl a-wen-dăɣ.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Ăyyăt-ahi ad-hawăn-ăllăɣeɣ ere wa s-təlam s-ad-t-tuksaḍăm: Uksaḍăt Măssinăɣ-i inaqqăn, ila daɣ ḍarăt-a-wen tărna s-kăwăn-in-ijăr dăɣ-žohănnăma, tidət, ənta-en-dăɣ a-s lam s-ad-t-tuksăḍăm!
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Ɣur-wăn, wădden təssanăm a-s iba n-təfărre n-tošəmba a făl hin-nazzăn səmmos dăɣ-săn sănatăt tammaten? Hakd a-wen-dăɣ, wăr tăn-iha i hin-itatăwa Măssinăɣ,
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 wăr tărmeɣăm, wăla amẓadăn n-eɣăf-năwăn, ăḍinăn, tojărăm abrək n-igḍaḍ ălqim.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 Ălleɣeɣ-awăn a-s ere ăsjăyhăn dăgg-adəm a-s năkk a t-ilăn, ad-ăjjayhăɣ năkk-dăɣ i n-Ăgg-ăgg-adəm dat-ănjălosăn n-Măssinăɣ a-s ăwadəm-en, i-nin.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Ere daɣ wa hi-ăkkuddălăn dat-dăgg-adəm, ad-t-əkkuddəlăɣ năkk-dăɣ dat-ănjălosăn n-Măssinăɣ.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Ere innăn a lăbasăn dăɣ-isălan n-Ăgg-ăgg-adəm-dăɣ, ăddobăt ad-ijrəw tenăšše n-a-wen măšan, ăwadəm wa ăskafărăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 Afăl tămewăyăm s-ăššăreɣa dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, meɣ daɣ dat-kăl-ăššăreɣa d-əlxəkum, wăr kăwăn-ităšăwwašet əmmək wa s-mad-təhələm iman-năwăn wăla a-wa mad-tənnəm,
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 afăl ălwăqq wa d-tamăjradăm, Unfas Šăddijăn a kăwăn-e-isăɣrən ăssaɣăt-wen-dăɣ a-wa s-ănihăjja s-ad-tăn-tənnəm.»
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Ijanna Ɣisa a-wen-dăɣ a-s dd-iggăd ăwadəm iyyăn dăɣ-tamətte, innʼ-as: «Ălɣalim, ănn i-ăŋŋa-ɣ a dăr-i uẓan tăkasit-nănăɣ.»
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Innʼ-as Ɣisa: «Ăhaləs, mi hi-ijăn ălqaḷḷi-năwăn tuẓanăɣ-awăn tăkasit.»
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Inna Ɣisa i-tamətte ḍarăt-a-wen: «He kăwăneḍ! Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-tărha n-hărăt făl-a-s, ăgg-adəm, kud-ila hărăt-dăɣ, wădden ărrəzăɣ-net a iḍmanăn tămudre-net.»
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Issăɣlăy-tăn tangalt, innʼ-asăn: «Kăla t-illa ăhaləs n-amărrəzăɣ ilan išəkraš has-dd-izajjăr ălfăyda măqqoorăn.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Inhăy a-s ibbăɣăr hullan ɣas, iqqăl-dd ad-ijanna i-iman-net: ‹Năkk-i-dăɣ, ma mad-ăjăɣ, ăbas leɣ edăgg ăwwayăn əttăɣam-in?›
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Ijʼ ăddăbara i-iman-net, innă: ‹Ad-ărẓăɣ ijăndăn-in, sădəyăɣ i tăn-ojărnen, sădwăɣ dăɣ-săn ălkăma-nin d-a-wa leɣ iket-net,
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 dihen, ad-ănnăɣ i-iman-in: Ya iman-in, sunfăt, təkšəm, təzhəm dăɣ-tănoflayt, itwar-awăn ărrəzăɣ madăn-ăj iwətyan ăjjootnen.›
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Diha-dăɣ d-issəmda tənna n-a-wen, ad-has-innă Măssinăɣ: ‹Isəm n-enəbbeddəl, ad-kăy-iba ehăḍ-i-dăɣ, ɣas mi madăn-ikus a-wa ăjjen tăsdăwăd?›
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Šund a-wen-dăɣ a madăn-irməs ere ijmarăn iman-net wăr-ikəttəw Măssinăɣ.»
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ: wăr kăwăn-jărrăwnet inəzjam n-a-wa mad-təkšəm d-a-wa mad-təswəm d-a-wa mad-təlsəm.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Iman-năwăn, ojărăn tetăte; ăssexăt n-taɣəssa-năwăn daɣ, ojăr isəlsa.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Ǝkyədăt ɣas dăɣ-iẓuyaj, wăr tədumun, wăr təjlubun, wăr len timšiten wăla ijăndăn măšan, ăssodăr-tăn Măssinăɣ, tufăm-tăn s-a ăjjeen.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Ǝndek ɣas dăɣ-wăn wa ăddoben s-inəzjam-net, ad-isiwəḍ taɣrəst-net wăla s-a ogdăhăn d-emm n-asənnan?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Šămad a ogdăhăn d-a-wen-dăɣ təmmətkit wăr t-tăddobem, adiš ma dăɣ-toẓarăm dăɣ-a-wa săl a-wen?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Ǝkyədăt ɣas dăɣ-tadăwla n-tăboyt: wăr ẓətt, wăr ẓəmməy măšan, wălʼ ămănokal Sulăyman hakd terše-net iket-net, wăr kăla ojăr tăboyt-i-dăɣ asəssihăɣ n-ašăl.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Ɣas kunta Măssinăɣ isalsa teyəšše n-išəkraš s-ašăl-i-dăɣ təbdaj, ašəkka ad-hin-tărɣ dăɣ-efew s-əmmək-wen-dăɣ, ăbʼ ăṭṭăma n-ad-wăr hawăn-iẓẓəẓmăy kăwăneḍ. Təmmətkit ija immun-năwăn!
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Wăr kăwăn-daggăẓnet inəzjam n-a-wa mad-təkšəm d-a-wa mad-təswəm.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Hărătăn-win-dăɣ, kăl-ăddunya a ɣallăbăn. Kăwăneḍ, Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn, wăr t-illa a-s tămiɣatărăm s-wădden, issan-t.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Ǝmmăɣăt s-tizarăt i-Təmmənəya n-Măssinăɣ, dihen, ad-hawăn-in-iwwaḍ a-wa iyyăḍăn.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Tahrut-in ta ənḍărrăt, wăr tărmeɣăm făl-a-s, irha Abba-năwăn, ad-ăj Təmmənəya-net dăɣ-ifassăn-năwăn,
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 tužžărăt-in a-wa lăm, təktəm-t i-tilăqqiwen, təjəm i-iman-năwăn aẓrəf iɣlalăn d-ijăndăn s-wăr-iɣəššəd a-wa dăɣ-săn itwărăn ed išənnawăn, wăr tăn-hen imăkrăḍăn wăla temedhe.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Tidət-dăɣ a-s inəzjam n-ulh n-ăwadəm, wăr təffilăn dihad itwăr təla-net.»
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 «Ɣaymăt tasidăwăm, təjbasăm, tăssirɣăm tiftəl-năwăn.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Alăhăt d-inaxdimăn əqqalnen i-măssi-săn dd-ifalăn aẓli s-tišrayăt n-ehăḍ s-ad-dd-itis ɣas, oran-as emm n-ehăn.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Tənḍəḍ i-eklan-en-dăɣ dd-mad-agəẓ măssi-săn okayăn ăssaɣăt s-tăn-dd-osa-dăɣ. Ăsidătteɣ-awăn a-s afăl tăn-dd-osa, ad-ijbəs ənta iman-net, isăqqaymʼ-en, isəmmənsəw-tăn.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Jer-iqqăl-dd s-tišrayăt n-ehăḍ wăla s-emăɣăr, tənḍəḍ i-inaxdimăn-wi dd-mad-agəẓ okayăn.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Wădden kăwăneḍ iman-năwăn təssanăm a-s ənnăr issan măssi-s n-ehăn ăssaɣăt wa s-t-dd-itis emăkrăḍ s-ehăḍ i-ad-ărẓ ehăn-net, iket-di, wăr-itəṭṭəs i-ad-has-ărẓ emăkrăḍ ehăn-net.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Kăwăneḍ-dăɣ, ɣaymăt tăsidăwăm, tăɣtafăm ed Ăgg-ăgg-adəm, ad-dd-ass s-ăssaɣăt d-wăr fălla-s jem.»
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, năkkăneḍ ɣas a tăssiɣlăyăd tangalt-ta-dăɣ meɣ nohar-tăt d-ăddinăt-wi iyyăḍnen?»
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Innʼ-as ălɣalim Ɣisa: «Ǝndek ănaxdim wa n-ăgg-ărkăwăl ijrahăn hărăt? Ǝnta-en-dăɣ a mad-isăɣləf măssi-s ehăn-net i-ad-ituẓan imənsiwăn i-inaxdimăn-wi iyyăḍnen.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Tənḍəḍ i-akli wa dd-mad-agəẓ măssi-s ăddunkăt dăɣ-ălxidmăt wa dăɣ-t ija, ălwăqq s-t-dd-osa-dăɣ.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Ăsidătteɣ-awăn a-s wen ənta, ad-t-isăɣləf măssi-s ehăre-net iket-net
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 măšan, ănaxdim wa innăn dăɣ-iman-net: ‹Năkk, măssi-ɣ ăhoja-hin făll-i›, oḍa ḍarăt-a-wen dăɣ-inaxdimăn d-tinaxdimen ti iyyăḍnen, ad-tăn-itəggat, itatt, isass əlxəmăr har t-ijmăḍ ənniyăt,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 ănaxdim-en, ilkam ad-t-dd-iɣdăr măssi-s dăɣ-ašăl d-ăssaɣăt d-wăr fălla-s ija, ilməd s-erk əššăɣəl wa t-išlăn a ija a-wa-dăɣ; afăl t-dd-osa, ad-t-iqquzzəbət, isărtəy-t d-inămăšrayăn dăɣ-edăgg wăr-iha ar tahăla d-aẓəmmăkărkəẓ n-isenăn făl tămujriẓt.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 A-wen-dăɣ a făl ănaxdim-wa issanăn erhet n-măssi-s, ăqqima wăr t-ija, əlkamnăt dăɣ-s tiwit ăjjootnen
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 măšan, ănaxdim-wa wărăn issen erhet n-măssi-s, ija a wărăn oɣed, ad-ijrəw tiwit wăren əjjət. Ere ijrawăn a ăjjen, ad-dăɣ-s itwəttar a ăjjeen, ere iɣlafăn a măqqoorăn, ad-dăɣ-s itwəttar daɣ ad-dd-ikkəs a măqqoorăn.»
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Oseɣ-dd i-ad-sărɣăɣ efew făll-ăkall, ăsidărhănăɣ a-s ăru d-irɣa.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Ilkam dăɣ-i atwəsəlmaɣ s-wăr mad-sunfăɣ făw wăr-ija.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Ak tăɣelăm ălɣafyăt a-s dd-oseɣ i-ad-t-ăkfăɣ i-ăkall? Ăbo, ənneɣ-awăn, tăbəḍḍawt a săr-s dd-ăwwăyăɣ.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Ɣur-ašăl-i-dăɣ, wăla-dăɣ ehăn han səmmos ăddinăt, ad-ənməkšărăn jer-iman-năsăn, ad-əššunjun wi n-kăraḍ wi n-əssin, əššunjun daɣ wi n-əssin wi n-kăraḍ.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Ad-ibḍəw abba d-rure-s, ibḍəw alyaḍ d-ti-s, təbḍəw anna d-elle-s, təbḍəw talyaḍt d-ma-s, təbḍəw taḍăggalt d-hănne-s n-rure-s, təbḍəw tamăḍt d-taḍăggalt-net.»
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Innă Ɣisa daɣ i-tamətte: «Wădden e-d tənhăyăm tejărăkt təzjar-dd s-emăynăj, ad-tənnəm: ‹Osʼ-anăɣ ajənna›, ăj a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-tăn-tənnăm;
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 e-d tənhăyăm daɣ aḍu wa dd-ihan s-afălla, ad-tənnəm: ‹Ilkam dăɣ-năɣ ašăl ăkkuusăn›, ăj a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-tăn-tənnăm.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Ălmunafeɣăn a tămoosăm! Kăwăneḍ-i əssănnen teɣăre n-išmal wi n-išənnawăn d-ăkall, uhən-dăɣ, indar-awăn ad-təfhəmăm ăzzăman wa fălla-wăn ijăn ašăl-i-dăɣ.
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 Mafăl wăr tăddobem ad-təlmədăm ɣur-iman-năwăn iji n-a-wa olăɣăn?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 E-d kăy-iɣra ere kăy-ăsiwărăn uḍlem s-ăššăreɣa, əttăr əmmək s-dăr-s tănmăknăd hărwa wăr hin-tăwweḍăm ehăn wa n-ăššăreɣa, dihen, wăr mad-kăy-irməs ăgg-ăššăreɣa, ăjʼ-ik dăɣ-ifassăn n-əlxəkum ed, əlxəkum afăl təjjăšăd ifassăn-net, ad-kăy-ăj dăɣ-takărmut.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Ăsidătteɣ-ak a-s edăgg-en, wăr mad-t-dd-təzjărăd a təkkăsăd wăr ẓelăd har tămma ta kăy-irwăs.»
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.