Lucas 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ḍarăt-a-wen, tăddew-dd tamətte-i-dăɣ tăjjet s-Ɣisa har dd-ăqqimăn ăddinăt tinməkukulăn. Innă Ɣisa i-inəṭṭulab-net s-tizarăt: «Ăjăt ənniyăt i-tăẓẓa ta n-təlmənufăɣa n-kăl-faris.
1 Enquanto isso ajuntou-se uma multidão de inúmeras pessoas, de tal modo que pisoteavam umas as outras, e ele começou a dizer primeiro aos seus discípulos: Cuidado com o fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Wăr t-illa a ăttunkălăn s-wădden ad-dd-infiləl, wăr t-illa a iffarăn s-wădden ad-dd-iffukkăr.
2 Porque não há nada encoberto que não seja revelado, nem oculto que não venha a se tornar conhecido.
3 A-wen-dăɣ a făl, a tənnăm dăɣ-takše-dăɣ, ad-dd-iffukkăr, a tăsmătăktăkăm dăɣ-ammas n-ihănan-năwăn-dăɣ, ad-t-săqqəyən ăddinăt făll-afălla n-ihănan-năsăn.»
3 Porquanto tudo o que em trevas falastes, será ouvido na luz, e o que nos quartos tiverdes falado nos ouvidos, será proclamado dos telhados.
4 «Kăwăneḍ-i n-imidiwăn-in, ənneɣ-awăn: wăr tăksuḍăm dăgg-adəm-i wăren ăddobăt ar tenăɣe n-taɣəssa-năwăn, wăr t-illa a ăddoben săl a-wen-dăɣ.
4 E eu vos digo meus amigos: Não tenham medo dos que matam o corpo e depois não têm mais o que fazer.
5 Ăyyăt-ahi ad-hawăn-ăllăɣeɣ ere wa s-təlam s-ad-t-tuksaḍăm: Uksaḍăt Măssinăɣ-i inaqqăn, ila daɣ ḍarăt-a-wen tărna s-kăwăn-in-ijăr dăɣ-žohănnăma, tidət, ənta-en-dăɣ a-s lam s-ad-t-tuksăḍăm!
5 Mas eu vos mostrarei a quem deveis temer: Temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, eu vos digo, a esse temei.
6 Ɣur-wăn, wădden təssanăm a-s iba n-təfărre n-tošəmba a făl hin-nazzăn səmmos dăɣ-săn sănatăt tammaten? Hakd a-wen-dăɣ, wăr tăn-iha i hin-itatăwa Măssinăɣ,
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses e nenhum deles fica esquecido diante de Deus?
7 wăr tărmeɣăm, wăla amẓadăn n-eɣăf-năwăn, ăḍinăn, tojărăm abrək n-igḍaḍ ălqim.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, porque valeis mais do que muitos pardais.
8 Ălleɣeɣ-awăn a-s ere ăsjăyhăn dăgg-adəm a-s năkk a t-ilăn, ad-ăjjayhăɣ năkk-dăɣ i n-Ăgg-ăgg-adəm dat-ănjălosăn n-Măssinăɣ a-s ăwadəm-en, i-nin.
8 Eu também vos digo: Todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ere daɣ wa hi-ăkkuddălăn dat-dăgg-adəm, ad-t-əkkuddəlăɣ năkk-dăɣ dat-ănjălosăn n-Măssinăɣ.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Ere innăn a lăbasăn dăɣ-isălan n-Ăgg-ăgg-adəm-dăɣ, ăddobăt ad-ijrəw tenăšše n-a-wen măšan, ăwadəm wa ăskafărăn dăɣ-isălan n-Unfas Šăddijăn, wăr-ilkem ad-has-in-ătiwănša.
10 E a todo aquele que falar uma palavra contra o Filho do homem, lhe será perdoada, mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo não lhe será perdoado.
11 Afăl tămewăyăm s-ăššăreɣa dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, meɣ daɣ dat-kăl-ăššăreɣa d-əlxəkum, wăr kăwăn-ităšăwwašet əmmək wa s-mad-təhələm iman-năwăn wăla a-wa mad-tənnəm,
11 E, quando eles vos conduzirem às sinagogas, aos magistrados e poderosos, não cuideis de como ou o que respondereis, ou o que direis;
12 afăl ălwăqq wa d-tamăjradăm, Unfas Šăddijăn a kăwăn-e-isăɣrən ăssaɣăt-wen-dăɣ a-wa s-ănihăjja s-ad-tăn-tənnəm.»
12 porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Ijanna Ɣisa a-wen-dăɣ a-s dd-iggăd ăwadəm iyyăn dăɣ-tamətte, innʼ-as: «Ălɣalim, ănn i-ăŋŋa-ɣ a dăr-i uẓan tăkasit-nănăɣ.»
13 E disse-lhe um da multidão: Mestre, fala ao meu irmão que ele divida comigo a herança.
14 Innʼ-as Ɣisa: «Ăhaləs, mi hi-ijăn ălqaḷḷi-năwăn tuẓanăɣ-awăn tăkasit.»
14 E ele lhe disse: Homem, quem me fez por juiz ou um divisor entre vós?
15 Inna Ɣisa i-tamətte ḍarăt-a-wen: «He kăwăneḍ! Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-tărha n-hărăt făl-a-s, ăgg-adəm, kud-ila hărăt-dăɣ, wădden ărrəzăɣ-net a iḍmanăn tămudre-net.»
15 E ele disse-lhes: Acautelai-vos e guardai-vos da cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que ele possui.
16 Issăɣlăy-tăn tangalt, innʼ-asăn: «Kăla t-illa ăhaləs n-amărrəzăɣ ilan išəkraš has-dd-izajjăr ălfăyda măqqoorăn.
16 E ele falou-lhes uma parábola, dizendo: A terra de um certo homem rico produziu com abundância;
17 Inhăy a-s ibbăɣăr hullan ɣas, iqqăl-dd ad-ijanna i-iman-net: ‹Năkk-i-dăɣ, ma mad-ăjăɣ, ăbas leɣ edăgg ăwwayăn əttăɣam-in?›
17 e ele pensava consigo mesmo, dizendo: O que eu farei pois não tenho espaço para guardar os meus frutos?
18 Ijʼ ăddăbara i-iman-net, innă: ‹Ad-ărẓăɣ ijăndăn-in, sădəyăɣ i tăn-ojărnen, sădwăɣ dăɣ-săn ălkăma-nin d-a-wa leɣ iket-net,
18 E ele disse: Eu farei isto: derrubarei os meus celeiros, e edificarei maiores, e ali eu colocarei todos os meus frutos e os meus bens.
19 dihen, ad-ănnăɣ i-iman-in: Ya iman-in, sunfăt, təkšəm, təzhəm dăɣ-tănoflayt, itwar-awăn ărrəzăɣ madăn-ăj iwətyan ăjjootnen.›
19 E eu direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens, para muitos anos; descansa, come, bebe e alegra-te.
20 Diha-dăɣ d-issəmda tənna n-a-wen, ad-has-innă Măssinăɣ: ‹Isəm n-enəbbeddəl, ad-kăy-iba ehăḍ-i-dăɣ, ɣas mi madăn-ikus a-wa ăjjen tăsdăwăd?›
20 Mas Deus lhe disse: Tolo, esta noite te requisitarão tua alma, e de quem serão estas coisas que tu preparaste?
21 Šund a-wen-dăɣ a madăn-irməs ere ijmarăn iman-net wăr-ikəttəw Măssinăɣ.»
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ: wăr kăwăn-jărrăwnet inəzjam n-a-wa mad-təkšəm d-a-wa mad-təswəm d-a-wa mad-təlsəm.
22 E ele disse aos seus discípulos: Por isso eu vos digo: Não sejais cuidadosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Iman-năwăn, ojărăn tetăte; ăssexăt n-taɣəssa-năwăn daɣ, ojăr isəlsa.
23 A vida é mais do que a comida, e o corpo é mais do que o vestuário.
24 Ǝkyədăt ɣas dăɣ-iẓuyaj, wăr tədumun, wăr təjlubun, wăr len timšiten wăla ijăndăn măšan, ăssodăr-tăn Măssinăɣ, tufăm-tăn s-a ăjjeen.
24 Considerai os corvos, que não semeiam, nem colhem, nem têm despensa, nem celeiro, e Deus os alimenta; quanto mais sois vós mais valiosos do que as aves?
25 Ǝndek ɣas dăɣ-wăn wa ăddoben s-inəzjam-net, ad-isiwəḍ taɣrəst-net wăla s-a ogdăhăn d-emm n-asənnan?
25 E qual de vós poderá, com os seus cuidados, acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Šămad a ogdăhăn d-a-wen-dăɣ təmmətkit wăr t-tăddobem, adiš ma dăɣ-toẓarăm dăɣ-a-wa săl a-wen?
26 Então se não sois capazes de fazer as coisas mínimas, por que andais cuidadosos com o restante?
27 Ǝkyədăt ɣas dăɣ-tadăwla n-tăboyt: wăr ẓətt, wăr ẓəmməy măšan, wălʼ ămănokal Sulăyman hakd terše-net iket-net, wăr kăla ojăr tăboyt-i-dăɣ asəssihăɣ n-ašăl.
27 Considerai os lírios, como eles crescem; eles não trabalham, nem fiam; e eu vos digo que Salomão em toda a sua glória não se vestiu como um deles.
28 Ɣas kunta Măssinăɣ isalsa teyəšše n-išəkraš s-ašăl-i-dăɣ təbdaj, ašəkka ad-hin-tărɣ dăɣ-efew s-əmmək-wen-dăɣ, ăbʼ ăṭṭăma n-ad-wăr hawăn-iẓẓəẓmăy kăwăneḍ. Təmmətkit ija immun-năwăn!
28 Então se Deus assim veste a erva, que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vestirá a vós, Oh pequena fé?
29 Wăr kăwăn-daggăẓnet inəzjam n-a-wa mad-təkšəm d-a-wa mad-təswəm.
29 E não busqueis o que comer, ou o que beber, nem sejais de mente duvidosa.
30 Hărătăn-win-dăɣ, kăl-ăddunya a ɣallăbăn. Kăwăneḍ, Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn, wăr t-illa a-s tămiɣatărăm s-wădden, issan-t.
30 Porque todas estas coisas as nações do mundo buscam; mas vosso Pai sabe que necessitais destas coisas.
31 Ǝmmăɣăt s-tizarăt i-Təmmənəya n-Măssinăɣ, dihen, ad-hawăn-in-iwwaḍ a-wa iyyăḍăn.
31 Mas antes, buscai o reino de Deus, e todas essas coisas vos serão acrescentadas.
32 Tahrut-in ta ənḍărrăt, wăr tărmeɣăm făl-a-s, irha Abba-năwăn, ad-ăj Təmmənəya-net dăɣ-ifassăn-năwăn,
32 Não temas, ó pequenino rebanho, porque é aprazível a vosso Pai dar-vos o reino.
33 tužžărăt-in a-wa lăm, təktəm-t i-tilăqqiwen, təjəm i-iman-năwăn aẓrəf iɣlalăn d-ijăndăn s-wăr-iɣəššəd a-wa dăɣ-săn itwărăn ed išənnawăn, wăr tăn-hen imăkrăḍăn wăla temedhe.
33 Vendei o que tendes, e dai esmolas; provei para vós bolsas que não envelheçam, tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega ladrão, nem a traça corrói.
34 Tidət-dăɣ a-s inəzjam n-ulh n-ăwadəm, wăr təffilăn dihad itwăr təla-net.»
34 Porque onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 «Ɣaymăt tasidăwăm, təjbasăm, tăssirɣăm tiftəl-năwăn.
35 Estejam cingidos os vossos lombos, e as vossas lâmpadas acesas,
36 Alăhăt d-inaxdimăn əqqalnen i-măssi-săn dd-ifalăn aẓli s-tišrayăt n-ehăḍ s-ad-dd-itis ɣas, oran-as emm n-ehăn.
36 e sede vós semelhantes aos homens que esperam que o seu senhor retorne das bodas, para que, quando ele vier e bater, eles possam abrir-lhe imediatamente.
37 Tənḍəḍ i-eklan-en-dăɣ dd-mad-agəẓ măssi-săn okayăn ăssaɣăt s-tăn-dd-osa-dăɣ. Ăsidătteɣ-awăn a-s afăl tăn-dd-osa, ad-ijbəs ənta iman-net, isăqqaymʼ-en, isəmmənsəw-tăn.
37 Abençoados são aqueles servos que, quando vier o senhor, os ache vigiando; em verdade eu vos digo que ele se cingirá, e os fará assentar à mesa, e, chegando-se, os servirá.
38 Jer-iqqăl-dd s-tišrayăt n-ehăḍ wăla s-emăɣăr, tənḍəḍ i-inaxdimăn-wi dd-mad-agəẓ okayăn.
38 E, se ele vier na segunda vigília, ou vier na terceira vigília, e assim os encontrar, abençoados são estes servos.
39 Wădden kăwăneḍ iman-năwăn təssanăm a-s ənnăr issan măssi-s n-ehăn ăssaɣăt wa s-t-dd-itis emăkrăḍ s-ehăḍ i-ad-ărẓ ehăn-net, iket-di, wăr-itəṭṭəs i-ad-has-ărẓ emăkrăḍ ehăn-net.
39 Mas sabei isto: que se o dono da casa soubesse a que hora viria o ladrão, ele teria vigiado, e não teria permitido que arrombasse a sua casa.
40 Kăwăneḍ-dăɣ, ɣaymăt tăsidăwăm, tăɣtafăm ed Ăgg-ăgg-adəm, ad-dd-ass s-ăssaɣăt d-wăr fălla-s jem.»
40 Por isso, estai vós prontos também; porque o Filho do homem vem em uma hora que não penseis.
41 Iggăd-dd Bəṭrus, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, năkkăneḍ ɣas a tăssiɣlăyăd tangalt-ta-dăɣ meɣ nohar-tăt d-ăddinăt-wi iyyăḍnen?»
41 Então, Pedro lhe disse: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Innʼ-as ălɣalim Ɣisa: «Ǝndek ănaxdim wa n-ăgg-ărkăwăl ijrahăn hărăt? Ǝnta-en-dăɣ a mad-isăɣləf măssi-s ehăn-net i-ad-ituẓan imənsiwăn i-inaxdimăn-wi iyyăḍnen.
42 E disse o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que seu senhor fará governante sobre os servos, para lhes dar uma porção de alimento na estação devida?
43 Tənḍəḍ i-akli wa dd-mad-agəẓ măssi-s ăddunkăt dăɣ-ălxidmăt wa dăɣ-t ija, ălwăqq s-t-dd-osa-dăɣ.
43 Abençoado é aquele servo, a quem o senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Ăsidătteɣ-awăn a-s wen ənta, ad-t-isăɣləf măssi-s ehăre-net iket-net
44 Em verdade eu vos digo que ele o fará governante sobre tudo o que ele tem.
45 măšan, ănaxdim wa innăn dăɣ-iman-net: ‹Năkk, măssi-ɣ ăhoja-hin făll-i›, oḍa ḍarăt-a-wen dăɣ-inaxdimăn d-tinaxdimen ti iyyăḍnen, ad-tăn-itəggat, itatt, isass əlxəmăr har t-ijmăḍ ənniyăt,
45 Mas, e se aquele servo disser em seu coração: O meu senhor atrasa em sua vinda, e começa a espancar os servos e servas, e a comer e a beber, e a embriagar-se,
46 ănaxdim-en, ilkam ad-t-dd-iɣdăr măssi-s dăɣ-ašăl d-ăssaɣăt d-wăr fălla-s ija, ilməd s-erk əššăɣəl wa t-išlăn a ija a-wa-dăɣ; afăl t-dd-osa, ad-t-iqquzzəbət, isărtəy-t d-inămăšrayăn dăɣ-edăgg wăr-iha ar tahăla d-aẓəmmăkărkəẓ n-isenăn făl tămujriẓt.
46 o senhor daquele servo virá em um dia quando ele não espera, e em uma hora quando ele não estiver ciente, e açoitá-lo-á severamente e irá designar-lhe sua porção com os incrédulos.
47 A-wen-dăɣ a făl ănaxdim-wa issanăn erhet n-măssi-s, ăqqima wăr t-ija, əlkamnăt dăɣ-s tiwit ăjjootnen
47 E o servo que sabia a vontade do seu senhor e não se preparou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites.
48 măšan, ănaxdim-wa wărăn issen erhet n-măssi-s, ija a wărăn oɣed, ad-ijrəw tiwit wăren əjjət. Ere ijrawăn a ăjjen, ad-dăɣ-s itwəttar a ăjjeen, ere iɣlafăn a măqqoorăn, ad-dăɣ-s itwəttar daɣ ad-dd-ikkəs a măqqoorăn.»
48 Mas, o que a não sabia e fez coisas dignas de açoites, será castigado com poucos açoites. Porque a quem quer que muito for dado, muito será requerido dele; e para o homem que muito foi confiado, muito mais se exigirá dele.
49 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Oseɣ-dd i-ad-sărɣăɣ efew făll-ăkall, ăsidărhănăɣ a-s ăru d-irɣa.
49 Eu vim para lançar fogo na terra; e o que eu quero, se este já está aceso?
50 Ilkam dăɣ-i atwəsəlmaɣ s-wăr mad-sunfăɣ făw wăr-ija.
50 Mas eu tenho um batismo para ser batizado; e como estou afligido até que venha a cumprir-se!
51 Ak tăɣelăm ălɣafyăt a-s dd-oseɣ i-ad-t-ăkfăɣ i-ăkall? Ăbo, ənneɣ-awăn, tăbəḍḍawt a săr-s dd-ăwwăyăɣ.
51 Suponhas que eu vim dar paz à terra? Eu vos digo: Não; mas antes divisão.
52 Ɣur-ašăl-i-dăɣ, wăla-dăɣ ehăn han səmmos ăddinăt, ad-ənməkšărăn jer-iman-năsăn, ad-əššunjun wi n-kăraḍ wi n-əssin, əššunjun daɣ wi n-əssin wi n-kăraḍ.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos em uma casa; três contra dois, e dois contra três.
53 Ad-ibḍəw abba d-rure-s, ibḍəw alyaḍ d-ti-s, təbḍəw anna d-elle-s, təbḍəw talyaḍt d-ma-s, təbḍəw taḍăggalt d-hănne-s n-rure-s, təbḍəw tamăḍt d-taḍăggalt-net.»
53 O pai estará dividido contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a sua nora, e a nora contra sua sogra.
54 Innă Ɣisa daɣ i-tamətte: «Wădden e-d tənhăyăm tejărăkt təzjar-dd s-emăynăj, ad-tənnəm: ‹Osʼ-anăɣ ajənna›, ăj a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-tăn-tənnăm;
54 E ele também dizia à multidão: Quando vedes subir uma nuvem do oeste, imediatamente dizeis: Lá vem chuva; e assim acontece.
55 e-d tənhăyăm daɣ aḍu wa dd-ihan s-afălla, ad-tənnəm: ‹Ilkam dăɣ-năɣ ašăl ăkkuusăn›, ăj a-wen s-əmmək-wa-dăɣ s-tăn-tənnăm.
55 E quando vedes soprar o vento sul, dizeis: Haverá calor; e assim acontece.
56 Ălmunafeɣăn a tămoosăm! Kăwăneḍ-i əssănnen teɣăre n-išmal wi n-išənnawăn d-ăkall, uhən-dăɣ, indar-awăn ad-təfhəmăm ăzzăman wa fălla-wăn ijăn ašăl-i-dăɣ.
56 Hipócritas, podeis discernir a face da terra e do céu; mas, como não discernis este tempo?
57 Mafăl wăr tăddobem ad-təlmədăm ɣur-iman-năwăn iji n-a-wa olăɣăn?
57 Sim, e por que vós mesmos não julgam o que é certo?
58 E-d kăy-iɣra ere kăy-ăsiwărăn uḍlem s-ăššăreɣa, əttăr əmmək s-dăr-s tănmăknăd hărwa wăr hin-tăwweḍăm ehăn wa n-ăššăreɣa, dihen, wăr mad-kăy-irməs ăgg-ăššăreɣa, ăjʼ-ik dăɣ-ifassăn n-əlxəkum ed, əlxəkum afăl təjjăšăd ifassăn-net, ad-kăy-ăj dăɣ-takărmut.
58 Porque, quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para pôr em ordem o assunto com ele no caminho, para que ele não te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao oficial, e o oficial te lance na prisão.
59 Ăsidătteɣ-ak a-s edăgg-en, wăr mad-t-dd-təzjărăd a təkkăsăd wăr ẓelăd har tămma ta kăy-irwăs.»
59 Eu te digo que não sairás de lá enquanto não pagares o último ceitil.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.