Lucas 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ăsnăfrăn ălɣalim Ɣisa ḍarăt-a-wen, əssayăt timərwen n-ănăṭṭalib d-əssin, ăšmašăl-tăn s-əssin-əssin i-ad-has-izarăn s-idăggan wi s-ikittəw ad-tăn-immăr.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Innʼ-asăn: «Ašəkrəš ăggolăt, əttăɣam ijjət măšan, wăr-əjjətăn inaxdimăn t-olăynen, ădəlăt măssi-s n-ašəkrəš i-ad-dd-išəmmišəl inaxdimăn olăynen ašəkrəš-net.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Săjdăt! Ăglăt, ăšimašălăɣ-kăwăn i-ad-talăhăm d-ikərwatăn əllanen jer-tiɣəs.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Wăr tiwəyăt ăẓrəf, wăla šăkkoš, wăla tifădelen, wăr kăwăn-šəllunet isofan dăɣ-tabarăt.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Ehăn təjjăšăm-dăɣ, ăjrăt fălla-s ăssălam s-tizarăt.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Kunta ehăn-en, izzaɣ-t ăgg-ălxer, ad-kăwăn-isəbbărrək, ăns fălla-s ălxer-năwăn, kunta daɣ wăr t-iha ăgg-ălxer, adiš, akəyăt d-ălxer-năwăn.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Afăl təjrăwăm ehăn wa n-ăgg-ălxer, əzzăɣăt dăɣ-s, təkšəm, təswəm a-wa kăwăn-mad-ăkf măssi-s făl-a-s, hak ănaxdim-dăɣ, ărhuj-as ălxaqq n-tide-net, udaɣăt i-tikawt jer-ihănan.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Aɣrəm tosăm-dăɣ, ăsbărrăkăn-kăwăn məssaw-s, ăkšăt a-wa s-kăwăn-mad-səmməjurun,
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 zuzəyăt imarhinăn-năsăn, tənnəm i-məssaw-s: ‹Təmmənəya n-Măssinăɣ, tohăẓ-kăwăn-dd›
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 măšan, aɣrəm tosăm, wăr kăwăn-ăsbărrăkăn məssaw-s, ilalăt tišarriten-net, tənnəm i-məssaw-s:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‹Tăjjəyhăm a-s wăla-dăɣ ăboqqal n-aɣrəm-năwăn wa iwărăn iḍarăn-nănăɣ, năbbikbăk-in măšan, əlmədăt a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, tohăẓ-dd.›
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Ǝnneɣ-awăn a-s ašăl wa ilkămăn, ad-tajăr tisnant ta madăt-tărməs aɣrəm-en-dăɣ, ta tărmăsăt aɣrəm wa n-Sodoma.»
12 E Jesus disse mais isto:
13 «Iməskay kăl-Qorazin, iməskay kăl-Băṭsăyda! Ălmăṣṣibăt ɣas a fălla-wăn madăn-iḍəw ed ənnăr iɣărman wi n-Tir d-Săyda əzzăɣăn inəẓẓulam a dăɣ-jănăt tikunen-ti-dăɣ jănen ɣur-wăn, ăru d-əlsăn šakutăn, əblənbulun dăɣ-eẓəd făl təmɣăre n-tătubt-năsăn.
13 Jesus continuou:
14 A-wen-dăɣ a făl ašăl wa ilkămăn, ad-kăwăn ijjəš ăddăyyăt ojărăn wa ijjăšăn iɣărman wi n-Tir d-Săyda.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Kăwăneḍ-i-š-i əzzăɣnen aɣrəm wa n-Qăfărnaxum, ma tăɣelăm? Tordam a-s ad-itimɣar aɣrəm-năwăn har awəḍ išənnawăn? Xăram-awăn! Ănn-ak, ad-təhələm ider, wăr kăwăn-dd-e-awăɣ ar temse.»
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Innă daɣ Ɣisa i-inəṭṭulab-net: «Ere hawăn-ăsjădăn, năkk a-s ăsjăd, wa kăwăn-irfăḍăn, năkk a irfăḍ, ere daɣ wa hi-irfăḍăn, wa hi-dd-ăšmašălăn a irfăḍ.» Issəmdă Ɣisa măjrăd ɣas, issəglă inəṭṭulab-net i-ad-hin-səssiwəḍăn ămašal-net.
16 Então disse aos discípulos:
17 Ǝglăn inəṭṭulab wi n-əssayăt timərwen d-əssin, a-s dd-əqqălăn əknan dăɣ-tedăwit. Osăn-dd ɣas, ənnăn-as: «Ălɣalim, wălʼ alšinăn, rakkăɣăn-anăɣ e-d hasăn-năɣra isəm-năk.»
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Innʼ-asăn: «Hannăyăɣ Iblis har dd-ătrăkkăt dăɣ-išənnawăn šund essam.
18 Jesus respondeu:
19 Ǝlmədăt a-s əkfeɣ-kăwăn tărna făll-taššălen d-tiẓerdəmen d-a-wa ila Iblis dăɣ-tărna iket-net, wăr t-illa făw a ăddooben ad-hawăn-iɣšəd hărăt
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 măšan, wăr kăwăn-isădăwatet a-wa s-data-wăn rakkăɣăn alšinăn, ănn-ak, isəddəwətet-kăwăn a-wa s-əktăbăn ismawăn-năwăn dăɣ-išənnawăn.»
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Tăsdăwăt tărna n-Unfas ŠăddijănƔisa ălwăqq-wen-dăɣ, innă: «Abba, kăyy-i n-Emăli n-išənnawăn d-ăkall, timəlăɣ-kăy făl-a-s hărătăn-wi-dăɣ, təffărăt-tăn i-iməssorha d-imusănăn n-ăddunya-ta-dăɣ măšan, tăsnăfalălăd-tăn-dd wăla i-aratăn. Tidət Abba, kăyy a timəlăɣ ed ădduuttăt a-s ənta-den-dăɣ erhet-năk wa ăhusken.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Wăr t-illa a-s wădden ijʼ-e Abba-nin dăɣ-ifassăn-in, wăr t-illa ere hi-ijan muzəyăt imdan kunta wădden Abba, wăr t-illa daɣ ere ijan muzəyăt imdan i-Abba kunta wădden năkk-i n-Rure-s-i t-dd-ifălăn d-ere wa s-ărheɣ ad-has-t-zuzəyăɣ.»
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Innăḍ-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen s-inəṭṭulab-net, ikkăs-tăn-dd s-takše, innʼ-asăn: «Tənḍəḍ i-tiṭṭawen ti hannăynen a-wa hannăyăm!
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ăsdărhănăn ănnăbităn ăjjootnen d-imănokalăn ahănay n-a-wa hannăyăm măšan, wăr t-ənheyăn, ăsdărhănăn măsăllăt n-a-wa s-sallăm măšan, wăr has-əslen.»
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 A ənḍărrăn ălɣalim n-Ăṭṭăwrăt iyyăn da-dăɣ dd-inkărăn, ija i-Ɣisa asəstan dăɣ-otas irrum-net, innʼ-as: «Ălɣalim, ma s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ i-ad-əkkusăɣ tămudre ta tăɣlălăt?»
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Innʼ-as Ɣisa: «Ma iktabăn dăɣ-Ăṭṭăwrăt, ma dăɣ-s tăɣred?»
26 Jesus respondeu:
27 Innʼ-as ălɣalim, iktab dăɣ-s a-s:
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Innʼ-as Ɣisa: «Toɣadăd, ăj a-wen, ad-təddărăd.»
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Măšan irha ălɣalim-en ad-ikrəš tidət ɣas, innă daɣ i-Ɣisa: «Mi ămoosăn ănhăraj-in?»
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Innʼ-as Ɣisa: «Kăla dd-ătrara ăhaləs iyyăn aɣrəm wa n-Yărussălam s-wa n-Žărriko, igla har fălla-s oḍan inaɣtafăn, ohăɣăn a-wa ila, tithəkkin-t har ăktăyyăt təzzar, əšlăyăn-as.
30 Jesus respondeu assim:
31 Israd dihen-dăɣ, a-s t-dd-immar u-tikutawen dd-ijan tabarăt-ten-dăɣ, inhăy-t măšan, okăy-t šund wăr t-ihənnəy;
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 immăr-t-dd iyyăn n-u-Lewi, okăy-t ənta-dăɣ.
32 Também um
33 Măšan, immăr-t-dd u-Sămari dd-ijan tabarăt-ten-dăɣ, inhăy-t ɣas, tănɣʼ-e tăhanint-net,
33 Mas um
34 osʼ-e-hi-dd, ăsserăd ibuyəsăn-net s-əzzăyt d-asməd n-lăɣnăb, ittăl-tăn təzzar, ăsnăy-t tasnit-net, ăwwăy-t s-tăhănzabbut, iṭṭăf-as tăməzzuɣt d-tămudre.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Ăffăw-t ɣas, ikfă əssin ărriyalăn n-aẓrəf ahănzabbu, innʼ-as: ‹Taɣălift-năk ăhaləs-i-dăɣ har dd-ăqqəlăɣ, a fălla-s təbxăsăd-dăɣ, afăl dd-ăqqălăɣ, ad-hak-ăẓlăɣ.› »
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-ălɣalim: «Ǝndek dăɣ-ăddinăt-wi-dăɣ n-kăraḍ wa s-torded a-s ənta a-s ănhăraj n-ăhaləs-wa oḍăn dăɣ-ifassăn n-inaɣtafăn?»
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Innʼ-as: «Wa has-oḍănăn tăhanint.» Innʼ-as Ɣisa: «Adiš, əgləw kăyy-dăɣ, təjəd šund a-wen-dăɣ.»
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Ifăl Ɣisa dihen ăddeew d-inəṭṭulab-net hăr dd-răsăn taɣrəmt tiyyăt dăɣ-tăn-tăsbărrăk tamăḍt s-isəm-net Marta,
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 təla wălătma-s s-isəm-net, Măryăma. Tăqqiima Măryăma ɣur-ălɣalim Ɣisa, ad-sajad i-a-wa ijănna,
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 a-s ija a-wen Marta ənta, tədgaẓ dăɣ-imjora n-Ɣisa. Tăhoja ɣas, təjjăš-dd fălla-săn, tənnʼ-as: «Ălɣalim, ajăn wăr kăy-ikma a-wa s-tăqqiima wălătma-ɣ wăr hi-tilal s-əššăɣəl, ănnʼ-as, ad-təbdəd tilal-ahi.»
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Innʼ-as Ɣisa: «Marta, Marta! Toẓarăd dăɣ-a ăjjeen wărăn infa hărăt,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 hărăt iyyăn a ilan tənfa, wen ənta, tăsnăfrăn-t Măryăma, wăr-ilkem daɣ ad-dăɣ-s ămehăɣ.»
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.