João 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Odwa Ɣisa ənta ehăḍ-wen taḍaɣt ta n-ihəškan wi n-əzzăytun.
1 Jesus, no entanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Ăffăw ɣas, olăs-dd uɣəl n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tăddew-dd săr-s daɣ tamətte iket-net, ăqqima, ad-tăt-isaɣra.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo se reuniu em volta dele; e Jesus, assentado, os ensinava.
3 Ǝwwăyăn-dd ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris tamăḍt tăttirmăsăt dăɣ-əzzəna, əssəbdădăn-tăt dăɣ-ammas n-ălžămaɣăt təzzar,
3 Então os escribas e fariseus trouxeram à presença dele uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar em pé no meio de todos,
4 ənnăn i-Ɣisa: «Ălɣalim, ta-dăɣ tamăḍt, a-s tăt-dd-năɣdăr, izinnəw-tăt ăhaləs iyyăn.
4 disseram a Jesus: — Mestre, esta mulher foi surpreendida em flagrante adultério.
5 Dăɣ-isălan n-tiḍeḍen-ti maden-ăttărmăs dăɣ-əzzəna, innʼ-anăɣ ănnăbi Mosa dăɣ-Ăṭṭăwrăt a-s ad-tănăt-năkf sămmăjori n-tihun. Ămăra, năssistăn-kăy, ma tənned kăyy dăɣ-isălan-win-dăɣ?»
5 Na Lei, Moisés nos ordenou que tais mulheres sejam apedrejadas. E o senhor, o que tem a dizer?
6 Otasăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris asəstan-net, wăr təmmăɣăn ɣas ar i-ăsaru făl t-əssəḍlămăn. Ǝnnăn-as a-wen ɣas, ăddunkăt Ɣisa ad-ikattăb făll-ăkall s-assəkăḍ-net.
6 Eles diziam isso tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Ăxwălăn-t s-asəstan ɣas, iḍkăl-dd săr-săn asăwaḍ-net, innʼ-asăn: «Ijăret-tăt dăɣ-wăn wa s-kăla wăr-ofa abăkkaḍ s-tăhunt ta tăzzarăt.»
7 Como eles insistiam na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse:
8 Ăddunkăt daɣ ḍarăt-a-wen, ad-ikattăb făll-ăkall.
8 E, inclinando-se novamente, continuou a escrever no chão.
9 Ǝslăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris i-a-wa hasăn-inna ɣas, əglăn s-iyyăn-iyyăn, ɣur-wi wăššarnen har wi măḍroynen. Wăr dd-ăqqima dăɣ-edăgg-ənnin-dăɣ ar Ɣisa, təbdad data-s tamăḍt, dăɣ-ammas n-edăgg wa s-kăla dăɣ-s ibdăd ălžămaɣăt.
9 Mas eles, ouvindo essa resposta, foram saindo um por um, a começar pelos mais velhos até os últimos, ficando só Jesus e a mulher em pé diante dele.
10 Ibdăd-dd săr-s Ɣisa, innʼ-as: «Tamăḍt! Ma jăn ăddinăt wi s-kăla kăm-əṭṭăfăn? Ajăn ăbas kăm-ăsiwăr ăwadəm wălʼ iyyăn uḍlem?»
10 Levantando-se, Jesus perguntou a ela:
11 Tənnʼ-as: «Ăbo, Ălɣalim, ăbas t-illa ăwadəm wălʼ iyyăn.» Innʼ-as Ɣisa daɣ: «Wăr kăm-əssəḍlămăɣ năkk-dăɣ, ămăra, əgləw măšan, wăr tolesăd iji n-abăkkaḍ.»]
11 Ela respondeu: — Ninguém, Senhor! Então Jesus disse:
12 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-tamətte: «Năkk a-s ănnur n-ăddunya, ere-wa hi-ilkămăn wăr mad-irjəš dăɣ-tihay, ănn-ak, ad-ijrəw ănnur wa ihăkkăn tămudre.»
12 De novo, Jesus lhes falou, dizendo:
13 Ǝggădăn-dd kăl-faris, ənnăn-as: «Kăyy ya tajăyhed făll-iman-năk, a-wen-dăɣ daɣ a ăsdătten a-s tajuhe-năk, bahu.»
13 Então os fariseus lhe disseram: — Você dá testemunho de si mesmo. O testemunho que você dá não é verdadeiro.
14 Innʼ-asăn Ɣisa: «Kud-tajăyheɣ făll-iman-in-dăɣ, năkk, tajuhe-nin, tădduuttăt ed, əssanăɣ siha s-dd-heɣ, əssanăɣ daɣ siha s-hălăɣ măšan kăwăneḍ, wăr təssenăm siha s-dd-heɣ, wăla siha s-əkkeɣ.
14 Jesus respondeu:
15 Kăwăneḍ, tayətte ta n-dăgg-adəm a-s šarrăɣăm ăddinăt, năkk wăr t-illa ere šarrăɣăɣ,
15 Vocês julgam segundo a carne; eu não julgo ninguém.
16 ḍarăt-a-wen daɣ, năkk, kud-əšrăɣăɣ ăwadəm-dăɣ, a-s mad-tasəm ăššăreɣa-nin, i n-tidət făl-a-s, wăr t-jeɣ d-iman-in ɣas, oharăɣ-t d-Abba-nin i hi-dd-ăšmašălăn.
16 E, se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou só eu que julgo, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 Wădden iktab dăɣ-alămăr-năwăn a-s təgdăh tajuhe n-əssin ăddinăt i-asətbat n-hărăt.
17 Também na Lei de vocês está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Ăywa, năkk leɣ sănatăt tijuhawen, ămoosăɣ tajuhe făll-iman-in, ăjjəyhʼ-ahi daɣ Abba-i hi-dd-ăšmašălăn.»
18 Eu dou testemunho de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Innă Ɣisa a-wen ɣas, ənnăn-as kăl-faris: «Abba-năk-i-š, əndek diha t-illa?» Innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr hi-təzzeyăm năkk wăla Abba-nin ed, ənnăr hi-təzzayăm, təzzəyăm daɣ Abba-nin.»
19 Então eles lhe perguntaram: — Onde está o seu Pai? Jesus respondeu:
20 A-s ijă Ɣisa măjrăd-wa-dăɣ, isaɣra dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edes i-əssəndoqq wa dăɣ-inass aẓrəf d-orăɣ wa təkkatăn ăddinăt i-ehăn n-ămudd wa măqqărăn măšan, wăr t-illa ere t-irmasăn ed, ălwăqq-net wăr dd-iwweḍ hărwa.
20 Jesus proferiu essas palavras perto da caixa de ofertas, quando ensinava no templo. Ninguém o prendeu, porque ainda não havia chegado a sua hora.
21 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Təlkam dăɣ-i tekle, tekle daɣ dăɣ-mad-hi-təmmăɣăm măšan, ad-tămmătăm dăɣ-abăkkaḍ-năwăn ed, edăgg wa əkkeɣ, wăr tăddobem aggaḍ-net.»
21 Outra vez Jesus lhes falou, dizendo:
22 Ǝslăn kăl-Ălyăhud i-a-wen ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Tordam a-s wădden a-s ăbok ad-ănɣ iman-net a-s ijăn: ‹Edăgg wa əkkeɣ, wăr tăddobem aggaḍ-net.› »
22 Então os judeus diziam: — Será que ele tem a intenção de se suicidar? Porque diz: “Para onde eu vou vocês não podem ir.”
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Kăwăneḍ ăddunya-i-dăɣ a kăwăn-lăt, năkk išənnawăn a hi-lănen, kăwăneḍ, təlʼ-iwăn ăddunya-ta-dăɣ, a-s ija a-wen năkk, wăr hi-təla.
23 Jesus lhes disse:
24 A-wen-dăɣ daɣ a făl hawăn-ənneɣ a-s ad-tămmătăm dăɣ-ibăkkaḍăn-năwăn ed, ijmăḍ-t ăššăk a-s afăl wăr tomenăm a-s ‹Năkk a iɣlalăn›, ad-tămmătăm dăɣ-ibăkkaḍăn-năwăn.»
24 Por isso, eu lhes disse que vocês morrerão em seus pecados. Porque, se não crerem que
25 Ǝnnăn-as: «Kăyy-š, mi tămoosăd?» Innʼ-asăn Ɣisa: «Ămoosăɣ a-di-dăɣ s-ăru d-hawăn-ənneɣ: ‹Năkk ăɣlalăɣ›.
25 Então lhe perguntaram: — Quem é você? Jesus respondeu:
26 Leɣ a ăjjeen fălla-wăn ənneɣ, illʼ-e daɣ uḍlem ăjjeen kăwăn-ăswărăɣ măšan, Wa hi-dd-ăšmašălăn, ădduuttăt, wăr jənneɣ daɣ i-ăddunya ar a-wa s-has-əsleɣ har tăn-innă.»
26 Muitas coisas tenho para falar e julgar a respeito de vocês. Porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele ouvi, essas digo ao mundo.
27 Innʼ-asăn Ɣisa a-wen-dăɣ măšan, wăr əfhemăn s-isălan n-Abba-net a hasăn-itajj.
27 Eles não entenderam que Jesus lhes falava do Pai.
28 Innʼ-asăn daɣ ălwăqq-wen: «Afăl dd-osa ašăl wa d-tənhăyăm Ăgg-ăgg-adəm ămmiiḍkăl s-išənnawăn dăɣ-ammas-năwăn, dihen, ad-təlmədăm a-s: ‹Năkk a iɣlalăn›, təlmədăm daɣ a-s wăr t-illa a tajjăɣ d-iman-nin, wăr jənneɣ ɣas ar a-wa hi-issăɣra Abba.
28 Então Jesus disse:
29 Ǝnta-i hi-dd-ăšmašălăn, idhal-ahi, wăr hi-oyya d-iman-in ɣas ed, ənta ɣas a-s tamašalăɣ erhet-net hărkuk.»
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Orăw-dd măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa, immun s-ăddinăt ăjjootnen.
30 Quando Jesus disse isto, muitos creram nele.
31 Inna Ɣisa ḍarăt-a-wen i-kăl-Ălyăhud wi săr-s omănnen: «Afăl təkfăm iman-năwăn i-măjrăd-in, ad-tumasăm inəṭṭulab ətbatnen,
31 Então Jesus disse aos judeus que haviam crido nele:
32 təzzəyăm tidət, səddărfət-kăwăn.»
32 conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.
33 Ǝnnăn-as: «Năkkăneḍ-š wădden əzzurəyăt n-ănnăbi Ibrahim a nămoos, wăr kăla hanăɣ-ikrăš ăwadəm wălʼ iyyăn ɣas, ənnăr əmmək wa s-jănned ad-năddărf?»
33 Eles responderam: — Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres?
34 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s, e d t-illăm ăwadəm itamašalăn abăkkaḍ, ăkkilăt-as.
34 Jesus respondeu:
35 Təssanăm a-s akli, wăr-itəzzăɣ dăɣ-ehăn n-măssi-s hărkuk măšan, Rure-s n-măssi-s n-ehăn ənta, ad-dăɣ-s izzaɣ hărkuk.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, fica para sempre.
36 Afăl kăwăn-ăsdărfăt Rure-s n-măssi-s n-ehăn, ad-təjrəwăm iman-năwăn.
36 Se, pois, o Filho os libertar, vocês serão verdadeiramente livres.
37 Ǝssanăɣ a-s əzzurəyăt n-ănnăbi Ibrahim a tămoosăm măšan, hakd a-wen-dăɣ, tattărăm tenăɣe-nin făl-a-s, wăr-ijrew măjrăd-in edăgg dăɣ-ulhawăn-năwăn.
37 Bem sei que vocês são descendência de Abraão; no entanto, estão querendo me matar, porque a minha palavra não está em vocês.
38 Năkk, wăr hawăn-jənneɣ ar a-wa ənhăyăɣ ɣur-Abba-nin ɣas, kăwăneḍ daɣ, wăr təjjəm ɣas ar a-wa s-təslăm ɣur-abba-năwăn.»
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vocês, porém, fazem o que ouviram do pai de vocês.
39 Ăwwežăbăn-as, ənnăn-as: «Năkkăneḍ, ănnăbi Ibrahim a-s abba-nănăɣ.» Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝnnar ihăyawăn n-ănnăbi Ibrahim a tămoosăm, ikad-di, tămašălăm a-wa ămešăl
39 Então lhe disseram: — Nosso pai é Abraão. Mas Jesus respondeu:
40 măšan ămăra, kăwăneḍ-da-dăɣ, tattărnen tenăɣe-nin făl-a-s innin ənneɣ-awăn tidət-ta s-əsleɣ ɣur-Măssinăɣ, tăkunt šund-ten, wăr tăt-ija Ibrahim.
40 Mas agora vocês estão querendo me matar, a mim que lhes falei a verdade que ouvi de Deus; Abraão não fez isso.
41 A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ a-s kăwăneḍ, ijităn n-abba-năwăn ɣas, a tamašalăm.» Ǝnnăn-as: «Năkkăneḍ ya, wădden ikẓewăn a nămoos, Abba iyyăn a nəla, a t-ămoosăn: Măssinăɣ.»
41 Vocês fazem as obras do pai de vocês. Eles responderam: — Nós não somos filhos ilegítimos. Temos um pai, que é Deus.
42 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝnnar ămoos Măssinăɣ Abba-năwăn, tărhəm-ahi ed ənta a dd-əzjarăɣ, ənta daɣ a dd-fălăɣ, wăr dd-əgleɣ d-iman-in, ənta a hi-dd-ăšmašalăn.
42 Jesus disse:
43 Ajăn ma hawăn-igdalăn ad-təjrăhăm a-wa hawăn-janneɣ? Igdal-awăn-t a-wa-dăɣ s-tunjăyăm asjəd i-măjrăd-in.
43 Por que vocês não compreendem a minha linguagem? É porque vocês são incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Iblis a-s abba-năwăn, ənta a-s tăqbalăm amišəl n-derhanăn-net, ənta-i-s s-alăṣăl dăɣ-emăjj n-iman, wăr kăla ibdăd făll-tidət ed, tidət făw a wăr-issen. E-d imməjrăd-dăɣ, bahu ɣas a ijanna ed a-wen-dăɣ a-s agna-net făl-a-s, ănăsbahu a ămoos, ənta daɣ a-s abba n-bahu.
44 Vocês são do diabo, que é o pai de vocês, e querem satisfazer os desejos dele. Ele foi assassino desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Năkk wăr hi-təflesăm ed tidət a hawăn-janneɣ.
45 Mas, porque eu digo a verdade, vocês não creem em mim.
46 Ǝndek dăɣ-wăn ɣas wa ăddoben ad-ăjjăyh a-s kăla ămešălăɣ abăkkaḍ? Šămad tidət a hawăn-janneɣ, adiš mafăl wăr hi-fəlləsăm?
46 Quem de vocês me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Ere wa ila Măssinăɣ, asjəd a itajj i-a-wa innă Măssinăɣ măšan, kăwăneḍ, wăr tămoosăm aratăn n-Măssinăɣ, a-wen-dăɣ a făl wăr hi-səjidăm.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, vocês não me ouvem, porque não são de Deus.
48 Ăwwežăbăn-as kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «A-wa tidət-dăɣ a-s nənna kăyy u-Sămari a tămoosăd, ihʼ-ik alšin.»
48 Os judeus disseram a Jesus: — Será que não temos razão em dizer que você é samaritano e tem demônio?
49 Innʼ-asăn Ɣisa: «Năkk lab, wăr hʼ-iha alšin, semɣar ɣas a jeɣ Abba-nin, a-s ija a-wen kăwăneḍ, tunjayăm s-asəmɣar-in.
49 Jesus respondeu:
50 Năkk, wăr təttărăɣ ad-hi-səmɣărăn ăddinăt, illʼ-e ere wa itattărăn ad-hi-səmɣărăm, ənta-en-daɣ a kăwăn-madăn-išrăɣ.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s ere iṭṭafăn măjrăd-in, wăr dăɣ-s ilkem ad-inhay tamăttant.»
51 Em verdade, em verdade lhes digo que, se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte eternamente.
52 Ǝnnăn-as kăl-Ălyăhud: «Ɣur-ta-dăɣ, ad-nəlmăd s-tidət-dăɣ a-s ihʼ-ik alšin, ajăn wădden Ibrahim hakd ănnăbităn wi iyyăḍnen, təmmăr-tăn-in tamăttant, ɣas kăyy, ma kăy-ăsihălăn tənna n-a-s: ‹Ere iṭṭafăn măjrăd-in, wăr dăɣ-s ilkem ad-inhay tamăttant.›
52 Então os judeus disseram: — Agora estamos certos de que você tem demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e você diz: “Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte eternamente.”
53 Adiš kăyy ija ɣur-k a-s tojărăd abba-nănăɣ Ibrahim d-ănnăbităn wi iyyăḍnen ămmutnen? Ajăn kăyy, ma s-tăɣelăd tămoosăd-t?»
53 Você não está querendo dizer que é maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem você pensa que é?
54 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝnnar iman-in ɣas a timəlaɣ, wăr-inəffəw a-wen hărăt, Abba-nin-i s-tənnăm Emăli-năwăn a ămoos, ənta a hi-itiməlăn.
54 Jesus respondeu:
55 Abba-nin-en, əzzayăɣ-t măšan kăwăneḍ, wăr t-təzzeyăm. Afăl hawăn-ənneɣ wăr t-əzzeyăɣ, ad-umasăɣ ănăsbahu dăr-wăn olăhăn. Ădduuttăt a-s Abba-nin, əzzayăɣ-t, tamašalăɣ daɣ măjrăd-net.
55 Entretanto, vocês não o conhecem; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vocês: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Ănnăbi Ibrahim daɣ-i s-jannem abba-năwăn a ămoos, iddəwăt dăɣ-derhan n-ahănay n-ašăl wa n-tiwit-in, inhăy-t ɣas, ija tedăwit təmdat.»
56 Abraão, o pai de vocês, alegrou-se por ver o meu dia; e ele viu esse dia e ficou alegre.
57 Innă Ɣisa a-wen ɣas, ənnăn-as kăl-Ălyăhud: «Kăyy, wăr led wăla-dăɣ səmmosăt timərwen n-awătay, uhən-dăɣ, hălăd ad-tənnəd, tənhayăd ănnăbi Ibrahim?»
57 Então os judeus lhe perguntaram: — Você não tem nem cinquenta anos e viu Abraão?
58 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s dat-tiwit n-Ibrahim, əlleɣ-t ed ‹Năkk ăɣlalăɣ.› »
58 Jesus respondeu:
59 Ǝḍkălăn ălwăqq-wen-dăɣ tihun i-ad-t-əjrən săr-snăt măšan, iffăr-asăn dăɣ-tamətte, izjăr ehăn n-ămudd wa măqqărăn.
59 Então pegaram pedras para atirar nele, mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.