João 8

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Odwa Ɣisa ənta ehăḍ-wen taḍaɣt ta n-ihəškan wi n-əzzăytun.
1 Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Ăffăw ɣas, olăs-dd uɣəl n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tăddew-dd săr-s daɣ tamətte iket-net, ăqqima, ad-tăt-isaɣra.
2 E, pela manhã cedo, ele voltou novamente ao templo, e todo o povo vinha até ele; e, assentando-se, os ensinava.
3 Ǝwwăyăn-dd ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris tamăḍt tăttirmăsăt dăɣ-əzzəna, əssəbdădăn-tăt dăɣ-ammas n-ălžămaɣăt təzzar,
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher pega em adultério, e, colocando-a no meio de todos,
4 ənnăn i-Ɣisa: «Ălɣalim, ta-dăɣ tamăḍt, a-s tăt-dd-năɣdăr, izinnəw-tăt ăhaləs iyyăn.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em adultério, no próprio ato.
5 Dăɣ-isălan n-tiḍeḍen-ti maden-ăttărmăs dăɣ-əzzəna, innʼ-anăɣ ănnăbi Mosa dăɣ-Ăṭṭăwrăt a-s ad-tănăt-năkf sămmăjori n-tihun. Ămăra, năssistăn-kăy, ma tənned kăyy dăɣ-isălan-win-dăɣ?»
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que tais sejam apedrejadas; mas tu, o que dizes?
6 Otasăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris asəstan-net, wăr təmmăɣăn ɣas ar i-ăsaru făl t-əssəḍlămăn. Ǝnnăn-as a-wen ɣas, ăddunkăt Ɣisa ad-ikattăb făll-ăkall s-assəkăḍ-net.
6 Isso eles diziam, tentando-o, para poderem ter do que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, escrevia com seu dedo no chão, como se não os ouvisse.
7 Ăxwălăn-t s-asəstan ɣas, iḍkăl-dd săr-săn asăwaḍ-net, innʼ-asăn: «Ijăret-tăt dăɣ-wăn wa s-kăla wăr-ofa abăkkaḍ s-tăhunt ta tăzzarăt.»
7 Então, quando eles continuaram a perguntar-lhe, ele levantando-se, disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Ăddunkăt daɣ ḍarăt-a-wen, ad-ikattăb făll-ăkall.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia no chão.
9 Ǝslăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris i-a-wa hasăn-inna ɣas, əglăn s-iyyăn-iyyăn, ɣur-wi wăššarnen har wi măḍroynen. Wăr dd-ăqqima dăɣ-edăgg-ənnin-dăɣ ar Ɣisa, təbdad data-s tamăḍt, dăɣ-ammas n-edăgg wa s-kăla dăɣ-s ibdăd ălžămaɣăt.
9 E eles ouvindo isto, sendo condenados por sua própria consciência, saíram um a um, começando no mais velho, até o último; e Jesus foi deixado sozinho, e a mulher em pé no meio.
10 Ibdăd-dd săr-s Ɣisa, innʼ-as: «Tamăḍt! Ma jăn ăddinăt wi s-kăla kăm-əṭṭăfăn? Ajăn ăbas kăm-ăsiwăr ăwadəm wălʼ iyyăn uḍlem?»
10 Tendo Jesus se levantado, e não vendo ninguém senão a mulher, ele disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Nenhum homem te condenou?
11 Tənnʼ-as: «Ăbo, Ălɣalim, ăbas t-illa ăwadəm wălʼ iyyăn.» Innʼ-as Ɣisa daɣ: «Wăr kăm-əssəḍlămăɣ năkk-dăɣ, ămăra, əgləw măšan, wăr tolesăd iji n-abăkkaḍ.»]
11 E ela disse: Nenhum homem, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-tamətte: «Năkk a-s ănnur n-ăddunya, ere-wa hi-ilkămăn wăr mad-irjəš dăɣ-tihay, ănn-ak, ad-ijrəw ănnur wa ihăkkăn tămudre.»
12 Então, Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ǝggădăn-dd kăl-faris, ənnăn-as: «Kăyy ya tajăyhed făll-iman-năk, a-wen-dăɣ daɣ a ăsdătten a-s tajuhe-năk, bahu.»
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Innʼ-asăn Ɣisa: «Kud-tajăyheɣ făll-iman-in-dăɣ, năkk, tajuhe-nin, tădduuttăt ed, əssanăɣ siha s-dd-heɣ, əssanăɣ daɣ siha s-hălăɣ măšan kăwăneḍ, wăr təssenăm siha s-dd-heɣ, wăla siha s-əkkeɣ.
14 Jesus respondeu, e disse-lhes: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque eu sei de onde vim, e para onde eu vou; mas vós não podeis dizer de onde vim, nem para onde eu vou.
15 Kăwăneḍ, tayətte ta n-dăgg-adəm a-s šarrăɣăm ăddinăt, năkk wăr t-illa ere šarrăɣăɣ,
15 Vós julgais segundo a carne, eu a nenhum homem julgo.
16 ḍarăt-a-wen daɣ, năkk, kud-əšrăɣăɣ ăwadəm-dăɣ, a-s mad-tasəm ăššăreɣa-nin, i n-tidət făl-a-s, wăr t-jeɣ d-iman-in ɣas, oharăɣ-t d-Abba-nin i hi-dd-ăšmašălăn.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Wădden iktab dăɣ-alămăr-năwăn a-s təgdăh tajuhe n-əssin ăddinăt i-asətbat n-hărăt.
17 Isto também está escrito na vossa lei, que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Ăywa, năkk leɣ sănatăt tijuhawen, ămoosăɣ tajuhe făll-iman-in, ăjjəyhʼ-ahi daɣ Abba-i hi-dd-ăšmašălăn.»
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou dá testemunho de mim.
19 Innă Ɣisa a-wen ɣas, ənnăn-as kăl-faris: «Abba-năk-i-š, əndek diha t-illa?» Innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr hi-təzzeyăm năkk wăla Abba-nin ed, ənnăr hi-təzzayăm, təzzəyăm daɣ Abba-nin.»
19 Então, lhe disseram: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Vós não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis, também conheceríeis a meu Pai.
20 A-s ijă Ɣisa măjrăd-wa-dăɣ, isaɣra dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edes i-əssəndoqq wa dăɣ-inass aẓrəf d-orăɣ wa təkkatăn ăddinăt i-ehăn n-ămudd wa măqqărăn măšan, wăr t-illa ere t-irmasăn ed, ălwăqq-net wăr dd-iwweḍ hărwa.
20 Essas palavras proferiu Jesus na tesouraria, enquanto ensinava no templo; e nenhum homem lhe pôs as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Təlkam dăɣ-i tekle, tekle daɣ dăɣ-mad-hi-təmmăɣăm măšan, ad-tămmătăm dăɣ-abăkkaḍ-năwăn ed, edăgg wa əkkeɣ, wăr tăddobem aggaḍ-net.»
21 Então, Jesus disse-lhes novamente: Eu vou pelo meu caminho, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado; para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ǝslăn kăl-Ălyăhud i-a-wen ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Tordam a-s wădden a-s ăbok ad-ănɣ iman-net a-s ijăn: ‹Edăgg wa əkkeɣ, wăr tăddobem aggaḍ-net.› »
22 Então, disseram os judeus: Será que ele vai matar-se a si mesmo? Porque ele diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir.
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Kăwăneḍ ăddunya-i-dăɣ a kăwăn-lăt, năkk išənnawăn a hi-lănen, kăwăneḍ, təlʼ-iwăn ăddunya-ta-dăɣ, a-s ija a-wen năkk, wăr hi-təla.
23 E ele dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 A-wen-dăɣ daɣ a făl hawăn-ənneɣ a-s ad-tămmătăm dăɣ-ibăkkaḍăn-năwăn ed, ijmăḍ-t ăššăk a-s afăl wăr tomenăm a-s ‹Năkk a iɣlalăn›, ad-tămmătăm dăɣ-ibăkkaḍăn-năwăn.»
24 Por isso, eu vos disse que morrereis em vossos pecados; porque se não crerdes que Eu Sou Ele, morrereis em vossos pecados.
25 Ǝnnăn-as: «Kăyy-š, mi tămoosăd?» Innʼ-asăn Ɣisa: «Ămoosăɣ a-di-dăɣ s-ăru d-hawăn-ənneɣ: ‹Năkk ăɣlalăɣ›.
25 Disseram-lhe, então: Quem és tu? E Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Leɣ a ăjjeen fălla-wăn ənneɣ, illʼ-e daɣ uḍlem ăjjeen kăwăn-ăswărăɣ măšan, Wa hi-dd-ăšmašălăn, ădduuttăt, wăr jənneɣ daɣ i-ăddunya ar a-wa s-has-əsleɣ har tăn-innă.»
26 Eu tenho muitas coisas que dizer e julgar sobre vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro, e o que dele ouvi, isso eu falo ao mundo.
27 Innʼ-asăn Ɣisa a-wen-dăɣ măšan, wăr əfhemăn s-isălan n-Abba-net a hasăn-itajj.
27 Eles não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Innʼ-asăn daɣ ălwăqq-wen: «Afăl dd-osa ašăl wa d-tənhăyăm Ăgg-ăgg-adəm ămmiiḍkăl s-išənnawăn dăɣ-ammas-năwăn, dihen, ad-təlmədăm a-s: ‹Năkk a iɣlalăn›, təlmədăm daɣ a-s wăr t-illa a tajjăɣ d-iman-nin, wăr jənneɣ ɣas ar a-wa hi-issăɣra Abba.
28 Disse-lhes, então, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então sabereis que Eu Sou Ele, e que nada faço de mim mesmo; mas como o meu Pai me ensinou, falo estas coisas.
29 Ǝnta-i hi-dd-ăšmašălăn, idhal-ahi, wăr hi-oyya d-iman-in ɣas ed, ənta ɣas a-s tamašalăɣ erhet-net hărkuk.»
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado sozinho, porque eu faço sempre as coisas que lhe agradam.
30 Orăw-dd măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa, immun s-ăddinăt ăjjootnen.
30 Falando ele essas coisas, muitos creram nele.
31 Inna Ɣisa ḍarăt-a-wen i-kăl-Ălyăhud wi săr-s omănnen: «Afăl təkfăm iman-năwăn i-măjrăd-in, ad-tumasăm inəṭṭulab ətbatnen,
31 Então, dizia Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos,
32 təzzəyăm tidət, səddărfət-kăwăn.»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ǝnnăn-as: «Năkkăneḍ-š wădden əzzurəyăt n-ănnăbi Ibrahim a nămoos, wăr kăla hanăɣ-ikrăš ăwadəm wălʼ iyyăn ɣas, ənnăr əmmək wa s-jănned ad-năddărf?»
33 Eles responderam-lhe: Nós somos a semente de Abraão, e nunca fomos escravos de nenhum homem; como dizes tu: Sereis feito livres?
34 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s, e d t-illăm ăwadəm itamašalăn abăkkaḍ, ăkkilăt-as.
34 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Təssanăm a-s akli, wăr-itəzzăɣ dăɣ-ehăn n-măssi-s hărkuk măšan, Rure-s n-măssi-s n-ehăn ənta, ad-dăɣ-s izzaɣ hărkuk.
35 E o servo não permanece para sempre na casa; mas o Filho permanece para sempre.
36 Afăl kăwăn-ăsdărfăt Rure-s n-măssi-s n-ehăn, ad-təjrəwăm iman-năwăn.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ǝssanăɣ a-s əzzurəyăt n-ănnăbi Ibrahim a tămoosăm măšan, hakd a-wen-dăɣ, tattărăm tenăɣe-nin făl-a-s, wăr-ijrew măjrăd-in edăgg dăɣ-ulhawăn-năwăn.
37 Eu sei que sois semente de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Năkk, wăr hawăn-jənneɣ ar a-wa ənhăyăɣ ɣur-Abba-nin ɣas, kăwăneḍ daɣ, wăr təjjəm ɣas ar a-wa s-təslăm ɣur-abba-năwăn.»
38 Eu falo do que eu vi com meu Pai; e vós fazeis o que vistes com vosso pai.
39 Ăwwežăbăn-as, ənnăn-as: «Năkkăneḍ, ănnăbi Ibrahim a-s abba-nănăɣ.» Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝnnar ihăyawăn n-ănnăbi Ibrahim a tămoosăm, ikad-di, tămašălăm a-wa ămešăl
39 Eles responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 măšan ămăra, kăwăneḍ-da-dăɣ, tattărnen tenăɣe-nin făl-a-s innin ənneɣ-awăn tidət-ta s-əsleɣ ɣur-Măssinăɣ, tăkunt šund-ten, wăr tăt-ija Ibrahim.
40 Procurais agora matar-me, a mim, o, homem que vos tem dito a verdade, que tenho ouvido de Deus; isso Abraão não fez.
41 A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ a-s kăwăneḍ, ijităn n-abba-năwăn ɣas, a tamašalăm.» Ǝnnăn-as: «Năkkăneḍ ya, wădden ikẓewăn a nămoos, Abba iyyăn a nəla, a t-ămoosăn: Măssinăɣ.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, então: Nós não nascemos da fornicação, nós temos um Pai, Deus.
42 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝnnar ămoos Măssinăɣ Abba-năwăn, tărhəm-ahi ed ənta a dd-əzjarăɣ, ənta daɣ a dd-fălăɣ, wăr dd-əgleɣ d-iman-in, ənta a hi-dd-ăšmašalăn.
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis; pois eu procedo e vim de Deus, não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Ajăn ma hawăn-igdalăn ad-təjrăhăm a-wa hawăn-janneɣ? Igdal-awăn-t a-wa-dăɣ s-tunjăyăm asjəd i-măjrăd-in.
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 Iblis a-s abba-năwăn, ənta a-s tăqbalăm amišəl n-derhanăn-net, ənta-i-s s-alăṣăl dăɣ-emăjj n-iman, wăr kăla ibdăd făll-tidət ed, tidət făw a wăr-issen. E-d imməjrăd-dăɣ, bahu ɣas a ijanna ed a-wen-dăɣ a-s agna-net făl-a-s, ănăsbahu a ămoos, ənta daɣ a-s abba n-bahu.
44 Vós sois de vosso pai, o diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não permaneceu na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele fala mentira, fala do que lhe é próprio; porque é um mentiroso, e pai dela.
45 Năkk wăr hi-təflesăm ed tidət a hawăn-janneɣ.
45 E porque eu vos digo a verdade, não acreditais em mim.
46 Ǝndek dăɣ-wăn ɣas wa ăddoben ad-ăjjăyh a-s kăla ămešălăɣ abăkkaḍ? Šămad tidət a hawăn-janneɣ, adiš mafăl wăr hi-fəlləsăm?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se eu vos digo a verdade, por que não credes em mim?
47 Ere wa ila Măssinăɣ, asjəd a itajj i-a-wa innă Măssinăɣ măšan, kăwăneḍ, wăr tămoosăm aratăn n-Măssinăɣ, a-wen-dăɣ a făl wăr hi-səjidăm.»
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Ăwwežăbăn-as kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «A-wa tidət-dăɣ a-s nənna kăyy u-Sămari a tămoosăd, ihʼ-ik alšin.»
48 Então responderam os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Innʼ-asăn Ɣisa: «Năkk lab, wăr hʼ-iha alšin, semɣar ɣas a jeɣ Abba-nin, a-s ija a-wen kăwăneḍ, tunjayăm s-asəmɣar-in.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, mas eu honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Năkk, wăr təttărăɣ ad-hi-səmɣărăn ăddinăt, illʼ-e ere wa itattărăn ad-hi-səmɣărăm, ənta-en-daɣ a kăwăn-madăn-išrăɣ.
50 Eu não busco a minha glória; há um que a busque e julgue.
51 Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s ere iṭṭafăn măjrăd-in, wăr dăɣ-s ilkem ad-inhay tamăttant.»
51 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se um homem guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Ǝnnăn-as kăl-Ălyăhud: «Ɣur-ta-dăɣ, ad-nəlmăd s-tidət-dăɣ a-s ihʼ-ik alšin, ajăn wădden Ibrahim hakd ănnăbităn wi iyyăḍnen, təmmăr-tăn-in tamăttant, ɣas kăyy, ma kăy-ăsihălăn tənna n-a-s: ‹Ere iṭṭafăn măjrăd-in, wăr dăɣ-s ilkem ad-inhay tamăttant.›
52 Então, disseram-lhe os judeus: Agora nós sabemos que tu tens demônio. Morreu Abraão, e os profetas; e tu dizes: Se algum homem guardar a minha palavra, ele nunca provará a morte.
53 Adiš kăyy ija ɣur-k a-s tojărăd abba-nănăɣ Ibrahim d-ănnăbităn wi iyyăḍnen ămmutnen? Ajăn kăyy, ma s-tăɣelăd tămoosăd-t?»
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E os profetas, que morreram, quem pretendes ser tu?
54 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝnnar iman-in ɣas a timəlaɣ, wăr-inəffəw a-wen hărăt, Abba-nin-i s-tənnăm Emăli-năwăn a ămoos, ənta a hi-itiməlăn.
54 Jesus respondeu: Se eu me honro a mim mesmo, a minha honra nada é; quem me honra é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 Abba-nin-en, əzzayăɣ-t măšan kăwăneḍ, wăr t-təzzeyăm. Afăl hawăn-ənneɣ wăr t-əzzeyăɣ, ad-umasăɣ ănăsbahu dăr-wăn olăhăn. Ădduuttăt a-s Abba-nin, əzzayăɣ-t, tamašalăɣ daɣ măjrăd-net.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e se eu disser que não o conheço, eu serei mentiroso como vós; mas eu conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Ănnăbi Ibrahim daɣ-i s-jannem abba-năwăn a ămoos, iddəwăt dăɣ-derhan n-ahănay n-ašăl wa n-tiwit-in, inhăy-t ɣas, ija tedăwit təmdat.»
56 Vosso pai Abraão regozijou-se de ver o meu dia; e viu-o, e alegrou-se.
57 Innă Ɣisa a-wen ɣas, ənnăn-as kăl-Ălyăhud: «Kăyy, wăr led wăla-dăɣ səmmosăt timərwen n-awătay, uhən-dăɣ, hălăd ad-tənnəd, tənhayăd ănnăbi Ibrahim?»
57 Disseram-lhe então os judeus: Tu ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s dat-tiwit n-Ibrahim, əlleɣ-t ed ‹Năkk ăɣlalăɣ.› »
58 Disse-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Ǝḍkălăn ălwăqq-wen-dăɣ tihun i-ad-t-əjrən săr-snăt măšan, iffăr-asăn dăɣ-tamətte, izjăr ehăn n-ămudd wa măqqărăn.
59 Então eles pegaram pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, indo pelo meio deles, e assim partiu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.