João 6

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ijlăy Ɣisa ḍarăt-a-wen s-asălim n-ejănš wa iyyăḍăn n-Galila s-itawănna wa n-Tibăryad.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Ǝlkămăn-as-dd ăddinăt ăjjootnen hannăynen ijităn n-Măssinăɣ wi s-izizuy imarhinăn.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Iwwăn taḍaɣt ənta d-inəṭṭulab-net, ăqqima fălla-s.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ăzzăman-en, ohaẓ-dd ămudd n-kăl-Ălyăhud wa s-itawănna Faṣka.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Iḍkăl Ɣisa akăyad-net, inhăy tamətte ta tăjjet t-dd-təkkăt ɣas, inna i-Fəlibb: «Ǝndek diha d-mad-nəžănš tijəlwen ăššikšănen tamətte-ta-dăɣ?»
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Irrum ɣas a t-itajj ed issan ɣur-iman-net a-wa mad-ăj.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Ăwwežăb-as Fəlibb, innʼ-as: «Kud-nəžžənša tijəlwen n-sănatăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf-dăɣ, wăr mad-igdăh a-wen i-tamətte jat əjut-wa-dăɣ kud-dăɣ s-afărs-afărs.»
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wa s-isəm-net Idris n-ăŋŋa-s n-Simyon Bəṭrus, innʼ-as:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 «Illʼ-e alyaḍ diha ilan səmmosăt tijəlwen n-tărruza d-əssin imănan măšan, a-wen ma ikna dăɣ-tamətte jat əjut-wa-dăɣ?»
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Innʼ-asăn Ɣisa: «Săqqəymăt tamətte.» Eddăg-en, ăssiidwăl teyəšše, tăqqima fălla-s tamətte iha a iwwăḍăn səmmos afḍăn n-ăhaləs.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Iḍkăl Ɣisa tijəlwen ti n-səmmosăt, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ăẓun-tănăt i-tamətte. Ija a-wen-dăɣ daɣ i-imănan wi n-əssin, təkša tamətte har tăssakăy.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ălwăqq wa d-əkšăn, əyyəwănăn, innă Ɣisa i-inəṭṭulab-net: «Sădwăt-dd ifărsăn wi ăjolăšnen i-ad-wăr-ibăxxəs əttăɣam.»
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Ăsdăwăn-dd a-wa dd-əjlăšăn ăddinăt, osăn-t iḍnăy măraw deketăn d-əssin n-tijəlwen.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Ǝnhăyăn ăddinăt iji n-Măssinăɣ wa s-iket t-ija Ɣisa ɣas, ənnăn: «Ădduuttăt a-s ənta-da-dăɣ ănnăbi wa ilăn s-a dd-ass ăddunya.»
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Ilmăd Ɣisa a-s ărhan ad-t-səmmənukəlăn s-ăššil ɣas, ifăl-tăn, olăs aggan n-taḍaɣt ənta ɣas.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Ijă ehăḍ ɣas, ătrarăn-dd inəṭṭulab-net ejănš,
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 əjjăšăn turăft n-aman, ad-jallăyăn ejănš s-efăyy wa n-aɣrəm wa n-Qăfărnaxum. A-s ităjj a-wen-dăɣ, janăt tihay, wăr tăn-dd-ăwweḍ daɣ Ɣisa hărwa.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Inkăr-dd fălla-săn aḍu ăṣṣoohen, ănmăntaš ejănš.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Ăɣyămmen turăft n-aman-năsăn har ujəjăn asălim n-ejănš s-a iwwăḍăn səmmos meɣ săḍis kelumetărăn təzzar, ənhăyăn-t, ikkʼ-en-dd, irjaš făll-aman.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Ărmăɣăn măšan, innʼ-asăn: «Năkk a-wa, wăr tărmeɣăm.»
20 Mas Jesus disse:
21 Diha-dăɣ d-əttărăn ad-dd-ijjəš turăft fălla-săn ad-tăsjăn, təḍăs ăkall wa əkkăn.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Ăffăw ɣas, əjrăhăn-in ăddinăt-wi wărnen asălim n-ejănš wa dd-fălăn a-s turăft n-aman tiyyăt ɣas a-s kăla tăsjăn dihen măšan, wăr dăɣ-s igla Ɣisa, inəṭṭulab a dăɣ-s əglănen, ăkunăn.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Osănăt-dd daɣ turfen n-aman tiyyăḍ dd-falnen Tibăryad, əkkanăt-dd edăgg-wənnin dăɣ-əkšăn ăddinăt tijəlwen ḍarăt tămayit ta ija Ɣisa i-Emăli.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Təjrăh-in tamətte a-s Ɣisa hakd inəṭṭulab-net ăbas t-əllan dihen ɣas, əjjăšăn turfen n-aman ti s-iket dd-osănăt, əkkăn Qăfărnaxum, əmmaɣăn-as.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Ǝjrăwăn-t făll-asălim n-ejănš wa iyyăḍăn ɣas, ənnăn-as: «Ălɣalim, əmme dd-tosed diha?»
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s wădden ijităn n-Măssinăɣ wi tənhăyăm a făl hi-tammăɣăm, ănn-ak, tammăɣăm-ahi dăɣ-təssəba n-tijəlwen ti-dăɣ təyyəwănăm.
26 Jesus respondeu:
27 Wăr tăxdemăm i-išəkša-i s-ilkam ad-tăn-iba, ănn-ak, ăxdəmăt i-išəkša wi dd-tiirəwnen săr-wăn tămudre ta tăɣlălăt-i kăwăn-mad-ăkf Ăgg-ăgg-adəm, ed ənta-en-dăɣ a ăswăr Abba Măssinăɣ ešwăl-net.»
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Ǝnnăn-as: «Ǝndek əmmək wa s-mad-năxdəm erhet n-Măssinăɣ?»
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Innʼ-asăn Ɣisa: «Erhet n-Măssinăɣ a t-ămoosăn ad-təfləsăm wa dd-ăšmašăl.»
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Ǝnnăn-as: «Săkən-anăɣ iji n-Măssinăɣ wa hanăɣ-kăy-madăn-isəfləs.
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Abbatăn-nănăɣ a-s əzzaɣăn tenere, əkšăn tajəlla ta hasăn-dd-ăsfăl Măssinăɣ išənnawăn făl-a-s, iktab a-s:
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s wădden ănnăbi Mosa a kăwăn-ikfăn tajəlla ta dd-fălăt išənnawăn, Abba-nin ənta, ad-kăwăn-ăkf tajəlla ta n-tidət dd-fălăt išənnawăn
32 Jesus disse:
33 ed, tajəlla ta ihăkk Măssinăɣ a tăt-ămoosăn ere wa dd-ifălăn išənnawăn, ənta a ihakkăn tămudre i-ăddinăt.»
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ǝnnăn-as: «Ălɣalim, ten-dăɣ tajəlla, ăkfʼ-anăɣ-tăt hărkuk.»
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Innʼ-asăn Ɣisa: «Năkk a-s tajəlla ta hakkăt tămudre, wa hi-dd-ikkăn, wăr-ilkem ad-ălluẓ, wa săr-i omănăn wăr-ilkem ad-ăffud.
35 Jesus respondeu:
36 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s tənhăyăm-ahi măšan, tunjăyăm tomănăm.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Ɣas, əlmədăt a-s ăddinăt-wi hi-ikfa Abba-nin a hi-dd-asən iket-dăɣ-năsăn, wăr mad-ăkfăɣ daɣ ărori-nin i-ere hi-dd-ikkan
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 ed, wăr dd-felăɣ išənnawăn i-ad-ăjăɣ erhet-in, fălăɣ-tăn-dd i-ad-ăjăɣ erhet n-Wa hi-dd-ăšmašălăn.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Erhet daɣ n-Wa hi-dd-ăšmašălăn a t-ămoosăn, ad-wăr-ăsbătăɣ wălʼ iyyăn dăɣ-ăddinăt-wi hi-ikfa, ănn-ak, a irha ad-tăn-dd-sənkărăɣ dăɣ-tamăttant ašăl wa ilkămăn
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 făl-a-s, erhet n-Abba-nin ənta da: e d t-illăm ere săr-i omanăn năkk-i n-Rure-s, ad-ijrəw tămudre ta tăɣlălăt, sənkărăɣ-t-dd dăɣ-tamăttant ašăl wa ilkămăn.»
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Ad-simtəktikăn kăl-Ălyăhud jer-iman-năsăn făl-a-s innin innʼ-asăn: «Năkk a-s tajəlla ta dd-fălăt išənnawăn»,
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 tinmənnin: «Ak wa ənta, wădden Ɣisa wa-dăɣ n-ăgg Yusəf, nəzzay ti-s, nəzzay ma-s? Ɣas, ma t-isawănnen išənnawăn a dd-ifal?»
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Ăyyăt fălla-wăn takšiwen,
43 Jesus respondeu:
44 wăr t-illa ere ăddoben ad-hi-dd-ăkk ar s-ad-t-dd-intaš Abba-nin săr-i, ere daɣ wa săr-i omănăn, ad-t-dd-sənkărăɣ dăɣ-tamăttant ašăl wa ilkămăn.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Ajăn wădden əktabăn ănnăbităn a-s:
45 Nos
46 Ălmăɣna n-a-wen a-s wăr t-illa ere inhayăn Abba kunta wădden ere wa dd-ašmašăl Măssinăɣ, ənta ɣas a inhayăn Abba.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s ere wa săr-i omănăn, ijraw tămudre ta tăɣlălăt.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Năkk a-s tajəlla ta hakkăt tămudre.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Abbatăn-năwăn a-s əzzaɣăn tenere, əkšăn mana, a-wen tajəlla n-taləmmiẓt ta hasăn-dd-ăsfăl Măssinăɣ išənnawăn, hakd a-wen-dăɣ, ămmun,
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 măšan, tajəlla ta dd-təšrăyăt dd-fălăt išənnawăn, ere tăt-ikšăn, wăr-e ămmăt.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Năkk a-s tajəlla ta n-tămudre dd-fălăt išənnawăn, ere ikšan tajəlla-ten-dăɣ, ad-iddar hărkuk; taɣəssa-nin a-s tajəlla-ten-dăɣ mad-ăkfăɣ i-ad-təddăr ăddunya.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Inna Ɣisa a-wen ɣas, tənkăr tamɣənnant tăṣṣoohet jer-kăl-Ălyăhud, ad-tinmənnin: «Ǝndek əmmək wa s-mad-hanăɣ-ăkf taɣəssa-net i-ad-tăt-năkš?»
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s afăl wăr təkšem taɣəssa-nin năkk-i n-Ăgg-ăgg-adəm, təswəm daɣ ašni-nin, wăr mad-təddărăm.
53 Então Jesus disse:
54 Ere ikšăn taɣəssa-nin, iswă ašni-nin, ijraw tămudre ta tăɣlălăt, sənkărăɣ-t-dd daɣ dăɣ-tamăttant ašăl wa ilkămăn
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 făl-a-s, taɣəssa-nin a-s amənsi wa n-tidət, ašni-nin a-s tesăse ta n-tidət.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Ere ikšăn taɣəssa-nin, iswă ašni-nin, nosăɣ năkk d-ənta, heeɣ-t, ihʼ-ahi.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Ǝmmək wa s-iddăr Abba-i hi-dd-ăšmašălăn, əmmək-wen-dăɣ a-s əddarăɣ năkk-dăɣ. Ɣas, ere ikšăn taɣəssa-nin dăɣ, ad-has-umasăɣ əssəbab n-tămudre tăɣlalăt.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Ǝnta-da-dăɣ tajəlla ta dd-fălăt išənnawăn təẓlăyăt d-tajəlla ta əkšăn abbatăn-năwăn uhən-dăɣ, ămmun. Ere wa ikšăn tajəlla ta ămoosăɣ, ad-iddar hărkuk.»
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Ǝnta-da-dăɣ ălxuṭbăt wa ija Ɣisa dăɣ-ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud ihăn aɣrəm wa n-Qăfărnaxum.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ǝslăn inəṭṭulab-net ăjjootnen i-ălxuṭbăt wa s-iket t-ijă ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Wa măjrăd, ojăr-anăɣ, mi ăddoben asjəd-has?»
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa simtəktikăn, innʼ-asăn: «Ajăn wa măjrăd, ikmʼ-iwăn?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Kud-tăjjəyhăm i-Ăgg-ăgg-adəm har iqqăl dăɣ-išənnawăn edăgg wa s-kăla t-iha s-tizarăt, ma mad-tənnəm?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Unfas n-Măssinăɣ a ihakkăn tămudre, taɣəssa mălayăɣna. Iməjridăn wi hawăn-jeɣ, hen tămudre ed, Unfas Šăddijăn a dd-falăn
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 măšan, iyyăḍ dăɣ-wăn hi-əlkamnen, wăr săr-i omenăn.» Innʼ-asăn Ɣisa a-wen ed issan ašăl ăzzarăn ăddinăt wi has-əlkămnen a-s ija a-wen wăr săr-s omenăn, issan daɣ dăɣ-săn ere wa t-madăn-isəssăɣdăr.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Ăssewăḍ Ɣisa făll-a-wen, innă: «Ǝnta-den-dăɣ a-wa făl hawăn-ənneɣ ihənnin a-s wăr t-illa ere hi-dd-madăn-ăkk ar s-ad-ijraw turhajăt n-a-wen ɣur-Abba.»
65 Jesus continuou:
66 Ɣur-ten-dăɣ, əqqălăn ḍara-s inalkimăn ăjjootnen, ăbas has-əlkamăn.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Innăḍ-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen s-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, innʼ-asăn: «Kăwăneḍ-i-š, ajăn wăr tărhem uɣəl ḍarʼ-i?»
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Innʼ-as Simyon Bəṭrus: «Ălɣalim, mi mad-năkk? Kăyy a iṭṭafăn iməjridăn-wi hakkănen tămudre ta tăɣlălăt;
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 noman săr-k, nəkkas daɣ ăššăk a-s kăyy a-s Wa Šăddijăn dd-ifălăn Măssinăɣ.»
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Innʼ-asăn Ɣisa: «Kăwăneḍ-i n-măraw d-əssin, ajăn wădden năkk a kăwăn-ăsnăfrănăn? Hakd a-wen-dăɣ, iyyăn dăɣ-wăn, iblis.»
70 Jesus disse:
71 Măjrăd-wen-dăɣ, ijʼ-e Ɣisa făll-Yăhudəs Ăgg Simyon wa n-Isxaryut făl-a-s, ənta-i-dăɣ n-iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin a t-madăn-isəssăɣdăr.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.