João 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ijă ămudd iyyăn daɣ n-kăl-Ălyăhud ɣas, olăs Ɣisa tikawt n-Yărussălam.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Yărussălam, ujəš-net wa s-itawănna wa n-tihatten, hʼ-e tăsahaɣt n-aman s-isəm-net dăɣ-Ɣăbranəyya: Bătẓata, ăɣlaynăt-tăt səmmosăt tisəkla
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 daw-ənsan imarhinăn d-iməddorɣal d-inəbdan d-inaɣyabăn ăjjootnen [ăqqalnen i-emăremar n-aman
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 făl-a-s dehiyyăn, itizəbbut-dd ănjălos n-Emăli dăɣ-tăsahaɣt, isəmrumăr aman-net. Ere ăzzarăn s-ujəš n-aman-en-dăɣ ḍarăt a-s tăn-ăsimăramăr ănjălos, ad-izzəy a tămoos turhənna-net dăɣ].
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Insʼ ăhaləs dihen ibdanăn a ilan kăraḍăt timərwen n-awătay d-əttam.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Inhăy-t Ɣisa insa, ilmăd dăɣ-iman-net a-s ăhoja ăssinsʼ-e bəddin-net dihen-dăɣ ɣas, innʼ-as: «Ajăn tărhed ad-kăy-dd-iqqəl ăssexăt-năk?»
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Innʼ-as anăbdon: «Ălɣalim, wăr leɣ ăwadəm hi-ijărăn dăɣ-tăsahaɣt e-d ămramărăn aman. E-d săr-săn dd-ămhărhămărăɣ-dăɣ, ad-hi săr-săn išwăr ere hi-ojărăn armuḍ.»
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Innʼ-as Ɣisa: «Ǝbdəd, əḍkəl asəftăɣ-năk, ărjəš.»
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Izzăy ăhaləs ălwăqq-wen-dăɣ, iḍkăl asəftăɣ-net, irjăš. Ašăl wa d-ităjj a-wen-dăɣ, ašăl n-əssəbət-i n-tăsonfat.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Izzăy ɣas, osăn-t-dd imizărăn n-kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «Ajăn wăr təssenăd a-s ašăl-i, əssəbət-i-dăɣ wăr hak-xălal aggay n-asəftăɣ-năk.»
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Innʼ-asăn: «Ăhaləs wa hi-ăzozăyăn, a hi-innăn: ‹Ǝḍkəl asəftăɣ-năk, ărjəš.› »
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ǝnnăn-as: «Ma ămoos ăhaləs wa hak-innăn: ‹Ǝḍkəl asəftăɣ-năk, ărjəš?› »
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Ăhaləs wa izzăyăn, wăr-izzey ere wa t-ăzozăyăn ed ăzozăy-t Ɣisa ɣas, izjăr tamətte.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Ămmoqqăs dăr-s Ɣisa ḍarăt-a-wen dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, innʼ-as: «Ămăra d-təzzeyăd, wăr tolesăd iji n-abăkkaḍ, uksaḍ ad-kăy-ijrəw a irnăn a-wa s-kăla kăy-ijrăw.»
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Iglʼ ăhaləs ḍarăt-a-wen, illăɣăt i-imizărăn n-kăl-Ălyăhud a-s Ɣisa a t-ăzozăyăn.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Ǝslăn i-a-wen ɣas, ad-tattărăn arămas n-Ɣisa ed ămešăl iji n-Măssinăɣ wen-dăɣ dăɣ-ašăl n-əssəbət-i n-tăsonfat.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Innʼ-asăn Ɣisa: «Abba-nin, ixdam hărkuk, năkk-dăɣ, a-wen-dăɣ a jeɣ.»
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Ămoos a-wen ămăra ăsaru wa făl tattărăn imizărăn n-kăl-Ălyăhud iji n-iman-net ed ənnăn, wăr-issəmɣăr ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ăsisăgdăh daɣ iman-net d-Măssinăɣ ed, innă Abba-net a ămoos.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s, wăr t-illa a ixaddăm Rure-s n-Măssinăɣ ar a-wa s-inhăy Abba-net ixdam-t, a-wa ămešăl Abba iket-net, ad-t-ămašăl Rure-s ənta-dăɣ
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 făl-a-s, Abba ikna tărha n-Rure-s, isaknʼ-e daɣ a-wa itamašal iket-net, ad-t-isəkən daɣ ijităn ojărnen wi-dăɣ təmɣăre, əknən iɣăfawăn-năwăn uɣən.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Făl-a-s, əmmək wa s-dd-isănkar Abba inəmmuttan i-ad-tăn-isudăr, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s ihakk Rure-s tămudre ere wa s-tăt-irha.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Wăr-išərrăɣ Abba ăwadəm wălʼ iyyăn măšan, ija ăššăreɣa n-hărăt iket-net jer-ifassăn n-Rure-s
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 dăɣ-təssəba n-ad-t-səmɣărăn ăddinăt iket-năsăn s-əmmək wa s-ăssimɣărăn Abba-net. Ere wărăn issəmɣăr Rure-s n-Măssinăɣ, wăr mad-isəmɣăr Abba-i t-dd-ăšmašălăn.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s ere ăsjădăn i-măjrăd-in, omăn s-wa hi-dd-ăšmašălăn, ijraw tămudre ta tăɣlălăt, wăr-e inhəy ăššăreɣa, ănn-ak, ad-dd-ihləbbət dăɣ-ifassăn n-tamăttant, ijjəš tămudre ta tăɣlălăt.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Ălleɣeɣ-ăwăn s-tidət tădduuttet a-s imal-dd ăssaɣăt s-ənta-da-dăɣ nəha dăɣ-mad-əslən inəmmuttan i-emăsli n-Rure-s n-Măssinăɣ. Wi has-maden-isəll, ad-əddărăn
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 făl-a-s, əmmək-wa-dăɣ s-tămudre, ifassăn n-Abba a təha, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s ikfa Rure-s tădabit n-ad-isudăr ăddinăt.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Ǝnta a ikfă tădabit n-ăššăreɣa-năsăn ed ənta iman-net a-s Ăgg-ăgg-adəm.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Ɣas, wăr tăqqănnet iɣăfawăn-năwăn făl-a-s, imal-dd ăssaɣăt dăɣ-mad-əslən inəmmuttan iket-năsăn i-emăsli n-Ăgg-ăgg-adəm.
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 Ašăl-en dd-nakkăr tamətte jer-inəmmuttan, ăddinăt wi ămešălnen sărho, ad-dd-ənkărăn i-tămudre ta tăɣlălăt, wi s-tăllăbăst ɣas a ămešălăn, ad-dd-ənkărăn i-ăššăreɣa.»
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 «Năkk, wăr t-illa făw a tajjăɣ d-iman-nin ɣas, tənna n-Măssinăɣ ɣas a-s šarrăɣăɣ, ăššăreɣa-nin daɣ hărkuk oɣad ed, wădden erhet wa n-iman-in a-s tattărăɣ iji-net, wăr təttărăɣ ar iji n-erhet n-Wa hi-dd-ăšmašălăn.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Afăl ăqqălăɣ tajuhe i-iman-in, wăr mad-tənfəw tajuhe-nin hărăt.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Ere săl năkk a făll-i itajăyhen, əssanăɣ daɣ a-s tajuhe-net făll-i ənta, wăr tăt-iha ăššăk.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Wădden a-s tăšmašălăm ăddinăt s-Exya, ăjjəyha făll-i.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Ǝlmədăt a-s năkk, wăr t-illa ăgg-adəm dăɣ-tattărăɣ tajuhe măšan, a-wa hawăn-ənneɣ, ənnəɣ-awăn-t dăɣ-derhan n-ad-tăɣləsăm.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Exya, a-s dd-osă, ămoos tefătelt tărɣat, tămilăwlăw măšan, wăr tətterăm ar tedăwit n-ăssaɣăt ənḍărrăn dăɣ-ănnur-net.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Năkk, leɣ tajuhe tojărăt ta făll-i ijă Exya făl-a-s, ijităn wi s-hi-ikfa Abba tădabit-năsăn, əntăneḍ-en-dăɣ a ăsidăttătnen s-ənta a hi-dd-ăšmašălăn.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Abba daɣ-i hi-dd-ăšmašălăn, ăsidăttăt a-wa ənneɣ măšan, wăr kăla təslăm i-emăsli-net, wăr kăla t-tənhăyăm daɣ,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 tănimăšrăyăm daɣ i-măjrăd-net ed, wăr tomenăm s-ere wa dd-ăšmašăl.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Ǝlkəttabăn n-Măssinăɣ di-dăɣ safăykem, tammăɣăm dăɣ-săn i-tămudre ta tăɣlălăt, a tajăyhanen făll-i
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 măšan, hakd a-wen-dăɣ, tunjayăm s-ad-hi-dd-təkkəm năkk, i-ad-təjrəwăm tămudre ta tăɣlălăt.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 Təmmal-in wădden dăgg-adəm a dd-təfal
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 măšan, əzzayăɣ-kăwăn, əssanăɣ a-s wăr təha tărha n-Măssinăɣ ulhawăn-năwăn.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Năkk-i dd-osăn făll-isəm n-Abba-nin, tənkarăm-ahi măšan, afăl kăwăn-dd-osa ere iglan dăɣ-ălhimmăt n-iman-net, šik a-s mad-t-tăqbəlăm.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Ǝndek əmmək wa s-mad-tamənăm kăwăneḍ-i wăren ətəmmăɣ ar i-təmmal jer-iman-năwăn, a-s ija a-wen, wăr təmmeɣăm i-təmmal ta dd-fălăt Măssinăɣ-i n-iyyăn.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 Wăr teɣalăt năkk a kăwăn-e-isəḍləmăn dat-Abba, ănnăbi Mosa-i s-tənnăm ənta a dăɣ-jarăm ăṭṭăma, a kăwăn-e-isəḍləmăn
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 făl-a-s, ənnar təflasăm ănnăbi Mosa, tamənăm săr-i ed, isălan-nin, iktab-tăn.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Ɣas, šămad wăr təflesăm a-wa iktăb, əndek əmmək wa s-mad-təfləsăm a-wa hawăn-janneɣ?»
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.