João 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Kăraḍ išilan ḍarăt-a-wen, ijʼ aẓli dăɣ-hin-tătiwăɣra ma-s n-Ɣisa dăɣ-taɣrəmt n-Kăna ta n-Galila;
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 ătwăɣrʼ-in daɣ Ɣisa s-aẓli-en-dăɣ ənta d-inəṭṭulab-net.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Ǝmdăn aman n-lăɣnăb wi ăxxiimmărnen tamăswanen dăɣ-aẓli ɣas, tənnʼ-as ma-s: «Ăddinăt ya, ăbas lan aman n-lăɣnăb wi ăxxiimmărnen əswăn.»
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Innʼ-as Ɣisa: «Anna, taẓidert, ăssaɣăt-in, wăr dd-iwweḍ hărwa.»
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 Tənnă ma-s i-inaxdimăn: «A hawăn-innă-dăɣ, təjəm-t.»
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Ǝllan-t dihen săḍis iɣsas măqqornen əknanen dăɣ-tăhunt s-təggatăn kăl-Ălyăhud ălwăḷḷa s-aman-wi tăn-hănen; hak iyyăn dăɣ-iɣsas-en-dăɣ, itiwəy temeḍe n-lităr.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Innă Ɣisa i-inaxdimăn: «Ǝḍkărăt-dd iɣsas-i-hi aman»; əḍkărăn-tăn har imawăn-năsăn.
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Innʼ-asăn daɣ: «Ǝlkəwăt ămăra, tawəyəm i-ere-wa ănnihăḍăn dăɣ-imənsiwăn»; jăn a-wa hasăn-inna.
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Ăkrăbbăt emănnăhăḍ n-imənsiwăn aman n-lăɣnăb wi ăxxiimmărnen s-wăr-issen e-s t-dd-hăn kud-dăɣ əssanăn inaxdimăn-wi tăn-dd-əlkăwnen siha s-dd-hăn; iɣră-dd ămaẓlay,
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 innʼ-as: «Wăr t-illa ere s-wădden aman n-lăɣnăb wi ăxxiimmărnen ăẓednen a isaswa ăddinăt har tăn-ijməḍ ənniyăt təzzar, išəšrəy-tăn-dd wi wăren əkna tăẓude măšan, kăyy wi ăẓednen a təššəšrăyăd.»
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Iji n-Măssinăɣ wa-dăɣ ija Ɣisa dăɣ-Kăna ta n-Galila a-s iji-net wa ăzzarăn, ăsnăfalăl-dd săr-s tărna-net dat-ăddinăt, omănăn sar-s inəṭṭulab-net.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Ătrara Ɣisa ḍarăt-a-wen, ikka taɣrəmt ta n-Qăfărnaxum ăddeew d-ma-s d-ayətma-s d-inəṭṭulab-net măšan, wăr-ăhoja dihen.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Ohăẓ-dd ămudd n-kăl-Ălyăhud wa n-Faṣka ɣas, ăjoẓăy Ɣisa, ikka Yărussălam.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Ogăẓ-dd dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ăttužžar n-iwdesăn d-tihatten d-tidăberen d-kăl-amăhaš ăqqiimăn dăɣ-s,
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 iknă-dd ebărtăk n-iɣunan, ad-tăn-isattăɣ əntăneḍ d-tihatten-năsăn d-iwdesăn-năsăn, išamăhaš iẓărfan n-kăl-amăhaš, isibrăɣwil tisəskar-năsăn,
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 ijanna i-ăttužžar n-tidăberen: «Ǝkkəsăt a-wa diha, wăr jem ehăn n-Abba-nin ehăn n-mamăla.»
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Innă a-wen ɣas, əktăn-dd inəṭṭulab-net a-s iktab dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s:
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Ǝggădăn-dd săr-s imizărăn n-kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «Ma ămoos iji n-Măssinăɣ wa s-tăddobed iji-net i-ad-hanăɣ-səfləsăd a-s a-wa jed ămăra-dăɣ, led săr-s.»
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Innʼ-asăn: «Ăndăt ehăn n-ămudd-wa-dăɣ ad-hawăn-t-dd səbdədăɣ dăɣ-kăraḍ išilan.»
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Ǝnnăn-as kăl-Ălyăhud: «Kăhh! Ajăn wădden ehăn n-ămudd-wa-dăɣ, əkkoẓăt timərwen n-awătay d-săḍis a ija ibinnəw təzzar imdă, ɣas əndek dihad ila əmmək ad-t-dd-səbdədăd kăyy dăɣ-kăraḍ išilan?»
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Ijʼ-asăn Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ măšan, wăr-əjrehăn a-s ehăn n-ămudd wa s-hasăn-iha isălan-net, taɣəssa-net ənta iman-net.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Šămad dd-inkăr Ɣisa jer-inəmmuttan a dd-əktăn inəṭṭulab-net tifer-tin-dăɣ ija, omănăn s-a-wa ənnăn əlkəttabăn d-a-wa innă ənta iman-net.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Ăzzăman-wen-dăɣ n-ămudd wa n-Faṣka ăssakăy dăɣ-Yărussălam, omănăn săr-s ăddinăt ăjjootnen hannăynen ijităn n-Măssinăɣ wi ităjj,
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 măšan wăr tăn-ifles ed izzay-tăn iket-dăɣ-năsăn,
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 wăr-ămɣatăr daɣ, ad-has-ăjjăyh ăwadəm wălʼ iyyăn făll-iyyăn ed, issan d-iman-net a-wa ihăn ulh n-e d t-illăm ăgg-adəm.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.