João 21

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ḍarăt-a-wen-dăɣ ijăn, ăsnăfalăl-dd Ɣisa daɣ iman-net i-inəṭṭulab-net dăɣ-asălim n-ejănš wa s-itawănna Tibăryad. Ǝnta da əmmək wa s-hasăn-dd ăsnăfalăl iman-net:
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Ašăl iyyăn, ăžžiimmăɣ Simyon Bəṭrus, Tomi wa n-ekne d-Natanăhil wa n-taɣrəmt ta n-Kăna təhăt teje ta n-Galila d-dăgg-Zăbdi d-əssin inəṭṭulab iyyăḍ daɣ,
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 ăqqiimăn har šik-dăɣ, innʼ-asăn Simyon Bəṭrus: «Năkk, əkkeɣ ejănš i-ad-əhhuyeɣ imănan.» Ǝnnăn-as inəṭṭulab wi iyyăḍnen: «Ăqqəl-anăɣ, năddew dăr-k.» Ǝzjărăn, əjjăšăn turăft n-aman, əglăn. Okăy-tăn ehăḍ-wen-dăɣ iket-net, wăr t-illa a ărmasăn.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Ăffăw ɣas, iwăr-dd Ɣisa asălim n-ejănš măšan, indăr-asăn ad-t-əzzəyăn.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Iɣrʼ-en, innʼ-asăn: «Ilyaḍăn, ajăn wăr lem a təkšăm?» Ǝnnăn-as: «Ăbo!»
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Innʼ-asăn: «Ăjrăt ămăra tătart-năwăn s-ašrut wa n-aɣil n-turăft n-aman, ad-tărməsăm imănan.» Jărăn tătart-năsăn s-ašrut-wen-dăɣ tăn-issəkna, əttărăn ad-tăt-dd-ărkəbăn dăɣ-aman măšan, təndăr-asăn făl aḍănay-i-dăɣ təja imănan.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Inhăy ănăṭṭalib wa ikna Ɣisa tărha a-wen ɣas, inna i-Bəṭrus: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s a-wa Emăli-nănăɣ.» Islă Simyon Bəṭrus a-s a-wa Emăli Ɣisa ɣas, iḍkăl emăls-net wa ikkăs i-ălxidmăt, ijʼ-e dăɣ-err-net, ijăr iman-net dăɣ-aman, išyăf, ikkʼ asălim.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Ăɣyămmen-dd inəṭṭulab wi iyyăḍnen turăft, ăhoben-dd tătart ta təḍkărăt imănan ed, wăr t-illa jere-săn d-asălim n-ejănš ar sănatăt timaḍ n-aɣil.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Ǝwwăḍăn asălim n-aman ɣas, ənhăyăn efew irɣan făll-naŋŋăn imănan d-tajəlla,
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 innʼ-asăn Ɣisa: «Awəyăt-dd a lăn imănan dăɣ-wi s-iket tăn-dd-tărmăsăm.»
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Ijjăš Simyon Bəṭrus turăft ta n-aman, ăhobăt-dd tătart s-asălim n-aman, osăn-tăt, ihʼ-et a iwwăḍăn temeḍe d-səmmosăt timərwen n-emăn d-kăraḍ dăɣ-wi šuharnen măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr ser tătart.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Ǝŋŋăn imănan d-tajəlla ɣas, innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝyyăwăt, mănsăwăt.» Itajj a-wen-dăɣ iket-net măšan, wăr tăn-iha-i ihălăn asəstan-net d-ere wa ămoos ed, əssanăn ămăra a-s Emăli iman-net a-wa.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Iḍkăl Ɣisa tajəlla, ăẓun-asăn-tăt, ăẓun daɣ imănan jere-săn.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Ǝnta-da-dăɣ anfiləl wa s-kăraḍ dd-ija Ɣisa i-inəṭṭulab-net ḍarăt tanăkra-net jer-inəmmuttan.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Ǝkšăn ɣas, innă Ɣisa i-Simyon Bəṭrus: «Simyon ăgg Yunəs, ak torded a-s tojăr tărha ta hi-jed, ta hi-jăn imidiwăn-năk?» Innʼ-as Simyon: «Emăli, təssanăd a-s ărheɣ təmmidəwa-năk.» Innʼ-as Ɣisa: «Adiš, ăj i-inəṭṭulab-in taɣălift ta ităjj amăḍan i-ikərwatăn-net.»
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Ijʼ-as Ɣisa asəstan wa s-əssin, innʼ-as: «Simyon ăgg Yunəs, ak torded a-s tărhed-ahi?» Innʼ-as Simyon: «Năkk lab, ărheɣ təmmidəwa-năk.» Innʼ-as Ɣisa: «Adiš, ăj i-inəṭṭulab-in tamăḍint ta ităjj amăḍan i-tihatten-net.»
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Ijʼ-as Ɣisa asəstan wa s-kăraḍ, innʼ-as: «Simyon ăgg Yunəs, ak tidət-dăɣ a-s tărhed təmmidəwa-nin?» Inxăs a-wen-dăɣ iman n-Bəṭrus d-a-s har kăraḍ ihăndăggan isastan-t d-a-s irhʼ-e meɣ? Innʼ-as Bəṭrus ămăra: «Emăli, wăr t-illa a-s wădden təssanăd-t, təssanăd a-s jeɣ-ak tărha təmdat.» Innʼ-as Ɣisa: «Adiš, ăj i-inəṭṭulab-in taɣălift ta ităjj amăḍan i-tihatten-net.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Ălleɣeɣ-ak s-tidət tădduuttet a-s dăɣ-təmmiwəḍa-năk, salsed iman-năk, erhet-năk ɣas a kăy-išilləwăn măšan, afăl wăššarăd, ere wăr tămoosăd a kăy-madăn-isăls, tăttărmăsăd, tăttălwăyăd s-edăgg wăr tărhed.»
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Innʼ-as a-wen-dăɣ i-ad-isəlməd Bəṭrus ălxal n-tamăttant ta has-tăqqălăt madăt-tumas tajuhe ta s-mad-isəmɣăr Măssinăɣ. Ijʼ-as Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innʼ-as: «Ǝlkəm-ahi.»
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Ăšnăšlăm Bəṭrus ḍara-s, inhăy ănăṭṭalib wa irha Ɣisa, ilkam-asăn. Ănăṭṭalib-wen-dăɣ a dd-insăn făll-idmarăn n-Ɣisa ehăḍ wa dăr-s ohărăn amənsi, ənta-en-dăɣ a issəstănăn Ɣisa ehăḍ-wen a-s has-innă: «Ălɣalim, əndek dăɣ-năɣ wa kăy-madăn-isəssăɣdăr?»
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Inhăy-t Bəṭrus ilkam-asăn ɣas, innă i-Ɣisa: «Emăli, wa hi-š ănăṭṭalib, ma dăɣ-s ilkamăn?»
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Innʼ-as Ɣisa: «Kud-ărheɣ ad-iddar har dd-ăqqəlăɣ, ma tăkkuulăd dăɣ-a-wen? Kăyy, əlkəm-ahi ɣas.»
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa i-Bəṭrus a dd-orăwăn a-wa s-jannen inalkimăn n-Ɣisa, ănăṭṭalib-en-dăɣ, wăr dăɣ-s təlkem tamăttant măšan, wăr has-inna Ɣisa wăr mad-ămmăt, ănn-ak a inna i-Bəṭrus: «Ajăn kud-ărheɣ ad-iddar har dd-ăqqəlăɣ, ma tăkkuulăd dăɣ-a-wen?»
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Ănăṭṭalib-wen-dăɣ făll-ija Ɣisa tajuhe-ten-dăɣ, a ăjjəyhăn i-isălan-wi-dăɣ, iktăb-tăn, nəssan daɣ a-s tajuhe-net, tădduuttăt.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Ǝllan-t hărătăn ăjjootnen ija Ɣisa wăren əkteb diha-dăɣ. A-wa ija, ija əjut wa-dăɣ s-ənnăr ittăr ăwadəm akătab-net s-iyyăn-iyyăn, wăr-ordeɣ a-s tăddobăt tăkost n-ăkall-i-dăɣ aggay n-əlkəttabăn-win-dăɣ he-siwəlnen dăɣ-isălan-net. Amin!
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.