João 21
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ḍarăt-a-wen-dăɣ ijăn, ăsnăfalăl-dd Ɣisa daɣ iman-net i-inəṭṭulab-net dăɣ-asălim n-ejănš wa s-itawănna Tibăryad. Ǝnta da əmmək wa s-hasăn-dd ăsnăfalăl iman-net:
1 Depois disto manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e manifestou-se deste modo:
2 Ašăl iyyăn, ăžžiimmăɣ Simyon Bəṭrus, Tomi wa n-ekne d-Natanăhil wa n-taɣrəmt ta n-Kăna təhăt teje ta n-Galila d-dăgg-Zăbdi d-əssin inəṭṭulab iyyăḍ daɣ,
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galiléia, os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 ăqqiimăn har šik-dăɣ, innʼ-asăn Simyon Bəṭrus: «Năkk, əkkeɣ ejănš i-ad-əhhuyeɣ imănan.» Ǝnnăn-as inəṭṭulab wi iyyăḍnen: «Ăqqəl-anăɣ, năddew dăr-k.» Ǝzjărăn, əjjăšăn turăft n-aman, əglăn. Okăy-tăn ehăḍ-wen-dăɣ iket-net, wăr t-illa a ărmasăn.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe: Nós também vamos contigo. Saíram e entraram no barco; e naquela noite nada apanharam.
4 Ăffăw ɣas, iwăr-dd Ɣisa asălim n-ejănš măšan, indăr-asăn ad-t-əzzəyăn.
4 Mas ao romper da manhã, Jesus se apresentou na praia; todavia os discípulos não sabiam que era ele.
5 Iɣrʼ-en, innʼ-asăn: «Ilyaḍăn, ajăn wăr lem a təkšăm?» Ǝnnăn-as: «Ăbo!»
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, não tendes nada que comer? Responderam-lhe: Não.
6 Innʼ-asăn: «Ăjrăt ămăra tătart-năwăn s-ašrut wa n-aɣil n-turăft n-aman, ad-tărməsăm imănan.» Jărăn tătart-năsăn s-ašrut-wen-dăɣ tăn-issəkna, əttărăn ad-tăt-dd-ărkəbăn dăɣ-aman măšan, təndăr-asăn făl aḍănay-i-dăɣ təja imănan.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede à direita do barco, e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam puxar por causa da grande quantidade de peixes.
7 Inhăy ănăṭṭalib wa ikna Ɣisa tărha a-wen ɣas, inna i-Bəṭrus: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s a-wa Emăli-nănăɣ.» Islă Simyon Bəṭrus a-s a-wa Emăli Ɣisa ɣas, iḍkăl emăls-net wa ikkăs i-ălxidmăt, ijʼ-e dăɣ-err-net, ijăr iman-net dăɣ-aman, išyăf, ikkʼ asălim.
7 Então aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: Senhor. Quando, pois, Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica, porque estava despido, e lançou-se ao mar;
8 Ăɣyămmen-dd inəṭṭulab wi iyyăḍnen turăft, ăhoben-dd tătart ta təḍkărăt imănan ed, wăr t-illa jere-săn d-asălim n-ejănš ar sănatăt timaḍ n-aɣil.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho, puxando a rede com os peixes, porque não estavam distantes da terra senão cerca de duzentos côvados.
9 Ǝwwăḍăn asălim n-aman ɣas, ənhăyăn efew irɣan făll-naŋŋăn imănan d-tajəlla,
9 Ora, ao saltarem em terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.
10 innʼ-asăn Ɣisa: «Awəyăt-dd a lăn imănan dăɣ-wi s-iket tăn-dd-tărmăsăm.»
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ijjăš Simyon Bəṭrus turăft ta n-aman, ăhobăt-dd tătart s-asălim n-aman, osăn-tăt, ihʼ-et a iwwăḍăn temeḍe d-səmmosăt timərwen n-emăn d-kăraḍ dăɣ-wi šuharnen măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr ser tătart.
11 Entrou Simão Pedro no barco e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinqüenta e três grandes peixes; e, apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.
12 Ǝŋŋăn imănan d-tajəlla ɣas, innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝyyăwăt, mănsăwăt.» Itajj a-wen-dăɣ iket-net măšan, wăr tăn-iha-i ihălăn asəstan-net d-ere wa ămoos ed, əssanăn ămăra a-s Emăli iman-net a-wa.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? sabendo que era o Senhor.
13 Iḍkăl Ɣisa tajəlla, ăẓun-asăn-tăt, ăẓun daɣ imănan jere-săn.
13 Chegou Jesus, tomou o pão e deu-lho, e semelhantemente o peixe.
14 Ǝnta-da-dăɣ anfiləl wa s-kăraḍ dd-ija Ɣisa i-inəṭṭulab-net ḍarăt tanăkra-net jer-inəmmuttan.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus se manifestou aos seus discípulos, depois de ter ressurgido dentre os mortos.
15 Ǝkšăn ɣas, innă Ɣisa i-Simyon Bəṭrus: «Simyon ăgg Yunəs, ak torded a-s tojăr tărha ta hi-jed, ta hi-jăn imidiwăn-năk?» Innʼ-as Simyon: «Emăli, təssanăd a-s ărheɣ təmmidəwa-năk.» Innʼ-as Ɣisa: «Adiš, ăj i-inəṭṭulab-in taɣălift ta ităjj amăḍan i-ikərwatăn-net.»
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeirinhos.
16 Ijʼ-as Ɣisa asəstan wa s-əssin, innʼ-as: «Simyon ăgg Yunəs, ak torded a-s tărhed-ahi?» Innʼ-as Simyon: «Năkk lab, ărheɣ təmmidəwa-năk.» Innʼ-as Ɣisa: «Adiš, ăj i-inəṭṭulab-in tamăḍint ta ităjj amăḍan i-tihatten-net.»
16 Tornou a perguntar-lhe: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Ijʼ-as Ɣisa asəstan wa s-kăraḍ, innʼ-as: «Simyon ăgg Yunəs, ak tidət-dăɣ a-s tărhed təmmidəwa-nin?» Inxăs a-wen-dăɣ iman n-Bəṭrus d-a-s har kăraḍ ihăndăggan isastan-t d-a-s irhʼ-e meɣ? Innʼ-as Bəṭrus ămăra: «Emăli, wăr t-illa a-s wădden təssanăd-t, təssanăd a-s jeɣ-ak tărha təmdat.» Innʼ-as Ɣisa: «Adiš, ăj i-inəṭṭulab-in taɣălift ta ităjj amăḍan i-tihatten-net.
17 Perguntou-lhe terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Entristeceu-se Pedro por lhe ter perguntado pela terceira vez: Amas-me? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas; tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ălleɣeɣ-ak s-tidət tădduuttet a-s dăɣ-təmmiwəḍa-năk, salsed iman-năk, erhet-năk ɣas a kăy-išilləwăn măšan, afăl wăššarăd, ere wăr tămoosăd a kăy-madăn-isăls, tăttărmăsăd, tăttălwăyăd s-edăgg wăr tărhed.»
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando fores velho, estenderás as mãos e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queres.
19 Innʼ-as a-wen-dăɣ i-ad-isəlməd Bəṭrus ălxal n-tamăttant ta has-tăqqălăt madăt-tumas tajuhe ta s-mad-isəmɣăr Măssinăɣ. Ijʼ-as Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innʼ-as: «Ǝlkəm-ahi.»
19 Ora, isto ele disse, significando com que morte havia Pedro de glorificar a Deus. E, havendo dito isto, ordenou-lhe: Segue-me.
20 Ăšnăšlăm Bəṭrus ḍara-s, inhăy ănăṭṭalib wa irha Ɣisa, ilkam-asăn. Ănăṭṭalib-wen-dăɣ a dd-insăn făll-idmarăn n-Ɣisa ehăḍ wa dăr-s ohărăn amənsi, ənta-en-dăɣ a issəstănăn Ɣisa ehăḍ-wen a-s has-innă: «Ălɣalim, əndek dăɣ-năɣ wa kăy-madăn-isəssăɣdăr?»
20 E Pedro, virando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, o mesmo que na ceia se recostara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o que te trai?
21 Inhăy-t Bəṭrus ilkam-asăn ɣas, innă i-Ɣisa: «Emăli, wa hi-š ănăṭṭalib, ma dăɣ-s ilkamăn?»
21 Ora, vendo Pedro a este, perguntou a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 Innʼ-as Ɣisa: «Kud-ărheɣ ad-iddar har dd-ăqqəlăɣ, ma tăkkuulăd dăɣ-a-wen? Kăyy, əlkəm-ahi ɣas.»
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso? Segue-me tu.
23 Măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa i-Bəṭrus a dd-orăwăn a-wa s-jannen inalkimăn n-Ɣisa, ănăṭṭalib-en-dăɣ, wăr dăɣ-s təlkem tamăttant măšan, wăr has-inna Ɣisa wăr mad-ămmăt, ănn-ak a inna i-Bəṭrus: «Ajăn kud-ărheɣ ad-iddar har dd-ăqqəlăɣ, ma tăkkuulăd dăɣ-a-wen?»
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não disse que não morreria, mas: se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso?
24 Ănăṭṭalib-wen-dăɣ făll-ija Ɣisa tajuhe-ten-dăɣ, a ăjjəyhăn i-isălan-wi-dăɣ, iktăb-tăn, nəssan daɣ a-s tajuhe-net, tădduuttăt.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Ǝllan-t hărătăn ăjjootnen ija Ɣisa wăren əkteb diha-dăɣ. A-wa ija, ija əjut wa-dăɣ s-ənnăr ittăr ăwadəm akătab-net s-iyyăn-iyyăn, wăr-ordeɣ a-s tăddobăt tăkost n-ăkall-i-dăɣ aggay n-əlkəttabăn-win-dăɣ he-siwəlnen dăɣ-isălan-net. Amin!
25 E ainda muitas outras coisas há que Jesus fez; as quais, se fossem escritas uma por uma, creio que nem ainda no mundo inteiro caberiam os livros que se escrevessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.