João 20
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Abənnəbən n-ălxad-i n-ašăl ăzzarăn dăɣ-əssəboɣ, hărwa janăt tihay, tənšăy Măryăma ta n-Mulăždaləyăt aẓəkka wa iha Ɣisa, tənhăy a-s tăhunt ta măqqărăt hărăt emm n-aẓəkka, tămmuqqăs-in.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Tošăl s-Simyon Bəṭrus d-ănăṭṭalib wa iyyăḍăn ikna Ɣisa tărha, tənnʼ-asăn: «Tafəkka n-Ălɣalim-nănăɣ, təmmăḍkăl, ăbas ha aẓəkka, wăr nəssen ənde d-tăt-jăn ămăra.»
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Igla Bəṭrus d-ănăṭṭalib wa iyyăḍăn, əkkăn aẓəkka.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Ošălăn issənăn-essăn măšan, ijmăḍ ănăṭṭalib wa iyyăḍăn Bəṭrus dăɣ-azzal, išwăr-t-in s-aẓəkka,
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 ăddunkăt, ăssijjă dăɣ-ammas-net, inhăy tefit tənsa d-iman-net măšan, wăr-ijješ ammas n-aẓəkka.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Iwwăḍ-t-dd Simyon Bəṭrus ɣas, ijjăš ənta aẓəkka, inhăy tefit ta tənsăt d-iman-net,
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 olăs daɣ ahănay n-taswəḍt ta s-kăla təttăl eɣăf n-Ɣisa, tənsa d-iman-net s-edes, toḍha.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Ijjăš-dd fălla-s ḍarăt-a-wen ănăṭṭalib wa iyyăḍăn t-dd-išwărăn s-aẓəkka, inhăy, omăn;
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 făl-a-s, a-wa-dăɣ jăn ărtayăn d-Ɣisa iket-net, wăr-əfhemăn a-wa ənnăn əlkəttabăn dăɣ-isălan-net, a-s ənnăn a-s, ilzam ad-t-iba təzzar, inkăr-dd jer-inəmmuttan.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Ǝqqălăn ḍarăt-a-wen ihănan-năsăn.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Tăqqimă-dd ḍara-săn Măryăma, təbdad edes i-aẓəkka, hall. Halla dihen-dăɣ har šik-dăɣ tăssijjă dăɣ-ammas n-aẓəkka,
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 tənhăy əssin ănjălosăn ăssiimlălnen, ăqqimăn dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s tənsa tafəkka n-Ɣisa. Ăqqiima iyyăn dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s insa eɣăf n-Ɣisa, ăqqiima wa iyyăḍăn dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s ənsăn iḍarăn-net.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Ǝssəstănăn ănjălosăn Măryăma, ənnăn-as: «Măryăma, ma kăm-isalhen?» Tənnʼ-asăn: «Tafəkka n-Ălɣalim-in a təmmăḍkălăt, wăr-əssenăɣ ənde d-tăt-jăn ămăra.»
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Tənna a-wen ɣas, tăšnăšlăm, tənhăy Ɣisa ibdad măšan, indăr-as ad-t-təzzəy.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Imməjrăd-as, innʼ-as: «Tamăḍt, ma kăm-isalhen? Ma dăɣ-m ăba?» Ămmiijrăd-as măšan, tăɣel Măryăma măssi-s n-ašəkrəš a has-ămmijrădăn, tənnʼ-as: «Ya ăhaləs-i-dăɣ, kunta kăyy a iḍkălăn tafəkka n-Emăli-nin, əttarăɣ dăɣ-k idəm n-ad-hi-səknəd diha tăt-jed i-ad-tăt-əḍkəlăɣ.»
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Iɣrʼ-et Ɣisa s-isəm-net, innʼ-as: «Măryăma!» Təggăd təzzar, tənnăḍ-dd săr-s, tənnʼ-as dăɣ-Ɣăbranəyya: «Rabbuni»; a-wen ălmăɣna-net: «Măssi-ɣ.»
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Innʼ-as Ɣisa ălwăqq-wen: «Wăr hi-ḍesăd, tawəɣəd-ahi făl-a-s, wăr-oseɣ išənnawăn-i iha Abba-nin hărwa. Ămăra, əgləw, lăɣăt i-ayətma-ɣ a-s əkkeɣ Abba-nin-i s-ənta daɣ a-s Abba-năwăn, əkkeɣ Măssi-ɣ-i n-Măssinăɣ-i s-ənta a-s Măssinăɣ-i n-Măssi-wăn.»
17 Jesus disse:
18 Təkkă Măryăma ta n-Mulăždaləyăt inəṭṭulab, tənnʼ-asăn: «Năkk, ənhayăɣ Emăli». Ad-dăɣ-săn tajj isălan n-a-wa has-innă Ɣisa.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Ehăḍ n-ašăl-wənnin-dăɣ n-ălxad, ăžžiimmăɣăn inəṭṭulab dăɣ-ehăn iyyăn, ăṭṭubben imawăn-net făll-iman-năsăn a-wa hasăn-təja tuksəḍa n-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud. Wăr tăn-hen isălan a-s ənta iman-net da-dăɣ dd-ibdădăn jere-săn, innʼ-asăn: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn.»
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Ijʼ-asăn isofan, ad-tăn-isakna ifassăn-net d-tajəẓẓelt-net. Ălwăqq-i-dăɣ t-ənhăyăn, əjăn inəṭṭulab tedăwit-i-dăɣ măqqărăt.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Innʼ-asăn Ɣisa: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn. Ămašal wa ijă Abba dăɣ-ifassăn-in, jeɣ-t năkk-dăɣ ămăra dăɣ-ifassăn-năwăn.»
21 Então Jesus disse de novo:
22 Ḍarăt-a-wen, ăshăḍ Ɣisa jənnəj-iɣăfawăn-năsăn, innʼ-asăn: «Uhənăt Unfas Šăddijăn,
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 ere wa s-tənšăm ibăkkaḍăn-net, ad-ijrəw tenăšše-năsăn, ere wa s-tăn wăr tənšem, wăr mad-ijrəw tenăšše-năsăn.»
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Ašăl wa d-jăn isălan-wi-dăɣ, wăr t-illa iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin s-isəm-net Tomi wa s-itawănna Ekne.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Osă-dd ɣas, ənnăn-as inəṭṭulab wi iyyăḍnen: «Išrăy-kăy-dd Emăli Ɣisa.» Unjăy s-ad-tăn-ifləs, innʼ-asăn: «Năkk ɣas, a əkkăsăɣ wăr t-ənheyăɣ s-tiṭṭawen-in, ənhəyăɣ daɣ idraš n-ibuyəsăn dăɣ-ifassăn-net, ăjăɣ daɣ assəkăḍ-in dăɣ-adăriš n-ibuyəsăn, ăjăɣ ăfuss-in dăɣ-tajəẓẓəlt-net ta inbăj allaɣ, wăr mad-əfləsăɣ a-s dd-inkar jer-inəmmuttan.»
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Ašăl wa n-əttam ḍarăt-a-wen, ăžžiimmăɣăn inəṭṭulab dăɣ-ehăn ăṭṭubben, ihʼ-en ămăra Tomi. Wăla hin-əjrăhăn a-s dd-ibdăd Ɣisa jere-săn, innʼ-asăn: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn.»
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Innă Ɣisa i-Tomi ḍarăt-a-wen: «Ahəẓ-ahi-dd, səjrăh ifassăn-in, hənda assəkăḍ-năk, ăjʼ-e dăɣ-ăfuss-in, təjəd-t daɣ dăɣ-tajəẓẓelt-in, wăr tăsɣărăd ulh-năk.»
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Ăwwežăb-as Tomi, innʼ-as: «Emăli-nin, Măssi-ɣ Măssinăɣ.»
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy, tənhăyăd-ahi təzzar tomănăd, tənḍəḍ i-ăddinăt wi hi-wăren-ənhey măšan, omănăn.»
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Ija Ɣisa dat-inəṭṭulab-net ijităn n-Măssinăɣ ăjjootnen wăren əkteb dăɣ-əlkəttab-wa-dăɣ
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 măšan, a-wa dăɣ-săn iktăbăn dăɣ-əlkəttab-wa-dăɣ iket-net, iktab dăɣ-təssəba n-ad-tamənăm a-s Ɣisa a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Măssinăɣ, ere omănăn s-isəm-net-dăɣ, ad-ijrəw tămudre ta tăɣlălăt.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.