João 20
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Abənnəbən n-ălxad-i n-ašăl ăzzarăn dăɣ-əssəboɣ, hărwa janăt tihay, tənšăy Măryăma ta n-Mulăždaləyăt aẓəkka wa iha Ɣisa, tənhăy a-s tăhunt ta măqqărăt hărăt emm n-aẓəkka, tămmuqqăs-in.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Tošăl s-Simyon Bəṭrus d-ănăṭṭalib wa iyyăḍăn ikna Ɣisa tărha, tənnʼ-asăn: «Tafəkka n-Ălɣalim-nănăɣ, təmmăḍkăl, ăbas ha aẓəkka, wăr nəssen ənde d-tăt-jăn ămăra.»
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Igla Bəṭrus d-ănăṭṭalib wa iyyăḍăn, əkkăn aẓəkka.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Ošălăn issənăn-essăn măšan, ijmăḍ ănăṭṭalib wa iyyăḍăn Bəṭrus dăɣ-azzal, išwăr-t-in s-aẓəkka,
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 ăddunkăt, ăssijjă dăɣ-ammas-net, inhăy tefit tənsa d-iman-net măšan, wăr-ijješ ammas n-aẓəkka.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Iwwăḍ-t-dd Simyon Bəṭrus ɣas, ijjăš ənta aẓəkka, inhăy tefit ta tənsăt d-iman-net,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 olăs daɣ ahănay n-taswəḍt ta s-kăla təttăl eɣăf n-Ɣisa, tənsa d-iman-net s-edes, toḍha.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ijjăš-dd fălla-s ḍarăt-a-wen ănăṭṭalib wa iyyăḍăn t-dd-išwărăn s-aẓəkka, inhăy, omăn;
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 făl-a-s, a-wa-dăɣ jăn ărtayăn d-Ɣisa iket-net, wăr-əfhemăn a-wa ənnăn əlkəttabăn dăɣ-isălan-net, a-s ənnăn a-s, ilzam ad-t-iba təzzar, inkăr-dd jer-inəmmuttan.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ǝqqălăn ḍarăt-a-wen ihănan-năsăn.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Tăqqimă-dd ḍara-săn Măryăma, təbdad edes i-aẓəkka, hall. Halla dihen-dăɣ har šik-dăɣ tăssijjă dăɣ-ammas n-aẓəkka,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 tənhăy əssin ănjălosăn ăssiimlălnen, ăqqimăn dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s tənsa tafəkka n-Ɣisa. Ăqqiima iyyăn dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s insa eɣăf n-Ɣisa, ăqqiima wa iyyăḍăn dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s ənsăn iḍarăn-net.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ǝssəstănăn ănjălosăn Măryăma, ənnăn-as: «Măryăma, ma kăm-isalhen?» Tənnʼ-asăn: «Tafəkka n-Ălɣalim-in a təmmăḍkălăt, wăr-əssenăɣ ənde d-tăt-jăn ămăra.»
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Tənna a-wen ɣas, tăšnăšlăm, tənhăy Ɣisa ibdad măšan, indăr-as ad-t-təzzəy.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Imməjrăd-as, innʼ-as: «Tamăḍt, ma kăm-isalhen? Ma dăɣ-m ăba?» Ămmiijrăd-as măšan, tăɣel Măryăma măssi-s n-ašəkrəš a has-ămmijrădăn, tənnʼ-as: «Ya ăhaləs-i-dăɣ, kunta kăyy a iḍkălăn tafəkka n-Emăli-nin, əttarăɣ dăɣ-k idəm n-ad-hi-səknəd diha tăt-jed i-ad-tăt-əḍkəlăɣ.»
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Iɣrʼ-et Ɣisa s-isəm-net, innʼ-as: «Măryăma!» Təggăd təzzar, tənnăḍ-dd săr-s, tənnʼ-as dăɣ-Ɣăbranəyya: «Rabbuni»; a-wen ălmăɣna-net: «Măssi-ɣ.»
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Innʼ-as Ɣisa ălwăqq-wen: «Wăr hi-ḍesăd, tawəɣəd-ahi făl-a-s, wăr-oseɣ išənnawăn-i iha Abba-nin hărwa. Ămăra, əgləw, lăɣăt i-ayətma-ɣ a-s əkkeɣ Abba-nin-i s-ənta daɣ a-s Abba-năwăn, əkkeɣ Măssi-ɣ-i n-Măssinăɣ-i s-ənta a-s Măssinăɣ-i n-Măssi-wăn.»
17 Jesus continuou:
18 Təkkă Măryăma ta n-Mulăždaləyăt inəṭṭulab, tənnʼ-asăn: «Năkk, ənhayăɣ Emăli». Ad-dăɣ-săn tajj isălan n-a-wa has-innă Ɣisa.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Ehăḍ n-ašăl-wənnin-dăɣ n-ălxad, ăžžiimmăɣăn inəṭṭulab dăɣ-ehăn iyyăn, ăṭṭubben imawăn-net făll-iman-năsăn a-wa hasăn-təja tuksəḍa n-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud. Wăr tăn-hen isălan a-s ənta iman-net da-dăɣ dd-ibdădăn jere-săn, innʼ-asăn: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn.»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ijʼ-asăn isofan, ad-tăn-isakna ifassăn-net d-tajəẓẓelt-net. Ălwăqq-i-dăɣ t-ənhăyăn, əjăn inəṭṭulab tedăwit-i-dăɣ măqqărăt.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Innʼ-asăn Ɣisa: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn. Ămašal wa ijă Abba dăɣ-ifassăn-in, jeɣ-t năkk-dăɣ ămăra dăɣ-ifassăn-năwăn.»
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Ḍarăt-a-wen, ăshăḍ Ɣisa jənnəj-iɣăfawăn-năsăn, innʼ-asăn: «Uhənăt Unfas Šăddijăn,
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 ere wa s-tənšăm ibăkkaḍăn-net, ad-ijrəw tenăšše-năsăn, ere wa s-tăn wăr tənšem, wăr mad-ijrəw tenăšše-năsăn.»
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Ašăl wa d-jăn isălan-wi-dăɣ, wăr t-illa iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin s-isəm-net Tomi wa s-itawănna Ekne.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Osă-dd ɣas, ənnăn-as inəṭṭulab wi iyyăḍnen: «Išrăy-kăy-dd Emăli Ɣisa.» Unjăy s-ad-tăn-ifləs, innʼ-asăn: «Năkk ɣas, a əkkăsăɣ wăr t-ənheyăɣ s-tiṭṭawen-in, ənhəyăɣ daɣ idraš n-ibuyəsăn dăɣ-ifassăn-net, ăjăɣ daɣ assəkăḍ-in dăɣ-adăriš n-ibuyəsăn, ăjăɣ ăfuss-in dăɣ-tajəẓẓəlt-net ta inbăj allaɣ, wăr mad-əfləsăɣ a-s dd-inkar jer-inəmmuttan.»
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Ašăl wa n-əttam ḍarăt-a-wen, ăžžiimmăɣăn inəṭṭulab dăɣ-ehăn ăṭṭubben, ihʼ-en ămăra Tomi. Wăla hin-əjrăhăn a-s dd-ibdăd Ɣisa jere-săn, innʼ-asăn: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn.»
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Innă Ɣisa i-Tomi ḍarăt-a-wen: «Ahəẓ-ahi-dd, səjrăh ifassăn-in, hənda assəkăḍ-năk, ăjʼ-e dăɣ-ăfuss-in, təjəd-t daɣ dăɣ-tajəẓẓelt-in, wăr tăsɣărăd ulh-năk.»
27 E logo disse a Tomé:
28 Ăwwežăb-as Tomi, innʼ-as: «Emăli-nin, Măssi-ɣ Măssinăɣ.»
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy, tənhăyăd-ahi təzzar tomănăd, tənḍəḍ i-ăddinăt wi hi-wăren-ənhey măšan, omănăn.»
29 Jesus lhe disse:
30 Ija Ɣisa dat-inəṭṭulab-net ijităn n-Măssinăɣ ăjjootnen wăren əkteb dăɣ-əlkəttab-wa-dăɣ
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 măšan, a-wa dăɣ-săn iktăbăn dăɣ-əlkəttab-wa-dăɣ iket-net, iktab dăɣ-təssəba n-ad-tamənăm a-s Ɣisa a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Măssinăɣ, ere omănăn s-isəm-net-dăɣ, ad-ijrəw tămudre ta tăɣlălăt.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.