João 11

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ăzzăman-wen-dăɣ ad-ărhin Lazar wa n-taɣrəmt ta n-Bitanya n-ăŋŋa-s n-Marta d-Măryăma
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 ta s-kăla təssənɣăl aḍutăn făll-iḍarăn n-Ɣisa təzzar, ad-tăn-timəs s-tišəkkaḍ-net. Ǝnta-i-dăɣ a-s ămăra, ărhiin ăŋŋa-s, Lazar.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ărhin ɣas, ăssawăynăt šătma-s ămašal s-Ɣisa, ənnănăt-as: «Ălɣalim, ăss-dd, emărh-năk Lazar ărhiin.»
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Iwwăḍ-dd ămašal Ɣisa ɣas, innă: «Turhənna ta tărmăsăt Lazar, wădden ənta a t-madăt-tawəy s-ălaxărăt, turhənna-net ta-dăɣ a madăt-tumas əssəbab făl ătwăsămɣăr Măssinăɣ, itwəsəmɣăr daɣ Rure-s.»
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Tărha ta ija Ɣisa i-Lazar, ənta daɣ a ija i-Marta d-wălătma-s Măryăma.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ǝjjăšăn isălan n-turhənna n-Lazar Ɣisa măšan, ăssakăy dăɣ-edăgg-ənnin-dăɣ əssin išilan təzzar,
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 innă i-inəṭṭulab-net: «Ăqqəlăt-anăɣ Ălyăhudəyăt.»
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Ălɣalim, ajăn wădden a ăynayăn tattărăn kăl-Ălyăhud, ad-kăy-əkfən sămmăjori n-tihun dăɣ-teje-ten-dăɣ, ɣas ma dăɣ-s tăqqalăd?»
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn wădden măraw ăssaɣătăn d-əssin a hanen ašăl? Ere irjašăn hărwa ijă ašăl, wăr mad-ăjjărtăqqəl făl-a-s ihannăy data-s
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 măšan, ăwadəm irjašăn s-ehăḍ, ad-ăjjărtăqqăl ed irjaš dăɣ-tihay.»
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ija Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innʼ-asăn: «Emărh-nănăɣ Lazar, iṭṭas măšan, əgleɣ i-ad-t-dd-sənkărăɣ.»
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Ălɣalim, adiš kunta eḍəs ɣas a ija, illʼ-e ăṭṭăma n-ad-izzəy.»
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Măjrăd wa hasăn-ija, ijʼ-asăn-t i-ad-tăn-isəlməd a-s Lazar ăba-t măšan, əbdadăn ənniyătăn-năsăn făll-eḍəs wa n-ere ilɣad eḍəs.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ijʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen măjrăd s-ăddooben afăham-net, innʼ-asăn: «Ǝlmədăt a-s Lazar ya ăba-t, măšan,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 ăddiweɣ dăɣ-təssəba-năwăn ed a-s ărhin, wăr ɣur-s t-əlleɣ, ătiwatăs a-wen i-ad-săr-i tamənăm; ămăra, ənkărăt, ăkkăt-anăɣ-t.»
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Iggăd-dd Tomi wa s-itawănna Didim, a-wen ălmăɣna-net: ekne, innă i-inəṭṭulab wi iyyăḍnen: «Ăglăt-anăɣ năkkăneḍ-dăɣ i-ad-nahăr d-ălɣalim-nănăɣ tamăttant.»
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 A-s hin-osa Ɣisa Bitanya, ila Lazar əkkoẓ išilan dăɣ-aẓəkka.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Bitanya-i dăɣ-t-ăba, wăr jere-s t-illa d-Yărussălam ar kăraḍ kelumetărăn.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ăba Lazar ɣas, osăn-dd kăl-Ălyăhud ăjjootnen Marta d-Măryăma, ad-sasmaḍăn ulhawăn-năsnăt.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Təsla Marta a-s imal-dd Ɣisa ɣas, təlkăḍ-as, a-s ija a-wen Măryăma ənta, tăqqima-hin ɣur-ehăn.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Tămmoqqăs d-Ɣisa ɣas, tənnʼ-as: «Ălɣalim, əssanăɣ a-s ənnăr təlled diha-dăɣ, wăr-itiba ăŋŋa-ɣ.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Măšan hakd a-wen-dăɣ, əssanăɣ a-s kăyy a təttărăd, dăɣ-Măssinăɣ-dăɣ, ad-hak-t-ăkf.»
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Innʼ-as Ɣisa: «Ăŋŋa-m a dd-inkăr dăɣ-tamăttant.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Tənnʼ-as Marta: «Ǝssanăɣ lab s-ad-dd-inkăr dăɣ-tamăttant ašăl wa ilkămăn.»
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Innʼ-as Ɣisa: «Năkk a-s Wa dd-isănkarăn dăɣ-tamăttant, năkk a ihakkăn tămudre, ere săr-i omănăn-dăɣ, ad-iddar hărkuk kud-dăɣ ămmut,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 ere iddarăn daɣ har săr-i omăn, wăr dăɣ-s təlkem tamăttant făw. Ak kămm Marta, təflasăd a-wen meɣ?»
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Tənnʼ-as Marta: «Ǝyya Ălɣalim, omanăɣ a-s kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Măssinăɣ s-ătwănna ilkam ad-dd-ass ăddunya.»
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Təja Marta măjrăd-wen-dăɣ ɣas, təglă, təkkăs-dd wălătma-s s-takše, tənnʼ-as: «Ălɣalim ya, osă-dd, innʼ-am ad-t-in-tasəd.»
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Təsla Măryăma i-a-wen ɣas, təggăd ăssaɣăt-wen-dăɣ, təkkă Ɣisa.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 A-s ităjj a-wen-dăɣ, wăr dd-ijješ Ɣisa aɣrəm hărwa, ihʼ edăgg-wənnin-dăɣ dăɣ-dăr-s tămmoqqăs Marta,
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 əllan-t daɣ imănokalăn n-kăl-Ălyăhud iyyăḍ ɣur-Măryăma dăɣ-ehăn, sasmaḍăn ulh-net. Ǝnhăyăn-tăt a-s təbdăd šik, təzjăr ɣas, əlkămăn-as ed ija ɣur-săn a-s Lazar a təkka i-ad-tălh făll-aẓəkka-net.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Tăwwăḍ-in Măryăma diha t-illa Ɣisa, tənhăy-t ɣas, tărkăɣ-as, tənnʼ-as: «Emăli, əssanăɣ a-s ənnăr təlled diha-dăɣ, wăr-itiba ăŋŋa-ɣ.»
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Inhăy-tăt Ɣisa hall ənta d-wi dăr-s ăddewnen, ɣas, ăsnin, əkmăn-t iman-net,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 innʼ-asăn: «Săknăt-ahi aẓəkka wa dăɣ-jăm Lazar.» Ǝnnăn-as: «Ǝyyăw, ənhəy-t.» Inhăy-t ɣas,
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 ilhă Ɣisa.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ǝnnăn iyyăḍ dăɣ-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Təmɣăre n-tărha ijʼ-et i-Lazar»,
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 ənnăn wi iyyăḍnen: «Ǝnta-i orăn tiṭṭawen n-emədderɣəl, indăr-as ad-igdəl i-Lazar tamăttant?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Olăsăn-t iman-net təkma, iglă ḍarăt-a-wen, ikkʼ aẓəkka wa iha Lazar iɣăšăn dăɣ-esăwăl, ihar s-tăhunt măqqoorăt.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Osă-dd Ɣisa aẓəkka ɣas, innă i-ăddinăt: «Ǝkkəsăt-in tăhunt ta hărăt aẓəkka.» Təggăd-dd Marta ta n-wălăt ma-s n-enəmmettən ăssaɣăt-wen, tənna i-Ɣisa: «Ălɣalim, Lazar ya ăru d-irkăh, ašăl-net wa s-əkkoẓ a-wa ihʼ aẓəkka.»
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Innʼ-as Ɣisa: «Ajăn wădden Marta ăru d-ham-ənneɣ a-s afăl săr-i tomănăd, ad-tənhəyăd tărna n-Măssinăɣ?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ǝkkăsăn-in ăddinăt tăhunt făll-emm n-aẓəkka ɣas, ăjoẓăy Ɣisa išənnawăn, innă: «Abba, ămmoyăɣ-ak aɣăbal wa jed a-wa dăɣ-k əttărăɣ,
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 əssanăɣ daɣ a-s ɣabbălăd tittar-in hărkuk măšan, ămmijrădăɣ-ak ămăra dăɣ-təssəba n-ălžămaɣăt-wa-dăɣ ibdădăn, dăɣ-təssəba n-ad-amənăn ăddinăt a-s kăyy a hi-dd-ăšmašălăn.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Innă Ɣisa a-wen ɣas, iḍkăl emăsli-net, innă: «Lazar, əzjăr-dd!»
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Izjăr-dd Lazar aẓəkka, ăqqanăn ifassăn-net d-iḍarăn-net s-isəssora, ilsă ekăršăy idəm-net. Innʼ-asăn Ɣisa ălwăqq-wen: «Arăt-t, təbḍəwăm-t d-ikăršăyăn-wi-dăɣ ittăl, təyyəm-t ad-igləw.»
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Osăn-dd kăl-Ălyăhud ăjjootnen, ənhăyăn a-wa ija Ɣisa ɣur-Măryăma ɣas, omănăn săr-s
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 măšan, əglăn iyyăḍ dăɣ-săn, osăn kăl-faris, əllăɣen-asăn a-wa ija Ɣisa.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ǝžžəmmăɣăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-faris d-ălžămaɣăt wa n-kăl-Sinhidrin-i iɣattăsăn ăššăreɣa, ănmănnăn: «Ǝndek ăddăbara? Wa ăwadəm, əjjətăn fălla-năɣ ijităn-net wi ăssuksăḍnen!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ǝlmədăt a-s afăl t-noyya s-əmmək-wa-dăɣ, ad-săr-s amənăn ăddinăt iket-năsăn. Afăl ămoos a-wen a ijan, ad-ărẓən kăl-Roma-i hanăɣ-ăsităɣmărnen ehăn n-ămudd-nănăɣ wa šăddijăn, ăttăɣtăɣăn ăkall-nănăɣ.»
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Iggăd-dd dăɣ-săn Qayăf-i s-ənta a ăminakălăn făll-kăl-tikutawen awătay-wen-dăɣ, innă: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s wăr t-illa a təjrahăm iket-dăɣ-năwăn,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ajăn wăr hənnəyăm a-s ufʼ-awăn, ad-ămmăt ăwadəm iyyăn dăɣ-təssəba n-tamətte uhən ad-tămmăt tamətte iket-net.»
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Măjrăd-wen-dăɣ ija Qayăf, wădden a dd-ifalăn tayətte-net măšan, šămad ənta a ăminakălăn făll-kăl-tikutawen awătay-wen-dăɣ, ikfʼ-e Măssinăɣ măjrăd hin-ăssawăḍ tamətte n-a-s ilkam ad-ămmăt Ɣisa, dăɣ-təssəba n-tamətte ta n-Iṣrayil iket-net.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Təzzar daɣ wădden kăl-Iṣrayil ɣas a-s mad-ămmăt, ad-ămmăt i-ad-dd-isədəw aratăn n-Măssinăɣ wi əmmăhăšnen jer-ikallăn, umasăn tiyyăt taɣəssa.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ăɣtăsăn ɣur-ašăl-wen-dăɣ n-a-s wăr-e sunfən făw wăr jen iman-net.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Iɣtăf ənta-dăɣ ɣur-ašăl-wen-dăɣ i-răjjoš dăɣ-edăgg t-hannăyăn kăl-Ălyăhud. Ifăl ăkall-wen-dăɣ hăn, ikkă teje ta tohăẓăt tanəẓruft, izzăɣ ənta d-inəṭṭulab-net dăɣ-aɣrəm s-isəm-net Ifɣahim.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ohăẓ-dd ămudd n-kăl-Ălyăhud wa n-Faṣka ɣas, ăhhujjăjăn-dd ăddinăt ăjjootnen s-Yărussălam i-ad-šəšdəjăn iman-năsăn dat-ămudd-en-dăɣ,
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 ad-tammăɣăn iməhhujjaj iket-năsăn i-Ɣisa, tinmənnin jer-iman-năsăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn: «Ak, tordam a-s ihăl a dd-ăkk ămudd meɣ?»
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 A-s jănnen a-wen-dăɣ, omarăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-faris s-ere ilmădăn diha t-illa Ɣisa iket-net, isăɣdăret-t i-ad-ăttărmăs.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.