João 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ăzzăman-wen-dăɣ ad-ărhin Lazar wa n-taɣrəmt ta n-Bitanya n-ăŋŋa-s n-Marta d-Măryăma
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 ta s-kăla təssənɣăl aḍutăn făll-iḍarăn n-Ɣisa təzzar, ad-tăn-timəs s-tišəkkaḍ-net. Ǝnta-i-dăɣ a-s ămăra, ărhiin ăŋŋa-s, Lazar.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Ărhin ɣas, ăssawăynăt šătma-s ămašal s-Ɣisa, ənnănăt-as: «Ălɣalim, ăss-dd, emărh-năk Lazar ărhiin.»
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Iwwăḍ-dd ămašal Ɣisa ɣas, innă: «Turhənna ta tărmăsăt Lazar, wădden ənta a t-madăt-tawəy s-ălaxărăt, turhənna-net ta-dăɣ a madăt-tumas əssəbab făl ătwăsămɣăr Măssinăɣ, itwəsəmɣăr daɣ Rure-s.»
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Tărha ta ija Ɣisa i-Lazar, ənta daɣ a ija i-Marta d-wălătma-s Măryăma.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ǝjjăšăn isălan n-turhənna n-Lazar Ɣisa măšan, ăssakăy dăɣ-edăgg-ənnin-dăɣ əssin išilan təzzar,
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 innă i-inəṭṭulab-net: «Ăqqəlăt-anăɣ Ălyăhudəyăt.»
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Ălɣalim, ajăn wădden a ăynayăn tattărăn kăl-Ălyăhud, ad-kăy-əkfən sămmăjori n-tihun dăɣ-teje-ten-dăɣ, ɣas ma dăɣ-s tăqqalăd?»
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn wădden măraw ăssaɣătăn d-əssin a hanen ašăl? Ere irjašăn hărwa ijă ašăl, wăr mad-ăjjărtăqqəl făl-a-s ihannăy data-s
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 măšan, ăwadəm irjašăn s-ehăḍ, ad-ăjjărtăqqăl ed irjaš dăɣ-tihay.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ija Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innʼ-asăn: «Emărh-nănăɣ Lazar, iṭṭas măšan, əgleɣ i-ad-t-dd-sənkărăɣ.»
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Ălɣalim, adiš kunta eḍəs ɣas a ija, illʼ-e ăṭṭăma n-ad-izzəy.»
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Măjrăd wa hasăn-ija, ijʼ-asăn-t i-ad-tăn-isəlməd a-s Lazar ăba-t măšan, əbdadăn ənniyătăn-năsăn făll-eḍəs wa n-ere ilɣad eḍəs.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ijʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen măjrăd s-ăddooben afăham-net, innʼ-asăn: «Ǝlmədăt a-s Lazar ya ăba-t, măšan,
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 ăddiweɣ dăɣ-təssəba-năwăn ed a-s ărhin, wăr ɣur-s t-əlleɣ, ătiwatăs a-wen i-ad-săr-i tamənăm; ămăra, ənkărăt, ăkkăt-anăɣ-t.»
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Iggăd-dd Tomi wa s-itawănna Didim, a-wen ălmăɣna-net: ekne, innă i-inəṭṭulab wi iyyăḍnen: «Ăglăt-anăɣ năkkăneḍ-dăɣ i-ad-nahăr d-ălɣalim-nănăɣ tamăttant.»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 A-s hin-osa Ɣisa Bitanya, ila Lazar əkkoẓ išilan dăɣ-aẓəkka.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bitanya-i dăɣ-t-ăba, wăr jere-s t-illa d-Yărussălam ar kăraḍ kelumetărăn.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Ăba Lazar ɣas, osăn-dd kăl-Ălyăhud ăjjootnen Marta d-Măryăma, ad-sasmaḍăn ulhawăn-năsnăt.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Təsla Marta a-s imal-dd Ɣisa ɣas, təlkăḍ-as, a-s ija a-wen Măryăma ənta, tăqqima-hin ɣur-ehăn.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Tămmoqqăs d-Ɣisa ɣas, tənnʼ-as: «Ălɣalim, əssanăɣ a-s ənnăr təlled diha-dăɣ, wăr-itiba ăŋŋa-ɣ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Măšan hakd a-wen-dăɣ, əssanăɣ a-s kăyy a təttărăd, dăɣ-Măssinăɣ-dăɣ, ad-hak-t-ăkf.»
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Innʼ-as Ɣisa: «Ăŋŋa-m a dd-inkăr dăɣ-tamăttant.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Tənnʼ-as Marta: «Ǝssanăɣ lab s-ad-dd-inkăr dăɣ-tamăttant ašăl wa ilkămăn.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Innʼ-as Ɣisa: «Năkk a-s Wa dd-isănkarăn dăɣ-tamăttant, năkk a ihakkăn tămudre, ere săr-i omănăn-dăɣ, ad-iddar hărkuk kud-dăɣ ămmut,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 ere iddarăn daɣ har săr-i omăn, wăr dăɣ-s təlkem tamăttant făw. Ak kămm Marta, təflasăd a-wen meɣ?»
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Tənnʼ-as Marta: «Ǝyya Ălɣalim, omanăɣ a-s kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Măssinăɣ s-ătwănna ilkam ad-dd-ass ăddunya.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Təja Marta măjrăd-wen-dăɣ ɣas, təglă, təkkăs-dd wălătma-s s-takše, tənnʼ-as: «Ălɣalim ya, osă-dd, innʼ-am ad-t-in-tasəd.»
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Təsla Măryăma i-a-wen ɣas, təggăd ăssaɣăt-wen-dăɣ, təkkă Ɣisa.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 A-s ităjj a-wen-dăɣ, wăr dd-ijješ Ɣisa aɣrəm hărwa, ihʼ edăgg-wənnin-dăɣ dăɣ-dăr-s tămmoqqăs Marta,
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 əllan-t daɣ imănokalăn n-kăl-Ălyăhud iyyăḍ ɣur-Măryăma dăɣ-ehăn, sasmaḍăn ulh-net. Ǝnhăyăn-tăt a-s təbdăd šik, təzjăr ɣas, əlkămăn-as ed ija ɣur-săn a-s Lazar a təkka i-ad-tălh făll-aẓəkka-net.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Tăwwăḍ-in Măryăma diha t-illa Ɣisa, tənhăy-t ɣas, tărkăɣ-as, tənnʼ-as: «Emăli, əssanăɣ a-s ənnăr təlled diha-dăɣ, wăr-itiba ăŋŋa-ɣ.»
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Inhăy-tăt Ɣisa hall ənta d-wi dăr-s ăddewnen, ɣas, ăsnin, əkmăn-t iman-net,
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 innʼ-asăn: «Săknăt-ahi aẓəkka wa dăɣ-jăm Lazar.» Ǝnnăn-as: «Ǝyyăw, ənhəy-t.» Inhăy-t ɣas,
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 ilhă Ɣisa.
35 Jesus chorou.
36 Ǝnnăn iyyăḍ dăɣ-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Təmɣăre n-tărha ijʼ-et i-Lazar»,
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 ənnăn wi iyyăḍnen: «Ǝnta-i orăn tiṭṭawen n-emədderɣəl, indăr-as ad-igdəl i-Lazar tamăttant?»
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Olăsăn-t iman-net təkma, iglă ḍarăt-a-wen, ikkʼ aẓəkka wa iha Lazar iɣăšăn dăɣ-esăwăl, ihar s-tăhunt măqqoorăt.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Osă-dd Ɣisa aẓəkka ɣas, innă i-ăddinăt: «Ǝkkəsăt-in tăhunt ta hărăt aẓəkka.» Təggăd-dd Marta ta n-wălăt ma-s n-enəmmettən ăssaɣăt-wen, tənna i-Ɣisa: «Ălɣalim, Lazar ya ăru d-irkăh, ašăl-net wa s-əkkoẓ a-wa ihʼ aẓəkka.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Innʼ-as Ɣisa: «Ajăn wădden Marta ăru d-ham-ənneɣ a-s afăl săr-i tomănăd, ad-tənhəyăd tărna n-Măssinăɣ?»
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ǝkkăsăn-in ăddinăt tăhunt făll-emm n-aẓəkka ɣas, ăjoẓăy Ɣisa išənnawăn, innă: «Abba, ămmoyăɣ-ak aɣăbal wa jed a-wa dăɣ-k əttărăɣ,
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 əssanăɣ daɣ a-s ɣabbălăd tittar-in hărkuk măšan, ămmijrădăɣ-ak ămăra dăɣ-təssəba n-ălžămaɣăt-wa-dăɣ ibdădăn, dăɣ-təssəba n-ad-amənăn ăddinăt a-s kăyy a hi-dd-ăšmašălăn.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Innă Ɣisa a-wen ɣas, iḍkăl emăsli-net, innă: «Lazar, əzjăr-dd!»
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Izjăr-dd Lazar aẓəkka, ăqqanăn ifassăn-net d-iḍarăn-net s-isəssora, ilsă ekăršăy idəm-net. Innʼ-asăn Ɣisa ălwăqq-wen: «Arăt-t, təbḍəwăm-t d-ikăršăyăn-wi-dăɣ ittăl, təyyəm-t ad-igləw.»
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Osăn-dd kăl-Ălyăhud ăjjootnen, ənhăyăn a-wa ija Ɣisa ɣur-Măryăma ɣas, omănăn săr-s
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 măšan, əglăn iyyăḍ dăɣ-săn, osăn kăl-faris, əllăɣen-asăn a-wa ija Ɣisa.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ǝžžəmmăɣăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-faris d-ălžămaɣăt wa n-kăl-Sinhidrin-i iɣattăsăn ăššăreɣa, ănmănnăn: «Ǝndek ăddăbara? Wa ăwadəm, əjjətăn fălla-năɣ ijităn-net wi ăssuksăḍnen!
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ǝlmədăt a-s afăl t-noyya s-əmmək-wa-dăɣ, ad-săr-s amənăn ăddinăt iket-năsăn. Afăl ămoos a-wen a ijan, ad-ărẓən kăl-Roma-i hanăɣ-ăsităɣmărnen ehăn n-ămudd-nănăɣ wa šăddijăn, ăttăɣtăɣăn ăkall-nănăɣ.»
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Iggăd-dd dăɣ-săn Qayăf-i s-ənta a ăminakălăn făll-kăl-tikutawen awătay-wen-dăɣ, innă: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s wăr t-illa a təjrahăm iket-dăɣ-năwăn,
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ajăn wăr hənnəyăm a-s ufʼ-awăn, ad-ămmăt ăwadəm iyyăn dăɣ-təssəba n-tamətte uhən ad-tămmăt tamətte iket-net.»
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Măjrăd-wen-dăɣ ija Qayăf, wădden a dd-ifalăn tayətte-net măšan, šămad ənta a ăminakălăn făll-kăl-tikutawen awătay-wen-dăɣ, ikfʼ-e Măssinăɣ măjrăd hin-ăssawăḍ tamətte n-a-s ilkam ad-ămmăt Ɣisa, dăɣ-təssəba n-tamətte ta n-Iṣrayil iket-net.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Təzzar daɣ wădden kăl-Iṣrayil ɣas a-s mad-ămmăt, ad-ămmăt i-ad-dd-isədəw aratăn n-Măssinăɣ wi əmmăhăšnen jer-ikallăn, umasăn tiyyăt taɣəssa.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ăɣtăsăn ɣur-ašăl-wen-dăɣ n-a-s wăr-e sunfən făw wăr jen iman-net.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Iɣtăf ənta-dăɣ ɣur-ašăl-wen-dăɣ i-răjjoš dăɣ-edăgg t-hannăyăn kăl-Ălyăhud. Ifăl ăkall-wen-dăɣ hăn, ikkă teje ta tohăẓăt tanəẓruft, izzăɣ ənta d-inəṭṭulab-net dăɣ-aɣrəm s-isəm-net Ifɣahim.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Ohăẓ-dd ămudd n-kăl-Ălyăhud wa n-Faṣka ɣas, ăhhujjăjăn-dd ăddinăt ăjjootnen s-Yărussălam i-ad-šəšdəjăn iman-năsăn dat-ămudd-en-dăɣ,
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 ad-tammăɣăn iməhhujjaj iket-năsăn i-Ɣisa, tinmənnin jer-iman-năsăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn: «Ak, tordam a-s ihăl a dd-ăkk ămudd meɣ?»
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 A-s jănnen a-wen-dăɣ, omarăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-faris s-ere ilmădăn diha t-illa Ɣisa iket-net, isăɣdăret-t i-ad-ăttărmăs.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.