Hebreus 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-ijjăšăn ărkăwăl n-a-s ilkam ad-ɣur-s nəjrəw tăsonfat, adiš năjet ənniyăt i-iman-nănăɣ; wăr kăwăn-ităjjăšet wălʼ iyyăn inkaẓăn i-iman-net ujəš n-ăkall-wen-dăɣ n-tăsonfat.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Ălənžil-wa-dăɣ s-nəsla a-s əslăn imărawăn-nănăɣ măšan, wăr tăn-infa s-hărăt, ăsjădăn-asăn măšan wăr săr-s omenăn i-ad-tăn-infəw s-hărăt.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Nəẓlay dăr-săn năkkăneḍ-i omănnen s-Ɣisa ed nəjjăš tăsonfat ta hanăɣ-ikittəw Măssinăɣ a-s innă i-imărawăn-nănăɣ ibda: «Ijjăš-ahi fălla-săn aḍkăr, hăḍăɣ-asăn a-s wăr-ilkem ad-əjjašăn ăkall wa dăɣ-hasăn-kittəwăɣ i-tăsonfat.» Wen-măjrăd, a-s t-ija Măssinăɣ, ixlak-dd a-wa t-illăn iket-net.
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Illʼ-e edăgg dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ innăn făll-ašăl-wen-dăɣ n-əssa:
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Ătwănnă daɣ a-s:
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Ăddinăt wi ăzzarnen s-măsăllăt n-Ălənžil, wăr əjješăn tăsonfat-net ed unjăyăn s-asjəd-has. Măšan, wăr hin-ikkes a-wen a-s əllan-t iyyăḍ he-ijjəšnen tăsonfat-ten-dăɣ.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 A-wen-dăɣ a făl issəbdăd Măssinăɣ ašăl iyyăn daɣ s-ijă isəm: «Ašăl-i-dăɣ.» Okăy ăzzăman-wen-dăɣ s-a ăjjeen, olăs daɣ măjrăd-wen-dăɣ atwənn s-emm n-ănnăbi Dawəd, ătwănnʼ-anăɣ, innă Măssinăɣ:
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Ăkall wa s-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl-net i-kăl-ibda, ənnar ijraw Yešwa i-tamətte-net ujəš-net i-ad-dăɣ-s sunf, wăr-itəmɣutor Măssinăɣ s-ad-ăj isălan n-ašăl n-tăsonfat ilkamăn.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Tăsonfat šund-ten-dăɣ a təlkamăt dăɣ-tamətte ta n-Măssinăɣ.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Ăwadəm wa ijjăšăn tăsonfat ta dd-ijă Măssinăɣ, ad-ijrəw tăsonfat dăɣ-a-wa t-išlăn iket-net šund əmmək wa s-ăssunfa Măssinăɣ dăɣ-a-wa t-išlăn ənta iman-net.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 A-wen-dăɣ a făl, rurədăt-anăɣ ujəš n-tăsonfat-ten-dăɣ, wăr hanăɣ-ităjjăšet ăwadəm wălʼ iyyăn hin-oḍan făl-a-s innin unjăy s-asjəd i-a-wa innă Măssinăɣ šund a-wa jăn imărawăn-nănăɣ ibda.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Măjrăd n-Măssinăɣ, ihakk tămudre, ila tărna, ojăr tăkoba n-əssin imawăn əmsădnen amsud, ibiḍḍəw iman d-unfas, itakk jer-izəmmuz d-axărăbba; wăr t-illa derhan wăla anəzjum ihan ăgg-adəm s-wădden ihannăy-t, issan săr-s.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Wăr t-illa făw a ihan ăddunya idrajăn i-Măssinăɣ. Wăr t-illa a dd-ixlakăn s-wădden izzaf data-s, ənta-en-dăɣ daɣ a-s ilkam a data-s dd-nəbdəd iket-dăɣ-nănăɣ, iffukkăr-dd a-wa nămešăl iket-net.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Šămad, wăr t-ihʼ ăššăk a-s nəla U-tikutawen ijan təmɣăre-ten-dăɣ, irăs išənnawăn, ikkă wa dăɣ-săn-in-illan, ămoos-anăɣ ănabdid ɣur-Măssinăɣ, a-wen a t-ămoosăn Ɣisa-i n-Rure-s n-Măssinăɣ, adiš, năknet uḍəf n-tijəttewen n-immun-nănăɣ.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 U-tikutawen wa măqqărăn nəla, wădden-i s-wăr ha tăhanint ulh-net wăla-i wărăn ăddobăt ad-hanăɣ-idhəl dăɣ-iba n-ăṣṣahăt-nănăɣ. Ăžžurrăb-t Iblis s-əmmək wa s-hanăɣ-itižărrub dăɣ-hărăt iket-net măšan, wăr t-illa abăkkaḍ ămešăl.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Wăr hanăɣ-isărmaɣet hărăt, nahəẓet-in tasăqqaymut n-Măssinăɣ ta n-ănnuɣmăt s-ənniyăt ozjan i-ad-hanăɣ-aḍən tăhanint, ăkfʼ-anăɣ ănnuɣmăt, ilal-anăɣ ălwăqq wa d-nămɣatăr s-tidət-dăɣ s-a-wen.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.