Hebreus 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-ijjăšăn ărkăwăl n-a-s ilkam ad-ɣur-s nəjrəw tăsonfat, adiš năjet ənniyăt i-iman-nănăɣ; wăr kăwăn-ităjjăšet wălʼ iyyăn inkaẓăn i-iman-net ujəš n-ăkall-wen-dăɣ n-tăsonfat.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Ălənžil-wa-dăɣ s-nəsla a-s əslăn imărawăn-nănăɣ măšan, wăr tăn-infa s-hărăt, ăsjădăn-asăn măšan wăr săr-s omenăn i-ad-tăn-infəw s-hărăt.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Nəẓlay dăr-săn năkkăneḍ-i omănnen s-Ɣisa ed nəjjăš tăsonfat ta hanăɣ-ikittəw Măssinăɣ a-s innă i-imărawăn-nănăɣ ibda: «Ijjăš-ahi fălla-săn aḍkăr, hăḍăɣ-asăn a-s wăr-ilkem ad-əjjašăn ăkall wa dăɣ-hasăn-kittəwăɣ i-tăsonfat.» Wen-măjrăd, a-s t-ija Măssinăɣ, ixlak-dd a-wa t-illăn iket-net.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Illʼ-e edăgg dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ innăn făll-ašăl-wen-dăɣ n-əssa:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ătwănnă daɣ a-s:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Ăddinăt wi ăzzarnen s-măsăllăt n-Ălənžil, wăr əjješăn tăsonfat-net ed unjăyăn s-asjəd-has. Măšan, wăr hin-ikkes a-wen a-s əllan-t iyyăḍ he-ijjəšnen tăsonfat-ten-dăɣ.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 A-wen-dăɣ a făl issəbdăd Măssinăɣ ašăl iyyăn daɣ s-ijă isəm: «Ašăl-i-dăɣ.» Okăy ăzzăman-wen-dăɣ s-a ăjjeen, olăs daɣ măjrăd-wen-dăɣ atwənn s-emm n-ănnăbi Dawəd, ătwănnʼ-anăɣ, innă Măssinăɣ:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ăkall wa s-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl-net i-kăl-ibda, ənnar ijraw Yešwa i-tamətte-net ujəš-net i-ad-dăɣ-s sunf, wăr-itəmɣutor Măssinăɣ s-ad-ăj isălan n-ašăl n-tăsonfat ilkamăn.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Tăsonfat šund-ten-dăɣ a təlkamăt dăɣ-tamətte ta n-Măssinăɣ.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Ăwadəm wa ijjăšăn tăsonfat ta dd-ijă Măssinăɣ, ad-ijrəw tăsonfat dăɣ-a-wa t-išlăn iket-net šund əmmək wa s-ăssunfa Măssinăɣ dăɣ-a-wa t-išlăn ənta iman-net.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 A-wen-dăɣ a făl, rurədăt-anăɣ ujəš n-tăsonfat-ten-dăɣ, wăr hanăɣ-ităjjăšet ăwadəm wălʼ iyyăn hin-oḍan făl-a-s innin unjăy s-asjəd i-a-wa innă Măssinăɣ šund a-wa jăn imărawăn-nănăɣ ibda.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Măjrăd n-Măssinăɣ, ihakk tămudre, ila tărna, ojăr tăkoba n-əssin imawăn əmsădnen amsud, ibiḍḍəw iman d-unfas, itakk jer-izəmmuz d-axărăbba; wăr t-illa derhan wăla anəzjum ihan ăgg-adəm s-wădden ihannăy-t, issan săr-s.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Wăr t-illa făw a ihan ăddunya idrajăn i-Măssinăɣ. Wăr t-illa a dd-ixlakăn s-wădden izzaf data-s, ənta-en-dăɣ daɣ a-s ilkam a data-s dd-nəbdəd iket-dăɣ-nănăɣ, iffukkăr-dd a-wa nămešăl iket-net.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Šămad, wăr t-ihʼ ăššăk a-s nəla U-tikutawen ijan təmɣăre-ten-dăɣ, irăs išənnawăn, ikkă wa dăɣ-săn-in-illan, ămoos-anăɣ ănabdid ɣur-Măssinăɣ, a-wen a t-ămoosăn Ɣisa-i n-Rure-s n-Măssinăɣ, adiš, năknet uḍəf n-tijəttewen n-immun-nănăɣ.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 U-tikutawen wa măqqărăn nəla, wădden-i s-wăr ha tăhanint ulh-net wăla-i wărăn ăddobăt ad-hanăɣ-idhəl dăɣ-iba n-ăṣṣahăt-nănăɣ. Ăžžurrăb-t Iblis s-əmmək wa s-hanăɣ-itižărrub dăɣ-hărăt iket-net măšan, wăr t-illa abăkkaḍ ămešăl.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Wăr hanăɣ-isărmaɣet hărăt, nahəẓet-in tasăqqaymut n-Măssinăɣ ta n-ănnuɣmăt s-ənniyăt ozjan i-ad-hanăɣ-aḍən tăhanint, ăkfʼ-anăɣ ănnuɣmăt, ilal-anăɣ ălwăqq wa d-nămɣatăr s-tidət-dăɣ s-a-wen.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.