Hebreus 4

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-ijjăšăn ărkăwăl n-a-s ilkam ad-ɣur-s nəjrəw tăsonfat, adiš năjet ənniyăt i-iman-nănăɣ; wăr kăwăn-ităjjăšet wălʼ iyyăn inkaẓăn i-iman-net ujəš n-ăkall-wen-dăɣ n-tăsonfat.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Ălənžil-wa-dăɣ s-nəsla a-s əslăn imărawăn-nănăɣ măšan, wăr tăn-infa s-hărăt, ăsjădăn-asăn măšan wăr săr-s omenăn i-ad-tăn-infəw s-hărăt.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Nəẓlay dăr-săn năkkăneḍ-i omănnen s-Ɣisa ed nəjjăš tăsonfat ta hanăɣ-ikittəw Măssinăɣ a-s innă i-imărawăn-nănăɣ ibda: «Ijjăš-ahi fălla-săn aḍkăr, hăḍăɣ-asăn a-s wăr-ilkem ad-əjjašăn ăkall wa dăɣ-hasăn-kittəwăɣ i-tăsonfat.» Wen-măjrăd, a-s t-ija Măssinăɣ, ixlak-dd a-wa t-illăn iket-net.
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Illʼ-e edăgg dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ innăn făll-ašăl-wen-dăɣ n-əssa:
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Ătwănnă daɣ a-s:
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Ăddinăt wi ăzzarnen s-măsăllăt n-Ălənžil, wăr əjješăn tăsonfat-net ed unjăyăn s-asjəd-has. Măšan, wăr hin-ikkes a-wen a-s əllan-t iyyăḍ he-ijjəšnen tăsonfat-ten-dăɣ.
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 A-wen-dăɣ a făl issəbdăd Măssinăɣ ašăl iyyăn daɣ s-ijă isəm: «Ašăl-i-dăɣ.» Okăy ăzzăman-wen-dăɣ s-a ăjjeen, olăs daɣ măjrăd-wen-dăɣ atwənn s-emm n-ănnăbi Dawəd, ătwănnʼ-anăɣ, innă Măssinăɣ:
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Ăkall wa s-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl-net i-kăl-ibda, ənnar ijraw Yešwa i-tamətte-net ujəš-net i-ad-dăɣ-s sunf, wăr-itəmɣutor Măssinăɣ s-ad-ăj isălan n-ašăl n-tăsonfat ilkamăn.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Tăsonfat šund-ten-dăɣ a təlkamăt dăɣ-tamətte ta n-Măssinăɣ.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Ăwadəm wa ijjăšăn tăsonfat ta dd-ijă Măssinăɣ, ad-ijrəw tăsonfat dăɣ-a-wa t-išlăn iket-net šund əmmək wa s-ăssunfa Măssinăɣ dăɣ-a-wa t-išlăn ənta iman-net.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 A-wen-dăɣ a făl, rurədăt-anăɣ ujəš n-tăsonfat-ten-dăɣ, wăr hanăɣ-ităjjăšet ăwadəm wălʼ iyyăn hin-oḍan făl-a-s innin unjăy s-asjəd i-a-wa innă Măssinăɣ šund a-wa jăn imărawăn-nănăɣ ibda.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Măjrăd n-Măssinăɣ, ihakk tămudre, ila tărna, ojăr tăkoba n-əssin imawăn əmsădnen amsud, ibiḍḍəw iman d-unfas, itakk jer-izəmmuz d-axărăbba; wăr t-illa derhan wăla anəzjum ihan ăgg-adəm s-wădden ihannăy-t, issan săr-s.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Wăr t-illa făw a ihan ăddunya idrajăn i-Măssinăɣ. Wăr t-illa a dd-ixlakăn s-wădden izzaf data-s, ənta-en-dăɣ daɣ a-s ilkam a data-s dd-nəbdəd iket-dăɣ-nănăɣ, iffukkăr-dd a-wa nămešăl iket-net.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Šămad, wăr t-ihʼ ăššăk a-s nəla U-tikutawen ijan təmɣăre-ten-dăɣ, irăs išənnawăn, ikkă wa dăɣ-săn-in-illan, ămoos-anăɣ ănabdid ɣur-Măssinăɣ, a-wen a t-ămoosăn Ɣisa-i n-Rure-s n-Măssinăɣ, adiš, năknet uḍəf n-tijəttewen n-immun-nănăɣ.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 U-tikutawen wa măqqărăn nəla, wădden-i s-wăr ha tăhanint ulh-net wăla-i wărăn ăddobăt ad-hanăɣ-idhəl dăɣ-iba n-ăṣṣahăt-nănăɣ. Ăžžurrăb-t Iblis s-əmmək wa s-hanăɣ-itižărrub dăɣ-hărăt iket-net măšan, wăr t-illa abăkkaḍ ămešăl.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Wăr hanăɣ-isărmaɣet hărăt, nahəẓet-in tasăqqaymut n-Măssinăɣ ta n-ănnuɣmăt s-ənniyăt ozjan i-ad-hanăɣ-aḍən tăhanint, ăkfʼ-anăɣ ănnuɣmăt, ilal-anăɣ ălwăqq wa d-nămɣatăr s-tidət-dăɣ s-a-wen.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.