Hebreus 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl, ayətma-ɣ, kăwăneḍ-i dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net, ijʼ-iwăn iməššeddəjăn, zəjjəzzăt tămudre ta iṭṭăf Ɣisa, ɣaymăt t-dd-kittəwăm, ənta-i n-ănămmašul d-U-tikutawen măqqărăn hanăɣ-itajjăn isălan n-tijəttewen ti făll-igla immun-nănăɣ.
1 Portanto, santos irmãos, participantes do chamado celestial, fixem os seus pensamentos em Jesus, apóstolo e sumo sacerdote que confessamos.
2 Ăsnăfrăn-t Măssinăɣ, iɣdăl dăɣ-ălxidmăt wa t-issăɣlăf s-əmmək wa s-ibda, iɣdal ănnăbi Mosa dăɣ-ehăn-net.
2 Ele foi fiel àquele que o havia constituído, assim como Moisés foi fiel em toda a casa de Deus.
3 Măšan, semɣar wa dăr-ăniihăjja Ɣisa, ojărnăt tisenen-net wa n-Mosa s-a ăjjeen ed ere wa idăyăn ehăn, ojărnăt tisenen-net ehăn wa idăy.
3 Jesus foi considerado digno de maior glória do que Moisés, da mesma forma que o construtor de uma casa tem mais honra do que a própria casa.
4 A-wen ălmăɣna-net a-s, ehăn, a ămoos-dăɣ, ăgg-adəm n-ălbănna ɣas a t-idăyăn măšan, Măssinăɣ ənta, wăr t-illa a t-illan s-wădden ənta a t-idăyăn.
4 Pois toda casa é construída por alguém, mas Deus é o edificador de tudo.
5 Ănnăbi Mosa, akli n-Măssinăɣ, ənta a ăsnăfrăn i-ad-izar i-tamətte dăɣ-ălxidmăt wa ija dăɣ-ehăn n-Măssinăɣ; a innă Măssinăɣ-dăɣ, ənta a iwar ad-t-in-isəssiwăḍ tamətte.
5 Moisés foi fiel como servo em toda a casa de Deus, dando testemunho do que haveria de ser dito no futuro,
6 Măšan Ălmasex ənta, ăzzăr-t Măssinăɣ dăɣ-ehăn-net, ijʼ-e jənnəj-hărăt iket-net ed ənta a-s Rure-s. Ašăl-i-dăɣ, năkkăneḍ a-s ehăn n-Măssinăɣ-wen-dăɣ a nəkkăs wăr nəja ăššăk dăɣ-immun-nănăɣ, ăsihălăylăy-anăɣ ăṭṭăma wa hanăɣ-ăsjăr.
6 mas Cristo é fiel como Filho sobre a casa de Deus; e esta casa somos nós, se é que nos apegamos firmemente à confiança e à esperança da qual nos gloriamos.
7 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-imməjrăd Unfas Šăddijăn a-s innă:
7 Assim, como diz o Espírito Santo: "Hoje, se vocês ouvirem a sua voz,
8 wăr has-tăsɣărăm ulhawăn-năwăn
8 não endureçam o coração, como na rebelião, durante o tempo de provação no deserto,
9 Ăzzăman-en orămăn-ahi imărawăn-năwăn,
9 onde os seus antepassados me tentaram, pondo-me à prova, apesar de, durante quarenta anos, terem visto o que eu fiz.
10 Ijjăš-ahi fălla-săn aḍkăr, ənneɣ-asăn:
10 Por isso fiquei irado contra aquela geração e disse: Os seus corações estão sempre se desviando, e eles não reconheceram os meus caminhos.
11 A-wen-dăɣ a făl, a-wa dăɣ hi-ija aḍkăr-năsăn,
11 Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso".
12 Ayətma-ɣ, ăjăt ənniyăt i-iman-năwăn; wăr-itătăjrawet wălʼ iyyăn dăɣ-wăn s-lăbas wăla-i s-ăqqur ulh-net, igdal-as a-wen-dăɣ asjəd i-tənna n-Măssinăɣ-i iddărăn.
12 Cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo, que se afaste do Deus vivo.
13 Măssinăɣ a innă: «Ašăl-i-dăɣ», a-wen-dăɣ a făl hak iyyăn dăɣ-wăn, ăqqaymet hak ašăl isamatăr amidi-net i-ad-wăr-ăsɣăr wălʼ iyyăn dăɣ-wăn ulh-net, itiḍəw dăɣ-abăkkaḍ.
13 Pelo contrário, encorajem-se uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama "hoje", de modo que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado,
14 Ădduuttăt ămăra a-s nămeedăw d-Ălmasex a nəkkăs nəjlay dăɣ-alkum-has s-əmmək wa s-săr-s nomăn ašăl ăzzarăn.
14 pois passamos a ser participantes de Cristo, desde que, de fato, nos apeguemos até o fim à confiança que tivemos no princípio.
15 Innʼ-anăɣ əlkəttab n-Măssinăɣ:
15 Por isso é que se diz: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração, como na rebelião".
16 Ămăra, ma ămoosăn ăddinăt-win-dăɣ əslănen i-măjrăd n-Emăli măšan ănmăšrăyăn-as? Wăr t-illa a ămoosăn ar tamətte-tədi-dăɣ dd-izzəzjăr ănnăbi Mosa ăkall wa n-Miṣra.
16 Quem foram os que ouviram e se rebelaram? Não foram todos os que Moisés tirou do Egito?
17 Mi făll t-ijjăš aḍkăr har ijă əkkoẓăt timərwen n-awătay? Ăddinăt wi di-dăɣ ofănen abăkkaḍ s-ašăl-i-dăɣ, ăba-tăn, ənsănăt tifəkwen-năsăn dăɣ-tanəẓruft.
17 Contra quem Deus esteve irado durante quarenta anos? Não foi contra aqueles que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
18 Mi s-iha Măssinăɣ ti-net a-s ihăḍ innă: «Wăr-ilkem ad-əjjašăn ăkall wa dăɣ-hasăn-kittəwăɣ i-tăsonfat?» Ăddinăt-wi-dăɣ fălla-s ăffulăgnen, a-s iha ti-năsăn.
18 E a quem jurou que nunca haveriam de entrar no seu descanso? Não foi àqueles que foram desobedientes?
19 A-wa isalmad-anăɣ a-s ăddinăt-en, tăɣart n-ulhawăn-năsăn a hasăn-igdălăn ad-əjjəšăn ăkall wa n-tăsonfat.
19 Vemos, assim, que foi por causa da incredulidade que não puderam entrar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.