Hebreus 3

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl, ayətma-ɣ, kăwăneḍ-i dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net, ijʼ-iwăn iməššeddəjăn, zəjjəzzăt tămudre ta iṭṭăf Ɣisa, ɣaymăt t-dd-kittəwăm, ənta-i n-ănămmašul d-U-tikutawen măqqărăn hanăɣ-itajjăn isălan n-tijəttewen ti făll-igla immun-nănăɣ.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Ăsnăfrăn-t Măssinăɣ, iɣdăl dăɣ-ălxidmăt wa t-issăɣlăf s-əmmək wa s-ibda, iɣdal ănnăbi Mosa dăɣ-ehăn-net.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Măšan, semɣar wa dăr-ăniihăjja Ɣisa, ojărnăt tisenen-net wa n-Mosa s-a ăjjeen ed ere wa idăyăn ehăn, ojărnăt tisenen-net ehăn wa idăy.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 A-wen ălmăɣna-net a-s, ehăn, a ămoos-dăɣ, ăgg-adəm n-ălbănna ɣas a t-idăyăn măšan, Măssinăɣ ənta, wăr t-illa a t-illan s-wădden ənta a t-idăyăn.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Ănnăbi Mosa, akli n-Măssinăɣ, ənta a ăsnăfrăn i-ad-izar i-tamətte dăɣ-ălxidmăt wa ija dăɣ-ehăn n-Măssinăɣ; a innă Măssinăɣ-dăɣ, ənta a iwar ad-t-in-isəssiwăḍ tamətte.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Măšan Ălmasex ənta, ăzzăr-t Măssinăɣ dăɣ-ehăn-net, ijʼ-e jənnəj-hărăt iket-net ed ənta a-s Rure-s. Ašăl-i-dăɣ, năkkăneḍ a-s ehăn n-Măssinăɣ-wen-dăɣ a nəkkăs wăr nəja ăššăk dăɣ-immun-nănăɣ, ăsihălăylăy-anăɣ ăṭṭăma wa hanăɣ-ăsjăr.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-imməjrăd Unfas Šăddijăn a-s innă:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 wăr has-tăsɣărăm ulhawăn-năwăn
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Ăzzăman-en orămăn-ahi imărawăn-năwăn,
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ijjăš-ahi fălla-săn aḍkăr, ənneɣ-asăn:
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 A-wen-dăɣ a făl, a-wa dăɣ hi-ija aḍkăr-năsăn,
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ayətma-ɣ, ăjăt ənniyăt i-iman-năwăn; wăr-itătăjrawet wălʼ iyyăn dăɣ-wăn s-lăbas wăla-i s-ăqqur ulh-net, igdal-as a-wen-dăɣ asjəd i-tənna n-Măssinăɣ-i iddărăn.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Măssinăɣ a innă: «Ašăl-i-dăɣ», a-wen-dăɣ a făl hak iyyăn dăɣ-wăn, ăqqaymet hak ašăl isamatăr amidi-net i-ad-wăr-ăsɣăr wălʼ iyyăn dăɣ-wăn ulh-net, itiḍəw dăɣ-abăkkaḍ.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Ădduuttăt ămăra a-s nămeedăw d-Ălmasex a nəkkăs nəjlay dăɣ-alkum-has s-əmmək wa s-săr-s nomăn ašăl ăzzarăn.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Innʼ-anăɣ əlkəttab n-Măssinăɣ:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Ămăra, ma ămoosăn ăddinăt-win-dăɣ əslănen i-măjrăd n-Emăli măšan ănmăšrăyăn-as? Wăr t-illa a ămoosăn ar tamətte-tədi-dăɣ dd-izzəzjăr ănnăbi Mosa ăkall wa n-Miṣra.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Mi făll t-ijjăš aḍkăr har ijă əkkoẓăt timərwen n-awătay? Ăddinăt wi di-dăɣ ofănen abăkkaḍ s-ašăl-i-dăɣ, ăba-tăn, ənsănăt tifəkwen-năsăn dăɣ-tanəẓruft.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Mi s-iha Măssinăɣ ti-net a-s ihăḍ innă: «Wăr-ilkem ad-əjjašăn ăkall wa dăɣ-hasăn-kittəwăɣ i-tăsonfat?» Ăddinăt-wi-dăɣ fălla-s ăffulăgnen, a-s iha ti-năsăn.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 A-wa isalmad-anăɣ a-s ăddinăt-en, tăɣart n-ulhawăn-năsăn a hasăn-igdălăn ad-əjjəšăn ăkall wa n-tăsonfat.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.