Hebreus 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 A-wen-dăɣ a făl əlɣəllas wa hanăɣ-ikfa Măssinăɣ, nəjləyet dăɣ-s i-ad-wăr hanăɣ-itəzəwit emănăn wa n-tanməšrayt săr-năɣ dd-e-arəwăn əlhəllak.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Dăɣ-ăzzăman hin-okayăn, măjrăd wa jăn ănjălosăn i-imărawăn-nănăɣ, itbăt, wi dăɣ-săn ănmăšrăynen, hakd wi unjăynen s-asjəd i-măjrăd-wen-dăɣ, ănmănhăyăn d-iman-năsăn s-a-wa dăr-ogdăh a-wa ăɣšădăn.
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 Ǝlɣəllas wa hanăɣ-ikfa Măssinăɣ, Emăli iman-net a săr-năɣ dd-ăzzarăn, ijʼ-anăɣ isălan n-təmɣăre-net. Ḍara-s, ăsdătten-anăɣ-t inəmmušal wi ăjjihănen i-a-wa innă. Ak əlɣəllas ogdăhăn d-a-wen-dăɣ, afăl has-in-năšbăššăḍ, ma t-illan daɣ hanăɣ-e-iɣləsăn dăɣ-ăššar wa ilkămăn?
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Ăddinăt wi hanăɣ-ăjjihănen s-əlɣəllas-wen-dăɣ, ăsdăttăt Măssinăɣ a-wa ənnăn s-ijităn n-Măssinăɣ d-ănnuɣăn n-hărătăn ăssuksăḍnen wi ămešălăn, ijʼ-asăn daɣ Unfas Šăddijăn isuf wi ităjj i-ăddinăt dăɣ-erhet-net.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Ǝnhəywăt! Ăddunya ta dd-malăt s-hawăn-nəha isălan-net, dăgg-adəm a dăɣ-s-e-izarăn wădden ănjălosăn.
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-innă əlkəttab n-Măssinăɣ dăɣ-edăgg iyyăn:
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Tidət-dăɣ a-s jed-t daw-ănjălosăn
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 jed-t jənnəj-hărăt iket-net.»
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Ɣisa, ămăra-dăɣ, ijʼ-e Măssinăɣ i-hărăt n-ăzzăman dăruusăn daw-ănjălosăn i-ad-ămmăt dăɣ-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-ibăkkaḍăn n-ăddinăt iket-dăɣ-năsăn. A-wen-dăɣ a făl ašăl-i-dăɣ, ijʼ-as Măssinăɣ ălxurmăt d-semɣar ălhăk.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Wăr t-illa a t-illan s-wădden Măssinăɣ a t-iṭṭafăn s-emel. Ǝnta a irhăn ad-inhəy Ɣisa tersəmmawen, imdəw-dd săr-s semɣar iket-net, umasăn ăddinăt ăjjootnen aratăn n-Măssinăɣ, əjrəwăn ălxurmăt ed tăɣlăs-tăn tărna n-Ɣisa-i
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 iššəšdăjăn dăgg-adəm dăɣ-ibăkkaḍăn-năsăn, ohăr dăr-săn Abba. A-wen-dăɣ a făl wăr tăn-ăssajăr iman-net, iglă har tăn-iɣarr s-isəm: «Ayətma-ɣ.»
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl innă Ɣisa i-Măssinăɣ, iktab a-wen dăɣ-əlkəttab, innă:
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Olăs daɣ innă:
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Ɣisa, əlɣəllas n-dăgg-adəm a-s dd-osa, a-wen-dăɣ a făl ənta-dăɣ, ămoos-dd ăgg-adəm. Osă-dd, ămmut; tamăttant-net-en-dăɣ a t-təkfăt ašăl făll-Iblis-i ănnihăḍăn dăɣ-tamăttant,
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 ikkăs-dd ăddinăt iket-năsăn dăɣ-əkkəlu wa dăɣ-tăn-ja tuksəḍa n-tamăttant.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Ɣisa, wădden ănjălosăn a-s dd-osa i-ad-hasăn-ahăɣ tinahăɣen, ihăyawăn n-ănnăbi Ibrahim a-s dd-osa.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 A-wen-dăɣ a făl ămoos-as tăhaššilt, ad-dd-umas ere olăhăn d-ayətma-s dăɣ-hărăt iket-net, umas U-tikutawen wa măqqărăn s-ha tăhanint ulh-net, ămašăl a-wa fălla-s irha Măssinăɣ i-ad-əjrəwăn ɣur-Măssinăɣ tenăšše n-ibăkkaḍăn-năsăn.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Ɣisa, ittăr Iblis a-wa dăɣ he-ăj ižžurrəb-t, idgăẓ-t hullan măšan, indăr-as ad t-isiḍəw. A-wen-dăɣ a-s ašăl-i-dăɣ, ăddoobăt ad-ahăɣ tinahăɣen i-wi itižărrub Iblis.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.