Hebreus 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 A-wen-dăɣ a făl əlɣəllas wa hanăɣ-ikfa Măssinăɣ, nəjləyet dăɣ-s i-ad-wăr hanăɣ-itəzəwit emănăn wa n-tanməšrayt săr-năɣ dd-e-arəwăn əlhəllak.
1 Por isso convém atentarmos mais diligentemente para as coisas que ouvimos, para que em tempo algum nos desviemos delas.
2 Dăɣ-ăzzăman hin-okayăn, măjrăd wa jăn ănjălosăn i-imărawăn-nănăɣ, itbăt, wi dăɣ-săn ănmăšrăynen, hakd wi unjăynen s-asjəd i-măjrăd-wen-dăɣ, ănmănhăyăn d-iman-năsăn s-a-wa dăr-ogdăh a-wa ăɣšădăn.
2 Pois se a palavra falada pelos anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu justa retribuição,
3 Ǝlɣəllas wa hanăɣ-ikfa Măssinăɣ, Emăli iman-net a săr-năɣ dd-ăzzarăn, ijʼ-anăɣ isălan n-təmɣăre-net. Ḍara-s, ăsdătten-anăɣ-t inəmmušal wi ăjjihănen i-a-wa innă. Ak əlɣəllas ogdăhăn d-a-wen-dăɣ, afăl has-in-năšbăššăḍ, ma t-illan daɣ hanăɣ-e-iɣləsăn dăɣ-ăššar wa ilkămăn?
3 como escaparemos nós, se descuidarmos de tão grande salvação? A qual, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram:
4 Ăddinăt wi hanăɣ-ăjjihănen s-əlɣəllas-wen-dăɣ, ăsdăttăt Măssinăɣ a-wa ənnăn s-ijităn n-Măssinăɣ d-ănnuɣăn n-hărătăn ăssuksăḍnen wi ămešălăn, ijʼ-asăn daɣ Unfas Šăddijăn isuf wi ităjj i-ăddinăt dăɣ-erhet-net.
4 testificando Deus juntamente com eles, por sinais e prodígios, e por múltiplos milagres e dons do Espírito Santo, distribuídos segundo a sua vontade.
5 Ǝnhəywăt! Ăddunya ta dd-malăt s-hawăn-nəha isălan-net, dăgg-adəm a dăɣ-s-e-izarăn wădden ănjălosăn.
5 Porque não foi aos anjos que Deus sujeitou o mundo vindouro, de que falamos.
6 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-innă əlkəttab n-Măssinăɣ dăɣ-edăgg iyyăn:
6 Mas em certo lugar testificou alguém dizendo: Que é o homem, para que te lembres dele? ou o filho do homem, para que o visites?
7 Tidət-dăɣ a-s jed-t daw-ănjălosăn
7 Fizeste-o um pouco menor que os anjos, de glória e de honra o coroaste,
8 jed-t jənnəj-hărăt iket-net.»
8 todas as coisas lhe sujeitaste debaixo dos pés. Ora, visto que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou que não lhe fosse sujeito. Mas agora ainda não vemos todas as coisas sujeitas a ele;
9 Ɣisa, ămăra-dăɣ, ijʼ-e Măssinăɣ i-hărăt n-ăzzăman dăruusăn daw-ănjălosăn i-ad-ămmăt dăɣ-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-ibăkkaḍăn n-ăddinăt iket-dăɣ-năsăn. A-wen-dăɣ a făl ašăl-i-dăɣ, ijʼ-as Măssinăɣ ălxurmăt d-semɣar ălhăk.
9 vemos, porém, aquele que foi feito um pouco menor que os anjos, Jesus, coroado de glória e honra, por causa da paixão da morte, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Wăr t-illa a t-illan s-wădden Măssinăɣ a t-iṭṭafăn s-emel. Ǝnta a irhăn ad-inhəy Ɣisa tersəmmawen, imdəw-dd săr-s semɣar iket-net, umasăn ăddinăt ăjjootnen aratăn n-Măssinăɣ, əjrəwăn ălxurmăt ed tăɣlăs-tăn tărna n-Ɣisa-i
10 Porque convinha que aquele, para quem são todas as coisas, e por meio de quem tudo existe, em trazendo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse pelos sofrimentos o autor da salvação deles.
11 iššəšdăjăn dăgg-adəm dăɣ-ibăkkaḍăn-năsăn, ohăr dăr-săn Abba. A-wen-dăɣ a făl wăr tăn-ăssajăr iman-net, iglă har tăn-iɣarr s-isəm: «Ayətma-ɣ.»
11 Pois tanto o que santifica como os que são santificados, vêm todos de um só; por esta causa ele não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl innă Ɣisa i-Măssinăɣ, iktab a-wen dăɣ-əlkəttab, innă:
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Olăs daɣ innă:
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E ainda: Eis-me aqui, e os filhos que Deus me deu.
14 Ɣisa, əlɣəllas n-dăgg-adəm a-s dd-osa, a-wen-dăɣ a făl ənta-dăɣ, ămoos-dd ăgg-adəm. Osă-dd, ămmut; tamăttant-net-en-dăɣ a t-təkfăt ašăl făll-Iblis-i ănnihăḍăn dăɣ-tamăttant,
14 Portanto, visto como os filhos são participantes comuns de carne e sangue, também ele semelhantemente participou das mesmas coisas, para que pela morte derrotasse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o Diabo;
15 ikkăs-dd ăddinăt iket-năsăn dăɣ-əkkəlu wa dăɣ-tăn-ja tuksəḍa n-tamăttant.
15 e livrasse todos aqueles que, com medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à escravidão.
16 Ɣisa, wădden ănjălosăn a-s dd-osa i-ad-hasăn-ahăɣ tinahăɣen, ihăyawăn n-ănnăbi Ibrahim a-s dd-osa.
16 Pois, na verdade, não presta auxílio aos anjos, mas sim à descendência de Abraão.
17 A-wen-dăɣ a făl ămoos-as tăhaššilt, ad-dd-umas ere olăhăn d-ayətma-s dăɣ-hărăt iket-net, umas U-tikutawen wa măqqărăn s-ha tăhanint ulh-net, ămašăl a-wa fălla-s irha Măssinăɣ i-ad-əjrəwăn ɣur-Măssinăɣ tenăšše n-ibăkkaḍăn-năsăn.
17 Pelo que convinha que em tudo fosse feito semelhante a seus irmãos, para se tornar um sumo sacerdote misericordioso e fiel nas coisas concernentes a Deus, a fim de fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Ɣisa, ittăr Iblis a-wa dăɣ he-ăj ižžurrəb-t, idgăẓ-t hullan măšan, indăr-as ad t-isiḍəw. A-wen-dăɣ a-s ašăl-i-dăɣ, ăddoobăt ad-ahăɣ tinahăɣen i-wi itižărrub Iblis.
18 Porque naquilo que ele mesmo, sendo tentado, padeceu, pode socorrer aos que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.