Hebreus 11

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Immun, ălmăɣna-net a-s a-wa dăɣ-ijăr ăwadəm ăṭṭăma, ad-has-umas šund a-s insa data-s; meɣ daɣ, a-wa-dăɣ wăr-ihənnəy s-tiṭṭawen-net, ad-has-umas šund ăsiḍălalăk dăɣ-s.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Immun-wen-dăɣ a ikfăn imɣarăn-nănăɣ idəm ɣur-Măssinăɣ.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Immun a hanăɣ-issəflăsăn a-s ăddunya-ta-dăɣ, măjrăd n-Măssinăɣ a has-dd-issəbăbăn. A-wen-dăɣ a făl a-wa nəhannăy dăɣ-ăddunya, wăr dd-izjer a ilan mănhoy.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Immun a ijrăwăn i-Xăbălla ad-ăj i-Măssinăɣ takute tufăt ta n-ăŋŋa-s, Kayin. Təssəba n-immun-net-en-dăɣ a făl t-ăssiḍăn Măssinăɣ dăɣ-ăddinăt wi oɣădnen, iqbăl takute-net. Tidət, Xăbălla, ăru t-ăba măšan, har ašăl-i-dăɣ, ixaṭṭăb-anăɣ s-immun-net.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Immun a-s əssəbab wa făl imməḍkăl Inuk s-išənnawăn har əjud-i iddar. Wăr t-oles ăwadəm ahănay ed, iḍkăl-t Măssinăɣ. Dat-aməḍkəl-net, Măssinăɣ iman-net a innăn, ijraẓ-as Inuk.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Immun, wăr t-illa iba-net ed ere t-wărăn ila, wăr t-illʼ əmmək făw s-ijrăẓ i-Măssinăɣ. A-wen-dăɣ a făl ere wa irhăn anmihaẓ d-Măssinăɣ, ămoos-as immun fărəḍ, ifləs a-s Măssinăɣ illʼ-e, ənta daɣ a ɣur-t-əllan imraš i-wi has-tammăɣnen.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Immun a ikfăn Nox tafləst s-Măssinăɣ a-s has-ijă isălan n-a-wa dd-imalăn wăr ihənnəy. Tuksəḍa-net i-Măssinăɣ a săr-s dd-orăwăn ad-ikən turăft n-aman ta măqqărăt dăɣ-e-iɣləs ənta d-ejădăš-net. Immun-net ad-dd-ăsfăkkărăn terk timašalen n-tamətte, ăḍḍin dăɣ-ăddinăt wi oɣădnen, ămoos ya ălqaḷḷi n-ăddunya, ăssoḍʼ-et dăɣ-ăššareɣa wa n-Măssinăɣ.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Immun a dd-orăwăn akiwən wa ija Ibrahim i-Măssinăɣ a-s t-iɣră, ibdăd, ikkʼ ăkall wa s-has-innă ad-t-ikus iket-di d-ilămmăd ma tămoos tamdujt ta ihʼ ăkall-wen-dăɣ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Immun a t-ăzozăɣăn dăɣ-ihəktan šund amăjar dăɣ-ăkall wa s-has-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl-net. Taməzzuɣt-ten-dăɣ ijă, a ijă Isxaqq d-Yaqub-i dăr-s ohărnen tăkasit n-ărkăwăl wa has-ijjăš Măssinăɣ.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 A-wen, ma t-ijăn? Ijʼ-e a-wa s-ijʼ Ibrahim ənniyăt-net dăɣ-aɣrəm wa n-tidət s-intăm ăssas-net, s-Măssinăɣ iman-net a t-dd-iknăn dăɣ-anəzjum-net, ibnʼ-e-dd ənta iman-net.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Immun daɣ a ijrăwăn i-Sarăta kud-dăɣ wăššar, tămoos teməjjejrut ad-təkrəš ənniyăt, təkrəš ihăyawăn ed tomăn a-s Măssinăɣ-i has-ijjăšăn ărkăwăl, wăr-irăẓẓ dăɣ-tənna-net.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Immun a ijrăwăn i-Ibrahim šămad wăššar, wăr has-in-ăqqima ar tamăttant, ad-ikrəš ihăyawăn janen əjut wa jăn etran d-tiblalen n-ăkall dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn, wăr t-illa ere ăddooben asiḍən-năsăn.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ăddinăt-wi-dăɣ, ăba-tăn əṭṭafăn immun iket-dăɣ-năsăn hărwa wăr-əjrewăn ărkăwăl wa hasăn-ijjăš Măssinăɣ măšan, wăr săr-săn iẓley d-a-s t-ənhayăn, əllăfăn-as dăɣ-ijəj, əddəwen, əlmădăn a-s əntăneḍ imăjarăn n-iməssukal a ămoosăn făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ǝntăneḍ-i ăddoobătnen tənna n-a-wen-dăɣ, salmadăn-anăɣ a-s ăkall ăynayăn a-s əmmaɣăn ed,
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 ənnar jan tărha n-hărăt dăɣ-ăkall wa dd-fălăn, iket-di, əqqəlăn-t ɣas
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 măšan, wăr jen a-wen ed ăkall ufăn wa dd-fălăn a-s əmmaɣăn; a-wen a t-ămoosăn, ăkall ihan išənnawăn. Ǝnniyăt-wen-dăɣ əṭṭăfăn a făl hasăn-irḍa Măssinăɣ, wăr t-ăskărakăḍ a-wa s-t-jăn-t Măssi-săn ed, əntăneḍ a-s idăy aɣrəm wa hasăn-itwăr.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Immun a ijrăwăn i-Ibrahim ašăl wa t-oyăs Măssinăɣ i-ad-has-ikət Isxaqq, rure-s wa n-iyyăn t-ikfă. Măssinăɣ a t-omărăn s-ad-ăj a-wen, a-s ija a-wen, dat-a-wen, ijjăš-as ărkăwăl, innʼ-as:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 «Isxaqq a he-isətəyən əzzurəyăt ta he-iwăr isəm-năk s-hak-əjjăšăɣ ărkăwăl-net.»
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ijă Ibrahim a-wa has-innă Măssinăɣ ed ikkas ăššăk a-s kud-dăɣ ăba Isxaqq, ila Măssinăɣ tărna s-t-dd-issənkăr jer-inəmmuttan. Ǝnta-den-dăɣ a-wa ămoosăn əssəbab wa făl t-dd-ăssoɣăl Măssinăɣ rure-s iket-di d-t-itəkkat Ibrahim ed inhăy Măssinăɣ a-s wăr unjăy s-a-wa s-has-innă. Ămoos a-wen, tangalt n-a ilkamăn.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Immun a ijrăwăn i-Isxaqq ad-ittăr dăɣ-Măssinăɣ a ijăn ălbărăka dăɣ-məddana-s, Yaqub d-Iso, dăɣ-iwətyan wi əlkămnen.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Immun a ijrăwăn i-Yaqub ăssaɣăt wa d-ijammăḍ ăddunya ad-dd-isəhhətəl s-tăborit-net, irkăɣ, təzzar ittăr dăɣ-Măssinăɣ a ijăn ălbăraka dăɣ-hak iyyăn dăɣ-məddana-s n-Yusəf-i n-rure-s.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Immun a ijrăwăn i-Yusəf a-s dd-tohăẓ tamăttant-net ad-ăllăɣăt i-kăl-Iṣrayil s-ilkam ad-əzjărăn ăkall wa n-Miṣra, omăr-tăn s-ad-hin-əmmărăn iɣăsan n-tafəkka-net s-ăkall wa əkkăn afăl t-ăba.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Immun a ijrăwăn i-imărawăn n-Mosa ad-t-əffărăn har kăraḍ orăn ḍarăt tiwit-net ed ənhăyăn tihusay ti ija rure-săn, wăr tăn-issărmăɣ ălhăm n-Firɣăwna-i dd-izzəzjărăn alămăr dăɣ-isălan n-tamăttant n-aratăn wi n-eyyan n-kăl-Iṣrayil.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Immun a ijrăwăn i-Mosa šămad ămoos ăhaləs ad-unjəy s-ad-itawăɣră s-isəm: rure-s n-elle-s n-Firɣăwna,
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 ăssof ad-ahăr aɣăna d-tamətte n-Măssinăɣ, uhən tămudre jer-inămăšrayăn dăɣ-tănoflayt wărăt la ušreyăn.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Inhăy a-s ufa aɣăna wa ohar ăwadəm d-Ălmasex uhən ărrăxmăt n-Miṣra făl-a-s, ənniyăt-net, ijʼ-e dăɣ-imraš wi dd-malənen wădden dăɣ-a-wa t-illăn data-s.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Immun-net a has-ijrăwăn ad-wăr has-təgdel tuksəḍa n-ămănokal efel n-Miṣra, ikna tebădde făll-iman-net dăɣ-a-wa iha, ikyad ɣas dăɣ-Măssinăɣ-i wărăn itətwənhəy.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Immun a has-ijrăwăn ad-ikət Faṣka ta dd-saktet azăjor n-kăl-Iṣrayil i-əkkəlu, omăr-tăn s-ad-səwərən ašni n-išɣal imawăn n-ihănan-năsăn i-ad-wăr-iɣəššəd ănjălos wa iṭṭăfăn tamăttant hărăt i-tiɣăffaddiwen-năsăn.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Immun a ijrăwăn i-kăl-Iṣrayil ad-ărəsăn ejărew wa səmmăn šăggăɣăn, əjlăyăn-t šund ăkall ăqqurăn a făll-ărjašăn; a-s əttărăn kăl-Miṣra ad-əjləyăn ejărew ḍarăt-a-wen, ămlămmalăt-dd fălla-săn, əkšăn-tăn aman.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Immun a ijrăwăn i-kăl-Iṣrayil asiḍəw n-ăɣalla wa ifrăjăn aɣrəm wa n-Žărriko šămad jan əssa išilan tiɣləyɣələyăn-t.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Immun a ijrăwăn i-Rahab ta n-tălkăxbat ad-wăr toher tamăttant d-inămăšrayăn wi n-ăkall-net, ənta a tăsmăjaret inaramăn wi dd-ăzzarnen i-ad-zəjjəzzən aɣrəm wa təzzăɣ.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ma săl a-wen? Iket iyyăn dăɣ s-ăddoobeɣ ad-hawăn-dd-əḍkəlăɣ isălan-net, măšan hannăyăɣ a-s osăs-ahi-dd ălwăqq. Ǝnnăr wădden a-wen, siwəlăɣ-awăn dăɣ Žădyon d-Bărăyka d-Samsun d-Yăfti d-Dawəd d-Sumăyla d-ănnăbităn wi iyyăḍnen.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Immun-năsăn a tăn-ikfăn ašăl făll-əddəwəlăn əmdanen, ărẓăn-tăn; əkfăn iman-năsăn iqqud, ənhăyăn tisətbat n-ărkăwălăn wi hasăn-ijjăš Măssinăɣ, ătwăjărăn-in iyyăḍ dăɣ-săn i-ehran măšan, ăɣlăsăn-dd dăɣ-săn;
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 ănnunnăẓen iyyăḍ dăɣ-săn dăɣ-efew măšan, wăr tăn-issărɣa; iyyăḍ, ăɣlăsăn-dd dăɣ-imawăn n-tikobawen; ijmăḍ ăṣṣahăt iyyăḍ dăɣ-săn măšan, iqqăl-tăn-dd. Iyyăḍ əbbărăḍăn dăɣ-amjăr har data-săn ošălăn ajhanăn wi dd-jăḍnen ăkall-năsăn.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Tiḍeḍen tiyyăḍ, issənkăr-asnăt-dd Măssinăɣ ăddinăt-năsnăt ăba, ăsɣărrawen iyyăḍ dăɣ-săn măšan, wăr-ətterăn ad-ăɣləsăn iman-năsăn dăɣ-a-wen, ăssofăn tamăttant i-ad-dd-aləsăn tanăkra ɣur-Măssinăɣ.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Jăn ăddinăt iyyăḍ dăɣ-săn tekăškăšt, ăslălăn iyyăḍ dăɣ-săn tiwit s-ebărtăk, jăn tišəm dăɣ-iyyăḍ, jărăn-in iyyăḍ dăɣ-takărmut.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Iyyăḍ, ănɣăn-tăn s-sămmăjori n-tihun, iyyăḍ kăškăši a-s tăn-əblăjăn, jăn iman n-iyyăḍ s-tăkoba; tămudre-năsăn iket-net, jăn-tăt dăɣ-amtənjăr, wăr-əlsen a săl ilămawăn n-tihatten d-ulli; ənhăyăn iyyăḍ əllăqqu lăbasăn, ăqquzzăben-tăn ăddinăt, ăsmăḍrăyăn-tăn.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Han a-wen-dăɣ iket-net, a-s ija a-wen, wăr tănhăjja ăddunya-ta-dăɣ făw d-ad-tənhəy ăddinăt janen milɣaw-wa-dăɣ; iyyăḍ dăɣ-săn, ăwwăyăn tinariwen, əzzăɣăn iḍaɣăn d-isəlwan d-unan.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ăddinăt-wi-dăɣ, ijrăw-asăn immun-năsăn idəm dat-Măssinăɣ kud-dăɣ, ărkăwăl wa hasăn-ijjăš, wăr săr-săn dd-ixsel.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 A-wen, ma t-ijăn? Adiš făl-a-s innin itwarʼ-anăɣ Măssinăɣ iket-nănăɣ a ufăn a-wen, irha ad-dăr-săn nəmzəyyət ujəš n-ărkăwăl-wen-dăɣ hasăn-ijjăš.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.