Hebreus 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Immun, ălmăɣna-net a-s a-wa dăɣ-ijăr ăwadəm ăṭṭăma, ad-has-umas šund a-s insa data-s; meɣ daɣ, a-wa-dăɣ wăr-ihənnəy s-tiṭṭawen-net, ad-has-umas šund ăsiḍălalăk dăɣ-s.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Immun-wen-dăɣ a ikfăn imɣarăn-nănăɣ idəm ɣur-Măssinăɣ.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Immun a hanăɣ-issəflăsăn a-s ăddunya-ta-dăɣ, măjrăd n-Măssinăɣ a has-dd-issəbăbăn. A-wen-dăɣ a făl a-wa nəhannăy dăɣ-ăddunya, wăr dd-izjer a ilan mănhoy.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Immun a ijrăwăn i-Xăbălla ad-ăj i-Măssinăɣ takute tufăt ta n-ăŋŋa-s, Kayin. Təssəba n-immun-net-en-dăɣ a făl t-ăssiḍăn Măssinăɣ dăɣ-ăddinăt wi oɣădnen, iqbăl takute-net. Tidət, Xăbălla, ăru t-ăba măšan, har ašăl-i-dăɣ, ixaṭṭăb-anăɣ s-immun-net.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Immun a-s əssəbab wa făl imməḍkăl Inuk s-išənnawăn har əjud-i iddar. Wăr t-oles ăwadəm ahănay ed, iḍkăl-t Măssinăɣ. Dat-aməḍkəl-net, Măssinăɣ iman-net a innăn, ijraẓ-as Inuk.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Immun, wăr t-illa iba-net ed ere t-wărăn ila, wăr t-illʼ əmmək făw s-ijrăẓ i-Măssinăɣ. A-wen-dăɣ a făl ere wa irhăn anmihaẓ d-Măssinăɣ, ămoos-as immun fărəḍ, ifləs a-s Măssinăɣ illʼ-e, ənta daɣ a ɣur-t-əllan imraš i-wi has-tammăɣnen.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Immun a ikfăn Nox tafləst s-Măssinăɣ a-s has-ijă isălan n-a-wa dd-imalăn wăr ihənnəy. Tuksəḍa-net i-Măssinăɣ a săr-s dd-orăwăn ad-ikən turăft n-aman ta măqqărăt dăɣ-e-iɣləs ənta d-ejădăš-net. Immun-net ad-dd-ăsfăkkărăn terk timašalen n-tamətte, ăḍḍin dăɣ-ăddinăt wi oɣădnen, ămoos ya ălqaḷḷi n-ăddunya, ăssoḍʼ-et dăɣ-ăššareɣa wa n-Măssinăɣ.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Immun a dd-orăwăn akiwən wa ija Ibrahim i-Măssinăɣ a-s t-iɣră, ibdăd, ikkʼ ăkall wa s-has-innă ad-t-ikus iket-di d-ilămmăd ma tămoos tamdujt ta ihʼ ăkall-wen-dăɣ.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Immun a t-ăzozăɣăn dăɣ-ihəktan šund amăjar dăɣ-ăkall wa s-has-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl-net. Taməzzuɣt-ten-dăɣ ijă, a ijă Isxaqq d-Yaqub-i dăr-s ohărnen tăkasit n-ărkăwăl wa has-ijjăš Măssinăɣ.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 A-wen, ma t-ijăn? Ijʼ-e a-wa s-ijʼ Ibrahim ənniyăt-net dăɣ-aɣrəm wa n-tidət s-intăm ăssas-net, s-Măssinăɣ iman-net a t-dd-iknăn dăɣ-anəzjum-net, ibnʼ-e-dd ənta iman-net.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Immun daɣ a ijrăwăn i-Sarăta kud-dăɣ wăššar, tămoos teməjjejrut ad-təkrəš ənniyăt, təkrəš ihăyawăn ed tomăn a-s Măssinăɣ-i has-ijjăšăn ărkăwăl, wăr-irăẓẓ dăɣ-tənna-net.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Immun a ijrăwăn i-Ibrahim šămad wăššar, wăr has-in-ăqqima ar tamăttant, ad-ikrəš ihăyawăn janen əjut wa jăn etran d-tiblalen n-ăkall dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn, wăr t-illa ere ăddooben asiḍən-năsăn.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Ăddinăt-wi-dăɣ, ăba-tăn əṭṭafăn immun iket-dăɣ-năsăn hărwa wăr-əjrewăn ărkăwăl wa hasăn-ijjăš Măssinăɣ măšan, wăr săr-săn iẓley d-a-s t-ənhayăn, əllăfăn-as dăɣ-ijəj, əddəwen, əlmădăn a-s əntăneḍ imăjarăn n-iməssukal a ămoosăn făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ǝntăneḍ-i ăddoobătnen tənna n-a-wen-dăɣ, salmadăn-anăɣ a-s ăkall ăynayăn a-s əmmaɣăn ed,
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 ənnar jan tărha n-hărăt dăɣ-ăkall wa dd-fălăn, iket-di, əqqəlăn-t ɣas
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 măšan, wăr jen a-wen ed ăkall ufăn wa dd-fălăn a-s əmmaɣăn; a-wen a t-ămoosăn, ăkall ihan išənnawăn. Ǝnniyăt-wen-dăɣ əṭṭăfăn a făl hasăn-irḍa Măssinăɣ, wăr t-ăskărakăḍ a-wa s-t-jăn-t Măssi-săn ed, əntăneḍ a-s idăy aɣrəm wa hasăn-itwăr.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Immun a ijrăwăn i-Ibrahim ašăl wa t-oyăs Măssinăɣ i-ad-has-ikət Isxaqq, rure-s wa n-iyyăn t-ikfă. Măssinăɣ a t-omărăn s-ad-ăj a-wen, a-s ija a-wen, dat-a-wen, ijjăš-as ărkăwăl, innʼ-as:
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 «Isxaqq a he-isətəyən əzzurəyăt ta he-iwăr isəm-năk s-hak-əjjăšăɣ ărkăwăl-net.»
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Ijă Ibrahim a-wa has-innă Măssinăɣ ed ikkas ăššăk a-s kud-dăɣ ăba Isxaqq, ila Măssinăɣ tărna s-t-dd-issənkăr jer-inəmmuttan. Ǝnta-den-dăɣ a-wa ămoosăn əssəbab wa făl t-dd-ăssoɣăl Măssinăɣ rure-s iket-di d-t-itəkkat Ibrahim ed inhăy Măssinăɣ a-s wăr unjăy s-a-wa s-has-innă. Ămoos a-wen, tangalt n-a ilkamăn.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Immun a ijrăwăn i-Isxaqq ad-ittăr dăɣ-Măssinăɣ a ijăn ălbărăka dăɣ-məddana-s, Yaqub d-Iso, dăɣ-iwətyan wi əlkămnen.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Immun a ijrăwăn i-Yaqub ăssaɣăt wa d-ijammăḍ ăddunya ad-dd-isəhhətəl s-tăborit-net, irkăɣ, təzzar ittăr dăɣ-Măssinăɣ a ijăn ălbăraka dăɣ-hak iyyăn dăɣ-məddana-s n-Yusəf-i n-rure-s.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Immun a ijrăwăn i-Yusəf a-s dd-tohăẓ tamăttant-net ad-ăllăɣăt i-kăl-Iṣrayil s-ilkam ad-əzjărăn ăkall wa n-Miṣra, omăr-tăn s-ad-hin-əmmărăn iɣăsan n-tafəkka-net s-ăkall wa əkkăn afăl t-ăba.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Immun a ijrăwăn i-imărawăn n-Mosa ad-t-əffărăn har kăraḍ orăn ḍarăt tiwit-net ed ənhăyăn tihusay ti ija rure-săn, wăr tăn-issărmăɣ ălhăm n-Firɣăwna-i dd-izzəzjărăn alămăr dăɣ-isălan n-tamăttant n-aratăn wi n-eyyan n-kăl-Iṣrayil.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Immun a ijrăwăn i-Mosa šămad ămoos ăhaləs ad-unjəy s-ad-itawăɣră s-isəm: rure-s n-elle-s n-Firɣăwna,
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 ăssof ad-ahăr aɣăna d-tamətte n-Măssinăɣ, uhən tămudre jer-inămăšrayăn dăɣ-tănoflayt wărăt la ušreyăn.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Inhăy a-s ufa aɣăna wa ohar ăwadəm d-Ălmasex uhən ărrăxmăt n-Miṣra făl-a-s, ənniyăt-net, ijʼ-e dăɣ-imraš wi dd-malənen wădden dăɣ-a-wa t-illăn data-s.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Immun-net a has-ijrăwăn ad-wăr has-təgdel tuksəḍa n-ămănokal efel n-Miṣra, ikna tebădde făll-iman-net dăɣ-a-wa iha, ikyad ɣas dăɣ-Măssinăɣ-i wărăn itətwənhəy.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Immun a has-ijrăwăn ad-ikət Faṣka ta dd-saktet azăjor n-kăl-Iṣrayil i-əkkəlu, omăr-tăn s-ad-səwərən ašni n-išɣal imawăn n-ihănan-năsăn i-ad-wăr-iɣəššəd ănjălos wa iṭṭăfăn tamăttant hărăt i-tiɣăffaddiwen-năsăn.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Immun a ijrăwăn i-kăl-Iṣrayil ad-ărəsăn ejărew wa səmmăn šăggăɣăn, əjlăyăn-t šund ăkall ăqqurăn a făll-ărjašăn; a-s əttărăn kăl-Miṣra ad-əjləyăn ejărew ḍarăt-a-wen, ămlămmalăt-dd fălla-săn, əkšăn-tăn aman.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Immun a ijrăwăn i-kăl-Iṣrayil asiḍəw n-ăɣalla wa ifrăjăn aɣrəm wa n-Žărriko šămad jan əssa išilan tiɣləyɣələyăn-t.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Immun a ijrăwăn i-Rahab ta n-tălkăxbat ad-wăr toher tamăttant d-inămăšrayăn wi n-ăkall-net, ənta a tăsmăjaret inaramăn wi dd-ăzzarnen i-ad-zəjjəzzən aɣrəm wa təzzăɣ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Ma săl a-wen? Iket iyyăn dăɣ s-ăddoobeɣ ad-hawăn-dd-əḍkəlăɣ isălan-net, măšan hannăyăɣ a-s osăs-ahi-dd ălwăqq. Ǝnnăr wădden a-wen, siwəlăɣ-awăn dăɣ Žădyon d-Bărăyka d-Samsun d-Yăfti d-Dawəd d-Sumăyla d-ănnăbităn wi iyyăḍnen.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Immun-năsăn a tăn-ikfăn ašăl făll-əddəwəlăn əmdanen, ărẓăn-tăn; əkfăn iman-năsăn iqqud, ənhăyăn tisətbat n-ărkăwălăn wi hasăn-ijjăš Măssinăɣ, ătwăjărăn-in iyyăḍ dăɣ-săn i-ehran măšan, ăɣlăsăn-dd dăɣ-săn;
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 ănnunnăẓen iyyăḍ dăɣ-săn dăɣ-efew măšan, wăr tăn-issărɣa; iyyăḍ, ăɣlăsăn-dd dăɣ-imawăn n-tikobawen; ijmăḍ ăṣṣahăt iyyăḍ dăɣ-săn măšan, iqqăl-tăn-dd. Iyyăḍ əbbărăḍăn dăɣ-amjăr har data-săn ošălăn ajhanăn wi dd-jăḍnen ăkall-năsăn.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Tiḍeḍen tiyyăḍ, issənkăr-asnăt-dd Măssinăɣ ăddinăt-năsnăt ăba, ăsɣărrawen iyyăḍ dăɣ-săn măšan, wăr-ətterăn ad-ăɣləsăn iman-năsăn dăɣ-a-wen, ăssofăn tamăttant i-ad-dd-aləsăn tanăkra ɣur-Măssinăɣ.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Jăn ăddinăt iyyăḍ dăɣ-săn tekăškăšt, ăslălăn iyyăḍ dăɣ-săn tiwit s-ebărtăk, jăn tišəm dăɣ-iyyăḍ, jărăn-in iyyăḍ dăɣ-takărmut.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Iyyăḍ, ănɣăn-tăn s-sămmăjori n-tihun, iyyăḍ kăškăši a-s tăn-əblăjăn, jăn iman n-iyyăḍ s-tăkoba; tămudre-năsăn iket-net, jăn-tăt dăɣ-amtənjăr, wăr-əlsen a săl ilămawăn n-tihatten d-ulli; ənhăyăn iyyăḍ əllăqqu lăbasăn, ăqquzzăben-tăn ăddinăt, ăsmăḍrăyăn-tăn.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Han a-wen-dăɣ iket-net, a-s ija a-wen, wăr tănhăjja ăddunya-ta-dăɣ făw d-ad-tənhəy ăddinăt janen milɣaw-wa-dăɣ; iyyăḍ dăɣ-săn, ăwwăyăn tinariwen, əzzăɣăn iḍaɣăn d-isəlwan d-unan.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Ăddinăt-wi-dăɣ, ijrăw-asăn immun-năsăn idəm dat-Măssinăɣ kud-dăɣ, ărkăwăl wa hasăn-ijjăš, wăr săr-săn dd-ixsel.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 A-wen, ma t-ijăn? Adiš făl-a-s innin itwarʼ-anăɣ Măssinăɣ iket-nănăɣ a ufăn a-wen, irha ad-dăr-săn nəmzəyyət ujəš n-ărkăwăl-wen-dăɣ hasăn-ijjăš.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.